Alle inzendingen over huid

3975 resultaten.

Sorteren op:

De naakte waarheid

netgedicht
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 387
Een schor begin, een vonk in het donker, een waarheid die zich langzaam uitkleedde tot er niets overbleef dan huid en hartslag. En daar stond je dan, niet langer de drager van hun leugen, maar de bewoner van je eigen lichaam. De porseleinen vrede lag in scherven. De lucht rook naar regen, naar het eerste moment dat iets schoonspoelt.…

Ik mag er zijn

netgedicht
2.4 met 14 stemmen aantal keer bekeken 324
Lichte adem zacht fluistert in mijn innerlijk ik mag er zijn, ook De ochtend draagt haar adem als een sluier van licht die de huid teder omhult. Ik luister naar de trilling in de stilte van het hart, waar elke nieuwe dag zich opent als een ongeschreven gedicht. Zoals regen het dorstige land liefdevol kust, laat ik adem stromen.…
CB23 augustus 2025Lees meer >

Het zachte ritme

hartenkreet
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 369
Onder het gefilterde zonlicht van luie middag en luisterende kruinen, neemt mijn huid warmte op, het lichte gewicht van dagen, en het hart ademt mee met de trage pulsen van de natuur. En toch.…
CB26 augustus 2025Lees meer >

Tussen heling en herhaling

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 238
Jeugd van onveiligheid, waar verlangen naar troost en angst voor verlating elkaar omhelzen — patronen geëtst in de huid, herhaald in nieuw vertrouwen.…

In de stilte van de herfst

netgedicht
1.7 met 14 stemmen aantal keer bekeken 457
Elke druppel regen raakt mijn huid alsof het fluisteringen zijn, een taal die alleen mijn hart kan verstaan, en ik luister naar het ritselen van dorre bladeren die zich kronkelend over paden en grasvelden verspreiden.…
CB5 november 2025Lees meer >

De man boven de hemel

netgedicht
3.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 390
Zijn torens zongen van winst en snelheid, hun glazen huid weerkaatste enkel glans. Het rijk beneden werd een fabriek van dromen, waar stilte werd verkocht aan wie nog tijd bezat.…

De Stilte van Mijn Schreeuw

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 315
Ik voel de zachte streling van ontluikend bleek maanlicht op mijn naakte huid. Wanneer de nacht mij tot zich roept, in woordloos, verlangend geluid. Voel het kloppen van mijn hart in de diepste krochten, ontdaan van vrees en weerstand. Zie hoe de hemel zich ontvouwt, intens en vol hoop, waartegen niets is dat bestand.…

Fitgirl

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 294
Ik leg de sigaret neer als een oude huid, adem lucht in die naar onderweg ruikt. In de sportschool worden spiegels geen vijand meer, maar ramen naar een toekomst die ik zelf vorm. Elke gewichtenreeks is een kleine overwinning, elke druppel zweet een zacht bewijs van blijven.…

Waardering

netgedicht
1.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 389
Eén blauw rustpunt staat in de storm van kleur en licht waar de ziel landt, stil De wereld komt binnen in golven van kleur en geluid, ongefilterd en soms te luid voor de huid. Ik zoek de kleine nuances in de schaduw, waar het zachte licht de randen van de dag verzacht.…
CB5 maart 2026Lees meer >

Wanneer Venus de ziel overspoelt

netgedicht
2.5 met 59 stemmen aantal keer bekeken 1.246
O Venus, eenzaam in glorie, maar elke keer weer warm en nabij, je broze huid schittert als een zachte, gouden dageraad. Je bent mijn muze, mijn levendige inspiratie; de vloeiende poëzie die eeuwig in mij blijft.…
CB27 maart 2026Lees meer >

Het stille ontluiken

netgedicht
2.2 met 31 stemmen aantal keer bekeken 770
Tussen doornen groeit een knop in stille adem lente ontwaakt zacht De lucht draagt de geur van ontwaken, een lichtheid stijgt op tussen de takken, hun knoppen fluisteren als beloftevolle gedachten, terwijl zacht zonlicht mijn huid beroert.…
CB31 maart 2026Lees meer >

Rode paardenkastanje in lentebloei

netgedicht
2.1 met 17 stemmen aantal keer bekeken 945
Je bloesems dragen een kleur die niet duwt maar draagt, een broze tint die mijn huid herkent als vertrouwde rust, een herinnering aan wat groeit in stilte en toch aanwezig wil zijn zonder zich te tonen.…
CB11 mei 2026Lees meer >

Nabloei

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 187
Zesentachtig winters zitten in mijn huid, niet als een last, maar als jaarringen van doorstaan. Soms loopt mijn broer weer even met me mee. In het ritselen van een jas, in een glimlach die zomaar ergens vandaan lijkt te komen. Verdriet heeft vreemde voeten: het leert geluidloos wonen in een mens.…

Waar niets van mij verlangt

hartenkreet
1.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 319
Tussen stille duin blijft het laatste licht hangen wind zonder haast In de Westhoek, waar duinen zich in trage golven openen, voel ik hoe het prille licht mijn huid aftast, alsof het wil begrijpen wat in mij stil wordt wanneer het landschap niets van mij verlangt.…
CB24 mei 2026Lees meer >

Waar stilte mij vindt

hartenkreet
1.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 390
Wintermorgenstil boven het witte bergdal een kraai vliegt voorbij In het kalme berglicht dat langzaam opent en de ochtend koel langs mijn broze huid beweegt, ontstaat een trilling die dieper door mij heen gaat dan ik eerst kon vermoeden.…
CB4 juni 2026Lees meer >

Nachtbraker

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 132
zegt een volkse uitdrukking ik ben te laat om in te grijpen, dus mijn nagels deden aftastend en krabbend instinctief hun best die dame liet het daar niet bij, zij ging verder, ontspannen, ongestoord en zocht naar alle naakte weke delen, en heeft zelfs onder het laken haar kunsten getest nu vecht ik tegen de jeuk bij opgezwollen huid…

De stem van de krekel

hartenkreet
2.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 186
Er beweegt iets prils in dat kleine geluid, een bijna onzichtbare spanning die mijn borst raakt zoals een herinnering die nog niet weet dat ze terugkeert maar toch al warm tegen mijn huid begint te bestaan.…
CB18 juli 2026Lees meer >

Stadsboom

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 4
Ze raakt onze broze huid, verzacht onze adem en laat de gejaagde tijd hier heel even fluisterend stilstaan. De aarde onder de wortels houdt de warmte vast. Een trage beweging trekt door de grond en verbindt ons met wat er altijd al was, terwijl de wereld rondom ons onvermoeibaar en onverschillig verdergaat.…
CB28 oktober 2026Lees meer >

Een herfst van herinneringen

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 10
Zowaar verloren de herfst staat op en groet mij melancholie vloeit De mist streelt kale kromme takken, herinneringen glijden teder over mijn tere huid, ik voel elke schaduw, elk lichtpunt, en vraag me af welke ik mag vasthouden.…
CB2 november 2026Lees meer >

De Milde Keizer

hartenkreet
2.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.160
Bij zonsopgang reikt de slaaf naar de gloed van zijn huid en wekt hem…fluistert een sprookje over een ander rijk, de belofte van een bruid.…
Wimper27 februari 2003Lees meer >

Latere liefde

netgedicht
2.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.052
Alsof je de huid van de aarde voor het eerst waarneemt en nu pas het zand van de zee thuisbrengen kunt. Maar even zo goed ook is latere liefde gewoon wonderlijk kijken in een paar ogen, je ziet dan een avond van bergen en sterren, een gespiegelde hemel en weet dat het goed is als in den beginne……

Suikertante

netgedicht
2.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.468
Haar huid leek op een geploegd veld.…
Wimper12 februari 2003Lees meer >

Avondstrand

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.175
Ik blijf nog liggen , ’t is zo heerlijk buiten, al koelt het duinzand af tegen mijn huid. ‘t Strand wordt weer zand, en de zee weer water. Langs vloedlijn slentert man alleen naar later, keurt onderweg gevonden schelp of schat.…
Leidje Berg27 oktober 2002Lees meer >

Deze nacht...

hartenkreet
3.5 met 24 stemmen aantal keer bekeken 3.414
Langzaam bouwt de spanning op Zoekend laten je vingers strelen Mijn huid vult zich met opwinding Alles in mij wil je nu beminnen...…

zonder titel

netgedicht
3.2 met 11 stemmen aantal keer bekeken 10.377
Een wervelstorm nadert: het einde schijnt nabij Maar hij lijkt te blijven hangen ergens op de vierde rij Ineens zie ik de scheuren en mijn uitgedroogde huid komt los van het gekrompen vlees; ik sta stil en trek hem uit. Rest nog een naakte buiging, het vlees schroeit in het licht Dan wordt het langzaam donker, en valt het doek weer dicht.…

Zonder titel

netgedicht
2.7 met 131 stemmen aantal keer bekeken 28.525
Een wervelstorm nadert: het einde schijnt nabij Maar hij lijkt te blijven hangen ergens op de vierde rij Ineens zie ik de scheuren en mijn uitgedroogde huid komt los van het gekrompen vlees; ik sta stil en trek hem uit.…

Lijfeigene

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 628
De sluimerende nacht met zijn wulps gewaad van warmroze gevreeën huid luifelt gestaag naar de vertwijfelde ochtend van uitgemolken liefdesrag. Onrust en bruikleen van mijn uitgehongerde ingewanden; brengt mij de baarlijke dwang van de vruchtbare dagbesteding. Het schoot het tweemaal: de bok en zijn gestoorde broeder 'het geweten'.…

Positief verdriet

hartenkreet
4.6 met 61 stemmen aantal keer bekeken 4.896
Soms lijkt het leven onevenwichtig verdeeld Lijkt iedere stap naar voren, er twee achteruit Heb je juist het gevoel van het leven in beeld Kruipt het oneerlijke diep in je huid De omgeving lijkt krampachtig mee te leven Ieder cliché passeert ongevraagd de revue Ieder wil zijn goed bedoelde raad geven Onbedoeld klinken deze allemaal even cru…

Multiple ervaringssyndroom

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 679
Zijn ogen sijpelden door zijn huid en het zien werd een gelooid voelen. De wereld was gekleed met een tierlantijn van pijn. De zondvloed die dreigde had de bunkerbouwer in hem aan het werk gezet als een bever. De barricades moesten het wellende bloed binnen de overtreffende trap van zijn eigenste buidel houden.…

Hete blikken van opzij

hartenkreet
3.7 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.391
Ik lag gewoon te genieten van de zon Op het warme Scheveningse strand Droomde hoe romantisch het zijn kon Met jou, samen, hand in hand Plotseling lag er een hand op m'n schouder Vingers streelden m'n zonovergoten huid Ik draaide me om, m'n hart sloeg over Dacht: mijn God mijn droom komt uit Je knielde naast me neer in het zand Keek diep…