inloggen
voeg je poezie toe dichtwoordenboek

tabblad: poezie

< vorige | alles | volgende >

poezie (nr. 1418):

Het vaderland

Het land waar ik geboren ben,
Waar 'k zo veel goede mensen ken,
Waar ook mijn vader 't leven vond
En waar mijn moeders wiegje stond,
Dat land dat mij te leren geeft
Hoe deugd naar ware grootheid streeft,
Hoe ondeugd dikwijls zonk en viel -
Ik heb het lief met hart en ziel.

'k Haat evenwel geen ander land,
Dat waar een blijk van onverstand;
Op zee, te land, op berg, in dal,
Veel goeds - men vindt het overal;
Maar hen, die 'k van mijn jonkheid ken,
Hen, wien 'k mijn welzijn schuldig ben,
De grond waarop ik dankend kniel,
Schenk ik vóór alles hart en ziel.

De liefde voor mijn vaderland
Wordt diep mij in het hart geplant,
En 'k vind die liefde een wijze wet,
Want, als ik op mijn voorrecht let,
Dan voel 'k mij zo innig goed,
Daar, waar 'k geleerd word en gevoed.
Ja, 't land dat mij te beurte viel,
Ik heb het lief met hart en ziel!

In de speeluren(1850)

Schrijver: W.J. van Zeggelen
Inzender: adm, 18 jan. 2006


Geplaatst in de categorie: maatschappij

3,6 met 22 stemmen 3.819



Er zijn 2 reacties op deze inzending:

Naam:Jemaroroozer
Datum: 5 feb. 2019
Bericht:Heel erg mooi

Naam:marcos Richter
Datum:19 jan. 2006
Emailadres:marcos.richterwanadoo.nl
Bericht:Ik vind dit een mooi gedicht zonder moeilijke omwegen, recht van hart tot hart. Een 7,5.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)