Poëzie

1896 - 1933

poëzie (nr. 4.625):

Kussen

Kussen is een troon van morgenlicht,
waar men heersen leert en nederknielen;
Kussen is een kostbaar evenwicht,
tussen mensenhart en mensenziele.

Kussen is een wonderlijk akkoord,
waar de zielen in elkaar verglijen;
Kussen is wel 't goddelijkste woord,
dat uit mensenmonden kan gedijen.

Kussen is een zomer-avondgaard,
waar de vruchten tot verlangens rijpen,
kussen is een stonde dezer aard',
waar de mens de hemel leert begrijpen.

Kussen is het eerste tere spel,
waar we 't grove leven mee begroeten;
Kussen is het allerlaatste vaarwel
van de mensen als ze sterven moeten.

---------------------------------------------
uit: Op zachte vooizekens (1923)