5126 resultaten.
Afdronk van de taal,
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
447 Plotsklaps gebeurt het,
in een handomdraai zijn
teksten geboren, je
verwacht ze niet, ze
komen daar waar je ze
eerder hebt verloren,
waar de wereld gerijpt
of niet uit voortvloeit,
Zoals ik het drink, zoals
ik adem, later proef ik de
bijmaak van ik geschreven
had moeten hebben.…
Het sluipt naderbij.
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
387 Als het bloesemvuur
van een late jeugd
zich heeft afgemeld,
vertraagd de adem
van de vreugd als
in aangevroren rijp.
Ontdooit in het
uur van ouderdom,
gedroomde wijsheid
hecht zich vast in borst
en bast en wordt
ik in natura van mijn
laatste straf verlost.…
Kijk pappa, ik huil ook nog
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
630 Zoals je me nog nooit hebt gezien
Mijn haar is alleen hetzelfde, goud
Het is mijn vacht
Ik mis je, elke dag,
Te vaak
Hier en daar
Een traan
Als ik kijk over het water
Weet ik dat je aan de overkant bent
Ik luister naar de wind
Het is je stem
Ijskoud en je snaait soms
En je bent zo weer weg
Onzichtbaar , niets meer dan lucht
Ik adem…
Woorden zullen schilderen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
831 de kamer waar mijn ingelijste land
aan muren haakt, legt het zwijgen op
het is er winterstil
ik kijk naar diepe velden
ik kijk naar hoge luchten
al wat hier leeft groeit uit mijn handen
er is geen wereld
er is alleen de dood zegt men
maar mijn kleuren blijven ademen
mijn woorden zoeken zinnen
ze reiken naar ongekende verten
het…
Rozen en zweet
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
451 beantwoorden kan –
met nieuwe plannen
's Zomers staan er tafels in de tuin
met klemmen op de lange lakens
die wiegen in het licht van de wind –
mijn tent na het eten
die eerst klein en donker was
vol benen van de volwassenen
maar vrolijk van hun stemmen –
mijn andere wereld
Ik streel er het droge gras
baan paden voor de mieren
en adem…
Dam
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
468 als genarcotiseerd staren we
naar de beelden
ze droegen rugzakjes dicht tegen elkaar gepropt
in plaats van mondkapjes in 't land waar de dood woei
onder de zwart witte wolken
nog niet zo lang geleden
waar de tranen stroomden
de kwetsbare mens in zijn verlatenheid
tot rust gekomen
jouw vrije adem
laait de vlam van barmhartigheid…
Gevormd uit een klompje klei
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
427 Ik loop
naar het venster
en sluit de
duisternis buiten
tegelijk
met de room gekleurde
glanzende gordijnen
van satijn
het binnenste
van mijn ziel
de woonplaats van
het nimmer uit te doven licht
de adem
van Zijn Woord
waarvan
wij woorden maken
in een
gedicht
in blijdschap, wanhoop
of ontsteltenis schrijven
bij Uw licht…
Lief lijfhuis [2]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
510 wijd uit
tot een X
(waarde onbekend)
om af te koelen
maar er staat geen wind
en de lucht is vochtig
van verdriet om mijn lot
en van angst dat dit het laatste is
wat ik nog vol kan houden, dat
het daarna te erg zal zijn
(ik weet niet precies wat -
soms is het te donker
dan weer schijnt het licht te fel)
Ik heb ruimte en adem…
Rijshout
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
543 Zoutwatervis ligt doodstil in de grienden
Zoetwatergoven spatten op basalt
Een knotwilg is het die zijn vuisten balt
Om holten die recent als ogen dienden
Al half verdroogd, gedeeltelijk verteerd
Is het of hij alsnog om bijstand smeekt
Met een gebed dat van nieuw leven spreekt
En vrees in overgave transformeert
Ach, raadsel, dat de adem…
Ongekend talent
netgedicht
5.0 met 22 stemmen
515 jij was
de logica weer
helemaal kwijt
in de snapshot
toegemeten tijd
waar het podium
nog leegte ademt
barsten coulissen
van opkomend nog
ongekend talent
schijnt licht al
succesvolle bundels
terwijl er nog geen
stap is gezet achter al
bewegende gordijnen
we openen met
ingehouden adem
het mimisch welkomstlied
treden langzaam…
Het hart van de hoge bergen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
550 O stroom van zoete geurige
magnolia
weemoedige adem in de avondzon
stralend wit
zweefden de dichters
overal anders
strelen we de veer het papier
het doek
terwijl ik mijn tranen
uit de ivoren toetsen
voel stromen
en luister naar de
armzalige toon
want wat is ons loon
als de liefde is uitgedoofd
om in duisternis
verder te…
Het Lentekind
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
566 Ik ben waar ik ben
en ook wil zijn
ik drink mijn moeder
en adem mijn vader
ik wortel in mijn moeder
en groei in mijn vader
Ik ben in de kracht van
de mooiste tijd van
mijn leven, de lente van
mijn leven, waar ik ben
waar het gras groener is
en waar ik wil blijven
's Nachts is de hemel donker
als de maan zwart is
overdag schijnt de…
als de wind gaat liggen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
515 ontmoeten we in de schaduw van ons bestaan
ze duiden op onze kwetsbaarheid of verval
al wat tijdelijk is raakt uit het zicht
men hoede zich, derhalve, voor het vergaan
van wat achter een verscholen diepte ligt
het is de tijd, die dwingt tot inzicht
ja zeker, ze is zo rekbaar als elastiek
dagen dragen soms verschillend gewicht
en de adem…
Afkicken
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
651 Hij zet de denkmachine uit,
eindelijk is de juiste knop gevonden,
zo dichtbij, het helend wonderkruid,
'ontwoorden' is het toverwoord,
nu kan hij weer ademen, onomwonden,
al ligt de dope overal te blinken,
hij heeft zijn Alcatraz opgespoord,
zal nooit meer zo diep zinken.…
GRAZIE MILLE FIAT UNO !
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
581 Filevorming benam ons de adem:
we moesten remmen, werden krijtwit...
De klap was van metaal en glas -
Maar Superdankbaar stapten we uit.
Onze hond sprong Ongeschonden.…
jou
hartenkreet
3.5 met 6 stemmen
590 ‘t zijn jouw bruingroene ogen
je koddige neus
‘t zijn jouw kleine gevoelige kantjes
die me ongewild verleiden
‘t is hoe je naar me kijkt
‘t is hoe je me doorziet
je lieve woorden
die me bewust gelukkig maken
‘t zijn jouw zuchten als ik je kus
in je nek
je luider ademen bij het zachte bijten
in je oor
het duwen van jouw lichaam tegen…
De boom
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
758 we telden
de bomen
snelden er
voorbij
in de euforie
van passeren
konden wij
nog een haaltje
van de ballon
proberen
terwijl vage
lichten streepten
op de ruit
van binnen
beslagen door
verhitte adem
de spanning
moest eruit
dan de stilte
met dodelijk
besef in het
scheuren van
staal draait de
auto zich sloom
om de boom…
jeugdmerken
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
442 de adem warmt zich aan betterfood koeken,
het haarfluweel wrijft op het silan-hemd elsève-crème open.
mevrouwen zien beaat hun dochter schrijden in
prinsessentred.
bikkelhandige handen gloeien van zaaien en kappen,
strelen tepels als moeten van eertijds gedrag.…
geen titel
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
517 Boven de wateren zweeft niet meer
de adem die nieuw leven wekt.
de nacht is wars van incarnatie.
Uit:
'O, die wijze koeien', Chris de Valk
Uitgeverij Abraxas, Zuider-Amstel, Amsterdam…
Tussen primaten
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
510 Ik heb de oude steden gezien
onder een zinderende zon
allemaal marmeren beelden
de aap in mij is
steeds meer mens
geworden, sindsdien
en door de bossen geslenterd
een onvermoeibare zwerver
whiskyflessen gevuld met water
de mens in mij is toch
een beetje aap
gebleven, sindsdien
schilderijen mocht ik bewonderen
onder de adem van…
Mystieke ontmoeting
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
510 Bewegingsloos blijven wij waar we zijn,
dan haal ik diep adem en recht mijn rug,
draai mij om, loop langzaam terug,
in mijn hoofd zoemt een vreemd refrein.…
De h van herhaling
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
634 We moeten beter leren ademen.
Morgen staat de dag weer klaar.…
Vannacht met jou gedroomd
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
655 Mijn mond voelde je warme adem,
jouw handen gleden over mijn rug.
Woorden als zoete balsem.
ik wilde niet naar de werkelijkheid terug.
Maar de sterren verbleekten,
bij het aanbreken van het licht.
Als afscheid heb jij mij een laatste kus gegeven,
en tot terugvinden opnieuw verplicht.…
Dawn chorus
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
503 ontsproten
die door de eerste mens nooit
werd gesproken
maar in het vogelparadijs
gemereld
Kent een van u het koor der
vogelzang
der rozevingerige dageraad
pastel in ruimte waar geen
maat op staat
het lumineuze feest der
zonsopgang
Dat amazonereuzen groeien
laat
dat rotswoestijnen ongenaakbaar maakt
door regenwouden ons ademen…
Boven de koorts van de wolken
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
371 Ik ben voorbij huid,
voorbij adem.
Een gestolde blik
in de ruggengraat van de lucht.
Hier trilt alles
alsof de hemel zelf
een koorts draagt,
een hunkering
die zich niet laat doven.
Licht scheurt open
als een oude belofte,
en ik val omhoog,
gewichtloos,
maar zwaar van vuur.…
stilte die overblijft
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
541 ik zoek je adem soms
als de maan bloedt
en ik luidkeels
jank
in de nacht
en jij
jij verdwijnt
in de stilte die overblijft…
Zang, dans en brieven
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
476 bonte bloemen op het bloemenveld
we schrijven brieven over de danswereld
van insecten die weten te ontsnappen
aan de bizarre denkwereld van de mens
we kiezen woorden om onze genegenheid
te vieren in de late avonduren van de liefde
samen zijn kan niet lang genoeg duren nu
we weten dat de nacht onze stemmingen veroverd
met het laatste ademen…
De stervende
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
631 Er ligt een stervende te sterven
Nadat hij lang op sterven stond
Te goed voor grond slechts stof affront
Neemt hij als taak aan wat eerst noodlot was
Wat is er aan de hand
Slaat nu zichzelf
Wie eens gezwollen als een assen kikvors
om anders laatste adem blies
Op bed gelegen liggend - hij die
Niet niet eten wil
Niet weten wil…
Dikke touwen
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
301 Zijn adem gleed langs tafels en banken;
Erbarmde zich om zijn verslagen mond;
In gitzwart katoen liep hij in het rond,
Op weg naar de linde met haar ranken.
Zijn verlangen naar het eind mocht ik niet,
en de schoonheid die trouwde met zijn pak,
die als een van de eersten de dood zag.…
Mijn kus
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
334 Mijn kus,
een zachte verzegeling van adem,
een trilling die het zwijgen breekt,
een vlam die, heel even,
het donker verdringt.
Geen woord kan zo waar zijn,
geen gebed zo tastbaar,
als de warmte die ik achterlaat,
op de rand van jouw bestaan.…