inloggen
voeg zelf poëzie toe dichtwoordenboek

tabblad: poezie

< vorige | alles | volgende >

poezie (nr. 4932):

NACHT-KAPEL

Daar hing geen zucht, geen vrage;
Daar was maar stilt' en duisternis
En mystisch viel er groenig-vaal,
Op heilgenbeeld een manestraal
In de ouw' Maria-nis.

Heel flauwkens monkel-lachend,
Als of 't zijn leste lachsken was,
Leek 't lampken Gods, in 't duistre rond,
Een blom, die zonder water stond
In rood kristallen glas.

Daar had ik geern gezongen,
Hoog boven al dat oud verdriet,
Maar toen ik 't lied beginnen wou,
Was 't of ik 't al ontheilgen zou —
En daarom zong ik niet.

Maar luistrend naar de stilte
En dromerig van dat blomken broos,
Rees in mijn ziele, moe gezocht,
Een goedheid, die geen mens vermocht:
Berusting eindeloos.

Op zachte Vooizekens (1923)

Schrijver: Alice Nahon
Inzender: Redactie, 2 mei. 2017


Geplaatst in de categorie: verdriet

4,7 met 3 stemmen 510



Er is 1 reactie op deze inzending:

Naam:Walter Tack
Datum: 2 mei. 2017
Bericht:Alice zo eenvoudig groots, maar vlot ter taal
meerdere malen heb ik haar gedichten herhaald.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)