inloggen
voeg je poezie toe dichtwoordenboek

tabblad: poezie

< vorige | alles | volgende >

poezie (nr. 2028):

Dit zal het einde zijn

Dit zal het einde zijn: een witte doek
Wordt over mijn lichaam uitgevouwen,
Ik lig languit, de handen saamgevouwen,
Ik ben zeer ver, ergens op vreemd bezoek.

Ik moet daar lezen een oneindig boek
Vol marmeren tekens grillig uitgehouwen,
Bij iedre bladzij gaat mijn zien verflauwen;
Het wordt al donkerder in gindse hoek;

Ik zou wel willen, maar het licht,
Het teerbeminde licht gaat mij verlaten;
Tochtig en somber-trots zijn deze hallen.

En ik los op, gewricht schuift van gewricht,
De spinnen stappen naar mijn ogengaten;
Ik voel mij langzaam uit elkander vallen.

Liederen der gemeenschap (1918)

Schrijver: Abraham van Collem
Inzender: adm, 15 okt. 2007


Geplaatst in de categorie: overlijden

2,8 met 20 stemmen 1.761



Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)