Alle inzendingen over verleden en nu

14988 resultaten.

Sorteren op:

De prijs voor later ?

netgedicht
4.1 met 8 stemmen aantal keer bekeken 952
Klasjes kinderen rennen uit school parapluutjes werpen schaduwen over zon en regen en het aureool van het verleden, door hun praatjes de hemelen te bewegen wordt alles gewist, boort hun schater duizenden kleine gaatjes als een zegen die in plassen aan het asfalt kleeft, zweeft moraal van schaamte in een veinsend boetelicht over werelds…
pama21 augustus 2010Lees meer >

Hoor het koor!

netgedicht
3.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 925
Psalmen spreken door aloude woorden dragen heden en verleden. Krachtig klinken onze zangen in de weerklank juicht ons prijzen en verlangen zien we uit als een verheugde bruid naar Hem die ons de vreugde schenkt in tal van zegeningen, het mooiste dat ons bindt: Voor Hem te mogen zingen!…

In het eeuwig lief

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 623
In het dons van licht en al ‘t zachte zie ik over heel mijn aards verleden Was ik toch maar eerder bij machte over mezelf dit rijke rijk te betreden In het land van liefdevol vergeven dwaal ik zoveel eeuwen in het licht Eindelijk kan ik in louter stilte leven en eindelijk heeft liefde een gezicht In ’t vele stil zo helemaal verloren en…
Ton Rijkers19 oktober 2010Lees meer >

Menselijke sporen

netgedicht
3.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 867
Vermoeid hollen we mee met de tijd die alsmaar sneller gaat Werelden die veranderen waar we bij staan als razende tekeer gaan Verdoofd door het lawaai verblind door de flikkering van dag en nacht Verzinken in een schemerig verleden…
Custor27 oktober 2010Lees meer >

Huizen zonder vaders

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 763
al wat er ooit voortvarend was is nu tot haperen gedoemd zonen en dochters worden in de klas de wibra-kinderen genoemd soms zie je ze met ogen van gebarsten glas in onbestemde verten staren waar vaders zonder kinderen op een dag hun schuilplaats openbaren maar vaders zijn soms zo verstrooid dat ze hun adres vergeten ze hebben hun verleden…
greet Mariën24 december 2010Lees meer >

Gewoonte ?

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 505
verlaten vlakten, er is niet meer te verlangen, ook niets meer te verwachten, dit niemandsland kan ik niet ruilen, voetstappen hangen als gedempte geluiden in de mist, onbekende stemmen van vroeger vrienden dringen tot mij door, waarom zou ik antwoorden om met hen weer te huilen of te vrezen boven houten kisten, daar ontbindt het verleden…
pama3 januari 2011Lees meer >

Kom maar!

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 765
Mijn vader was een gereformeerde dominee en vervloekt nu zijn verleden en dwaalteksten! De satanische indoctrinatie van zondebesef en fnuikend schuldbesef heeft al vele levens tot het bot verwoest, vermijd die hel!…

alzheimer...

netgedicht
4.6 met 42 stemmen aantal keer bekeken 1.602
ik dwaal rond in mijn verleden tijd maar stilletjes aan raak ik dat ook kwijt. Ik huil van wanhoop, diep verdriet en pijn, deze eenzaamheid, wie kan begrijpen hoe dit lijden moet zijn.…

Kind

netgedicht
2.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 791
Het kind komt als vanzelf tevoorschijn opgeroepen door een eenheid waarvan ik het bestaan slechts mocht hopen het neemt ons mee naar waar wij weten de komende en de gaande de krulletjes moeten nog geboren worden is de wens van de gedachte zelfs als ik dood ben zie ik nog de blauwe lucht in lachende drentelpasjes loopt het verleden…

Het wrakkig hek, mijn mooie boom

netgedicht
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 595
Flashbacks van verlangen zijn vlijmscherp in prachtige impressies die ik nu opnieuw beleef mijn- boerderij in de Saualpe waar wij met onze schatjes optimaal genoten rijst weer op uit het verleden lieve boeren met wijsheid: die krachtig is twaalfjaarachterelkaaralseigenthuis met geuren welke nimmer afzwakken al valt het lichaam zwaar maar…

zon

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 745
mijn gezicht schoon als toet mondhoek fris in de wind wat men liever vergeet laat maar schoonheid omdat verliezen schoon verliest in de aarde en haar stem in wolken ooit gelooft behalve alles ging mijn stem verloren op een kust vol drap verjaag de jaren uit dit kind die schrijft zoals jij mij ooit bemind heeft dat is het verleden…

aardappelen uit diepe borden.

netgedicht
4.5 met 13 stemmen aantal keer bekeken 580
We aten thuis altijd aardappelen uit diepe borden Ik verveel me en in gedachten zie ik bij de trap in de gang, vlák voor de kapstok weer mijn Moeder staan Ze lacht vriendelijk naar me, zoals ze altijd deed maar nu is alles anders, alles is verleden tijd geworden wég Vader, wég Moeder wég geborgenheid Mijn computer…

In stilte

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 631
Mijn hoofd (in stilte) Laakt het verleden Keurt af nu jouw liefde Mijn hart (geruisloos) Klopt naar tevreden- heid als (de liefde) Zich echt Openbaart Klopt nu slechts voor jou Daar jij (mijn muze) je echt waar onthult De tijd (echter is) Een trein zonder rails Stilte (is enkel) Voedzaam met tranen En echt (belangrijk) Is…

uit "een hagenees is niemands knecht" (hoelang duurt geduld?" deel 2)

hartenkreet
4.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 760
een a4 die wegwaait in de wind omdat het weer geen letters kreeg soms komt die droom dan uit maar je verliest steeds meer van jezelf als een engel zonder vleugels die heeft verloren van de tijd i h v j gekrast in een gewelf oude schoenen dansen fijn laten het leven zien in een refrein dat voorzichtig aanzet in iets het verleden…

Graven

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.105
Je legde het eerste puzzelstukje en ging verwoed op weg om uit jouw gruzelementen verleden te komen en schoon schip te maken, een nieuwe tekening voor jouw toekomst.…

hunkering

netgedicht
3.7 met 9 stemmen aantal keer bekeken 867
bent als een vergezicht gedroomd in oude tijden door geliefden, een woud zei jij mij niet: 'hunkering' is het goede woord dat mij beschrijft zoals ik ben of wat ik voel een smachten nu en in een levend verleden vrouwelijkheid zei jij me niet: 'laat me' geen man kan rode stenen dragen gloeiend als de lava dat ben ik, het gloeiende…

Eerherstel

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 3.859
Toch hoop ik dat je eens beseffen zult hoe zeer ik gruw van ons gedeeld verleden, waarover dus geen woord meer wordt gezegd.…

Foetusverlangen

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 679
Verdwalen in een doolhof, moe gestreden Verlangen naar een ver verleden Het klosje garen zonder begin, zonder eind De ster die in het oneindige verdwijnt Op straat met stoepkrijt, spelen met de bal Geen onduidelijkheid, in geen geval Als een foetus in haar moeders huis Ik wil terug, naar toen, naar thuis Slechts slapen, volledig ying en…
Ankie1 januari 2012Lees meer >

levensdans

hartenkreet
3.4 met 11 stemmen aantal keer bekeken 834
van heden Kleurt mijn gezicht nu avondrood Ik voel de warme Golfstroom Neem de dansende beelden Over een zee van ruimte waar Langzaam wandelt de nacht Over het water en landt Waar wij onszelf in het echt bevinden Het is waar mijn hart klopt Gedachten zijn uitgedaagd Waar gevoel wint in deze twist Gedachten en gevoel Verleden…
henk20 maart 2012Lees meer >

Lof in liefde

netgedicht
3.7 met 9 stemmen aantal keer bekeken 2.579
Jij vouwt de tover zachtjes als een schelp om de windsels van mijn zingend hart en koestert de glinstering van kabbelend water als de woorden zich wikkelen in een spel van warme handen Het zilte water schep ik uit weemoedige ogen die als een zee over onze naaktheid spoelt en zwoel trotseren wij het verleden in een omarming voorbij de…

Bij de zwarte Madonna van Guadalupe

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 607
Vaandels strak, in plechtig rood flankeren, alsof men Isabella terug verwacht, la catolica genaamd, gewiekste koningin, al uit een ver verleden. Een zwaluw zwiert, de zon verzint voor efkes zomer, maar de palmen huiveren. Het is 7 graden in Guadalupe.…

Schemerende stromen

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 433
De ijskerker van vroege dagen verbergt een verleden schaduw. Vers geworpen licht verstoort de trage rust ruw. Een gewaagde fluistering verhaalt van verholen scepsis. Niettemin kruipt licht onder de deur naar de duisternis. De contouren van de schemer vervagen in de ijle nacht.…

web

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 518
Wanneer iemand mocht trachten in ons domein te treden, wordt hij gevangen in het web en hoort tot het verleden. Daar is ook vrijwel niemand, die ons nog werk`lijk kent, want achter elke web zit toch een vreemde vent. Jesaja 59:6…
wim rhebergen17 augustus 2012Lees meer >

2013

netgedicht
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 675
honderd jaar niet aan ons zien ik hoopte met de Maya’s dat misschien de aardkloot voor zijn komst zou overkoken het wachten is op rampspoed, crises, spoken verval met alle narigheid van dien ellende volgens vast en grof stramien ik heb een nakend onheil reeds geroken ik ben geen pessimist, maar mooie tijden zijn nu volstrekt voltooid verleden…
Daan de Ligt30 december 2012Lees meer >

On-weer

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 555
Houten versteende muren tussen wat te zien is, - ooit zichtbaar was wat nu in het verleden past - staat buiten de grens van blindeloos verlangen gevallen glas door geschiedenis aangetast. Veilig gedwee leven met slechts regelmaat, gaaf gekwetst door turbulentie gestoord.…
Emma12 februari 2013Lees meer >

Witte regenbogen?

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 444
Toch het verleden leeft, het krijgt een onweerstaanbaar vervolg uit de beker die ik tijdloos leegdrink, de hoorn eerder gevuld met eb en vloed van het geluk , regelmatig verkort en vervlogen, wreed verkleurd in witte regenbogen in de hartstocht van het bloed.…
Pama12 april 2013Lees meer >

Muze

netgedicht
4.7 met 9 stemmen aantal keer bekeken 732
Witte aangelijnde vlokken Doorkruisen verre blauw Traag wijkende naar verder Zulk een gebaar Maakt dat ik mijn gang aanschouw Soms denk ik, ik ben klaar Reeds moe van de dagen Als ik vooruit in de verte staar Ik vergeet ook het prille landschap Dat vervaagt in een verleden gebaar Witte aangelijnde vlokken Verwarren in…

TURF IN JE RANSEL

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 955
opgespeld Bij Alexander, welgesteld en held Verdeeldheid bleek die dag dus uitgedund Werd terugbetaald en met gelijke munt En ik bleef door één gast niet onvermeld Terwijl een baldakijn de stoet beschutte Schreed een toekomstig koningskoppel voort Waarbij ik luid en duidelijk ben gehoord Hoe feestelijk bijzonder, dat men putte Uit het verleden…

Donderslag

netgedicht
5.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 703
hij ging midden in de nacht nog ver van ’t ochtendgloren sloot de deur haast beminnelijk zacht doch enkel om de echo niet te horen stapte opnieuw het heelal tegemoet waar chaos geen weet heeft van rede en zoet met zuur wordt beboet; een tijde was weer verleden althans ontwaakt leek het zicht op ontluisterende stappen was het…

WAAIENDE STEM

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 467
Teruggetrokken, peinzende eenlingen, joelende zwemmers en woelig verkeer geven alle 't vere verleden eer; kunnen ze verdraagzame geest bezingen?…
Han Messie26 augustus 2013Lees meer >