Mijn hart was toegevroren
Mijn hart was toegevroren,
Mijn tranen vloeiden niet meer.
Toen trof mij haar gloeiende blikstraal,
En de wateren ruisten weer.
O ware ik toch verdronken
In de bitterzilten vloed!
In liefdetranen, hoe brak ook,
Te smoren, is honingzoet.
--------------------------------------------
uit: Snikken en Glimlachjes (1906)
Immortellen XXXIII
Inzender: Nelleke (H), 29 april 2003
Geplaatst in de categorie: liefde

Er zijn nog geen reacties op deze inzending. Schrijf de eerste reactie!