4717 resultaten.
De prijs voor later ?
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
952 Klasjes kinderen rennen uit school
parapluutjes werpen schaduwen
over zon en regen en het aureool
van het verleden, door hun praatjes
de hemelen te bewegen wordt
alles gewist, boort hun schater
duizenden kleine gaatjes als een
zegen die in plassen aan het asfalt
kleeft, zweeft moraal van schaamte
in een veinsend boetelicht over
werelds…
Juichkreten
hartenkreet
4.8 met 4 stemmen
1.887 Jij bent een en al bedrijvigheid
zoals de zeegolfjes die
bewegen in diep stilte.
Ik lach en zing terwijl
buiten donkere wolken
voor hevige regen en
bliksem zorgen.…
Iemand anders?
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
515 Kan ik de noorderzon nog raken, het hart
te groot, omdat ik mijzelf er buiten sloot,
verloren in de nevel van de atmosfeer,
aan de overzijde lonken groene weiden,
beweeg het aangeboren leven heen en
weer, zwijgzaam roepend, in angst
een andere stem zou horen, als ik
in iemand anders was geboren, om
mijzelf te vermijden, schudt een droom…
Getekende
netgedicht
2.5 met 10 stemmen
571 "Begin een droom"
fluister je
jouw lach waarachtig
reflectie door de nacht
hangen gezonde wortels
aan het boomgetekende
organische ankers
van de vrijgestelde ziel
tussen bewegende delen
elementen
voor - en nadelen
balans over emoties
ziel over hart
adem en vrede
groeiend in vreedzaam
respect voor al wat leeft
ben je…
ontmoeting met een dichter
netgedicht
3.1 met 25 stemmen
763 dat er een schaduw is
waarin ik af en toe verdwijn, in veelvoud
en dat het zo moet gebeuren
woordverwarrend tegen het diepe
en de windvlaag, vol met oude kuilen
zo gaat het steeds weer
het staart me aan, het grijpt en richt zich op
vanuit de ribben van doodgravende droefheid
vouwt zich ongebaand
rond mijn lichaam en wordt dan weer beweging…
blauw
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
674 zwaar moet leunen in de nacht
alles wil ik wel geven om
de stoelen weer te passen
mijn lichaam, al wat ik bezit
waar ik ging en wie ik ben
zonder aarzeling achterlaten
bij je wil ik zijn dichter dan bij
in de morgen bij het eerste opslaan
van oogleden en roeren van het lid
je wassen, spijzen, licht beroeren
en me voegen naar elke beweging…
Berenvel
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
697 Haar vleugelen die zijn
bewegend in glas, helder
De tijd lengt 't vervolg
van opeenvolgende uren
Nooit ziet zij de breuken
door golvend geweld. Gezien
haar craquelé schoonheid
Schampend geraakt, vele muren
Tijd zelf zingt vol de borst
Woorden die reiken.…
In een verloren glans
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
604 ik heb nog potten verf staan
maar de penselen zijn bejaard
stoffig kaal en afgesleten
kunnen zij geen vorm meer geven
aan mijn voorgenomen ideaal
waar vroeger met joyeuze zwier
en snelle streken op het linnen
creaties kwamen en weer gingen
uit een licht en speels palet
schuif ik nu met mes wat dikke lijnen
mijn kleuren donkeren
bewegen…
Vetzucht
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
459 Je ziet een vrouw van rond zeshonderd pond
amechtig op een luchtmatras gelegen,
het arme mens kan zich niet meer bewegen,
de poep loopt door een pijpje uit haar kont.
Ze laten je ook eindeloos bekijken,
hoe mensen zich vervreten aan Big Mac
of hotdogs dan wel eieren met spek.
’t Zijn meest Amerikanen die er prijken.…
Hoe zal ik onze kamer noemen ?
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
460 waarin spoorloos wordt weerspiegeld
elke rimpelende huivering
die zich door 't stil bewegen weeft
en haast ontastbaar in verankering zweeft.
Hoe zal ik ...?
terwijl je wang soms zoekt
en niet je mond
en 't licht uitdooft.
Ik zal haar
'thuis komen'
noemen .…
Dromentuin
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
551 Zo schep ik als die vlinder op mijn hand
Een rustpunt zonder zelf te bewegen.
Ik tracht mij op te richten als een bloem
Tussen het ene overwegen en het andere doen.
Zo lok ik de bijen onder de zon
Met een honingzoet welkom.
Ik zing als een vogel mijn ochtendlied,
Heel kleintjes zonder dat je me ziet.…
Ruimte
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
727 De volle ruimte in één bed maar innerlijk leeg
de illusies van onze dromen dansen langzaam
ze bewegen sierlijk op het podium van het heelal
draaiend en slingerend rondom mijn lichaam.…
muziek
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
842 Hoe kon hij bij zijn overlijden,
mensen tot tranen bewegen.
Net of ze een soulmate verloren hadden
een virtuele vriend.…
ritueel
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
626 zoals ik elke ochtend bij het roeren van de pap
door ‘t raam naar buiten kijk waar een tijdloos
bewegend schilderij van wonderlijke luchten
mij dompelt in donzig wit en blauw en grijs
zoals ik de eerste geluiden om me heen beluister
waar de stilte nog alle ruimte heeft, het licht nog
teer en schuchter, de prille dag onaangeroerd
nog ongevuld…
rust
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
492 onbewogen water
boomverlaten tak
knipogende spiegel
stelt mij op m’n gemak
afgebroken einden
ver verweerde bast
ongestoorde stilte
volledig bij mij past
zonovergoten schepsel
kromgegroeide bocht
het voorbije leven
zeker wat ik zocht
roerloos niet bewegen
liggen zitten staan
eindeloze spanning
ik moet verder gaan
stoffelijke eenheid…
nooit meer hetzelfde
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
526 zoals de bewegingen
van het water is daar de
onveranderlijkheid van de dingen
van rusteloze mensen die
komen en altijd weer gaan
er is het weerloze weten van
de immense schoonheid
van het bestaan
hij schreef haar: het weten van
liefde dát is geluk
er is het herhaalde weten
van meeslepende draaikolken
in verlies en verraad
er is…
ruilhandel
netgedicht
3.5 met 10 stemmen
904 geoliede robots
net als sommige vogels
slapen wij terwijl we vliegen
tussen de incidenten door
enkel geprogrammeerd
om te vuur en te zwaard
het denkbeeldige hachje
veilig te stellen voor
denkbeeldige vijanden
terwijl wij - in de ban van Pokemon
argeloos onze weg vervolgen
op het pad van brood en spelen
leveren zij - die ons bewegen…
Overpeinzing na het lezen van Einstein's theorie
poëzie
5.0 met 1 stemmen
1.977 Ze zijn beweeglijk en - als alles - teer.
Welk een gedachte! Welk een nieuw geluk!
Welk een bevrijding van een hoge druk!
Welke slagen toegebracht aan een God,
De laatste slag, vernietigende God!
Er is dus in 't heelal niets absoluut.
Een tirannie van één bestaat er niet.…
vrijheid weet je
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
545 vrijheid weet je
die neem je niet
je krijgt of geeft hem
van of aan de ander
om dat te zeggen
wat je meent
zonder onderscheid
te zijn wie je bent
vrijheid weet je
is de mogelijkheid
je echte zelf te zijn
zonder grenzen
van geloof hoop of liefde
te doen en te laten
lichamelijk en geestelijk
wat jou bewegen laat
vrijheid weet je…
Waaiers
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
543 seizoenen
Vloeien
Elk jaar
Als grote waaiers
In elkaar over
ik tover
er zijn bloemen die bloeien
een zon die schijnt
De wind die huilt
In de storm
de bladeren
Die ongezien
Vallen
Op de aarde
De dieren
Die blijven op de weide
op het ijs
De verstilling
De dagen grijs
lang of kort
De mist
De regen
Het doet ons
Snel
Of langzaam bewegen…
mijn schepping van het Wad
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
453 hoe groot de zee ook moge zijn
in mijn schepping is ze toch de kleine
trog in mijn waterige hand, ze herbeleeft
het kruien van ijs en het schreien van de regen
ik leerde haar kennen met kleine stapjes
in de bruid van het zand - de bruidegom
van mijn Wad - het feest der occulte bewegingen
lifte mee op het deinen van haar wang
eens zag ik…
Heb het hart straal gerust
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
511 Vrees geen kleuren of trillende beweging
verwoord vanuit de zonnestralen van toen
de gave momenten zonder te schrikken.
Ontdoe je ogen van schubben en schilder
al was de dag een engel in haar volle glorie.
© 9-12-2000…
Onbevlekt
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
531 lagen
sommige mensen zijn snel thuis
wanneer ze de stilte van de zee bezoeken
ik zou niet in de schoenendoos
van die zeldzame dichters willen kijken
want ik voel de serene eenzaamheid
als ik in stilte aan de dood denk
hoe mijn vader is heengegaan
zonder ooit op de golven te varen
met zijn zeilscheepjes van hout
ik mis zijn houterige beweging…
Vrije vaderlander
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
538 Zijn wij tevreden met ieder uur
genieten we van vogels die zich vrij bewegen
of klagen we dagelijks tegen mening muur,
over de diversiteit zonder verzet er tegen.
Diversiteit omarmen wij oprecht als rijkdom,
die vrijheid spreekt respecteren uit tot allemaal,
wij zijn niet voor niets als vaderlander geboren.…
Weekdag
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
446 Enig licht van reclamespots:
het helder middelpunt van
een bewegende spiraal
die popperige gezichten
bestraalt en oplaadt
tot bereid speelgoed.
Wagens patrouilleren.
De kudde wordt gedreven
zonder geloei als excuus
bij het stoten op een ander.
Wanneer groet een onbekende
spontaan? Verwacht ik dat?…
Mijn dansen
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
643 ik kende
de passen maar
mijn dansen won
nooit een prijs
ooit probeerde
ik jou te leiden
maar jij verdween
al op de eerste reis
als stel was er
tolerantie in bewegen
wij kwamen elkaar
vaak onverhoeds tegen
ik week terwijl
jij dan langs mij gleed
de slinkse tussenpas
maakte ritme compleet
in jou heb ik mezelf
nooit kunnen…
In het oog (4)
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
415 Door deze ogen bezien
is in het windloze oog
toch niets zonder beweging,
zonlicht warmt het water,
dat opstijgt, onzichtbaar uitdijdt
door de lucht te vullen.
Mijn adem wordt bevochtigd
en beroert de wilde woorden,
spelend als dolfijnen voor de boeg.…
Het onzegbare?
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
409 Nu bewegen wij ons in een
overdonderende scène, op
een laatste hartsnaar van een
hogere octaaf, maken we een
onberispelijke pirouette,
het hoogtepunt als middelpunt
in een verbond zonder gêne
in een onuitspreekbare taal.…
k versus k.5
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
721 kan het niet
voorzichtig spreek ik
leuker uit
zwart is geen kleur,
hoor ik iemand zeggen
de geur van koffie
lokt mij naar binnen
de kamer is als een landschap
waarin haast elk dier opschrikt
mutsen en sjaaltjes worden
vlug rechtgetrokken, hoofden
draaien zich om
naar het raam vol verhalen
'dromen blijven dromen
schuld in beweging…
Het kapje
netgedicht
5.0 met 37 stemmen
422 ik zag
haar ogen
boven het kapje
ze peilden mij
oneindig diep
loslaten kon ik niet
we wisten
van het prikken
toestaan of je
anders schikken
zij boog ik bood
mijn arm aan
zij voelde
hoe mijn huid
zich onder haar
vingers spanden
toen de naald in
mijn spier belandde
haar beweging
ging al terug
zij entte mij vlug
in het nauwelijks…