3445 resultaten.
tableau
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
490 de ruimte op het paneel is verbeeld de ruiters gaan goed gekleed
knechten en honden volgen de stille galop naar het zwijgende bos.
de kleine stoet heeft het spel van de jacht goed geleerd
en voor heel lang in zijn eindeloze finesses beheerst.…
1 tot de macht 4
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
657 Hij vecht, hij vloekt, hij breekt de ruiten,
geen angst, geen liefde—geen ruimte voor spijt.
De derde lacht, kil en berekend,
ogen als messen, gedachten als gif.
Hij fluistert: "Laat mij sturen vandaag,"
zijn woorden een val, een list, een drift.…
Laat de natuur leven
netgedicht
2.7 met 17 stemmen
665 Laat de natuur leven, zoals zij leeft
in ons - met ruimte om te groeien, te ademen en te
helen, zonder grenzen, zonder angst voor wat komt. Wie haar breekt,
raakt de leegte van zijn eigen ziel; wie haar bemint, geneest iets oud en onbenoembaar.…
De kunst van eenvoud
netgedicht
2.4 met 9 stemmen
554 Laat anderen maar zoeken naar
betekenis in het grote, in het streven, ik vind die
juist in de stille ruimte tussen twee gedachten, waar niets hoeft te
gebeuren om waardevol te zijn — alleen al aanwezig zijn kan voelen als een voltooid antwoord.…
Waar de huid dun is
netgedicht
2.3 met 17 stemmen
400 In een ruimte vol stemmen zoek
ik naar zachte, veilige plekken, waar ik niet hoef
uit te leggen waarom ik even wegkijk. Ik vang sferen als stof
op mijn wimpers, en huil soms om nuances die anderen niet eens opmerken.…
Stukjes schepping blauw
netgedicht
3.5 met 111 stemmen
355 ik zag
je ogen
twinkelen
kijken naar je
friemelende
vingers in de
half open bak
die in onbekend
overleg stilte
tot creatie wilden
brengen waarbij
het kunstwerk
voor zichzelf
zal gaan spreken
nog was er volop
geluid in de half
omrande ruimte
gevuld met een
veelheid van
allerlei geluiden
van buiten
naar binnen
gehaald door…
Waar liefde stil ademt
netgedicht
2.4 met 18 stemmen
679 Je bent het licht dat niet verblindt,
maar zachtjes verwarmt, een fluistering in de
storm van mijn gedachten, waar woorden soms tekortschieten,
en ruimte tussen ons groeit als een veilige haven waar ik mezelf mag verliezen.
In je ogen zie ik de kamers van
mijn eigen ziel, elk schaduwspel, elke glimp van
hoop en pijn.…
de orde van de ouderdom
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
444 ouder worden is niet enkel verouderen, maar vraagt een keuze
zo men daartoe de ruimte wordt gegeven
zelf zal men de geest moeten bevrijden van "het moeten", is de leuze
alles wat van minder belang is of onhaalbaar blijkt, wordt uitgedreven
maar wat telt is zelfstandig blijven ademen, doorgaan noemt men dat.…
Gorgo Medusa
netgedicht
2.5 met 8 stemmen
435 Tussen partijen in
zoek ik de ruimte voor uitzondering,
voorbij de grens
van strijdende berijders
van stokoude paarden, zwakke zwaarden.
Met de vaart van ‘n snelstromende rivier
schakel ik van ‘t komende
naar ’t verleden
van plezier en verdriet,
naar monsterlijk lijden
wat achter mij ligt,
en niet in ’t verschiet.…
Melkweg in de lucht
netgedicht
2.7 met 19 stemmen
416 Ze zeggen dat wij
wonen in een spiraal van vuur en ruimte,
tussen zonnen, als stof dat niemand kent, toch dansend rond
een bleke vlam. Ons kleine thuis, een reis zonder einde; een verhaal van tijd.
Toch voel ik de grond, de
wind, bomen, een trage rust die zich laat
horen. Naast mij ademt iemand zacht, alsof stilte spreken wil.…
In het licht van de duinen
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
389 Ik voel hoe alles moeiteloos samenkomt
in deze bijzondere, unieke plek, vrij van tijd en ruimte, vol onzichtbare hoop en licht.…
Droom
hartenkreet
2.4 met 11 stemmen
670 Ik ben niet alleen, duizend-en-een dromen
bloeien in de ruimte, onverwacht opduikend, met belofte
en schittering. Ze verblinden niet, maar verdiepen en verrijken eerder
mijn pad; een reis die altijd verder gaat, door de onbegrensde diepte van het onbekende.…
Wanneer je stem weer breekt
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
218 Een zwijgend gebed om bedding,
om ruimte om te breken –
en op een dag, misschien,
weer zacht te mogen spreken.…
Natuurfluisteringen
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
534 Ik voel hoe stilte zich uitspreidt in mij, een kalme ruimte zonder grenzen.
Bij een open plek blijf ik staan,
het licht danst op het water. Elke golf draagt
een geheim, een belofte van beweging. Als ik mijn hand erin
leg, word ik herinnerd aan de stroom van het leven zelf, eenvoudig en waar.…
De dragers van stilte
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
280 Hun drukte is geen stoornis,
hun storm geen tekort —
het is de taal van overleven,
een roep om ruimte
in een wereld die te hard ademt.
Want soms,
nog voor het eerste huilen,
wordt pijn doorgegeven als erfgoed,
in de schaduw van een moederhart,
in het zwijgen van een vaderhand.…
De rivier vertelt verhalen
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
307 Het landschap schildert zich zelfstandig
in de geest van een dronken matroos
onderweg naar een ontlading
een vrouw die verdrinkt in haar eigenwaan
mannen die alle kritische noten weerstaan
een vis die eet van een oude banaan
bruine ruimte stroomt vol met domme dwazen
in verdachte omstandigheden op hobbelpaarden
laakbaar amusement viert hoogtij…
Wanneer vleugels terugkeren
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
488 Vleugels keren zacht
naar het nest vol licht en rust
stilte draagt hen mee
Hun sierlijke vlucht opent
de weidse lucht als een adem, een boog
van wind, van ruimte, van verlangen, elk vloeiend
ritme een echo van vrijheid die zachtjes terugkeert naar zichzelf.…
Ontwaken uit de mist
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
320 Een stem in mijn hoofd
vervulde ooit de ruimte met lente,
maar werd drukkend –
één woord: mislukkeling,
golvend door de dagen als een schaduw.
Ontwaken in een lijf
dat niet meer van mij was,
koffie smaakt naar bitter en kruidig
maar kon mijn hart niet bereiken.
Kinderen glimlachten –
de zon scheen onbewogen voorbij.…
Chautauqua I
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
369 waar poëzie en het echte leven verweven
raken in eenvoudige noch verheven zinnen
die betekenissen binnenlaten of het zaad
uitstrooien om ooit door deze danwel gene
ineens ontdekt worden kan tussen de regels
strak als tegels uit de natte vingers gegleden
op zaterdagochtend die voelt als een zondag
het past binnen de kaderloze ruimte waar ik…
De fluistering van het begin
netgedicht
2.5 met 23 stemmen
546 In dit kleine opmerken vind ik ruimte
om opnieuw te ademen: niets staat stil, ook de winter in mij beweegt mee.…
Opmerkzaam
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
290 Laten we ons begeven door die groene velden
de stank van die overvolle woonholen vergeten
laten we de ruimte en de vrijheid drinken
de horizon toont ons de wisselingen van dagen en nachten
vogels vertellen ons de puurheid van de blauwe lucht.…
In de Ether
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
380 De ether vulde zich vandaag
met purperen zegeningen
de stof, zo dacht men voor een eeuw
die in de ruimte hing als deel
van 't ondermaanse firmament
en nodig voor de voortplanting
van Catweazle's magic licht
niet te verwarren met de diepe slaapverwekker diethylether
die in de huizen der geneeskunst
de bolwerken der betermakers…
Sporendiertje
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
1.161 gaan
Wanneer ze
Staan liegen
Hun zinnen
Zelfs roepen
Hier zijn wij
En blijven
Nacht na nacht
Slag na slag
Duurt de duur
Macht onguur
Dan terug
Het station
Op het spoor
Trein na trein
Zoek de zin
Woorden brij
Razend spoort
Stad voorbij
Geen wolken
Zonlicht vrij
Razend spoort
Veld voorbij
Het coupé
Geeft ruimte…
Wegkijkende ogen
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
231 Een ruimte zonder brug of spoor,
een oever zonder overkant ervoor.
En wat verloren gaat, heel stil,
is meer dan woorden ooit zeggen willen.
Niet slechts de ander, niet slechts de tijd,
maar het vertrouwen
geen herkenning nabij.
Zo blijft soms, na het laatste woord,
een stilte die nog lange tijd voortspoort.…
Niemand aan de rand
netgedicht
2.1 met 12 stemmen
157 Met ruimte voor
een naam, een stem, een verleden, en de zekerheid dat je ergens welkom bent.
Want niemand is gemaakt
om verloren te raken aan de rand, waar aandacht
verdwijnt tussen dagen van voorbijgaan. Een warme thuis groeit
waar mensen elkaar blijven dragen, en menselijkheid een deur opent die nooit sluit.…
Getekend in Krijt
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
193 het kind wist dit al,
zonder het te weten,
en nu pas begrijp ik
dat twee stappen vooruit
en één achteruit
geen verlies zijn,
maar een vorm van evenwicht,
dat de pauze die zich aandient
geen onderbreking is,
maar de ruimte
waarin mijn volgende stap ontstaat.…
Onbekend terrein
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
124 Ruimte.
Licht door een muur die er niet meer is.
Pas later, ver op de andere oever,
draai je je om.
Niet de rivier is verschoven,
niet de velden, niet de lucht –
jij bent het die anders aankwam
dan wie er wegliep.…
De fijnste draden
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
133 In de ruimte tussen een glimlach en een neergeslagen blik
liggen verhalen die geen woorden nodig hebben.
Ze vinden stil hun weg naar het hart,
zoals dauw zich hecht aan het gras vóór de ochtend.…
Onmacht gevleugeld
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
139 Telkenmale teruggefloten, en toch weer die beweging,
alsof het hart niet luistert naar de grens van zijn beleving
Terug naar die plek waar het zichzelf verliest,
verbonden met iets wat het niet begrijpt of kiest
De vogels ontwaken in de schemer van de nacht,
hun vleugels vol verlangen, hun bestemming ongedacht
De wanhoop sluit de ruimte,…
Wat de aarde blijft dragen
netgedicht
2.6 met 18 stemmen
7 Je voelt hoe de aarde stil blijft dragen wat blijft liggen,
een lichte druk die rimpelt door de open ruimte.
Niemand vraagt om harde oordelen of grote woorden,
alleen de blik die ziet wat achteloos is neergezet.
De wind beweegt langs bladeren en lege flessen,
en even raakt de wanorde je dieper dan je wilt.…