inloggen
voeg je poëzie toe

Poëzie

1780 - 1856

poëzie (nr. 4.024):

Op een zelfmoorder.

Hij dacht zich door een korte dood
Te redden uit zijn bange nood:
Hoe heeft hij zich bedrogen!

Hier stak hij, achter struik en heg,
Zich voor het oog der mensen weg;
Daar boven staat hij moedernaakt:
En wat hem 't hier heeft bang gemaakt,
Is derwaarts met hem heengetogen:
Hoe heeft zich de arme dwaas bedrogen!

Gezamenlijke dichtwerken, delen 7-9 (1856)

Schrijver: Hendrik Tollens
Inzender: Redactie, 14 sep. 2016


Geplaatst in de categorie: moraal

3,3 met 3 stemmen 465

Er is 1 reactie op deze inzending:

Naam:
Joanan Rutgers
Datum:
14 sep. 2016
Mooi hoe mijn eerbiedwaardige collega Hendrik hier duidelijk maakt, dat zelfdoding een verplaatsing van problematiek is en nooit een oplossing.

Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)