Poëzie

1863-1919

poëzie (nr. 4.812):

‘T is winternacht. – ‘K zit in mijn oude stoel.

I

‘T is winternacht. – ‘K zit in mijn oude stoel. –
Een thürings landschap zie ‘k, waar ‘t avondlicht
Scheef op hellende korenvelden ligt;
Hier, onder mijn veranda, wordt ‘t al koel.

Net Mendelssohn: een zoet en warm gevoel
Van smeltend, week verlangen: ‘t is als richt
Zich jongensmijm’ren naar het vergezicht
Van liefde, stil-heerlijk geweten doel.

Ja, zijn ‘t daar ginds die paarse bossen niet,
Waarin van morgen ‘t zonnig Jägerlied
Klonk, klankrijk door hol dal? – Nu ligt er vrede.

En blauwe schaduw trekt langs glanzend geel
De heuvel op: ‘t is wel sentimenteel;
Een Lied, ook, ohne Worter – Juist: het tweede.

---------------------------------------------
uit: Brahman, deel II, pag. 411