Alle inzendingen over vroege

5060 resultaten.

Sorteren op:

Dromen aan zee

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 480
deinende zee blijft altijd zelf bestaan Vanaf d’ horizon rollen golven af en aan En peinzend op ‘t duin over verre watervlak Zie ik tot ver blinkend witte vogels gaan Zwevend op thermiek met onvoorstelbaar gemak In mijn droom zweef ik over de golven mee Ver tot over eindeloze horizon Tot daar waar de blauwe hemel raakt de zee En in vroege…

Overweging over wegen

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 638
En weer reden we over wegen, bruggen Liet je de nieuwe snelweg zien die nu naar Leiden leidde, vroeg je waarom ik in 't verleden van 't ene werk en plaats naar d' andere verhuisd was 'k Probeerde logisch te achterhalen hoe mijn wegen leidden Luisterend naar wirwar van banen en plaatsen vergiste jij je even bij de warboel van banen…

Leermeesters

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 580
Ze vroeg of ik een westerse leermeester had Ik dacht en zei: ja hier, gewoon dichtbij Een vriendin die wat evenwichtigsstoornisen heeft zoals ik, maar die altijd over Krishna begint En één die me covid wenste, later corrigeerde met een ervaring van covid En die twee vriendinnen, voor wie ik weggevallen ben, omdat ze een man vonden Een…

Woorden op het werk

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 534
Toen waren ze klaar en ik vroeg 'lastig? als je de woorden niet weet?' 'nou, gaat best hoor, hij komt uit Kenia, is hier al drie jaar'. 'zal ik koffie maken?' 'Nee dank, wij drinken in onze keet'.…
Ralameimaar23 december 2022Lees meer >

DE WEG OP

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 517
Het hek van Slot Bommelstein staat wijd open, waar twee vertrouwde vrienden doorheen gaan, de vroeg roepende schitterzon verstaan om zich aan hun lezers te verkopen. Zie heer Ollie kaarsrecht luchtig lopen, met wandelstok zwaaien, op de grond slaan. Een licht handtasje trekt blij denken aan, doet op een verlichte reis hopen.…
Han Messie22 februari 2023Lees meer >

Kerstnacht

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 604
Heel vroeg, het is nog donker buiten, word ik, kind in het veel te grote bed, wakker van blazers, die hun instrumenten resoluut aan de mond hebben gezet. Voorzichtig stap ik uit het ledikant, loop rillend naar de bevroren ruit, mijn blote voeten plakken op het zeil, muziek vormt het enige geluid.…

De troost

hartenkreet
4.7 met 15 stemmen aantal keer bekeken 903
De troost die ik vind In de geluiden van de natuur Zijn echte vrienden Vogels die fluiten Bewegingen van wat natuurlijk leeft Daar hou ik van ze maken mijn geluk hun levenslied Ze groeten ‘s morgens vroeg Zijn altijd een beetje genezend De kauwen gaan nu gaan slapen In het bosje Vaak met een eresaluut Zonder deze helden Zou ik veerkommeren…
arensoog29 september 2023Lees meer >

De enige echte robot

netgedicht
5.0 met 105 stemmen aantal keer bekeken 491
de ochtend spande had rode tuikabels om het blauw van de hemel te dragen liet wolkjes hun wit als schapen door ze te laten grazen de idylle van een vreedzame aarde klokt enkel vroeg op de dag daarna verpest haast en stress stilte en rust en stroomt verkeer weer van groen naar rood ik schouwde als bezoeker de stad zag in wakker…
wil melker13 oktober 2023Lees meer >

Zomers

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 434
nog net geen trillende horizon maar wel zomers de verre mêlee van hooikleuren met wilde bloemen en knisperend gras in de verte klept de abdijklok zijn twaalf uurtje wereld neemt rust na een vroeg begin waarvan het fris nog in de donkergroene schaduwen hangt generaties oude bomen zien de mieren naar buiten komen met koningin…

Hotel du lac

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 656
Ik ben te vroeg voor het ontbijt en doe een rondje rond het meer. De trein aan de overkant vertrekt aarzelend en bij de bron, een bosbeekjuffer, die vliegt als een verdwijnende vlinder. Op het pleintje van de stad speelt een oude man zijn mondharmonica, hij vraagt geen geld.…
BKNWRM10 augustus 2024Lees meer >

Alona

netgedicht
2.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 607
een drukbevaren noordzee met op de bodem datakabels en onder water russen Jouw wereld een gevarenzone met één druk op de knop het luchtalarm dan moest je voor de zoveelste keer schuilen Ik heb de angst op jouw gezicht gezien, je moest haast huilen maar in je kamer in de ochtendzon voel je je vrij je was mijn schone muze in jouw vroege…
Xander8 december 2024Lees meer >

Si je veux

netgedicht
1.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 547
'Si je veux' zei zij en hij dacht ja dat wil ik ook 'Moi aussi' zei hij teder en zacht en zag haar voor en onder zich en raakte in zijn stoutste fantasieën nog nèt niet het spoor bijster maar wel bijkans van de kook toen hij zich afvroeg of haar si geen ja was maar een als 'Is that a yes or no,' vroeg hij in…
Xander26 januari 2025Lees meer >

Verse tranen

netgedicht
3.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 469
bracht ik je terug naar de roeiboot en we dachten dat er vrede zou komen tijdens dit leven maar de lieve vrede was verder weg dan ooit met steeds meer wapentuig en onbevreesde vijanden die telkens terugkwamen om de liefde te saboteren in de wereld die de weg kwijt was zoveel ellende en verdriet bij de horizon van vredesduiven vroeg…
mobar27 juni 2025Lees meer >

‘gewoon een boek’

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 362
Ze vroeg om ‘gewoon een boek’, waarin exact en punctueel voorgeschreven staat, op basis van een geloofwaardig feitenrelaas, verwerkt tot haalbaar bulletplan, waaruit zij dan stap-voor-stap destilleert, -dat is hoe zij leert-, hoe het leven te begrijpen; hoe zij zich in de wereld verplaatsen kan, door de ogen kijken van de hond,…
Stoker13 oktober 2025Lees meer >

De einder en contouren

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 399
Er ligt een lijn die niemand ziet, licht trilt zacht in vroege gloed. Grens en schaduw buigen, bieden rust, stil glijdt alles waar de schaduw vloedt. Vormen glijden over stille lanen, hun schaduw kust het witte veld. Woorden vallen, zacht en teder, dansen op de rand van wat nog telt.…
Johny Donovan10 november 2025Lees meer >

Getij dat blijft roepen

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 379
Ik voelde hoe water kon trekken, hoe het mij meenam zonder haast, hoe ik mezelf verloor in een kracht die niets vroeg en alles nam. Verdwaald bleef ik achter, drijvend op wat restte. Met het schuim van je golf sloot ik mijn woorden, alsof ze breekbaar waren, alsof elke klank kon vallen en verdwijnen nog vóór hij bestond.…

Wijsneus

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 318
Hij weet het beter — I told you so — altijd net te vroeg. Legt grote woorden neer als grind op elke weg die wij nog moesten gaan. Niet om te bouwen, maar om te tonen dat hij al wist waarheen we gingen. Believe me.…
Cor Koene20 januari 2026Lees meer >

Medbeds

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 322
Doordat de zon me in het gezicht scheen, zag ik niet goed haar gezicht, maar dat het vriendelijk groette Dichterbij zag ik dat zij ‘t was We praatten even, hoe ging het met haar, vroeg ik Haar voeten waren pijnlijk, paard oud Ik noemde iemand die veel aan voeten werkt Ze twijfelde, had het over de medbeds, voor paard ook.…

Tutti frutti

netgedicht
2.3 met 11 stemmen aantal keer bekeken 434
Men neme 4 eetlepels biodiverse geraffineerd kakelverse ongepasteuriseerde zachte volromige yoghurt van de dames naaktgeboren en vroeg in de wei Vervolgens neme men ter voorkoming van maagkramp geen ovaal gekleurd inclusief kippe-ei een blank exemplaar der poelehoenders hoort er evenmin bij ter bevrediging der lust van…
Quisque13 maart 2026Lees meer >

Het glazen venster

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 202
De toekomst herhaalt slechts de vroege herinneringen, het web is in eerdere eeuwen gesponnen. Wie voorwaarts wil kijken, moet achterom turen; het glas van de tijd is een spiegelend raam. De vlammen die straks de woestijnen besturen, droegen in eerdere eeuwen een naam.…

Na het gras

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 470
Langs open wegen liep het kind langs open stranden door de wind langs open huizen licht en vrij de wereld leek oneindig blij het dacht dat elke weg doorging dat elke deur naar morgen ging dat achter elke verre bocht nieuw licht haar zocht maar soms vroeg het zich stilletjes af waar gaat de weg naartoe na het gras en…

Twijvel geregeld

hartenkreet
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 146
Dan kantelt iets, Een lamel wijkt, de eenvoud verschijnt niet met een gebaar, maar in dunne banen licht die de vloer aanraken alsof zij haar opnieuw uitvinden buiten staat een boom, een merel de lucht die nergens heen hoeft even is de wereld voldoende Totdat de twijfel binnenkomt, Waarom zijn de lamellen open Welk gemis vroeg…

Wilg

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 191
, vroeg ik, ik dacht een miljoen Jij honderdduizend Lang hem bekijkend zag ik steeds meer licht op hem schijnen als diamanten alsof hij nat en druppels glinsterden Maar ‘t was de zon die op ‘t blad scheen de zucht wind deed het waaien Soms leek ‘t als stond hij in lichterlaaie Ik voelde me omgeven door hem, beschermd door…

Herfst

netgedicht
3.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 954
Totdat de herfststorm daarbuiten bedaart, en de vroege ochtend zachtjes straalt.…

Circe's magisch receptuur

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 104
van oneindigheid van jeugdigheid in levensduur van 't eeuwig Elyzees elixer in Circe's magisch receptuur troont mij de gif- en kruidenmengster schalks en bevallig qua postuur mij naar haar hoge rotspaleis daar vleien zich tegen een muur de negen van ons schip verbannen vastgeketend en tot zwijn gemetamorfoseerde mannen Doch in het vroege…
MaXim1 oktober 2026Lees meer >

Ons Stekkie…

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 17
Er stond een houten bankje in de slootkant van onze straat daarop was het prettig vertoeven vroeg in de morgen of ‘s avonds laat genieten naast de groene linden was daar niet ongewoon alsof met westenwind alle stress verwaaide uit de drukte van ons levenspatroon daarom was het bankje vaak bezet met heren en hondjes, dames met bontjes…

De kroeg

poëzie
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.278
De meinacht laat zijn koele droppels neder, ik schuil onder een lispend lindendak, mijn oude hart vindt zijn verlangen weder dat naar de lente geurend openbrak, en vóór mij is het licht der kleine kroeg, daar tiert men bij de hooggevulde glazen, al wat ik vrucht'loos aan het leven vroeg ligt in de simp'le jool dier blijde dwazen.…

Burgemeester Korevaer

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 514
Een vieze, vette leugenaar Zo een die ware dingen zegt, maar eigenlijk klopt het niet echt De opticien wist het vrij zeker de buschauffeur die moest het zijn die heeft s’ maandags, jongstleden werkelijk waar ik was erbij De rozentuin van juffrouw Eden in volle vaart, in puin gereden En toen ik vroeg wie…

Vergeten Offerandes

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 457
Een langgerekte frase van violen Rijst boven pianissimo-akkoorden In blauw en goud-rood tinten zonder woorden Eucharistie en Kruis als God-symbolen Het zijn vergeten offers voor 't Geloof De Zonde roetsjt glissando in de kloof…
Maxim20 september 2021Lees meer >

De dragers van stilte

netgedicht
3.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 280
Er zijn kinderen die geboren worden met open huid, met poriën die luisteren, met harten die de adem van hun ouders voelen nog vóór ze woorden kennen. Zij drinken spanning uit de lucht, vrede uit gebaren, ze vangen de echo’s van wat niet gezegd wordt en bouwen er werelden van. Hun drukte is geen stoornis, hun storm geen tekort — het is…