inloggen
voeg zelf poëzie toe dichtwoordenboek

tabblad: poezie

< vorige | alles | volgende >

poezie (nr. 5034):

Dat was niets meer…

Dat was niets meer dan een even-wuiven
van kleine handjes, zo blank als duiven,
in ’t avondver;

niets meer dan, plotseling, het opgeflonker
van eêlgesteente in het wordend donker
gelijk een ster;

niets meer dan ’t kraken van kleine voeten
op ’t weggegrint en, om mij te groeten,
een licht gegil… –

En tóch voldoende om, hoe vele dagen,
niet meer te klagen, niets meer te vragen
en stil te wachten, wat komen wil…

Schrijver: Pol de Mont
Inzender: A.N., 14 okt. 2017


Geplaatst in de categorie: psychologie

4,0 met 1 stemmen 154



Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)