inloggen
voeg je poezie toe dichtwoordenboek

tabblad: poezie

< vorige | alles | volgende >

poezie (nr. 2374):

Garoet bij Nacht

Drie palmen in het duister, drie palmen in de wind.
Gefluister, klein gefluister, klanken die men verzint.

De maan is door de wolken bedekt, bedekt: een schicht
treft, onder 't zwarte kolken, soms 't hele nachtgezicht.

Damars, ketapangbomen zijn angstig saamgeplet,
boven wat men hoort stromen, tot een kompakt boeket.

Daarachter zijn de bergen versmolten met de lucht
en wat zich moest verbergen is lang daarheen gevlucht.

Het dorp is hier gebleven, vervaald en uitgespreid.
Geloof toch aan het leven, het heeft ons soms verblijd.

Nog klinken paardenhoeven, nog doet hier wat hij kan,
met ratels voor de boeven, een soort van klepperman.

Vergaan doet elke luister, met de ogen van het kind.
Gefluister, o gefluister. Drie palmen in de wind.


21 oktober 1937

Parlando

Schrijver: Edgar du Perron
Inzender: Redactie, 12 feb. 2009


Geplaatst in de categorie: woonoord

3,4 met 10 stemmen 1.920



Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)