5637 resultaten.
LEVENSKUNST
hartenkreet
2.6 met 5 stemmen
1.021 Ieder gedicht is een hoofd in de wolken,
Voeten langs de vloedlijn en
Leef er maar
Ééns
Lekker op los.
Elke dag is een gedicht.
Iedere bundel is hoogst persoonlijk gebonden…
Lentegevoel.
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
1.114 prachtig die contrasten
ik loop en ik denk
ik kijk en ik voel
ik zie en ik ruik
ik hoor en luister
en bundel de energie
het ruisen van het riet
meerkoeten hobbelen
als drijvende dobbers
het seizoen op herhaling
mijn teller gaat door
geen idee van straks
genieten van het nu
de lucht in vogelvlucht
bij vlagen helder
volle bundels wolken…
lucht en licht
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
755 je heen
en zie mijn geest
dralen en verdwalen
hij gaat en komt
en laat je verhalen
van verborgen schoonheid
van lucht en licht
van lach
van zucht en zicht
hij neemt je mee
naar hoge toppen
geregeld naar
onbekende floppen
maar meestijds
naar warmte en lief
zo diep en graag
in zuiver gerief
zweef mee, mijn mens
drijf mee in de wolken…
Mooie Els
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
1.201 Ik kleum met Bas in ‘t bushok
de bus is laat en wij kwaad
mooie Els verschijnt in een
warme tijdloze wolk die wordt
verscheurd door die rot-bus
Bas dringt tussen Els en mij
om naast haar te gaan zitten
ik plas verdekt in z’n tas
die gaat stinken als ’n plee
denk ik tevree, ik ga niet mee
Els mijdt urinoir Bas voortaan
m’n kans…
Doofgeschreeuwd
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
564 heet gebarsten harses lossen de wereld op
in nauw beknepen ademtochten
wensen vol woeste doodsverwachting
razen door rauw ontstoken vloekgeluiden
wurgen wolken woedende verblinding
door een waas van gedoemd zicht
in voor rede doofgeschreeuwd gehoor
tot hoge prijs gewroken
zuigt een demon zijn tanden los
gewond gestolde ruïnes blijven
met…
Spiegelplassen
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
1.382 een oude man verschijnt
rimpelingen op zijn voorhoofd
ogen tinkelend als watersterren
Vreemd moet je te vriend houden
vooral als het vaag bekend oogt
groet beleefd trek geen grimas
wie ben je anders dan het beeld
dat de volle maan nu weerkaatst
spiegelend bij elke volgende stap
zet je masker af en spring voluit
wacht niet tot de wolken…
De zelfmoordenaar
netgedicht
3.9 met 12 stemmen
2.089 De allerlaatste droom,
gehuld in wolken van vergetelheid,
daagt aan het einde van de nacht.
Ik sluit de luiken van de tijd
- droomsluizen naar oneindigheid -
de Dood, ik had u hier verwacht.…
DagSchepping
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
624 En maar dicteren componeren
orchestreren dirigeren
alles was er al
land lucht water vuur
als vier seizoenen
modder sneeuw rivier en brand
ook knechterige wolken onder haar
absoluut uitgestrekte troon
Zelfs de zon dook weg
achter de horizon
Zwijgen kijken
en kwaad staren
tot alles stopt met vallen
en de dag eindelijk eindigt
in zonneschijn…
Witte mars Antwerpen
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
685 De wolken wenen
witte tranen waar ik sta,
verdriet van alle tijden,
tranen en niet te noemen lijden..
Hoelang nog
verwelken bloemen op de stenen,
eer hun verdriet
ook mijn verdriet wordt ooit
en dat van "A".…
-Omdat alles voorbij gaat -
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
1.026 Hier op de zoveelste verdieping met uniek uitzicht
boten varen als wolken, het water als lucht
en de mens is als vis geboren.…
Geschoten goudplevier
netgedicht
2.1 met 7 stemmen
820 Een mysterie fluistert door de duinen
op wiekslag en verpakt in glinsterend zand
over kale rotsen, langs weelderige tuinen
vast gestuurd door een onzichtbare hand
Dromerig glijdend door de lage delta
verlaat de vlucht de zware wolken
aangezogen door zee en laaglandflora
komt de plevier de pier bevolken
Het gepolijste glas op een verlaten…
(in de hal)
gedicht
2.4 met 16 stemmen
8.529 Als wolken. Als lijkenlucht.
Zo vliegt de dag de tijd vooruit
en is de slang het meest volwassen dier:
rollend, kruipend, de huid verruilend.
Dit denk ik, liggend op de deurmat.
De tijd is één vogel. Voor ons geroofd.
Eén man is het centrum van de vlucht.
------------------------------------
uit: 'Laatste metamorfose', 2004.…
en vlijt ze loom
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
706 dolt en tolt en
draait de gele kant
naar rood en dwarrelt
neer op bergen dood
je wist het trillen
van de zon
blaast koele wolken
om de vogelzwermen
die vluchten voor de
kentering naar herfstluchten
je bent nog kind
maar in novemberstormen
groeien krachten naar
volwassenheid en raken
we in winterse uithalen de
kleuren van de oogst…
(In de hal)
gedicht
2.6 met 15 stemmen
9.312 Als wolken. Als lijkenlucht.
Zo vliegt de dag de tijd vooruit
en is de slang het meest volwassen dier:
rollend, kruipend, de huid verruilend.
Dit denk ik, liggend op de deurmat.
De tijd is één vogel. Voor ons geroofd.
Eén man is het centrum van de vlucht.
---------------------------------------------
uit: 'Laatste metamorfose', 2004.…
LANDSCHAP
gedicht
2.8 met 37 stemmen
11.072 De luchten, de wolken, de bergen en stromen,
de vlakten verleggen mijn horizon
van alle vragen, van alle grenzen,
die antwoordloos gaan
naar onoplosbare raadsels,
gegeven in een enkele blik.…
Je bent er niet
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
1.936 Maar goed dat er nu wolken zijn
en een zachte grijze regen.
Wat moet de zon anders dan op- en ondergaan?
En zich verstoppen achter het grauwe wolkendek
en zich verkoelen aan de regen?
Je bent er immers niet.
Ik hoor de klokken luiden in het dorp.
Ik hoor mijn hart slaan, met elke slag
Ben je verder weg.
Ben je er niet.…
het ritme van de regen
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
505 eerst komt de tijd
alles voor de eerste keer
een eeuw van onzekerheid
wind waait wolken heen en weer
dan een huis
vol armen en benen
de tijd van geen tijd
luchten wisselen en wenen
leven blijft verrassen
je denkt ik heb het door
maar alweer is het me
een paar stappen voor
onverwacht gul getracteerd
in de wieg een nieuw wicht
in…
geluk
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
2.414 laat jij in mijn hart
de zon weer schijnen
en donkere wolken
totaal verdwijnen
zo klein en pril
je nu nog bent..
mijn liefde voor jou is
rotsvast en ongekend.…
Pluk de dag
netgedicht
3.6 met 10 stemmen
583 In de morgenstond
was er heel even
de schaduw
van de twijfel
een moment van
onzekerheid
toen begon de wind
te fluisteren
dromerig keek ze op
in een wereld
van witte wolken
ontdekte juist
die ene
met dat zilveren randje
toen begon de zon
te schijnen
een warme glimlach
kleurde wangen
in een verrukte blos
met ogen als sterren…
Monnik aan zee
netgedicht
4.2 met 10 stemmen
787 Op een strand,
smal en verlaten ,
zwijgend in zichzelf
wachtend op wolken
die dreigend nader komen.
Het beeld was niet geheel onbekend.
Maar de man, de monnik,
staat op rennen.
omdat hij
is die hij is.
Zijn naam nooit hardop gesproken
maar we weten hoe hij heet.…
Op het ogenblik
gedicht
3.8 met 17 stemmen
9.965 Op het ogenblik
dat ik de gordijnen wegschuif
en me in laat palmen door
het uitzicht op luchtige wolken
boven met meeuwen bespikkelde
geveltoppen in de ochtendzon
zet een leger zich in beweging,
vliegen huizen in brand,
wordt er tegen wil en dank
gestorven en geboren.…
'n Stoel in de hemel
netgedicht
3.2 met 10 stemmen
1.222 onbevangen kind
voel me in het zonlicht
ruik me in de zee
in liefde worden herenigd
ga jij nu alvast maar mee
voel me in de regen
schilder me in het gras
ook al zal niets zo blijven
en nooit meer worden zoals het was
voel me zonder woorden
koester mooie tijden
met Wienermelange en
vele taarten om aan te snijden
zoek me in de wolken…
Voorjaarslommer
netgedicht
2.6 met 8 stemmen
686 Soms bespringen je vreemde dagen
van sombere wolken, prille voorjaarszon
je blijft dan zitten met vele levensvragen
en ziet de papegaaien op het droombalkon
dommer dan de nacht zal ik nooit worden
wanneer jij mij aanzet tot de liefdesdaad
zal ik niet in prille onbekommerdheid zwijgen
maar houdt ik mijn kartonnen zwaard paraat
doch de voorjaarslommer…
vandaag kom ik dichtbij
netgedicht
3.8 met 20 stemmen
751 dan ooit voorbij
het zachte weer beweegt zijn bloesems
blijmoedig naar mijn bankje
ik vraag hem niet
naar zijn naam
welke beelden hij ziet of zijn verdwenen
in het lied van de zuidertoren
blauw en wit boven de tuin
ik drenk mijn handen
in wat volgt
vang de stilte van een vogel
rechtvaardig en hoog
op takken
als een wolk…
een weg terug
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
555 Het licht dat verdwijnt, zodra
ik het binnenga, mijzelf daarmee
achterlatend op een oeverloos eiland,
waar de geuren van eenzaamheid
opstijgen uit wolken van gedachten
die als hongerige haaien rondzwemmen;
zoals filosofen dolen in de spelonk van ratio.…
Laat me
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
601 laat me laven aan
de gedichten van de wind
op eeuwigdurende deining
waar schoonheid zich bevind
laat me vliegen met
de zonnestralen over zee
naar verre landen witte stranden
deinen sierlijk golven mee
laat me inspireren door
de wolken hoog in de lucht
teken grote vogels op linnen
begeleid ze op hun vlucht
laat me zingen over
de ongeschreven…
Cumulus humulus
hartenkreet
3.3 met 10 stemmen
919 golven strelen, nee
schurken het strand
deinen mee
op het zicht van de storm
schuimbekkende vloedlijn,
onstuimige zee
onheilspellend de wind
het zilte schuim
als wolken gegrepen
grillig rollend
over het strand
naar het land
Zij lossen slechts
op als mist in de zon.…
weg
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
1.270 weg vallen steeds dieper
wakker zeker nog niet
de zon zakt langzaam weg
achter het veld
waar geen stem nog horen kan
sluw is die wereld
compleet is geen verhaal
zoek niet niet zoek
rond die ogen
nat de lippen
verder vergeten
lachen heeft geen geweten
tranen wel
moeten valt me zwaar
maar op de wolken lopen licht
de zwerk voorbij…
Stemming
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
517 temidden van wollig groengebied
vlinders fladderen sierlijk
boven het weelderige goudgelaat der boterbloemen
(dat kijkt zo wijs) ik lief het zo
de winde wind vlecht een zomerzacht genoegen
in het licht van mijn zeeblauwe ogen
waarover rust zich heeft neergelegd
de jonge dag is nog maar net begonnen
langs hemelsblauwe wolken
een vogel…
Uitgeleende tijd, (Haiku’s)
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
485 Een wolk gekneusd licht
bloed stroomt in gedichten,
als het doek neergaat.
Dag en dauw laaft zich
in het schemer vol duister,
absorbeert schaduw.
Groots en wreed de mens
onvoorspelbaar grillig lot,
z’n grootste dwingeland.
Slepend teloorgang
volmaakte zinneloosheid,
van uitgeleende tijd.…