770 resultaten.
De vliegenzwam
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
12 Ik kijk, en loop bewonderend voorbij,
als net zijn hoed een streep november vangt.
Ik laat mijn handen rusten in mijn zakken.
Niet alles wat mij aantrekt, is goed voor mij.…
het ging niet over …
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
823 it gong net oer …
ik bin de frou
mei de giele sjaal
it lange reade waaihier
de swarte beetle-cabriolet
ik haw myn hoed
en sinnebril ôf set
sjoch heechkroppich om my hinne
it is hjir wat keal
in ealjebij fersûpt
yn myn reade wyn – bleh
wyn fuort en o, wa wienen jo?…
Er was teveel volk in Blankenberge (PANTOUM)
netgedicht
3.8 met 18 stemmen
1.045 veel dagjestoeristen, roodbruin verbrand
we konden ons hier makkelijk verbergen
al had de stadswacht de zaak in de hand
veel dagjestoeristen, roodbruin verbrand
ze hadden ons van ver horen komen
al had de stadswacht de zaak in de hand
we vonden vlug een knus onderkomen
ze hadden ons van ver horen komen
we moesten dus op onze hoede…
vogelschrik
gedicht
4.3 met 18 stemmen
31.908 en scharen van licht
staat een vogelschrik te kijk
Hij is een mens waaraan de kauwen
vreten, oud lichaam traag draaiend
in de winden van een te vroeg april
Een zotskap die de boer te gortig was
staat op zijn halmenhoofd en armen
stokstijf van angst wijzen twee windrichtingen
aan die hem langzaam kaalplukken
tot jas op stok, tot vuile hoed…
gepest
hartenkreet
4.1 met 67 stemmen
3.996 Een jongen van amper zestien jaar
maar altijd op zijn hoede.
Tot het je plots teveel werd
niemand veilig voor je woede.
Je trapte, sloeg en schopte
als een bezetene in het rond.
Je "vijanden" stonden van verbazing
genageld aan de grond.…
IJdeltuit
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
1.093 Ze droeg haar kleren als een brief
met kaarsvet verzegeld
wachtend op de lezer
het oog dat haar maten raadt
Ze pruilt in dure stoffen
naadloos sluitend om de leest
met opgeheven pink
Zij toont wat getuite lippen
niet lossen willen
Ze waant zich heel wat
het bont van de hermelijn
als een cobra rond haar hals
In haar hoed zit de…
Ouderdom
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
5 Een levenskunst: het rimpelloze kind
te hoeden in het krimpende gemoed,
waar eenzaamheid de verre sferen bindt
en schaduw de verbeelding schraal begroet.
Totdat de vloed het moede wezen drijft
naar zilte stranden van het eigen gelaat;
en wat er van het spiegelbeeld beklijft
slechts naakte en onthechte weemoed staat.…
verkeerd been
hartenkreet
4.0 met 23 stemmen
3.213 ze wakker wordt
omringd door herinnering
rekt zij en wikt licht
en geluid dat van buiten komt
snuit langdurig haar neus
trompettert luid in de nieuwe dag
zij gaapt als ze voor de spiegel staat
vindt haar borsten te groot, te zacht
besluit de wereld op te blazen
met de middelen uit haar make-up tas
trekt daarbij een explosief gelaat:
hoed…
Verdwalen
netgedicht
4.1 met 34 stemmen
863 Verdwalen in wat niemand kan vermoeden,
in 't zien van kinderen die lachen in de zon,
die spelen met een hond of gekke hoeden
die nog niet weten waartoe alles ooit begon...
Verdwalen in herinneringen, dromen,
in beelden uit je eigen kindertijd,
niet wetend hoe het allemaal kon komen
maar ook dat liefde alles ooit bevrijdt.…
Scherven van de stal
netgedicht
2.0 met 8 stemmen
1.304 Bij het
aansnijden van het gouden
kalf vloeit bloed, door de
scherven van de glazen stal
en uit de snede van moraal
vloeit zalf voor het bloeden,
veel gebeden, weinig geleden
om zich te hoeden voor de val,
daar weer in trappen, onterecht ?…
Verblijd u
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
704 Verblijd u in de Heer, elke dag
Wil Hem danken voor al het goede
O, Heer, neem ons op in Uw hoede
Wij prijzen U met diep ontzag.
Verblijd u en vertrouw op de Heer
Hij die alles in Zijn handen houdt
Uw leven is Hem toevertrouwd
Leg uw zorgen maar bij Hem neer.…
Staand
gedicht
3.7 met 27 stemmen
14.608 Ontdooi me,
tooi me met een hoed van bloemen
en lange stengels in m'n lijf.
-------------------------------------
uit: 'Een bittere navel', 1997.…
aan u de keuze
netgedicht
4.3 met 9 stemmen
523 ze hangen er weer
gezichten op affiches
hier in de regio zijn het
de levensgrote koppen van ene
Rietkerk en een zekere Resink
de voormannen als 'pseudo idealisten'
van christen democratische huize
zij zijn het die mij steevast opzadelen
met een chronisch gevoel van
'op je hoede blijven'...…
Een windegroet
netgedicht
4.0 met 19 stemmen
671 wuift jouw
breedgerande hoed
naar mij
als een knipoog
die vele tellen kent
ik zie gespreide vingers
een zomers vlaagje bedwingen
die ons beiden ook zwoel verwent
je gelaagde rokken
dansen om en om in het rond
een windegroet is daar aan gewend
het verraadt even
de ronding van je mond
*
daar is hij plots
je liefde
in…
Seizoen
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
793 Mensen wees dan op je hoede;
moeder krijgt de schoonmaakwoede,
zeult dagenlang met emmers sop -
‘Spic and Span’ knapt alles op.
Als moeder weer is uitgerust
en vader haar hartstocht’lijk kust,
terwijl de passie in hem brandt…
dan is de lente weer in ’t land.…
Niet verlost
hartenkreet
1.0 met 2 stemmen
875 En hem leiden waar hij zichzelf mag zoeken
waar deze dagen hem zullen hoeden en volgen.
Pasen in alles dat blijft zwijgen
en momenten
niet verandert als
ze geen herinneringen
worden.
Of hem verlossen van
de belofte die
hij weer zal vinden als
de echo
van de wanhoop
zijn stem weer wakker
maakt.…
harmonie
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
783 het orkest speelt trombone klarinet
trompet de goedig doffende tuba een trom
behoedzaam sluiten muzikanten de mond
om het riet aandachtig verinnerlijken ze muziek
de ronde stem van het koper vermengd met een
ernstige wending van houtblaasinstrumenten
onder hun hoede groeit de melodie
de dirigent zwaait over hoofden lange
bewegingen van…
Gemoederen
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
652 Nu de scherpte van de narigheid
iet wat minder wordt,
de alertheid echter meer,
zullen we steeds en telkens weer meer,
op onze hoede raken!
De terroristen mogen dood zijn,
dat waren er maar een paar,
hoeveel zijn er nog in leven,
hoeveel staan en klaar,
om te volgen?…
Er gebeurt niets
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
364 En af en toe sluipt er iemand
weg, bijna wankelend, een vuist
geklemd om de sleutels van zijn huis
We zijn op onze hoede
en schrikken soms van elkaar
van haastige voetstappen op straat…
Pragma
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
507 Een jarenlange liefde die mag zijn
Van broekzak, hoed en rand, haver tot gort
Waar je spitsvondig, kalm en wijs in wordt
Met rozengeur, zonne- en maneschijn
Een goed beveiligd, warm privé domein
Waar helemaal niets aan mankeert of schort
Een jarenlange liefde die mag zijn
Die voedsel is, verjongend medicijn
Er is genoeg en je komt niets tekort…
vangen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
495 het gezicht van
het meisje
verdwijnt achter
zwiepende haren
de man holt
achter zijn
afgewaaide
hoed aan
de honden
blaffen en
rennen tegen
de wind
de rok van
de vrouw
wappert
horizontaal
het kind kijkt
in de verte
maar komt
niet vooruit
de schilder
legt waaiend
Holland in
verf vast
jij hangt lachend
met wijde…
Mijn mensen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
591 Zo ken ik mijn mensen,
hun hoeden zullen scheef staan,
hun wenkbrauwen zullen fronsen
als ze mij weer pijn gaan doen.
Ook ik zal niet meer werken
op het erf van tante Maggie,
want de knechten dragen knuppels
en de honden hebben tanden
zie ze blikkeren in de late avondzon.…
Vertroosting
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
415 Mei en hagelstenen
in mijn hoed
verhinderd
storm hem op te tillen
de woeste wind schuift
donkere wolken open
herinneringen en intens verdriet
dat in vormen
en in linnen dringt
mijn steun
en vertroosting
tussen de muren die ik in die
jaren achterliet
de glibberige aarde voelend tot
onder mijn voetzolen
ik zet mijn…
je ogen kijken dood
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
1.122 ik kijk je aan
kan je niet verstaan
je mond spuwt kleuren die
je tanden scheuren als je lacht
je lippen lijken dijken
gebroken door de vloed
van ijskoud blauw, bevriezend
in het vochtig rood van jou
ik kan je niet bereiken
want je ogen kijken dood
ontdooiend in het koele wit
waarin pigment verborgen zit
maar je handen hoeden lava…
PTSS
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
487 Hij uit het niet, maar 't ligt op de loer,
angst, opgekropte woede,
spanning die hem wakker houdt
en constant op zijn hoede.
Hij voelt zich schuldig, schaamt zich zo,
vindt niet de woorden dat te zeggen,
hij denkt dat hij tekortgeschoten is,
maar hoe dat uit te leggen.…
Luchtmatrasje
hartenkreet
3.5 met 8 stemmen
1.174 Een hoed?! Een paraplu?! Zonnemelk?!
Nee, niks behalve mijn luchtmatrasje.
Alles donker buiten,
niet voor lang.
Open het raam.
Klaar om te springen.
Ik spring.
Oogjes open,
alleen maar blauw,
alleen maar zon.
Ik zit hier dan,
op mijn luchtmatrasje.
Binnen een maandje ben ik wel terug.
Alles laten liggen.
Wat de zorgen waren?…
Een reus
gedicht
3.1 met 63 stemmen
44.316 Hij zoekt een meisje zoet als een konijn
om weg te goochelen in en uit
de grote hoed van zijn hart.
Maar een reus is te hoog voor een meisje
en zij te blauw van onderdanigheid.
Het ras der reuzen sterft uit. Spijtig,
want hij kan zijn ogen openrekken
als spek en zijn spieren als slangen
doen spelen, tot vervelens toe.…
Pijnlijk stil
netgedicht
2.8 met 19 stemmen
2.696 je nog verlaten kan
niemand vond een juist verweer
geen vriend of vrouw of man
Zo volmaakt onredelijk was
jouw felle woordenstroom
in de zakken van jouw jas
geen enkel spoor van vreugd of droom
Zelfs het vloerkleed vlekt jouw gemoed
en de horizon bestaat nog slechts
uit de stalen spijlen van het bed
Het stapt al binnen met hemd en hoed…
Zij
poëzie
2.9 met 25 stemmen
7.521 Zij, de mensen die waarde
hebben in dit leven, innerlijke gloed,
zij lopen verspreid over deze aarde
en dragen een goedkope hoed.
Zij wandelen deftig en stil
en schuiven langs de huizen
en luisteren, liefst in de herfst,
naar de populieren die suizen.…
MMXVIII
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
513 Geef mij een feestelijk gedicht
hier op dit nieuwetijdsgewricht
het hart, de lever en het bloed
willen bezieling, frisse moed
Kom, vul je nieuwjaarsvers met licht
Schets ons een zonnig vergezicht
dat is je dichterlijke plicht
tover juwelen uit je hoed
poëetjelief wees braaf en zoet
Geef mij een feest..…