5045 resultaten.
Gong
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
763 In je vertrek weerklonk de
diepe stem van een bronzen
gong, de eindigheid voorbij,
gekozen vrijheid resoneert
in klankenvolle beeltenissen van
jouw afwezigheid, ongenaakbaar,
althans voor mij, lui jij morgen
de vrijheidsklok, zoals je beweert?…
Voor jou
hartenkreet
2.5 met 20 stemmen
1.417 Je stem en ziel kan horen
Dat je bij me blijft, misschien?
Ik hou zoveel van je.
Dat kan ik niet in woorden zeggen
Neem mijn hand in de jouwe
Voel me, dat weet je wat ik uit wil leggen.
Ik neem je zoals je bent.
Zoals je me zei dat je zou zijn.
Je hardheid en openheid
Mijn leven zou zonder jou nooit meer hetzelfde zijn.…
Gestolen dans
netgedicht
4.7 met 60 stemmen
1.075 waar niemand ziet
wat echt is en wat niet
vroeg jij mij ten dans
en ik zag, hoe die ander
jouw stappen overnam
wij dansten door een
eeuwen-oud verhaal
dat ons zomaar
overkwam
Mijn voeten volgden
jouw passen, zo licht
wij droegen elkaar
door tranen van vroeger
haast zonder gewicht
gebroken spiegels
tonen geen gezicht
maar een stem…
De Bijbel in huis
poëzie
3.0 met 3 stemmen
1.810 Droef zou 's Levens echo wezen,
Klonk er niets dan 's Mensen woord:
Waar de Bijbel wordt gelezen,
Wordt des Heren stem gehoord!…
Juichkreten
hartenkreet
4.8 met 4 stemmen
1.887 Je zachte lieve stem
bonst de hele dag
in het hart van mijn geliefde.
Jij bent een en al bedrijvigheid
zoals de zeegolfjes die
bewegen in diep stilte.
Ik lach en zing terwijl
buiten donkere wolken
voor hevige regen en
bliksem zorgen.…
Schrijvers wiel?
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
627 Slijp mijn nachten
en de pennen in elk
uur, wet de tijd op
slijpers steen,
verscherp het drijvend
vuur op anoniem papier,
heb geduld met de nog
verszinnen dag, al
lijkt die te zijn gehuld
in sluiers licht, waarin
de tranen net zijn
opgedroogd, waar
de inkt in de as van
memoires is gedoopt,
en schrijvers stem en
avontuur…
Iemand anders?
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
515 Kan ik de noorderzon nog raken, het hart
te groot, omdat ik mijzelf er buiten sloot,
verloren in de nevel van de atmosfeer,
aan de overzijde lonken groene weiden,
beweeg het aangeboren leven heen en
weer, zwijgzaam roepend, in angst
een andere stem zou horen, als ik
in iemand anders was geboren, om
mijzelf te vermijden, schudt een droom…
Herinnering aan vader,
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
712 Toen jouw stem nog was,
en klanken droeg,
En ik, met kleine meisjesbenen, op jouw grote voeten om 'Dansen?' vroeg,
En jij me tilde op sloffen met zachtgestreepte lijnen,
de kamer doorwalsend,
met mijn hoofd tegen jouw buik,
en met jouw hartlied in mijn oor.
En jij zong.
En jij zong...…
alzheimer...
netgedicht
4.6 met 42 stemmen
1.602 En hoe ik ook roep,
keer op keer,
geeft zelfs de echo van mijn stem
geen antwoord meer.
En in de flarden mist
van mijn verwarde geest
keer ik terug naar het kind
dat ik ooit ben geweest.…
Zuster
netgedicht
3.6 met 14 stemmen
674 gaf ik u de zinnen
als spinnende kat in de schoot geworpen
uw stem verbonden met kloosterstilte
duwde mij in richtingen
welke buiten mij stonden
ik verzoop
in vrouwen die wuifden
als maagden in volle maannachten
ik blies de kaarsen uit
en nam hen tot mij als witte kruiken
daar ik achter hun ogen enkel u zocht
ik verbleef als toerist…
Bickerseiland
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
595 De stem van mijn opa dacht ik te horen,
Ik rook nog steeds de geur van teer en olie.
Een auto reed de Bickerstraat in.
Ik voelde de handen van mijn vader en moeder,
terwijl ik als kind tussen hen in liep
en naar hen opkeek.
Mijn angst voor het donker lachten zij toen weg.
Ik dronk van de jenever.
Niets kwam er ooit nog terug.…
PANGA LINGUA
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
466 gesnaterd en gedoken
En tussen gras, koolzaad en fluitenkruid
Brengen de padden hun verhalen uit
Een man, een zij, een speer daarin gestoken
Een graf in een spelonk, ogen, gebroken
Een Bijbelse historie naar verluidt
In mij ontstaat een zeer vertrouwd geluid
Zeer lange tijd was ik ervan verstoken
Daar juicht een toon, daar klinkt een stem…
Luzern
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
451 mijn liefde en andere beelden
sluimeren
wiegen met bladeren
huiverig voor kilte
wentelen ze in dromen
ik ben in Luzern
op de Kapellbrücke groet ze me
wat woorden
of een foto van water
zand geribd haar lichaam
jij dwaas
schemert haar stem
jij dwaze dichter
bespeler van vonken
en gebroken harten
proost en drink met mij
zo lang de…
Iokaste spreekt
netgedicht
4.3 met 10 stemmen
880 ik schaam me diep, durf niet uit te spreken
dat ik verlief en verlang naar mijn zoon,
verliefd, ja verliefd ben ik, nota bene
hevig verliefd op mijn eigen zoon,
op zijn stem, zijn ogen, zijn zachte huid,
hij, mijn zoon, spant zijn sterke spieren,
kracht en soepelheid dansen onderhuids,
zo uitdagend als zijn sterke schouders
zo vol verlangen…
impressie van het onzichtbare
netgedicht
4.0 met 13 stemmen
678 niemand kijkt
vragend
wanneer ik nacht word
eenzaam val
uit de schoot van het licht
als was ik enkel een stem
waarvan waanzin zich
niet meer lost
het is wat het is
en geloven was nooit
een waarheid
slechts een ontbinden
van gedachten zonder
gezicht
waar wil je dat ik sterf
mij te grijpen leg,
vierhoofdig
in de onmacht
op lippen…
LANGZAAM GAAN
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
585 Het schone morgenstrand
ligt blank en leeg
onder een vlucht zwanen
laat hun zingende vleugels
schuchter weergalmen
steunt die weemoedige stem
van teer wellend verlangen
naar geheime verte
de witte vogels
vliegen tussen doffe zee
en vroeg wolkengrijs
vol onvoorspelbaarheid
die rustig wacht
waar hemel en water
elkaar ontmoeten
verdwijnen…
Gerecycled ?
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
617 Ik bekeek mijzelf
als een stapel oude
kranten, waarop ik
als redacteur zijn
stem en z’n zegen
rust, de tijd verslaat
op het hete aanbeeld
van de waan, daar
gloeit in nachten de
blaasbalg van het
nieuws weer aan.…
In herfstig bloeien
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
556 jouw nieuwe grenzen
ik zal het worden in jouw wensen
ietwat weemoedig in het veld
en in het duister van jouw dromen
waar demonen wachten op een kans
teken ik spontaan de groenste bomen
voor jouw hart breek ik een lans
als je niemand echt kan vinden
alleen een ik zoals ik ben
dan zal ik zijn als de beminden
de mooiste minnaar zonder stem…
Mijn vader
netgedicht
4.9 met 7 stemmen
974 de tijd geeft haar verhaal
geef ik nu zijn stem als loon
zal hij nog zo denken
is dat wat het moet zijn
de verleden en geleden wenken
het leven in de schaduwschijn
om tenslotte het hart te drenken
in wat, ja wat is nu de echte wijn
zijn stilte is zacht
de woorden nog stiller
de uitstraling zijn kracht
het maakt mij allengs milder
steeds…
Voor de gestorven soldaat (1914-1918)...
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
814 de zere huid van zijn handen,
zijn weerloze hart dat barst,
en breekt…
Wie kijkt in zijn ogen en ziet de waanzin,
de doodsangst die stolt, en smelt
tot wrede,
vredige stilte…
Ik wil je roemen in uitgesproken verzen,
jouw blik vertalen en in een laatste gesprek…,
Jouw strijd verhalen
met opgegraven woorden,
van vóór de oorlog jouw stem…
Levenslang
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
624 Levenslang mogen we zijn van Hem
Hij wil onze liefhebbende Vader zijn
Hij zal er zijn in vreugde en in pijn
Als we willen luisteren naar Zijn stem.
Levenslang is soms maar van korte duur
We weten niet hoe lang wij zullen leven
We moeten dit maar aan God overgeven
Hij weet van die tijd, de dag en dat uur.…
Bo
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
467 jouw hart veroud door tijd
en gedragen door een hand
vol gedachten is je kaars het
verblindend licht in de vele
reizen naar de kwelders van ons Wad
jouw snuit vol reizen en aankomsten
geuit door het doffe water in je ogen
verwoordt het geblaf als een streling in jouw stem
ik begrijp je en ik volg je schreden door het wankel gras
wie je…
De nevel
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
623 gezwicht
de nevels hebben mij nu volledig ingesloten
de hunkering naar vroeger is nu in alle staten
een weemoedige wolk heeft mij als het ware overgoten
en het heden heb ik terstond achter mij gelaten
ineens hoor ik bekende klanken uit de nevel die mij zo krenkt
zachtjes dringen zij zich door de muur van mijn eenzaamheid
ik herken de stem…
Haaksbergen
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
779 Een tocht, van groot en klein; geen stem wordt nog gehoord,
men draagt elkaar op het voortaan verloren plein.
In deze stilte heeft God zelf het laatste woord.…
Droom van Down
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
737 In zijn gezicht verscheen een hemelglans,
zijn stem vertolkte wat hij binnen voelde,
we wisten zondermeer wat hij bedoelde,
zichtbaar genoot hij van zo'n buitenkans.…
D' ochtend-dans
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
638 Verlammende zachte warmte
laat mij verdrinken
in gewichtloosheid,
wanneer berijmde vingertoppen
sluipend op mijn huid reiken
en mijn stem doen breken.
Sleur niet,
trek niet,
breek niet,
bind me
sluit je armen
tot ik bij elke zucht
kreunend buig.…
Een hemels paradijs
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
522 lief speelt onze geest
met dingen die we zien
een caleidoscoop van
herinnering completeert
onze eerste blik
in de verschillen van
beeld proeven wij verandering
vallen kleuren vorm en ogen op
wordt de stem als uniek
fenomeen meteen geautoriseerd
alleen jij komt binnen
als een hemels paradijs
zonder enig vergelijk
ruimte vullend warm…
Lied voor jou
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
1.062 Ik zet de deuren heel wijd open,
een stem die hoger en hoger klimt.
Op zoek naar hem die zo geliefd was,
en nog altijd wordt bemind.
Mis jij het ontwaken van de lente,
de witte rijp op het groene blad.
De vogels die naar het zuiden vluchten,
of heb je het aardse wel gehad.
En tussen de grote schapenwolken,
mijlen boven land en zee.…
Mijn Moederboom
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
497 Wanneer ik aan mijn bange moeder denk,
hoor ik haar stem weer fluisteren.
Jij bent mijn oogappel, mijn enig kind.
Ik leef in jou. Laat ons niet alleen.
Was het maar waar.
De dood dreef ons wreed uiteen.
Het seizoen is weer herfst geworden.
Ook ik werd een oude, herfstige man.
Dromen zijn tijdloos en ik droom.…
Wolk van een Man
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
623 Wars door de schimmige ondergroei
Van ons bliksemschichtig bestaan
Zijn pantergang is gegaan
Wiens dwarse vlerken zich ontvouwden
Tot een zinslijpend gevaarte
Van vliesvleugelig aangrijpende
Verlichtheid en klaarte
Hij de introspectieve extravert
Eigenhandig, gevoelig en ad rem
Die krachtens zijn bronstig burlen
De volbloeds eerste stem…