Alle inzendingen over klei

416 resultaten.

Sorteren op:

Denkend aan trage stromen…

netgedicht
4.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 437
Denkend aan Holland zie ik pleinen volstromen met mensen, hun onmacht in gebalde stemmen laten horen, daaruit dient een andere wind te worden geboren, uit de trage stromen door conformistische klei waarin we zijn beland, een stroom, die als droom steeds weer dreigt stil te vallen, te snel in gemakzucht gekropen, gevlucht, weggekeken…
Pama5 juni 2020Lees meer >

Resurrectie ?

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 446
verlosser en boodschapper tegelijk, te zaaien om te oogsten, een verlossende maaier in een wervelende show van purper stralen, in een oceaan van hoop, ogen vlammend gericht op aards verdriet, deinende ritmen door de hemelse ruimten, vormt het zilt in de kleur van stuwend bloed in het gelijke broedsel van tweeslachtigheid uit de klei…
Pama5 mei 2019Lees meer >

Hoedendragers

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 513
ze gevraagd Een wolk van somber zwijgen hangt de zware tongen open Blootshoofds iets getuigen van een noeste drang naar zwart Afkeer van de luiheid en een eerlijk oog naar boven Faro’s volk een enakskind, het harde hart verhard Als koren op de libanon, mijn hart zal hem nog loven Een rijnaak maakt een trage bocht, de zon stroomt in het klei…

Het Groene Hart

netgedicht
2.9 met 21 stemmen aantal keer bekeken 190
Knotwilgen staan als trouwe wachters in de klei langs de kronkelende paden van het oude land, terwijl weidevogels hun scherpe roep laten horen boven de sappige, diepgroene graslanden.…
CB14 oktober 2026Lees meer >

wel/geen ongerijmdheden

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 197
en jij ja jij [de focus verstijft] jij tekent de werkelijkheid waarheidsgetrouw in alle zwart-wit-tinten ik schilder met klei, zand leem, veen en als ‘t moet zavel, want ik weet goed wat ik niet missen kan [voor míj timmeren voorgaande subjecten en enkele persoonsvormen ‘t dicht] vóór mij ligt ‘t leven nog even onbeschreven…
R.E.N.S.30 augustus 2025Lees meer >

Verborgen betekenis

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 245
onder mijn schoenen het breekbare bewijs van het bestaan takjes, zand een verloren veer alsof de aarde zelf aarzeling in lagen achterliet steeds verder het zwijgen in om vóór alle anderen de verborgen betekenis aan te kunnen raken of juist haar afwezigheid geen antwoord, slechts beweging, riet dat knikt de geur van natte klei…

Lilith; De Verloren Dochter/ De laatste Engel

netgedicht
3.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.406
Ik ben Godin in 't Land der Blinden omringt de eeuwige nacht mij met Demonen Geesten van gestolen kinderzielen heb ik onder mijn hoede Ik was de eerste Dochter uit bloed en klei gevormd de eerste Zoon gelijk de strijd bijna verloren toen ik trappend onderlag riep ik mijn Vaders Naam Zal ik de vleugels die mij droegen op mijn vlucht…
la farfalla15 oktober 2004Lees meer >

het jaar van de Kemphaan

netgedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 623
ze zijn niet weggegaan dit jaar net als jij, de bronzen veren in je kraag, je handen op mijn borst, mijn lief viert lente in de winter, het vijfde seizoen schijnt op de verse klei, blonder dan nu kunnen je lokken niet onstuimig gul smaken je lippen seffens legt de malse zeewind haar verse zaad in de weilanden en baltsen de kemphanen vinnig…
Rieg8 februari 2008Lees meer >

landje apart

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 564
ik en wandel mijn stappen in het landje apart Bonte kleurenblokken schuiven voorbij achter de statige zeedijk Wuivend gras in de wakkerende wind Dorsende machines maaien het goudgele graan Wolkenschaduwen dwalen over een lappendekenveld Een kunstig patchwork van heldergroene en goudgele kleuren Donkerbruin geploegde aarde, nat glimmende klei…
Magali21 augustus 2008Lees meer >

het jaar van de Kemphaan

netgedicht
4.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 613
ze zijn niet weggegaan dit jaar net als jij, de bronzen veren in je kraag, je handen op mijn borst, mijn lief viert lente in de winter, het vijfde seizoen schijnt op de verse klei, blonder dan nu kunnen je lokken niet onstuimig gul smaken je lippen seffens legt de malse zeewind haar verse zaad in de weilanden en baltsen de kemphanen vinnig…
Rieg21 augustus 2008Lees meer >

" Handdoek in de ring ? "

netgedicht
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 593
Boetseren we de vette klei waarin verborgen valse tonen van de aardse dramatiek het heden wordt verdraaid tot wulpse normen? Onthult de schaamte in het licht van overmorgen te lopen in een rechtvaardig zwaard, wat aftekent in de gloed van de naderende dageraad?…
pama25 augustus 2008Lees meer >

Groninger monnik

netgedicht
4.3 met 14 stemmen aantal keer bekeken 641
ik weet nu geen antwoord op die vraag ik ben de monnik die in eindeloos geduld alles heeft opgeschreven, terwijl de wind door het stille klooster blies, terwijl ik de geur van rogge en tarwe proefde, terwijl het zilt van god en de getijden, blauw en krachtig, vettige sporen trok door de blauwe klei van dit stugge land.…
Tjoke29 april 2009Lees meer >

En zie, 't is lente!

poëzie
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.271
- Nevens 't kerkhof Ligt de akker glanzend in 't verschiet, Waar 't door zijn hand gezaaide koren Reeds welig door de kleien schiet. Daar was het eng toneel zijns levens. Daar heeft zijn zweet, als uit de lucht De dauw des hemels, mild gedroppeld, De erflijke grond bevrucht.…

De Afgedwongen Stilstand: hij

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 478
De struikvogel met z’n poten in de klei en z’n kop op ’t zand; het rivierenland klotst door z’n zijn.…
Junior13 april 2025Lees meer >

dodenmars

netgedicht
3.9 met 17 stemmen aantal keer bekeken 1.335
dolen het blijft een hopeloos gebaar slof slof slofferder slof sprakeloos dof rom rom rommerde rom mijn doel lijkt bereikt de symfonie der tranen wordt allengs ingezet morbide in g kleine terts ik moet me in de hemel wanen roept the last poster trompet pet pepettt de touwen hebben met één enkele echoënde paukenslag mij op de klei…

Lichte tred

netgedicht
3.6 met 12 stemmen aantal keer bekeken 776
Er is geen weg terug, haar rivieren zijn doorzwommen, haar groene heuvels zijn beklommen, ervaring hecht als klei aan kleine schoenen, loopt zij licht, waar de sporen haar gebieden, ontwaart een toekomst die zich strekt tot aan een oneindige purper horizon, om in verwondering te kijken, na elke tred, die verder reikt dan de schaduw…
pama9 december 2008Lees meer >

behouden huis

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 539
weiden waar licht als vrede belegd in een krinkelende baan overtrekt het huis in kamers verdeeld lang met jaren vertrouwd een hoog huis waar schaduw krimpt zich uitbreidt en met diepe aandacht over spiegelend water strijkt de hartstocht verloren stuwt de wand omhoog naar de tinnentrans een uitgeroeide storm in mazen van klei…

Bericht uit het dolhuis

netgedicht
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 467
I van de fitness coach moesten wij gekken opeens elke ochtend gaan buigen en strekken en de man met de spuit gaf ons plotseling fruit in plaats van een injectie (besluit van de directie) en de crea therapeute liet ons op zondag kleien dus ik dacht: da's leuk dan klei ik geopende dijen voor straf werd ik naar de schaamafdeling…

De laatste asbak

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 872
Dat ronde ding van glas of klei gebrand in verzengende hitte gewend aan ijzingwekkend hoge temperaturen die duren, duren, duren. Het heeft drie, nee vier putjes een nog vast te klinken klok een oud kompas voor de ziel slierten rook dralen er ten hemel als signalen voor de oppergod.…

ongelooflijk

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 796
aanschouwen onze bruine knoken het daglicht zie eens onze versplinterde botten die verroeste tommyhelmen met daarin onze verwoeste hoofden en onze modderlaarzen nog aan zie je ook wel onze eeuwige haat tegen het opgefokte heldendom bevroren in onze machteloze doodse en verminkte grijns we liggen hier vruchteloos te kijk in de gemartelde klei…

Stof in de wind

hartenkreet
2.8 met 17 stemmen aantal keer bekeken 2.516
alles beter weet Je denkt te kunnen weten Kunt benoemen hoe het heet Je denkt dat alles simpel is Omdat je niet kunt weten Hoe het leeft met een gemis Je kent geen tegenslagen Geen ziektes, niets is stuk Je kan alleen maar putten Uit een leven vol geluk Nu sta je te stralen Draait de wereld om je heen Ooit gaat dit veranderen Zachte klei…
Hookie2 augustus 2010Lees meer >

De Lage Landen

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 635
Oostwaarts hield een Germaans bosrijk Van negen dagreizen lang Het griendland door zijn omvang Voor pottekijkers buiten bereik En tegen de zuidflank vormden de Ardennen Een barricade van borstwerende bergen Waar faunen huisden rond vennen En woudnimfen en dwergen Geworteld op wierden en terpen Die ze als bevers bleven opwerpen Legden hun…
Henk Jonker17 januari 2018Lees meer >

De ark van wilp

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 459
Je zou dit vaargeulmonster moeten zien Je zou beeld en geluid moeten gaan mixen Dan kunnen bart en nico lekker niksen Mijn god, 't is morgen vast te laat, misschien Vormt 's nachts het wassend water averij Dan zal de IJssel hoog komen te staan Gelijk de zondvloed over akkers gaan Eens in je leven komt zo'n kans voorbij Het spant…
Maxim7 januari 2024Lees meer >

Het Zeeuwsch-Vlaamse platte land

netgedicht
3.5 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.179
verdwijnen de mooie boerenhuisjes van weleer dan denk ik: mensen wees toch zuinig want ze komen niet terug, nooit meer Soms dan zie je ze nog die schoven in een mooi bruingeel patroon gezet en dan vind ik het eigenlijk jammer dat maar een enkeling daar nog op let Als de boeren het land gaan ploegen wie kijkt er nu nog naar die rollen klei…

Westland van Hoop en Glorie

hartenkreet
4.2 met 8 stemmen aantal keer bekeken 2.357
Westland het Schieland Gantelland van ouds sling’rend door duin naar zee de kreken maar ingedijkt van lieverlee tuinen vruchtbaar klei met zand Vele eeuwen zorgden voor de fijne kweek roemrijk appetijt’lijk de kroppen sla bloemen bollen tomaten van de Inca gebed om zegen oogst liefst elke week Thans is ’n licht in ons midden opgestaan…

Vederlichte bariton

netgedicht
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 522
Iets dieper graag, die woorden over hem, hij zit niet voor Jan Doedel onder zwaar geschut, in de loopgravenoorlog van een harem geverfde muzen uit de Hollandse klei. Zijn donkere stem uit het binnenste der aarde (ik ben er nooit geweest, maar men zegt dat het er heet is, ach, men zegt zoveel!)…

Alleen gelaten?

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 625
Het gezicht afgewend van een beloofde wereld die hij schiep, een volmaakte plaats waarop hij als eerste liep, uit die klei waarin hij droomde modelleerde hij zijn eigen beeld, perfecte spiegel in alles wat zich deelt lichtjaren later opgedragen door de visioenen die hij zond, om zijn spoor te volgen bleef het pad niet gezond waar zijn…
Pama15 oktober 2020Lees meer >

Wad, jij verzoent

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 710
ik zag je, jouw polder in 't hoogelaand drijvend op het gras de voet gebeend tot weke klei het oor gericht naar de reling van het Wad wie jij bent, tja wat opgeworpen aarde met de bolling van een oud huzaar, je nagelriem verankerd waar het water lestig vele monden voedt, je armen die de vleugels vangen van een vers gesmede slagpin ik ken…
elze2 juli 2016Lees meer >

Wat willen we nou?

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 614
klei of zand? koper of lood? geel of rood? vlees of kip? borst of poot? Wat willen we nou? Opera of opium? whiskey of rum? piepen of fluiten? rennen of schuiven? zacht of mild? small, large of XL? speciaal of naturel? Wat willen we nou? Duurzaam groen of doorzichtig blauw? muil of peer? pluim of veer? blijven of gaan?…

Black

netgedicht
2.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 798
Als canvas lag de lijkwade voor mij uitgespreid als stukken klei onaangetast zoals haar lichaam ooit was Overal draait de horizon rondom haar ziel als de aarde om de zon ik zoog de lucht in rook de geuren Alwat ik weet heb ik haar geleerd alwat zij droeg heeft zij mij gegeven verbitterd voel ik mijn handen kwijnen onder wolken…