3973 resultaten.
De dienstmaagd
poëzie
4.2 met 10 stemmen
3.114 In vele eenzaamheden
Had zij ’t verstrooide leven nog bijeengewonnen…
Uit een verlatenheid die elk kan overtreden
Wordt dit teer weefsel niet gereedgesponnen,
En anders weten zíj wel met getoond verachten
En hoon voor haar doorwaaktheid te verkrachten
De nauwlijks opgerichte trots uit nauwe nachten
En de bevrijding die begon.…
verbloeming
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
803 huls om mijn hals
oh heer dat heb ik weer
altijd alle risico gemeden
mijn brein zoeft van consternatie
wat zingen kraai en kat hier vals
dit ja is een open hart operatie
witte zorgjas met worgmeneer
spreekt neerbuigend over mij heen
jullie denkt mysterie nu nee geen
bekijk het - wat u ziet zijn hard
rode blâren die in lintvorm apart
ter…
Niet als met nevelen...
poëzie
2.8 met 63 stemmen
19.240 Niet als met nevelen
De morgenzonne,
Schoon baan zich brekend,
Nog felle kamp voert,
Ook niet, als blindend
Van hoge hemel
Des middags glansen
Op de aarde stralen;
Maar, als aan d'avond
De moegestredene,
Niet strijdendsmoede,
Ter gulden kim daalt,
Dan viert de schepping
Haar schoonste zege,
En bloemengeuren
En vogelkoren
En dankbre…
EEN NIEUW LIED
poëzie
3.7 met 14 stemmen
3.210 (OP EEN BRUILOFT GEZONGEN)
't Was ochtend; een Meisje ging wandlen aan strand;
Een bootje, dat vlagde, lei ree;
En straks was de vriendlijke Schipper ter hand,
Die sprak: 'Schoon Kind, wilt gij mee?
't Is het rechte getij om te varen,
Nu de morgenzon glanst op de baren.
Grijp moed, Schoon Kind, en vaar mee!…
Liefde
poëzie
2.8 met 23 stemmen
5.317 En 'k zeeg ter aarde en hoorde en zag niet meer.…
waar vogels spinnen eten
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
654 ga mee wandelen
de hei met honden
paadjes wild gegroeid
met geur behangen
bloemenkleuren roze
wit in groen gedekt
het gele zand dat rult
stappen met gedachten vult
ga mee rennen
door het bos en langs de wei
kijk hoe bomen vreemd
hun takken spreiden
om botsen te vermijden
hollen door het tere groen
waar vogels spinnen eten
eekhoorns…
visserslatijn
netgedicht
5.0 met 11 stemmen
1.359 Dan, eenmaal weer naar huis gekeerd,
terug naar waar mijn oude vader woont
waar ik, zijn oudste zoon ‘t
visserslatijn niet heb verleerd
en nog altijd weet waar ooit mijn bed
in de kamer boven was neergezet,
En waar mijn moeder, stok- en stok-oud,
zwijgend aanhoort hoe honderd brasems
ter plaatse worden bedacht,
en zij op de tafel, van…
Als een cirkel sluit
netgedicht
3.7 met 19 stemmen
928 de doodsstrijd
van weer een jaargetij
ik honger de leegte vol
en stil de stilte met een lied
dat oneindige tonen
inslikt van een natuurlijke
hoop naar straks
doch past in de naïeve
verwachting naar morgen
ook wel toekomst genaamd
in mij bloeien de gladiolen
om de beurt naar kleur en klank
en wuiven met lichte zuchten
over het tere…
Als Jezus zou slapen
poëzie
3.0 met 5 stemmen
1.637 Eén enkele stond ter zij, alléén,
en waagde het niet vooruit te treên,
en zag met ogen vol getraan
van ver het slapend Kindje aan
die droeg op 't hoofd een doornenhoed,
zijn handen en voeten dropen van bloed ...
1890.…
Gebed
poëzie
3.0 met 6 stemmen
1.540 en kom ter neder!
En uit 't verstuivend wereldpuin
Vorm ons als nieuwe mensen weder,
En laat ons leven in uw tuin.
-----------------------------
voetschabel: voetbankje…
Morgen ben je jarig
hartenkreet
5.0 met 5 stemmen
1.964 Ter nagedachtenis aan mijn zoon Antoine.…
Volkslied
poëzie
3.1 met 9 stemmen
2.356 Laat luid ons lied nu klinken
Ter ere van de vaderlandse grond:
Hier zag men, de eeuwen door, de vrijheid blinken
Te midden van een volk dat dwang weerstond.…
Mensen in tranen
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
692 (1 let-ter)
Men neme 1 korreltje zout
en houde het voor het linkeroog:
de wereld lijkt rond en ver weg
Ontploffingen niet meer dan wat opwaaiend stof
kinderwagens overschrijden in colonne de grens
iemand heeft alle grassprieten geteld
en krijgt daarvoor de ereprijs
Men neme 1 korreltje zout
en houde het voor het rechteroog:
de wereld…
Het sneeuwbaleffect
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
792 gooit 'n sneeuwbal naar z'n vader, die op de fiets
- met een voor z'n zoontje leuk gebaar, zo te zien -
even slingert en wat naar links zwenkt bovendien,
waardoor een vader juist passerende Ford Datsun
verplicht wordt tot nog wat mallere fratsen,
vlak voor de vrachttruck van Grindhandel Oomen,
die gelukkig 'n botsing nog net kan voorkomen
door ter…
De meid van hierover.
poëzie
3.7 met 6 stemmen
2.350 Doch zeg ik maar luttel, zo denk ik te meer,
En wat voor kastelen ik tover,
Verraden wellicht mijne blikken, zo teer,
Der lieflijke meid van hierover!
Wel lastig maar eerlijk verdient ze haar brood,
En zingende zit ze te naaien.
Heur haar, dat is blond, hare wangen zijn rood,
Hare ogen, die weet ze te draaien!…
Ontzagwekkend is deze plaats
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
557 Deze tekst is opgenomen in:
Straat en dertig andere Zeer Korte Verhalen ter ere van
Franz Kafka Eerste druk,april 2012 Zie www.city2cities.nl…
Mijn kind, mijn leven
poëzie
4.0 met 3 stemmen
2.066 Maar wat is kunst en roem en eer
Bij 't strelend handje en 't lachje teer,
Bij de kus van mijn kind, mijn leven?
Ja!…
- Dankbaar wil ik zijn -
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
656 Hoopte beter inzicht te krijgen
in zwaarwegende aspecten van het leven,
iedere ochtend, toen ik eenzaam tegen je praatte
als gevolg van kritische gedachtes
en nóg vaker ontevredenheid, jij, jij was altijd bereid,
nam het voortvarend ter hand
met je koninklijke beleid.…
De Nachtegaal
poëzie
4.2 met 5 stemmen
2.035 De gouden maan
Drijft droomrig in een wolk, blond van haar glans,
Door 't blauw, zo blauw als maar één enkle maal
De zee was, kalm, toen Afrodites lijf
In goudschelp stijgend als die maanschijf rond
Een kring van lichtend schuim om 't ranke bootje
Deed glinstren, als dat wolkje donzig-teer...
Zong daar de nachtegaal?…
Vijf Zusjes.
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.416 Zo'n vrolijk snappertje is dat,
En ook zo vlug ter been.
Dan een, twee,
‘Ben ik,’ zegt zusje Kee,
Die, o zo veel van wandlen houdt,
Ze moet ook altijd mee.
Een, twee, drie,
De middelste is Marie,
En als ze niet in 't midden staat,
Dan heet ze nog Marie.…
De mot
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
551 Ik ben geen vlinder, ben maar een mot,
kleurloos en teer, geen schild, geen bot.
Niemand ontroerd, toen ik was opgedroogd,
niet naar vreugde, maar naar vuur vloog:
niet geliefd als een vlinder, maar bespot.
Ik ben geen vlinder, ik ben maar een mot.
Maar met een lijfje zo trots,
vergeet ik dat ik een vlinder had kunnen zijn.…
Toekomstig weerbericht
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
566 Al in de eerste helft van januari
verschijnen plots
zo teer zo pril
sneeuwklokjes roepen
blij verrast de kinderen
onder 't netwerk
van de naakte takken.
Lees je niet in februari
het triomfantelijk bericht:
'Ik heb een meikever gevonden
op 10 dezer.…
OP HET TONEELSPEL
poëzie
5.0 met 1 stemmen
2.272 Men ziet er wijsheid, deugd, verstand en zuivre zeden,
En ondeugd, loos bedrog en bijgelovigheden —
Steeds onderling in strijd; maar, eindlijk, tot besluit,
Rolt men ’t gordijn ter neer en blaast de lampen uit.…
Vergelding
poëzie
4.0 met 9 stemmen
1.871 Ik ben zó blij, ik weet niet wat ik doen moet,
het is Herfst, en 't is mij of ik slechts kende
het eerste stralen van een nieuwe Lente
in een tere, gele gloed.
Ik zou willen lopen en elk mens
die voorbijkomt, door de lens
van mijn geluk doen kijken.…
Sacre du Printemps
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
500 Een jongen blaast zijn zeepsoppijp
rollend bollend om melkander
bellen tot een zilv'ren blaas,
dan rijst een toren als van Babel
onder druk tot broze hoogte
breekbaar, zonder veel geraas,
die groeit en groeit en zich ontbolt
laag voor laag in purpergoud,
in teer lichtrood en groenig waas
glimmend zich in glans ontvouwt,
kleuren…
Eerste prioriteit
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
580 Het zetten van zwart bloed om een mens wonende in een land hier ver vandaan met een politieke snoet dat voor verduistering de gevangenis in moet
Het is ons volk dat in dood gevaar vertwijfeling en angst verkeert
Dat temidden van een pandemie haar hand uitstrekt om het te laten vullen met vaccins en alle levensreddende middelen die ons ter…
Over Liefde die nimmer sterft.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
566 Door ieder was je zo geliefd, gewoon de schattigste hond ter wereld
Regelmatig een potje huilen brengt soelaas en geeft zuurstof aan mijn ziel
Toch gebeurt het dat ik om je bid en even kniel....
Vraagt iemand ernstig oprecht naar mijn laatste wens
Dan denk ik na en mijn besluit zo wijs...…
O nacht
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
515 Zowaar ik nu langs de zerken ga en mijn
oor terwille ben om in de duisternis het
instorten van borstkassen en lendenen
van de eeuwen oude ter aarde bestelde
lieden duidelijk te horen en waarvan ik weet
dat hun doodskleed reeds met de knoken
zijn samengesmolten,
zie ik in gedachten
het beeld van een kaal skelet met hier en
daar een stuk…
Het gouden horloge van m'n vader beloofd in 1973, schrandere conclusie in 2025!
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
1.007 plechtig;
"Dit gouden horloge is voor Jan Jacob"
doch ik had en heb niets met sieraden
en een horloge draag ik ook niet
bij een inbraak werd mijn vaders horloge gestolen
vond het echt heel vervelend, maar niet te erg
de verzekering betaalde 5000 gulden uit
tevreden knikte ik naar mijn vader in de hemel
nu uit het niets komt het nog ter…
Cirque du soleil
netgedicht
1.6 met 8 stemmen
361 het langverwachte vervolg
op de zelfontdekkingstocht
van twee huidblakende, ontwakende, puberale representanten
van het schone het goede
en het ware
zich sans gêne exposerend
in acrobatische toeren
in de golden twilight
van de afterglow zon
die landerig loom
en tergend traag
langzaam maar zeker
ter kimme neeg...…