416 resultaten.
Denkend aan trage stromen…
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
437 Denkend aan Holland
zie ik pleinen volstromen
met mensen, hun onmacht
in gebalde stemmen laten
horen, daaruit dient een andere
wind te worden geboren, uit de
trage stromen door conformistische
klei waarin we zijn beland,
een stroom, die als droom steeds
weer dreigt stil te vallen, te snel
in gemakzucht gekropen, gevlucht,
weggekeken…
Resurrectie ?
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
446 verlosser en boodschapper
tegelijk, te zaaien om te oogsten, een
verlossende maaier in een wervelende
show van purper stralen, in een oceaan
van hoop, ogen vlammend gericht op
aards verdriet, deinende ritmen door
de hemelse ruimten, vormt het zilt
in de kleur van stuwend bloed in het
gelijke broedsel van tweeslachtigheid
uit de klei…
Hoedendragers
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
513 ze gevraagd
Een wolk van somber zwijgen hangt de zware tongen open
Blootshoofds iets getuigen van een noeste drang naar zwart
Afkeer van de luiheid en een eerlijk oog naar boven
Faro’s volk een enakskind, het harde hart verhard
Als koren op de libanon, mijn hart zal hem nog loven
Een rijnaak maakt een trage bocht, de zon stroomt in het klei…
Het Groene Hart
netgedicht
2.9 met 21 stemmen
190 Knotwilgen staan als trouwe wachters in de klei
langs de kronkelende paden van het oude land,
terwijl weidevogels hun scherpe roep laten horen
boven de sappige, diepgroene graslanden.…
wel/geen ongerijmdheden
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
197 en jij
ja jij
[de focus verstijft]
jij tekent de werkelijkheid
waarheidsgetrouw in
alle zwart-wit-tinten
ik schilder met klei, zand
leem, veen en als ‘t moet
zavel, want ik weet goed
wat ik niet missen kan
[voor míj timmeren voorgaande
subjecten en enkele
persoonsvormen ‘t dicht]
vóór mij ligt ‘t leven
nog even onbeschreven…
Verborgen betekenis
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
245 onder mijn schoenen
het breekbare bewijs
van het bestaan
takjes, zand
een verloren veer
alsof de aarde zelf aarzeling
in lagen achterliet
steeds verder het zwijgen in
om vóór alle anderen
de verborgen betekenis
aan te kunnen raken
of juist haar afwezigheid
geen antwoord, slechts beweging,
riet dat knikt
de geur van natte klei…
Lilith; De Verloren Dochter/ De laatste Engel
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
1.406 Ik ben
Godin in 't Land der Blinden
omringt de eeuwige nacht
mij met Demonen
Geesten
van gestolen kinderzielen
heb ik onder mijn hoede
Ik was
de eerste Dochter
uit bloed en klei gevormd
de eerste Zoon gelijk
de strijd bijna verloren
toen ik trappend onderlag
riep ik mijn Vaders Naam
Zal ik
de vleugels
die mij droegen
op mijn vlucht…
het jaar van de Kemphaan
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
623 ze zijn niet weggegaan dit jaar
net als jij, de bronzen veren
in je kraag, je handen op mijn
borst, mijn lief viert lente in
de winter, het vijfde seizoen
schijnt op de verse klei, blonder
dan nu kunnen je lokken niet
onstuimig gul smaken je lippen
seffens legt de malse zeewind
haar verse zaad in de weilanden
en baltsen de kemphanen vinnig…
landje apart
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
564 ik en wandel mijn stappen in het landje apart
Bonte kleurenblokken schuiven voorbij achter de statige zeedijk
Wuivend gras in de wakkerende wind
Dorsende machines maaien het goudgele graan
Wolkenschaduwen dwalen over een lappendekenveld
Een kunstig patchwork van heldergroene en goudgele kleuren
Donkerbruin geploegde aarde, nat glimmende klei…
het jaar van de Kemphaan
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
613 ze zijn niet weggegaan dit jaar
net als jij, de bronzen veren
in je kraag, je handen op mijn
borst, mijn lief viert lente in
de winter, het vijfde seizoen
schijnt op de verse klei, blonder
dan nu kunnen je lokken niet
onstuimig gul smaken je lippen
seffens legt de malse zeewind
haar verse zaad in de weilanden
en baltsen de kemphanen vinnig…
" Handdoek in de ring ? "
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
593 Boetseren we de vette klei waarin verborgen
valse tonen van de aardse dramatiek
het heden wordt verdraaid tot wulpse normen?
Onthult de schaamte in het licht van overmorgen
te lopen in een rechtvaardig zwaard, wat aftekent
in de gloed van de naderende dageraad?…
Groninger monnik
netgedicht
4.3 met 14 stemmen
641 ik weet nu geen antwoord op die vraag
ik ben de monnik die in eindeloos geduld
alles heeft opgeschreven, terwijl de wind
door het stille klooster blies, terwijl
ik de geur van rogge en tarwe proefde,
terwijl het zilt van god en de getijden,
blauw en krachtig, vettige sporen trok
door de blauwe klei van dit stugge land.…
En zie, 't is lente!
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.271 - Nevens 't kerkhof
Ligt de akker glanzend in 't verschiet,
Waar 't door zijn hand gezaaide koren
Reeds welig door de kleien schiet.
Daar was het eng toneel zijns levens.
Daar heeft zijn zweet, als uit de lucht
De dauw des hemels, mild gedroppeld,
De erflijke grond bevrucht.…
De Afgedwongen Stilstand: hij
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
478 De struikvogel met z’n poten in de klei
en z’n kop op ’t zand;
het rivierenland klotst door z’n zijn.…
dodenmars
netgedicht
3.9 met 17 stemmen
1.335 dolen
het blijft een hopeloos gebaar
slof slof slofferder slof
sprakeloos dof
rom rom rommerde rom
mijn doel lijkt bereikt
de symfonie der tranen
wordt allengs ingezet
morbide in g kleine terts
ik moet me in de hemel wanen
roept the last poster trompet
pet pepettt
de touwen hebben met één enkele
echoënde paukenslag
mij op de klei…
Lichte tred
netgedicht
3.6 met 12 stemmen
776 Er is geen weg terug, haar
rivieren zijn doorzwommen, haar
groene heuvels zijn beklommen,
ervaring hecht als klei aan
kleine schoenen, loopt zij licht,
waar de sporen haar gebieden,
ontwaart een toekomst die zich
strekt tot aan een oneindige
purper horizon, om in verwondering
te kijken, na elke tred, die verder
reikt dan de schaduw…
behouden huis
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
539 weiden
waar licht als vrede belegd in
een krinkelende baan overtrekt
het huis in kamers verdeeld
lang met jaren vertrouwd
een hoog huis waar schaduw
krimpt zich uitbreidt en met
diepe aandacht over spiegelend
water strijkt
de hartstocht verloren stuwt de
wand omhoog naar de tinnentrans
een uitgeroeide storm in mazen van
klei…
Bericht uit het dolhuis
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
467 I
van de fitness coach
moesten wij gekken
opeens elke ochtend
gaan buigen en strekken
en de man met de spuit
gaf ons plotseling fruit
in plaats van een injectie
(besluit van de directie)
en de crea therapeute
liet ons op zondag kleien
dus ik dacht: da's leuk
dan klei ik geopende dijen
voor straf werd ik naar
de schaamafdeling…
De laatste asbak
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
872 Dat ronde ding van glas of klei
gebrand in verzengende hitte
gewend aan ijzingwekkend
hoge temperaturen die
duren, duren, duren.
Het heeft drie, nee vier putjes
een nog vast te klinken klok
een oud kompas voor de ziel
slierten rook dralen er ten hemel
als signalen voor de oppergod.…
ongelooflijk
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
796 aanschouwen
onze bruine knoken het daglicht
zie eens onze versplinterde botten
die verroeste tommyhelmen
met daarin onze verwoeste hoofden
en onze modderlaarzen nog aan
zie je ook wel onze eeuwige haat
tegen het opgefokte heldendom
bevroren in onze machteloze
doodse en verminkte grijns
we liggen hier vruchteloos te kijk
in de gemartelde klei…
Stof in de wind
hartenkreet
2.8 met 17 stemmen
2.516 alles beter weet
Je denkt te kunnen weten
Kunt benoemen hoe het heet
Je denkt dat alles simpel is
Omdat je niet kunt weten
Hoe het leeft met een gemis
Je kent geen tegenslagen
Geen ziektes, niets is stuk
Je kan alleen maar putten
Uit een leven vol geluk
Nu sta je te stralen
Draait de wereld om je heen
Ooit gaat dit veranderen
Zachte klei…
De Lage Landen
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
635 Oostwaarts hield een Germaans bosrijk
Van negen dagreizen lang
Het griendland door zijn omvang
Voor pottekijkers buiten bereik
En tegen de zuidflank vormden de Ardennen
Een barricade van borstwerende bergen
Waar faunen huisden rond vennen
En woudnimfen en dwergen
Geworteld op wierden en terpen
Die ze als bevers bleven opwerpen
Legden hun…
De ark van wilp
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
459 Je zou dit vaargeulmonster moeten zien
Je zou beeld en geluid moeten gaan mixen
Dan kunnen bart en nico lekker niksen
Mijn god, 't is morgen vast te laat, misschien
Vormt 's nachts het wassend water averij
Dan zal de IJssel hoog komen
te staan
Gelijk de zondvloed over
akkers gaan
Eens in je leven komt zo'n kans voorbij
Het spant…
Het Zeeuwsch-Vlaamse platte land
netgedicht
3.5 met 10 stemmen
1.179 verdwijnen
de mooie boerenhuisjes van weleer
dan denk ik: mensen wees toch zuinig
want ze komen niet terug, nooit meer
Soms dan zie je ze nog die schoven
in een mooi bruingeel patroon gezet
en dan vind ik het eigenlijk jammer
dat maar een enkeling daar nog op let
Als de boeren het land gaan ploegen
wie kijkt er nu nog naar die rollen klei…
Westland van Hoop en Glorie
hartenkreet
4.2 met 8 stemmen
2.357 Westland het Schieland Gantelland
van ouds sling’rend door duin naar zee
de kreken maar ingedijkt van lieverlee
tuinen vruchtbaar klei met zand
Vele eeuwen zorgden voor de fijne kweek
roemrijk appetijt’lijk de kroppen sla
bloemen bollen tomaten van de Inca
gebed om zegen oogst liefst elke week
Thans is ’n licht in ons midden opgestaan…
Vederlichte bariton
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
522 Iets dieper graag, die woorden over hem, hij
zit niet voor Jan Doedel onder zwaar geschut,
in de loopgravenoorlog van een harem geverfde
muzen uit de Hollandse klei. Zijn donkere stem
uit het binnenste der aarde (ik ben er nooit
geweest, maar men zegt dat het er heet is, ach,
men zegt zoveel!)…
Alleen gelaten?
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
625 Het gezicht afgewend van
een beloofde wereld die hij
schiep, een volmaakte plaats
waarop hij als eerste liep,
uit die klei waarin hij droomde
modelleerde hij zijn eigen beeld,
perfecte spiegel in alles wat zich deelt
lichtjaren later opgedragen
door de visioenen die hij
zond, om zijn spoor te volgen
bleef het pad niet gezond
waar zijn…
Wad, jij verzoent
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
710 ik zag je, jouw polder in 't hoogelaand
drijvend op het gras de voet gebeend
tot weke klei het oor gericht naar
de reling van het Wad
wie jij bent, tja wat opgeworpen aarde met de
bolling van een oud huzaar, je nagelriem verankerd
waar het water lestig vele monden voedt, je armen die
de vleugels vangen van een vers gesmede slagpin
ik ken…
Wat willen we nou?
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
614 klei of zand?
koper of lood?
geel of rood?
vlees of kip?
borst of poot?
Wat willen we nou?
Opera of opium?
whiskey of rum?
piepen of fluiten?
rennen of schuiven?
zacht of mild?
small, large of XL?
speciaal of naturel?
Wat willen we nou?
Duurzaam groen
of doorzichtig blauw?
muil of peer?
pluim of veer?
blijven of gaan?…
Black
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
798 Als canvas lag de lijkwade
voor mij uitgespreid
als stukken klei onaangetast
zoals haar lichaam ooit was
Overal draait de horizon
rondom haar ziel
als de aarde om de zon
ik zoog de lucht in
rook de geuren
Alwat ik weet
heb ik haar geleerd
alwat zij droeg
heeft zij mij gegeven
verbitterd voel ik
mijn handen kwijnen
onder wolken…