5060 resultaten.
Dromen aan zee
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
480 deinende zee blijft altijd zelf bestaan
Vanaf d’ horizon rollen golven af en aan
En peinzend op ‘t duin over verre watervlak
Zie ik tot ver blinkend witte vogels gaan
Zwevend op thermiek met onvoorstelbaar gemak
In mijn droom zweef ik over de golven mee
Ver tot over eindeloze horizon
Tot daar waar de blauwe hemel raakt de zee
En in vroege…
Overweging over wegen
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
638 En weer reden we over wegen, bruggen
Liet je de nieuwe snelweg zien
die nu naar Leiden leidde,
vroeg je waarom ik in 't verleden
van 't ene werk en plaats
naar d' andere verhuisd was
'k Probeerde logisch te achterhalen
hoe mijn wegen leidden
Luisterend naar wirwar van banen
en plaatsen vergiste jij je even
bij de warboel van banen…
Leermeesters
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
580 Ze vroeg of ik een westerse leermeester had
Ik dacht en zei:
ja hier, gewoon dichtbij
Een vriendin die wat evenwichtigsstoornisen heeft
zoals ik, maar die altijd over
Krishna begint
En één die me covid wenste,
later corrigeerde
met een ervaring van covid
En die twee vriendinnen,
voor wie ik weggevallen ben,
omdat ze een man vonden
Een…
Woorden op het werk
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
534 Toen waren ze klaar
en ik vroeg
'lastig? als je de woorden niet weet?'
'nou, gaat best hoor,
hij komt uit Kenia,
is hier al drie jaar'.
'zal ik koffie maken?'
'Nee dank, wij drinken in onze keet'.…
DE WEG OP
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
517 Het hek van Slot Bommelstein staat wijd open,
waar twee vertrouwde vrienden doorheen gaan,
de vroeg roepende schitterzon verstaan
om zich aan hun lezers te verkopen.
Zie heer Ollie kaarsrecht luchtig lopen,
met wandelstok zwaaien, op de grond slaan.
Een licht handtasje trekt blij denken aan,
doet op een verlichte reis hopen.…
Kerstnacht
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
604 Heel vroeg, het is nog donker buiten,
word ik, kind in het veel te grote bed,
wakker van blazers, die hun instrumenten
resoluut aan de mond hebben gezet.
Voorzichtig stap ik uit het ledikant,
loop rillend naar de bevroren ruit,
mijn blote voeten plakken op het zeil,
muziek vormt het enige geluid.…
De troost
hartenkreet
4.7 met 15 stemmen
903 De troost die ik vind
In de geluiden van de natuur
Zijn echte vrienden
Vogels die fluiten
Bewegingen van wat natuurlijk leeft
Daar hou ik van
ze maken mijn geluk
hun levenslied
Ze groeten ‘s morgens vroeg
Zijn altijd een beetje genezend
De kauwen gaan nu gaan slapen
In het bosje
Vaak met een eresaluut
Zonder deze helden
Zou ik veerkommeren…
De enige echte robot
netgedicht
5.0 met 105 stemmen
491 de ochtend
spande had
rode tuikabels
om het blauw
van de hemel
te dragen liet
wolkjes hun wit
als schapen door
ze te laten grazen
de idylle van
een vreedzame
aarde klokt enkel
vroeg op de dag
daarna verpest
haast en stress
stilte en rust en
stroomt verkeer weer
van groen naar rood
ik schouwde
als bezoeker de stad
zag in wakker…
Zomers
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
434 nog net
geen trillende
horizon maar
wel zomers
de verre mêlee
van hooikleuren
met wilde bloemen
en knisperend gras
in de verte
klept de abdijklok
zijn twaalf uurtje
wereld neemt rust
na een vroeg begin
waarvan het fris nog
in de donkergroene
schaduwen hangt
generaties
oude bomen
zien de mieren
naar buiten komen
met koningin…
Hotel du lac
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
656 Ik ben te vroeg
voor het ontbijt en doe een rondje
rond het meer. De trein aan de overkant
vertrekt aarzelend en bij de bron,
een bosbeekjuffer, die vliegt als een
verdwijnende vlinder. Op het pleintje
van de stad speelt een oude man zijn
mondharmonica, hij vraagt geen geld.…
Alona
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
607 een drukbevaren noordzee
met op de bodem datakabels
en onder water russen
Jouw wereld een gevarenzone
met één druk op de knop
het luchtalarm dan moest je
voor de zoveelste keer schuilen
Ik heb de angst op jouw gezicht gezien, je moest haast huilen
maar in je kamer in de ochtendzon voel je je vrij
je was mijn schone muze in jouw vroege…
Si je veux
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
547 'Si je veux' zei zij
en hij dacht ja
dat wil ik ook
'Moi aussi' zei hij
teder en zacht
en zag haar voor
en onder zich
en raakte in
zijn stoutste
fantasieën
nog nèt niet
het spoor bijster
maar wel bijkans
van de kook
toen hij zich afvroeg
of haar si geen
ja was maar een als
'Is that a yes
or no,' vroeg hij
in…
Verse tranen
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
469 bracht ik je terug
naar de roeiboot
en we dachten
dat er vrede zou komen
tijdens dit leven
maar de lieve vrede was
verder weg dan ooit
met steeds meer wapentuig
en onbevreesde vijanden
die telkens terugkwamen
om de liefde te saboteren
in de wereld die de weg kwijt was
zoveel ellende en verdriet
bij de horizon van vredesduiven
vroeg…
‘gewoon een boek’
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
362 Ze vroeg om
‘gewoon een boek’,
waarin exact en punctueel
voorgeschreven staat,
op basis van
een geloofwaardig feitenrelaas,
verwerkt tot haalbaar bulletplan,
waaruit zij dan
stap-voor-stap destilleert,
-dat is hoe zij leert-,
hoe het leven te begrijpen;
hoe zij zich
in de wereld verplaatsen kan,
door de ogen kijken van
de hond,…
De einder en contouren
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
399 Er ligt een lijn die niemand ziet,
licht trilt zacht in vroege gloed.
Grens en schaduw buigen, bieden rust,
stil glijdt alles waar de schaduw vloedt.
Vormen glijden over stille lanen,
hun schaduw kust het witte veld.
Woorden vallen, zacht en teder,
dansen op de rand van wat nog telt.…
Getij dat blijft roepen
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
379 Ik voelde hoe water kon trekken,
hoe het mij meenam zonder haast,
hoe ik mezelf verloor
in een kracht die niets vroeg
en alles nam.
Verdwaald bleef ik achter,
drijvend op wat restte.
Met het schuim van je golf
sloot ik mijn woorden,
alsof ze breekbaar waren,
alsof elke klank
kon vallen en verdwijnen
nog vóór hij bestond.…
Wijsneus
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
318 Hij weet het beter — I told you so —
altijd net te vroeg.
Legt grote woorden neer als grind
op elke weg die wij nog moesten gaan.
Niet om te bouwen,
maar om te tonen
dat hij al wist
waarheen we gingen.
Believe me.…
Medbeds
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
322 Doordat de zon
me in het gezicht scheen,
zag ik niet goed haar gezicht,
maar dat het vriendelijk groette
Dichterbij zag ik dat zij ‘t was
We praatten even,
hoe ging het met haar, vroeg ik
Haar voeten waren pijnlijk,
paard oud
Ik noemde iemand
die veel aan voeten werkt
Ze twijfelde,
had het over de medbeds,
voor paard ook.…
Tutti frutti
netgedicht
2.3 met 11 stemmen
434 Men neme 4 eetlepels
biodiverse geraffineerd
kakelverse ongepasteuriseerde
zachte volromige yoghurt
van de dames naaktgeboren
en vroeg in de wei
Vervolgens neme men
ter voorkoming van maagkramp
geen ovaal gekleurd
inclusief kippe-ei
een blank exemplaar
der poelehoenders
hoort er evenmin bij
ter bevrediging der lust
van…
Het glazen venster
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
202 De toekomst herhaalt slechts de vroege herinneringen,
het web is in eerdere eeuwen gesponnen.
Wie voorwaarts wil kijken, moet achterom turen;
het glas van de tijd is een spiegelend raam.
De vlammen die straks de woestijnen besturen,
droegen in eerdere eeuwen een naam.…
Na het gras
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
470 Langs open wegen
liep het kind
langs open
stranden
door de wind
langs open huizen
licht en vrij
de wereld leek
oneindig blij
het dacht dat
elke weg doorging
dat elke deur
naar morgen ging
dat achter elke
verre bocht nieuw
licht haar zocht
maar soms vroeg het
zich stilletjes af
waar gaat de weg
naartoe
na het gras
en…
Twijvel geregeld
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
146 Dan kantelt iets,
Een lamel wijkt,
de eenvoud verschijnt
niet met een gebaar,
maar in dunne banen licht
die de vloer aanraken
alsof zij haar opnieuw
uitvinden
buiten staat een boom,
een merel
de lucht die nergens
heen hoeft
even is de wereld
voldoende
Totdat de twijfel binnenkomt,
Waarom zijn de lamellen open
Welk gemis vroeg…
Wilg
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
191 ,
vroeg ik,
ik dacht een miljoen
Jij honderdduizend
Lang hem bekijkend
zag ik steeds meer licht
op hem schijnen
als diamanten
alsof hij nat
en druppels glinsterden
Maar ‘t was
de zon die op ‘t blad scheen
de zucht wind deed het waaien
Soms leek ‘t
als stond hij in lichterlaaie
Ik voelde me omgeven door hem,
beschermd door…
Herfst
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
954 Totdat de herfststorm daarbuiten bedaart,
en de vroege ochtend zachtjes straalt.…
Circe's magisch receptuur
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
104 van oneindigheid
van jeugdigheid in levensduur
van 't eeuwig Elyzees elixer
in Circe's magisch receptuur
troont mij de gif- en kruidenmengster
schalks en bevallig qua postuur
mij naar haar hoge rotspaleis
daar vleien zich tegen een muur
de negen van ons schip verbannen
vastgeketend en tot zwijn
gemetamorfoseerde mannen
Doch in het vroege…
Ons Stekkie…
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
17 Er stond een houten bankje
in de slootkant van onze straat
daarop was het prettig vertoeven
vroeg in de morgen of ‘s avonds laat
genieten naast de groene linden
was daar niet ongewoon
alsof met westenwind alle stress verwaaide
uit de drukte van ons levenspatroon
daarom was het bankje vaak bezet
met heren en hondjes, dames met bontjes…
De kroeg
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.278 De meinacht laat zijn koele droppels neder,
ik schuil onder een lispend lindendak,
mijn oude hart vindt zijn verlangen weder
dat naar de lente geurend openbrak,
en vóór mij is het licht der kleine kroeg,
daar tiert men bij de hooggevulde glazen,
al wat ik vrucht'loos aan het leven vroeg
ligt in de simp'le jool dier blijde dwazen.…
Burgemeester Korevaer
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
514 Een vieze, vette leugenaar
Zo een die ware dingen zegt,
maar eigenlijk klopt het niet echt
De opticien wist het vrij zeker
de buschauffeur die moest het zijn
die heeft
s’ maandags, jongstleden
werkelijk waar ik was erbij
De rozentuin van juffrouw Eden
in volle vaart, in puin gereden
En toen ik vroeg wie…
Vergeten Offerandes
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
457 Een langgerekte frase van violen
Rijst boven pianissimo-akkoorden
In blauw en goud-rood tinten zonder woorden
Eucharistie en Kruis als
God-symbolen
Het zijn vergeten offers voor
't Geloof
De Zonde roetsjt glissando
in de kloof…
De dragers van stilte
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
280 Er zijn kinderen
die geboren worden met open huid,
met poriën die luisteren,
met harten die de adem van hun ouders voelen
nog vóór ze woorden kennen.
Zij drinken spanning uit de lucht,
vrede uit gebaren,
ze vangen de echo’s van wat niet gezegd wordt
en bouwen er werelden van.
Hun drukte is geen stoornis,
hun storm geen tekort —
het is…