3975 resultaten.
De naakte waarheid
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
387 Een schor begin,
een vonk in het donker,
een waarheid die zich langzaam uitkleedde
tot er niets overbleef dan huid en hartslag.
En daar stond je dan,
niet langer de drager van hun leugen,
maar de bewoner van je eigen lichaam.
De porseleinen vrede lag in scherven.
De lucht rook naar regen,
naar het eerste moment dat iets schoonspoelt.…
Ik mag er zijn
netgedicht
2.4 met 14 stemmen
324 Lichte adem zacht
fluistert in mijn innerlijk
ik mag er zijn, ook
De ochtend draagt haar
adem als een sluier van licht die de huid
teder omhult. Ik luister naar de trilling in de stilte van
het hart, waar elke nieuwe dag zich opent als een ongeschreven gedicht.
Zoals regen het dorstige
land liefdevol kust, laat ik adem stromen.…
Het zachte ritme
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
369 Onder het gefilterde
zonlicht van luie middag en luisterende
kruinen, neemt mijn huid warmte op, het lichte gewicht
van dagen, en het hart ademt mee met de trage pulsen van de natuur.
En toch.…
Tussen heling en herhaling
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
238 Jeugd van onveiligheid,
waar verlangen naar troost
en angst voor verlating
elkaar omhelzen —
patronen geëtst in de huid,
herhaald in nieuw vertrouwen.…
In de stilte van de herfst
netgedicht
1.7 met 14 stemmen
457 Elke druppel regen raakt
mijn huid alsof het fluisteringen zijn, een taal
die alleen mijn hart kan verstaan, en ik luister naar het ritselen
van dorre bladeren die zich kronkelend over paden en grasvelden verspreiden.…
De man boven de hemel
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
390 Zijn torens zongen
van winst en snelheid,
hun glazen huid
weerkaatste enkel glans.
Het rijk beneden
werd een fabriek van dromen,
waar stilte werd verkocht
aan wie nog tijd bezat.…
De Stilte van Mijn Schreeuw
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
315 Ik voel de zachte streling
van ontluikend bleek maanlicht
op mijn naakte huid.
Wanneer de nacht mij tot zich roept,
in woordloos, verlangend geluid.
Voel het kloppen van mijn hart
in de diepste krochten,
ontdaan van vrees en weerstand.
Zie hoe de hemel zich ontvouwt,
intens en vol hoop,
waartegen niets is dat bestand.…
Fitgirl
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
294 Ik leg de sigaret neer als een oude huid,
adem lucht in die naar onderweg ruikt.
In de sportschool worden spiegels geen vijand meer,
maar ramen naar een toekomst die ik zelf vorm.
Elke gewichtenreeks is een kleine overwinning,
elke druppel zweet een zacht bewijs van blijven.…
Waardering
netgedicht
1.8 met 6 stemmen
389 Eén blauw rustpunt staat
in de storm van kleur en licht
waar de ziel landt, stil
De wereld komt binnen
in golven van kleur en geluid, ongefilterd
en soms te luid voor de huid. Ik zoek de kleine nuances
in de schaduw, waar het zachte licht de randen van de dag verzacht.…
Wanneer Venus de ziel overspoelt
netgedicht
2.5 met 59 stemmen
1.246 O Venus, eenzaam in glorie,
maar elke keer weer warm en nabij, je broze
huid schittert als een zachte, gouden dageraad. Je bent mijn
muze, mijn levendige inspiratie; de vloeiende poëzie die eeuwig in mij blijft.…
Het stille ontluiken
netgedicht
2.2 met 31 stemmen
770 Tussen doornen groeit
een knop in stille adem
lente ontwaakt zacht
De lucht draagt de geur
van ontwaken, een lichtheid stijgt
op tussen de takken, hun knoppen fluisteren als
beloftevolle gedachten, terwijl zacht zonlicht mijn huid beroert.…
Rode paardenkastanje in lentebloei
netgedicht
2.1 met 17 stemmen
945 Je bloesems dragen een kleur
die niet duwt maar draagt, een broze tint
die mijn huid herkent als vertrouwde rust, een herinnering
aan wat groeit in stilte en toch aanwezig wil zijn zonder zich te tonen.…
Nabloei
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
187 Zesentachtig winters
zitten in mijn huid, niet als een last,
maar als jaarringen van doorstaan.
Soms loopt mijn broer weer even met me mee.
In het ritselen van een jas, in een glimlach
die zomaar ergens vandaan lijkt te komen.
Verdriet heeft vreemde voeten:
het leert geluidloos wonen in een mens.…
Waar niets van mij verlangt
hartenkreet
1.3 met 6 stemmen
319 Tussen stille duin
blijft het laatste licht hangen
wind zonder haast
In de Westhoek, waar duinen
zich in trage golven openen, voel ik hoe
het prille licht mijn huid aftast, alsof het wil begrijpen
wat in mij stil wordt wanneer het landschap niets van mij verlangt.…
Waar stilte mij vindt
hartenkreet
1.5 met 6 stemmen
390 Wintermorgenstil
boven het witte bergdal
een kraai vliegt voorbij
In het kalme berglicht
dat langzaam opent en de ochtend
koel langs mijn broze huid beweegt, ontstaat een
trilling die dieper door mij heen gaat dan ik eerst kon vermoeden.…
Nachtbraker
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
132 zegt een volkse uitdrukking
ik ben te laat om in te grijpen,
dus mijn nagels deden aftastend en
krabbend instinctief hun best
die dame liet het daar niet bij,
zij ging verder, ontspannen, ongestoord
en zocht naar alle naakte weke delen,
en heeft zelfs onder het laken
haar kunsten getest
nu vecht ik tegen de jeuk
bij opgezwollen huid…
De stem van de krekel
hartenkreet
2.2 met 6 stemmen
186 Er beweegt iets prils in dat
kleine geluid, een bijna onzichtbare spanning
die mijn borst raakt zoals een herinnering die nog niet weet
dat ze terugkeert maar toch al warm tegen mijn huid begint te bestaan.…
Stadsboom
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
4 Ze raakt onze broze huid, verzacht
onze adem en laat de gejaagde tijd hier heel even fluisterend stilstaan.
De aarde onder de wortels
houdt de warmte vast. Een trage beweging
trekt door de grond en verbindt ons met wat er altijd al was,
terwijl de wereld rondom ons onvermoeibaar en onverschillig verdergaat.…
Een herfst van herinneringen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
10 Zowaar verloren
de herfst staat op en groet mij
melancholie vloeit
De mist streelt kale
kromme takken, herinneringen
glijden teder over mijn tere huid, ik voel elke
schaduw, elk lichtpunt, en vraag me af welke ik mag vasthouden.…
De Milde Keizer
hartenkreet
2.2 met 5 stemmen
1.160 Bij zonsopgang reikt de slaaf naar de gloed van zijn huid
en wekt hem…fluistert een sprookje
over een ander rijk, de belofte van een bruid.…
Latere liefde
netgedicht
2.3 met 7 stemmen
1.052 Alsof je de huid van de aarde
voor het eerst waarneemt
en nu pas het zand van de zee
thuisbrengen kunt.
Maar even zo goed ook
is latere liefde
gewoon wonderlijk kijken
in een paar ogen, je ziet
dan een avond van
bergen en sterren,
een gespiegelde hemel
en weet dat het goed is
als in den beginne……
Suikertante
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
1.468 Haar huid leek op een geploegd veld.…
Avondstrand
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
1.175 Ik blijf nog liggen , ’t is zo heerlijk buiten,
al koelt het duinzand af tegen mijn huid.
‘t Strand wordt weer zand, en de zee weer water.
Langs vloedlijn slentert man alleen naar later,
keurt onderweg gevonden schelp of schat.…
Deze nacht...
hartenkreet
3.5 met 24 stemmen
3.414 Langzaam bouwt de spanning op
Zoekend laten je vingers strelen
Mijn huid vult zich met opwinding
Alles in mij wil je nu beminnen...…
zonder titel
netgedicht
3.2 met 11 stemmen
10.377 Een wervelstorm nadert: het einde schijnt nabij
Maar hij lijkt te blijven hangen ergens op de vierde rij
Ineens zie ik de scheuren en mijn uitgedroogde huid
komt los van het gekrompen vlees; ik sta stil en trek hem uit.
Rest nog een naakte buiging, het vlees schroeit in het licht
Dan wordt het langzaam donker, en valt het doek weer dicht.…
Zonder titel
netgedicht
2.7 met 131 stemmen
28.525 Een wervelstorm nadert: het einde schijnt nabij
Maar hij lijkt te blijven hangen ergens op de vierde rij
Ineens zie ik de scheuren en mijn uitgedroogde huid
komt los van het gekrompen vlees; ik sta stil en trek hem uit.…
Lijfeigene
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
628 De sluimerende nacht
met zijn wulps gewaad van warmroze gevreeën huid
luifelt gestaag
naar de vertwijfelde ochtend van uitgemolken liefdesrag.
Onrust en bruikleen van mijn uitgehongerde ingewanden;
brengt mij de baarlijke dwang van de vruchtbare dagbesteding.
Het schoot het tweemaal:
de bok en zijn gestoorde broeder 'het geweten'.…
Positief verdriet
hartenkreet
4.6 met 61 stemmen
4.896 Soms lijkt het leven onevenwichtig verdeeld
Lijkt iedere stap naar voren, er twee achteruit
Heb je juist het gevoel van het leven in beeld
Kruipt het oneerlijke diep in je huid
De omgeving lijkt krampachtig mee te leven
Ieder cliché passeert ongevraagd de revue
Ieder wil zijn goed bedoelde raad geven
Onbedoeld klinken deze allemaal even cru…
Multiple ervaringssyndroom
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
679 Zijn ogen sijpelden door zijn huid
en het zien werd een gelooid voelen.
De wereld was gekleed met een tierlantijn van pijn.
De zondvloed die dreigde
had de bunkerbouwer in hem
aan het werk gezet als een bever.
De barricades moesten het wellende bloed
binnen de overtreffende trap
van zijn eigenste buidel houden.…
Hete blikken van opzij
hartenkreet
3.7 met 12 stemmen
1.391 Ik lag gewoon te genieten van de zon
Op het warme Scheveningse strand
Droomde hoe romantisch het zijn kon
Met jou, samen, hand in hand
Plotseling lag er een hand op m'n schouder
Vingers streelden m'n zonovergoten huid
Ik draaide me om, m'n hart sloeg over
Dacht: mijn God mijn droom komt uit
Je knielde naast me neer in het zand
Keek diep…