444 resultaten.
VOEDING EN WOORDEN: TAAL, TEKST!
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
462 en zet me wederom aan de pen
Zo stromen mijn woorden weer
door de aderen van mijn lichaam
waarbij mijn menselijk skelet
zich onmetelijk staande houdt
om de liefde voor de taal en tekst
zowel geestelijk als lichamelijk
middels de kamers van mijn hart
waar de wind doorheen waait
maar vooral mijn woorden-hartstocht
aan het traditionele maagdelijke…
herfst
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
650 grijze nissen die zich verschuilen tegen zichzelf
blijken te geloven dat de dood voorhanden is
wanneer ik het tuinieren staak en mijn gekooide ren
levenloos verlaat - ik huiver niet maar wens
dat zachte handen me zullen dragen -
achter het venster Oktobert de regen zich
in een harnas van mat geslagen glas, het licht onteerd
van de maagdelijke…
WISSELWERKING
hartenkreet
3.0 met 5 stemmen
891 de hoofdstad Amsterdam
te reizen met wisselende snelheden
in langzaam, gestaag of snel tempo
maar altijd in een
canon-achtig "gedeng gedeng"
afwisselende witte landschappen
traditionele en innovatieve infrastructuur
architectuur van vroeger en van deze tijd
alle ontstaan uit het ogenschijnlijke niets
en de sneeuw bevestigt de witte maagdelijkheid…
Witte winternacht in 1979
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
740 Loop via de
Warmoestraat over de Zeedijk naar de
Oudezijds; maagdelijk wit liggen de
Wallen onder sneeuw die zonden bedekt
van de tolerante stad
Wandel in 'n schets van Pieck, plas m'n
naam in de sneeuw op het Oudekerksplein
een raamdame gaapt en veegt 'n traan van
haar gezicht.…
voor jou
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
1.552 tranen die jij nooit huilt
en draag je waar je voeten niet meer lopen
alsof jij niet in het verleden hebt geschuild
en nimmer voor een pijn bent weggekropen
en dan breng ik je morgen, zonneschijn
verlaat met jou de nacht die duister, zwart
voor jou gebleven; ik breng een warmte in je zijn
en alles wat je voelt wordt meegeschreven
jouw maagdelijkheid…
Dans des oordeels
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
455 Dans des Oordeels
Zij danste ooit lente door lichte dagen
liet blootvoets gele narcissen met rust
voelde ijskoud door honderden vragen
hoe bedekt geweten opnieuw werd gesust
zij laat nu zwarte sluiers bruiden vangen
geeft scheuten een laatste krimp van pijn
proeft geen verschil meer in standen en rangen
beleefde het maagdelijk wit…
LAND VAN STILTE
hartenkreet
1.3 met 3 stemmen
718 Laat toch de stilte in ons dalen
laat die stilte, laat haar nu maar
Samen in ‘t maagdelijk dwalen
vol van liefde, eeuwig in elkaar
Laat ons naar het stilste kijken
naar haar licht en ‘t teer geluid
Waar al voor het lief zal wijken
voor mijn eeuwig schone bruid
Laat ons maar in stilte genieten
van twee frêle handen in elkaar
Stilte zweeft…
Feest van vreugde en verdriet
hartenkreet
3.9 met 8 stemmen
1.139 mijn woonkamer weerspiegelt een mortuarium
stil, doods en ijskoud
geen plaats voor een boom
zelfs geen kaartje of kaarsje
een zwak vlammetje
dat samensmelt met mijn gedachten
tijden van weleer
tijden van ons samenzijn
buiten, witte maagdelijke sneeuw
die zachtjes neerdwarrelt
op de met lichtjes versierde bomen,
sporen verraden, van…
nieuw hartje
hartenkreet
2.3 met 9 stemmen
1.155 het berkje is een volwassen boom geworden
maar wat gebeurde er met het hartje
zo maagdelijk schoon, als het toen was
zo verwilderd leek het nu
mijn gedachten vochten in een mist
hoe koortsachtig ik ook
naar de waarheid zocht
ik kon.... of wilde niet begrijpen
achteloos streelde mijn hand 't hartje
een vervlogen herinnering
op mijn netvlies…
ZO GEWOON MOOI
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
477 vanmorgen scharrelend door
mijn eigen niet gemaaide wei
zag ik:
de madeliefjes ze knipoogden
me zo vrolijk toe
de boterbloempjes glimlachten
van de nacht nog een beetje moe
roze lila rode halmen gras
wuifden mij trots gedag
blij dat het haar ware
schoonheid tonen mag
een maagdelijk witte klaver
kijkt brutaal naar mij
en lokt ondertussen…
De groeiende economie
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
618 de economie groeit
de akker dor en dorstig uitgebloeid
de tijd is koud
en ik wil het verwarmen met een lied
schrijven bij 't knapperend hout
van maagdelijke maanden, de regen van goud
de geur van bloemen en kruid
het vrijende paartje, de bruidegom en bruid
maar het licht, het licht
is schemerig als een gedicht
vurig de vlammen voor je…
Writersblock
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
621 Ik heb een writersblock
Ik krijg geen letter op papier
Opgesloten in mijn hok
Met het raam op een kier
Het papier blijft maagdelijk wit
Het maakt niet uit hoe lang ik zit
Zoekend naar een goed begin
Die allereerste mooie zin
Wie schrijft die blijft wordt wel gezegd
En in mijn geval dus echt
Ik blijf zitten op mijn stoel
Wachtend op het…
Ik ben mezelf gebleven
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
12 Hoe makkelijk heft men andermans gewicht
en buigt de rug onder een vreemde zonde,
totdat het eigen, klare maagdelijk licht
verduisterd raakt en bloedt uit open wonden.
Wie andermans ellende in zich draagt,
verliest de grond, raakt aan zichzelf versaagd.
Maar ik keek omhoog en zag het trage groeien,
het kalme drijven van de avondlucht.…
HET ELFDE SONNET VAN DE SCHOONHEID
poëzie
2.8 met 17 stemmen
4.145 Met maagdelijke melk verschijnen daar beladig
Twee zilver dopkens rond, op elk staat een robijn,
't Zijn appelkens gelijk, daarop twee kerskens zijn,
Wiens rode rijpigheid een lust baart ongestadig.…
Tsunami
netgedicht
2.9 met 9 stemmen
1.288 De tollende aardkloot schuift baanvast
Een maagdelijk jaar binnen
Het lijkt wel een milde verkrachting
De feestroes gedempt door de schok
Een ruwe schatting van vermisten
Lijken met een uitgewist gelaat
De vloedgolf
Zoog ze bulderend mee
Spoog ze sissend terug
De pers knaagt aan de kluif
Het dodental verraadt zo weinig mogelijk
Van de…
Pijn
netgedicht
2.9 met 8 stemmen
1.258 De zwarte randen
Tergen maagdelijk
Blauwe luchten,
Hopeloze wolken spuiten bitter hun gal.
Aarzelende, angstige handen,
Fladderend in het niets,
als verdwaalde, verloren vogels
Op een lange trektocht.
Het vuur is toch langzaam gedoofd,
Hun lijven zijn
Gevuld met witte watten.
Ze gaven zich over
Zonder witte vlag.…
Wilde paarden
netgedicht
3.0 met 9 stemmen
1.102 Zie daar de wilde paarden aan de horizon
die donkere hengst met bruine manen
ik weet nog van de echo
in jouw diepe blauw verlangen
de regen in het winterkoude bushokje
eerste zoen op jouw maagdelijke wangen
en misschien heb je meer hulp nodig dan ik
of minder medelijden dan een vreemde
misschien ben je de kerstman
en ik een verlaten ontheemde…
Winterlandschap
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
721 Verwondering en bewondering
kindergejoel en klappertanden
op een maagdelijk wit tapijt.
Rode neuzen, koude handen
warme harten, hechte banden
koning winter, groot jolijt!…
- Het Ochtendgloren -
netgedicht
4.6 met 16 stemmen
581 Het jonge ochtendgloren,
het warme rood van troostende gedachten
omarmde stevig deze eerste prille dag
liet gaan wat ongewenst geboren was
de zware harde nachtelijke vorst,
vrijwel geheel uit het zicht verdwenen
zoals een passant in overstromingstijd
de weg geplukt door eigen nemen
zo leeg geraakt in maagdelijkheid
zo vastgehouden,…
Engel
netgedicht
4.7 met 12 stemmen
2.359 Wie slaapt met de sterren zacht tegen je aan
Is het iemand die groot is, niet bang voor de dood is
En minstens zo mooi is, om nooit dood te gaan
Is het iemand die liefheeft en droomt in verstillen
En kleuren tot wit in een prisma kan stillen
Als maan die de vloed geeft, als eb het laat gaan
En sterk genoeg leeft om zeeën te tillen
In maagdelijk…
Nacht gebrek
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
510 in het gefluister
De kennis stijgt boven het hoofd, niet buitenkennis zoals verwacht
Ernstig verdoofd, niets looft, dromen waar ik aan vastkluister
Het verschijnsel aanschouw ik dagelijks
Een wirwar aan dromen vertellen mij dat de wereld tolt
Vlagen slaap van uitputting zeggen mij dat de rem wel rolt
Enkele uren per nacht slechts even maagdelijks…
Uitzicht!
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
795 Pasen biedt uitzicht:
een luisterrijke zon boven maagdelijk water,
een boek van een meisje dat haar ouderlijk huis ontvlucht,
vul je persoonlijke exodus maar in...…
Vroege vogel componist
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
447 Piaf en
Patachou
Jacques Brel en Yves Montand nog lang niet moe
Hij luisterde, in 't vroege ochtenduur
Naar vogelzang, op zoek in de
natuur
Als inspiratiebron voor
laureaten
Voor hem zijn 't chansonniers en chansonnières
In 't Panthéon en de Folies Bergères
Dan waant hij zich in onbetreden schreden
Van 't hooglied in de maagdelijke…
Zijn beeld en gelijkenis
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
454 hij schiep
de aarde en
bevolkte die met
een evaluerend
en evolutionair
levende mens
naar zijn beeld
en gelijkenis
techniek en
creatief sloeg
snel de vleugels
uit in maagdelijk
ontdekken robots
waren er al vlot in
alle werk dat verlichting
zou kunnen geven
niet vergelijkend
met de mens
maar innoverend
verbazingwekkend
in…
Het keurslijf
poëzie
4.1 met 21 stemmen
3.717 Moest dan een mislijk samenstel
van walvisbeen, met wreed geknel,
de maagdelijke borst zo strengelijk bewaken?
Natuur! men handelt u tot hoon.
Gij schept vergeefs uw toovrend schoon.
Gij kunt de grilligheid der mode niet behagen.
Ach!…
De vier jaargetijden...
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
918 stemt zich door somberheid af
doch de schoonheid is te zien in natuurlijke zin
het jong gebloeide verliest het eerst ontsproten blad
mulle aarde verstijft door de kou die wordt aangediend…
Een zacht wit tapijt domineert over het vlakke land
rijp in aanslag, kristalliseert het gras en knokige geweien
hangend aan oude eiken in een decor maagdelijk…
Was het goddelijke 't lieve leven leven en de lieve dood
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
527 Deze morgen was heel rein van vorst
Niet vermoeid van leed van leven
En ziet 't maagdelijke buiten
't Kwam onze ogen bij de wilgen weer tegen.
Met een stem van lichte sneeuw
Ontsnapte zelf een geeuw.
Die het moment van nog even nadromen drijft
Een gedachte in de juiste baan beschrijft.…
Tuinpraat
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
647 Een maagdelijk tapijt
van glanzende blaadjes
en frêle bloempjes,
plus doorlevend asjeblief.
In 1990 plant ik
een bosje lelietjes-van-dalen in,
meiklokjes zeggen wij.
Hoe giftig ze ook zijn,
altijd een zwak gehad
voor de klokjes en de geur.
Sjonge, sjonge.
Nooit zo’n agressief ding meegemaakt.…
Strandwandeling
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
576 Grijs-groen wapperen duinen,
welvend als borsten,
maagdelijke pannen verleiden.
Ik zing in de wind, laat me door haar
overstemmen.....
Er komt een stip uit de verte,
is het een jogger?
Vlug nadert hij,
het blijkt een ferme figuur.
Plotseling, bij ’t passeren
blik ik in een doorleefd gelaat
en drukt het een glimlach op me af.…
de tijd
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
646 de tijd versmalt verspringt verzoekt
de goden, de tijd versnelt
beweegt met maagdelijke trots
het schrijdt het heelt, keert huiswaarts
na verveling en raapt de kiezels
van de straat, de tijd een drenkeling in nood
de tijd een reiziger, een tijdslet
die zich voortbeweegt die
het sterven in mij – ons doet rijpen, die
herinneringen laat vervagen…