5775 resultaten.
( in memoriam: Sascha)
netgedicht
4.9 met 9 stemmen
1.158 gevat in dat wat liefde heet
jouw weergaloze boodschap fluistert wit
in lichte vlinders en de zon vertaalt mijn hart
warm,
geborgen in de tijd dat blikken samenvielen
ach, ik ben je nimmer kwijt -want
je danst nog in je kinderjaren, met een meizoen in je hand
mijn verstand op simpel nul
laat gevoelens voorrang krijgen langs het stille…
Stilleven
netgedicht
3.6 met 42 stemmen
1.369 parkiet
maar de vlaamse gaai
zie jij daar liever niet
die veelvraat is brutaal
je rozen doen het goed
de rododendron ook
beide in diverse kleuren
en de pas geknipte haag
vormt een gladde kraag
bijna op gewenste hoogte
om jouw favoriete plek
met hond en papegaai
zit jij daar heerlijk buiten
te wachten als een prins
en altijd weer die stille…
Wat is er aan de hand?!
hartenkreet
5.0 met 4 stemmen
617 Verhagen
die popelt de PVV te verdragen
Hoewel meningen in 't CDA verschillen,
is zijn regeringshonger niet te stillen,
werpt hij menig principe overboord
om te komen tot regeer- en gedoogakkoord
De ogen zijn nu gevestigd op die twee,
de fractieleden Koppejan en Ferrier,
hopelijk weigeren zij met een duidelijk "nee"
het duivelse pact met…
Oelen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
484 rust van gedachteloos zijn
herinneringen laten zweven
gewichtloos tussen wolken
als spattende zeepbellen
in ijle lucht van zonnig blauw
en over groene vlakten
dromen van witte nevels
golvend in gouden gloed
als zee van welzalige vrede
eindeloze stroom tot de horizon
door liefde en geluk gevoed
meevliegend met vogels
op dragende stille…
Het bevreesde leven
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
790 leer mij ook hoe jij met je
vingers door de bladeren van een boek
schuifelt en als een stille sopraan
het belezende temt in jouw eigen sfeer
terwijl de koffie dampend jouw silhouet
verheerlijkt in mijn droom
ik kan geen nacht meer in jou bespeuren
terwijl mijn ogen nog kleven aan de schepping
waar ik nog drijvende was in een alsmaar zinkende…
Verveling?
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
767 op
een mistige winterdag, verlaat
ik mij op de dromenmaker die
ik op de helling zag, ‘zeil ik ab ‘
langs versteende gletsjers, om
uiteindelijk op het gladde ijs en
door het doolhof van mijmeringen
te dwalen, scheer ik langs de diepe
dalen van goede bedoelingen die aan
mijn moed voorafgingen, verstomd in
eeuwig zwijgen van een stille…
Zie de Lente
gedicht
2.7 met 43 stemmen
11.944 Guur waait de lente weg de stille winter
dun hoog licht verdrijft behaaglijk vuur.
Ineens moet alles uit zijn grond of tak
in bermen joelen paardebloemen
de kromme wilg rilt in zijn lichte groen.…
Te Hoop
gedicht
2.4 met 84 stemmen
23.157 Wij zijn te hoop gegooid
wij liggen bleek en bloot
en onmiskenbaar dood
langs smalle, stille wegen.
Van wortels afgesneden,
het loof dat leven was
en stem van wind en regen
is op de akkers stom gebleven.
Wij zijn gerooid en afgelegd
en nagekeken op gebreken.
De grond die onze moeder was
is dood gewicht gebleken.…
In het bos
netgedicht
4.6 met 10 stemmen
679 pannen gevormd
het geheel is aan inzichten
van seizoenen te danken
midden in een verlatenheid,
van mystieke aard,
waar enkel natuur zorgt
voor ongedwongen klanken
kan ik van zelve
mijn denken vertragen
woorden zijn hier onkruid
zij zouden gevoelens verkillen
ik zwijg derhalve verder
kan zo de hongerige rust
vol met bewondering stillen…
Broos
hartenkreet
4.8 met 15 stemmen
800 Broos erg broos glijdt het leven
verder in stille bitterheid.
Tastbaar...zo tastbaar,
komt de alles vernietigende
eenzaamheid...
Dichter en dichter bij!…
herinnering
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
895 waar de zon nooit onder leek te gaan
het glooiend land te sluimeren lag in
eeuwig zingend lover, bracht het pad
ons naar een stille schaduwrijke oase
waar oeroude eiken onze verbazing
schetsten alsof hun takken de hemel
omarmden en wij ons warempel
in een groene tempel waanden
door een vergeelde foto ooit belicht
hoezeer we daar…
ontbrekende bloei
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
540 wel vaker slaan stille buien toe
na urenlang rechtop te staan
in de zon
het gegons in mijn hoofd maalt de tijd, keert de richting
en dat wat gehoord werd, tot twijfel gesneden
wat moet ik het meest vrezen, regen of het onafgebroken sterven
dat mij doof maakt wanneer ik vruchten wil plukken
uit deze verwilderde muurverzen
ik zie het wel…
AVOND IS HET
poëzie
4.0 met 2 stemmen
956 Avond is het, en ik denk aan allen,
Die verwijderd van mij, en onzichtber
Voor mijn ogen, nu diezelfde avond
D'onbewogene, de stille, inzien.
Langs de bevende, de zacht ontroerde
Luchtspiralen, lopen fijne ritme-
Draden, waarop de gestalten dansen,
Ener teder dromende muziek.…
In de nadagen van onze levens...
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
593 Met de herfst, het oogsten, het sprokkelen van hout
om een mooi kampvuur aan te leggen
liet ik nooit blijken
hoe diep de stille liefde was; ik had alleen die
éne mens tussen handen... die éne mens in het hart.
Ik had gewacht tot de aankondiging, de beloning
...in de nadagen van onze levens.…
De morgenzon weerkaatst
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
622 Maar hebben wij nog aandacht voor die
stille uren van de morgen? Of hollen wij
maar voort totdat de schoonheid breekt?
Want ieder uur is anders, vloeiend als het water
dat nu met stromen heeft gestopt en rust?…
Bloemen op een zondagskleed
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
678 Voor Micheline
haar ogen vinden de schaduw
het licht in mijmerwolken
boven een stille zee
ze draagt haar leven
als kunstgeverfde bloemen
op een zondagskleed
ze weet
de zomerzwaluwen gaan
het afscheid rust
in een vleugelzwaai
elk jaar weer de herfst
waarin ze vergeet-mij-nietjes
wiegt in lenteliedjes
ze gelooft
in de streling…
Heilige nacht
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
1.282 Stille nacht, heilige nacht.…
Vogels van het oude lied
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
542 Hoe hoog vliegt de naam
van de moordenaar met faam
in droeve vrede van het lied
door alweer een bloedvergiet
is het keerpunt weer bereikt
hij die zich zonder wapens ijkt
aan de aard van het bestaan
zonder drang in stille waan
zie de vogels vliegen hoog
het kind houdt het niet droog
plast verdrietig in zijn bed
door zijn dromen uitgezet…
VOORJAAR
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.174 Ik voel een schok door 't plekje roerloosheid
Dat mij aan hemels stille midden bindt.
Ik zie u aan, gij slaat uw ogen neder.
't Is voorjaar, en een stem zingt in ons beiden
Dat ik zeer sterk ben, en nu zaaien wil.…
stil verdriet
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
638 Want al wil je dat koude gevoel echt niet,
Het zit hem in je eigen stille verdriet.
Buiten is het somber, koud en heel kil,
Terwijl ik eigenlijk alleen maar echte warmte wil…
Oudejaarsdag aan zee.
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
528 Dan blinken schelpen even op
ik hoor de stille letters klinken.
Een traan in mij maakt zich dan los
als morgen, alles anders en
ook lichter is geworden.…
Margrieten
poëzie
3.7 met 6 stemmen
2.546 Een kommer te raden, te helen,
en te doen of men weet het niet,
dat moeten de mensen nog leren
van de hoge stille margriet.…
De Nacht
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
484 De Nacht, ik weet haar donkere materie
rondom het huis, haar negatieve licht,
schijnt met absentie, boordevol mysterie:
een zwarte wolk die tussenruimtes dicht
Haar stille alomvattende presentie
die plichtsgetrouw het zonlicht compenseert
dooft weliswaar de ogen-referentie
maar het gevoelsgebied intensiveert
Zo geeft zij kalmte om ons te…
OPEN STAAN
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
569 Binnen Antwerpens schatpaleis
waar Schone Kunsten bewaard worden
blaast door elke zaal en gang
een stille maar steeds wakende adem
vorst met wijze kennis alle tijden
zoent eerbiedig grote oude werken
der reeds lang geroemde meesters
waait over herschapen wanden
die een nieuw leven begonnen zijn
bemoedigt jonge Vlaamse kunstenaars
van het bruisende…
November
gedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
3.750 Een bleke hemel buigt naar de rivier
verlicht de stille feesten van november.
Brandganzen trekken over
met natte schreeuwen,
boodschappen niet voor mij bestemd.
De holle boom is weer bewoond.
Vriend kraai kwam bij ons terug,
betrok de plek van vorig jaar,
de vertrouwde. Ook ik zoek nu
een plaats om te waken.…
Indo-Europeaan
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
722 Het kleine dorp is als een zee van rust
Ik dobber vredig door de stille straten
In mijn geheugen vielen flinke gaten
Al lang ben ik op hun verhaal belust
Als van de kerk de zoete klank mij kust
Verminderen ze plots, alle hiaten
Ik duik de diepte in; jouw doen en laten
En word me van je inhouden bewust
Je had vast ook een njai in je verleden…
Onderweg
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
469 Huizen staan om diep ademen,
een zwaar ruisen op lichte grond,
dromen haperen dan weer overgaand
in het vast ritme van onaantastbaar
slapen onder stille daken.
Langzaam wordt het weer licht op de weg,
de hand heeft de koppeling verzet.
Tussen waken en dromen ligt de horizon,
de motor gonst een mededeling om.…
DE EOOLSE HARP
poëzie
4.0 met 3 stemmen
1.413 De nachtwind weet niet wat hij doet,
Die al haar snaren dwingt te trillen,
- Zo min als 't oog dat, door zijn gloed,
Ontroering in een rein gemoed
Verwekt, maar niet vermag te stillen.…
Gek op wolken
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
618 Maar wolken, een prachtig fenomeen
al schuiven ze soms wel,
voor het zonnetje heen,
toch blijft de stille verwondering.…
Karper
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
518 Opeens schoot hij weg en even verderop zag
ik jonge vissers naar vissen hunkeren, maar
ik zweeg bewust en vol genoegen over mijn
stille vriend, de karper.…