inloggen
voeg je poezie toe dichtwoordenboek

tabblad: poezie

< vorige | alles | volgende >

poezie (nr. 89):

Verborgen smart is halve smart (1900)

Ik zal niet droevig klagen,
Dat niemand mij troost in mijn leed;
Juist daarom kan ik het dragen,
Omdat geen mens het weet.

Geen troost, geen mededogen,
Maakt ooit dit hart gezond,
Want zagen nieuwsgierige ogen
De grote, open wond,

En peilden nieuwsgierige handen
Hoe diep die wonden zijn,
Hoe smartelijk zouden ze branden
Met haast onduldbare pijn!

Want iedere blik zou schrijnen,
Wat toch reeds zo moeilijk geneest.
Alleen door rustig te schijnen
Ben ik ook rustig geweest.

Verzen(1900)

Schrijver: Jacqueline van der Waals
Inzender: HM, 11 jan. 2002


Geplaatst in de categorie: verdriet

3,8 met 44 stemmen 5.049



Er zijn 3 reacties op deze inzending:

Naam:henny
Datum:11 mrt. 2013
Emailadres:bartsachagmail.com
Bericht:is dit van het jaar 1900?

Naam:linda
Datum:29 nov. 2007
Bericht:dit gedicht moet ik voordragen in de klas!

Naam:H. Feder
Datum:19 feb. 2002
Emailadres:w.jfederfreeler.nl
Bericht:Ik vind dit een heel mooi gedicht, omdat het mij erg aangrijpt. Dat komt omdat mijn moeder iets ernstigs meemaakt waardoor ik zelf een beetje ontroostbaar ben.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)