Alle inzendingen over ademen

5126 resultaten.

Sorteren op:

Wij-materie

gedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 2.509
–Geen adem, geen adat, geen Adam. ---------------------------------- uit: Konkrete poëzie (1962)…

Nooit te ver.

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 395
De toekomst heeft een oneindig vergezicht de vleugels van je adem markeren het bewijs, dat jouw gedachten zullen kiemen op de wangen van een nieuwe morgen waaruit telkens weer een hoopvol wijsje klinkt goed van wil en met een open mind van tijd, zonder vooroordeel zal worden gewogen, geeft ze de maan een nieuw naam, ze ziet…
Pama24 december 2018Lees meer >

4 Sterrenhotel

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 456
Stotterend stond ik daar, daar jij mijn adem benam. Harmonie bracht je mij, van het noorden de standvastigheid, van het westen het bewustzijn, de diepzinnigheid van het oosten en de warmte van het zuiden. Een hart kan niet jokken: weggestoken achter een stoere ribbenkast laten de tralies toch tederheid door.…

In het oog (4)

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 415
Mijn adem wordt bevochtigd en beroert de wilde woorden, spelend als dolfijnen voor de boeg. Hun spel spreekt mij aan, vertelt van hun reis, hun verleden in het donker van jonge dagen toen de wereld nog een droom was, ongebonden ?…
John Loopstra14 februari 2020Lees meer >

Tegendraads?

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 423
Weinig lukt het nu te schrijven op een verantwoorde wijze, dat woorden klaar en helder, ijkpunt van de taal, vrij kunnen ademen, uit de kraamkamer van de cultuur, lokmiddel van elk gedicht, maar deuren op een kier, slaan ook dicht.…
Pama22 juni 2020Lees meer >

Soldaten van Cura

netgedicht
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 508
Het schetsboek haalt adem. Geen gedicht gekregen van de muze tot vandaag. Al mag ik niet schrijven. Al mag ik niet verdwalen in mijn eigen poëtische vlindertuin. Geen inkt verzacht een lach van tranen. Er is hoop. Er is hulp. Soldaten van Cura. De bestrijders van de eeuwige nacht. Dromen zijn niet verboden.…

Troost

netgedicht
3.9 met 10 stemmen aantal keer bekeken 508
Mijn tederheid mijn verdriet mijn lied is als het geluid van een zeis die door tarwe maait een lied dat muren naar beneden haalt, je mee neemt naar de hoop van de zon overgoten rivier troost in de opeenhoping van mensen waar de dood rond maait de ziekte om zich heen slaat bevend huilend naar adem snakkend de mensen…

Moeilijke tijden

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 494
dagen van eenzaamheid verwarring en angst voor het onbekende dat besloten ligt onder de aardse zon 't valt niet mee bij 't zien van 't zonlicht buiten dwars door de dagelijkse dampen gesluierd in en om het huis bij 't zien van zoveel lamgeslagen vleugels de pijn door 't brein gevlogen in de kilte en de schijn 't valt niet mee 't ademen…

Landweg

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 478
Het is stil langs de landweg, het bos houdt de adem in. De laatste vogels zijn allang vertrokken, als door een klok gedreven. Vraag mij niet het uit te leggen. Een late haan kraait naar de nieuwe dag en die komt als op goud gedragen. Strooit uit zijn paarlen van geluk over het nat gebladerte. Brengt rust en vrede op deze plek.…
Cees Sleven10 oktober 2020Lees meer >

Oetoen

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 505
huilen kan ze niet maar voel het droeve dreunen, hoor in het witte kronkelen van honderden larven de bodem van git waarop zij valt, waarop zij viel, waarop zij vallen zal, en adem het weeïge ritselen, het slurpen en glijden van het leed en de lust in de bange wortel van haar blanke, benige lijf.…

Sterrenzee

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 494
Donkere golven rijzen op In klanken van ruisen en zuchten krullen zij langzaam om Alsof zij de maansikkel aanbidden die badend in bleek licht boven hen hangt Een zilte adem wordt ingehouden vergezeld door een korte stilte Boven de golven van donkerte verschijnen nieuwsgierige schuimkoppen Dan buigt het geheel volledig neder Stort in en…
M. Bos15 december 2020Lees meer >

In voor en tegenspoed

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 677
Ik open het venster en de deuren tegenover elkaar totdat het overal tocht in huis om het denkbeeldig coronavirus te verdrijven nadat ik de verwarmingsmonteur uitgelaten heb zet ik mijn mondkapje af om de frisse lucht in te ademen zie hoe vogels als klankgazelle in de boomtakken aan de overkant neerdalen in het morgenlicht…

Golven van het leven

hartenkreet
4.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 682
verbondenheid Golven van kwetsbaar zijn Golven, prachtig is zijn woestheid Golven, prachtig in haar imperfectie Golven, ongenadig in het nemen Golven, die in overvloed geven Golven, de schuimende niks duldende golven die komen en gaan Golven, de weerspiegeling van het leven En ik deins daarop mee af toe kopje onder gaand om happend naar adem…
Ocean Lover4 augustus 2022Lees meer >

ontluiken

netgedicht
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 620
ik draag haar door de nacht heen wijl overdag vlagen van mist heersen van binnen daadwerkelijk heb ik onze adem niet meer gemeen dat roert mijn denken, vraagt om mij te bezinnen allengs gaat alles nog verder op slot en kan ik slechts kijken in een enkele richting het blijkt ook nog eens een doodlopende straat waar niemand voor mij een deur…

Liefde te leen

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 479
verdronken het dal was dieper dan zijn bedding de stroom meedogenloos en wreed de groene heuvel onbereikbaar verdriet in tranen verkleed de berg was steil en glibberig met verraderlijk losse stenen de top in de verkleumende mist verdriet in tranen verdwenen ik wil springen maar ben verlamd ik wil voelen maar ben beschonken ik wil ademen…

nog even - zoals ik ben -

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 493
telkens in mijn aftandse nachten zwerven mijn handen over haar warme lichaam, ik wil haar kalmte voelen op haar naakte huid haar waarheid is diep in slaap gezonken, ik benijd haar - mijn rust is me eens ontnomen, niet gegund zelfs niet in mijn allermooiste dromen hoe langer ik haar betast, hoe meer mijn adem de weg kwijt raakt, help…
elze29 maart 2024Lees meer >

Dieper dan de wortel reikt

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 373
De grond houdt zijn adem in. Ik hoor hoe het gesteente zijn geheimen schuurt tegen de muren van mijn bekken. Alles is zwaar hier, log, en toch een spanning, alsof elk korrel zand een belofte draagt van breuk. Mijn handen graven zonder richting, maar vinden toch een kloppend ding — half steen, half verlangen.…

De stlte

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 446
maar een kamer die zichzelf heeft dichtgevouwen als een blad dat nooit meer openspringt Toch groeit er iets tussendoor, een dunne, zilveren draad van licht die niet durft te spreken maar wel blijft trillen wanneer de wind van vroeger erlangs strijkt Ik tel de seconden niet meer, ik meet de afstand in het soort adem…
Dabda12 januari 2026Lees meer >

zoals een getuige zegt

netgedicht
2.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 284
In een weelde van onaffe schakelingen bouwsteen voor steen over de tegenstellingen zie ik hem meester der rangschikking vliegen en hij ziet mij opstijgen uit beteugelde beugels wegschieten in alle ruimte op vleugels door verbrokkelende muren afgronden als verblekende redenen bij samenzijn Ik riep ik adem met jou toon de tintelingen…

waar het hart zich hecht

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 285
een kaars in de nacht brandt niet om het licht alleen de vlam buigt zich tegen haar eigen was alsof warmte een lichaam zoekt handen willen langer vasthouden dan ze kracht hebben en vinden toch hun rust in wat nabij blijft een vogel stijgt maar blijft even hangen in de adem van de lucht alsof hij wordt gedragen een stem wordt zachter…

whiskey-ellende

netgedicht
2.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 439
Toch steek ik weer een sigaret op, zuig de rook in als laatste adem, want stoppen is voor mietjes en ik ben te lelijk om op te geven. Liefde was een slecht gevecht in een achterafsteeg – ik verloor, maar sta elke ochtend op met blauwe plekken die glimlachen. Kom maar terug, schat, met je mes en je leugens.…
droom18 maart 2026Lees meer >

Yorkshire

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 159
voorbij een drassig veld met plonsfonteintjes van rondspringende kikkers en onder de waterval door die opspat in een donker wervelende poel een grot bereiken waar de bodem bemost en de lucht kil is en de wanden oplichten in een patroon van wit opvlammende flitsen Daar verdiept raken in de schemerige, toch witte, leegte en dieper ademen…
Zywa20 juni 2026Lees meer >

Slapende vrede

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 119
Merlijn betoverde de mensen met de adem van een draak zodat ze hun strijd vergaten en met elkaar leefden zonder besef van geleden verliezen en verdriet zelfs zonder haat jegens de ander die hier vanaf zijn geboorte woonde of zich er juist pas kort geleden was komen vestigen Eindelijk kon het, eindelijk was het vrede, dankzij de vergetelheid…
Zywa2 augustus 2026Lees meer >

De doodstrompet

gedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 339
Ik wilde ademen, maar er lag een hand op mijn mond. Groter dan anders greep ze naar brekend glas. Het was in de scherven dat ze mij eindelijk vond. --------------------------------------------------------- uit: De doodstrompet (De Bezige Bij, 2026)…
Paul Demets25 augustus 2026Lees meer >

TUCHT EN KWIJTSCHELDING

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 86
Dan zal het vrije denken zich verbinden met eeuwige kracht, helpend maar onvatbaar, rond gaan als adem uit geurige linden.…
Han Messie30 september 2026Lees meer >

Universeel

netgedicht
3.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 39
Elk vergieten ooit begaan In schuwheid van schaduw Aan het zicht onttrokken Blijft voor altijd bestaan Alle adem ooit geblazen Door ontelbare kelen gegaan En dat lucht zo helder is Blijft verbazen Alle liefde ooit bezongen Zo waarachtig en diep Is na lichtjaren van hier Door vele doden verdrongen Oogsten na ‘t zaaien Vogels, vlinders…
Iniduo6 november 2026Lees meer >

luik zonder scharnieren

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 26
verf over behang haar witte mantel is geel bij verse sneeuw een schreeuw van een meeuw ik laat hem plots helder ijs met ijzers glad gegleden de snelheid op de vaart gelijk een schicht als van het licht stabiel en krachtig duwend de één over de ander de herhaling van benen lichtbruin riet telkens bijna plat gewaaid ik draai en draai en adem…
Sil Darius16 november 2026Lees meer >

De lunch pauze

netgedicht
3.8 met 41 stemmen aantal keer bekeken 6.114
Weeïge drank adem was mijn deel Passie raasde wulps zonder enig gevoel Tierde met niet aflatend venijn door jou heen Pijnlijk besmeurd vernederd werd ik alleen Ongeremd laat je smerige lusten op mij los Waar pijn jouw geilheid doet vervoeren Grenzen steeds gewelddadig verlegd Mijn geest verstijft kil niet te beroeren Daar vunzige lust ongemeen…
Ivan Grud4 februari 2005Lees meer >

Strik van Glas

netgedicht
4.4 met 8 stemmen aantal keer bekeken 916
dauwdruppels glinsteren op het gras mijn adem komt dampend uit mijn longen in een nieuwe dag terecht vol frisse lucht heel even heb ik de gedachte verdrongen aan jou; gevangen in een strik van glas hoe ik de tranen van je wangen streek zo helder als schitterend kristal huilend, snikkend, een diepe zucht ik brak de glazen strik van de val…

verzoening

hartenkreet
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 2.086
naar adem snakkend in de nauwe gangen van een golvend lichaam bij het geschuur op aarden wanden waardoor ik languit neergestoken lig weet ik wat zuurstof betekent voor geluk overwinterd sta jij liefdevol naast mijn vermoorde onschuld lang geleden al gekrompen toen ze bekeken opgenomen blind met open ogen doorgegeven werd je zit nu lachend…
lisettew18 maart 2005Lees meer >