Poëzie

1854 - 1887

poëzie (nr. 4.655):

Stille getuigen

Al denkt gij ook: "Wij zijn alleen!"
De sterren houden wacht,
De wind strijkt door de linden heen,
Die fluistren in de nacht;
Er zijn getuigen bij uw eed
In 't rustige avonduur,
En wat geen mens bekend is, weet
De zwijgende natuur!

En schendt gij d'eed van liefde en trouw
Dan is uw rust verstoord;
Verwijt u 't reine hemelblauw
Het breken van uw woord,
Dan huivert ge als het koeltje zacht
Door 't lindelover stoeit,
En mijdt uw oog de gouden wacht,
Die aan de hemel gloeit!

----------------------------------------
uit: XL Gedichten (1882)