Alle inzendingen over reikt

678 resultaten.

Sorteren op:

Het harlekijntje

netgedicht
2.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 643
Dichter, danser, muzikant Met titel op papier Maak ik álles amusant En breng u groot plezier Muziek dat maak ik overal Mijn ritmisch groot talent Reikt alle snaren noten aan En speelt ze ongekend Dansen doe ik dag en nacht Met handen in mijn zij Volg ik mijn voeten op de grond En dans de tijd voorbij Over dichten niet gesproken…
Heidi19 juli 2007Lees meer >

de laatste reis?

netgedicht
3.9 met 15 stemmen aantal keer bekeken 1.186
ik kijk mijn vrouw verslagen aan de woorden stokken in mijn keel het afscheid wordt me haast te veel ik zoek haar hand, bedwing een traan het spijt me schat, ik moet nu gaan de treurnis valt ook haar ten deel terwijl ik traag haar lokken streel omhelst ze mij, geheel ontdaan de hond –niet bij me weg te slaan- reikt mij een poot, emotioneel…

Zeg me ja

hartenkreet
3.8 met 10 stemmen aantal keer bekeken 5.101
het waar een contract bij de notaris Zeg me dat het zo is onze liefde als verbintenis Kijk in mijn ogen en zeg: ja ik wil Deze dag die ons betovert vanaf nu delen wij allebei ons deel Zeg me dat het waar is wij voor altijd samen onze relatie niet meer in verborgenheid en zeker de Ambtenaar zal dit beamen Nu pak ik jouw hand jij reikt…
Arlette14 september 2008Lees meer >

verboden vruchten

hartenkreet
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.246
"kan ik u helpen" en kwam dicht bij me staan een glimlach sierde haar lippen diepe ondeugd haar ogen "ik draag veel geheimen" zei ze voorover gebogen ik deed een stap opzij dat is ook lekker personeel ja, ze zag er lekker uit maar dit was me iets te veel ik zoek zelf wel m'n appeltjes ze zuchtte "mag ik dan Eva zijn" ze reikte…
Wim Niesten26 september 2006Lees meer >

Dichtdanseres

netgedicht
3.3 met 17 stemmen aantal keer bekeken 1.291
Ik las, eenzaam verwilderd verliefd de mooiste woorden van de huwbare dichtdanseres verbleef een kille nacht in droeve eigen stilte tikte de tijd terug in mei mijn hand reikte naar de dunne horizon maar werd in drastisch tasten afgehakt en meegenomen in eb en vloed door zielsverwanten ik kon kiezen tussen de dood en gezelschap…
mobar2 oktober 2008Lees meer >

Een heel klassiek gedicht

netgedicht
3.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 795
Al wordt mijn lied ook niet zo graag gehoord, misschien reikt het toch verder dan mijn zonden en heeft het ook nog wel jouw hart bekoord?…
Adeleyd27 januari 2009Lees meer >

Zelfportret in vallend serviesgoed

gedicht
2.0 met 184 stemmen aantal keer bekeken 47.909
Zo is ze begaan Met de voortgang van orde En reikt me een schaal toe: dat liefde Als de onze van eenvoud kon worden. Dan in een glimp op het wentelen, Het gezicht waaruit ik mij ontspin: Een Romeinse neus en gifzwarte ogen. Voorts het plafond, beneden in licht, Waarop zich zwarte vliegen bewegen.…

Diepgeworteld

netgedicht
4.2 met 8 stemmen aantal keer bekeken 647
Begrijpen van het leven volstaat niet altijd meer ook omdat liefde verder reikt dan eigen wil en wederzijds respect. Ik twijfel geen seconde meer maar voel het tellen wel nu liefde verder gaat dan twee harten en bloed al verder stroomt dan dat het mozaïek van dit moment is machtig mooi en plof ik neer in stilte.…

Ze kneedt onbreekbaarheid

netgedicht
2.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 617
gestileerd in onschuld, de vorm ontstijgt de ziel van het creatieve denken, te zweven in onbreekbaarheid en licht laat dolen in een hogere vorm, ontleedt in betrekkelijkheid en deelt het avontuur uit zwarte aarde gestolen, voorbij de norm en middelmaat, verrijkt in een onverwerkt gebied, waarin met meesterhand de liefde is geijkt, ze reikt…
pama7 januari 2010Lees meer >

Een dromend kind dat met de sterren speelt

poëzie
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.363
Een dromend kind dat met de sterren speelt, En lacht en reikt en tast met beide handen Naar ’t blauwe niet te vatten stromend beeld, Verschenen aan de weke hemellanden; Een stille dwaas die in zijn waan verbeeldt, Dat hij kan groeien naar de hoge wanden Van ’t eeuwig ruim en daar zal kunnen randen De wolken aan, waarmee de zonne speelt.…

Landing in Niemandsland

hartenkreet
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 904
Die onverwoestbare band voel je nog steeds vanuit een niemandsland stilzwijgend reikte je nog je hand hij verstaat je niet meer, je blijkt te ver van hem in niemandsland beland.…
Levi12 mei 2012Lees meer >

Gods liefde is hemelhoog

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 580
Gods onmetelijke liefde is hemelhoog Voorbij de wolken reikt Zijn trouw Hij houdt van al Zijn schepselen Zijn goedheid verrijst voor ons oog. God de Heer is onze levensbron Zonder Hem kan er niets bestaan Geweldig is het om zijn liefde te ervaren Hij is ons licht, helderder dan de zon.…
Fedde Nicolai20 november 2013Lees meer >

Het stuift...

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 520
Niet op deze rand Niet aan deze kant waar mijn hals vergeefs reikt, en pijnt… en mijn schouders kreunen onder de zwaarte. Ik kan geen vleugels dragen.…

Een beker vol water

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 610
Je reikte mij een beker vol water: een nieuw leven, een nieuw begin. Je gaf me te drinken, je gaf mij eten om opnieuw te starten en te geven. Jij geeft mij leven, keer na keer je gaf mij jouw bevrijding... waarvoor ìk enkel losliet wat niet vasthield. Jij was daar waar niemand was.…
Petra Hermans15 augustus 2014Lees meer >

Langs helder pad

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 580
Vannacht vroeg ik mijn vader naar het geheim achter de terloopsheid van daagse dingen ik reikte hem de driftige deining aan van onze wanordelijke dagen sprak over de onmacht van voormannen en overmoedige vlagvoerders toonde hem de bloedsporen over bleke lijven wachtend sluimerde ik verder hij antwoordde niet misschien omdat hij al jaren…

Spaties?

netgedicht
2.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 446
levensplooien sluimerde een onechtheid van het denken met de gesluierde waarheid voor ogen die ik in een onafhankelijkheid las, in spaties tussen het praten en het zwijgen creëert een grootsheid van het onbevlekte woord, verdwalen we in een ongebleekte zekerheid, verscholen teksten zonder geluid tot aan de oude horizon, die steeds verder reikt…
Pama27 januari 2016Lees meer >

Zelf-loos gebied?

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 437
De augustus-zon raakt de haartjes in je hals, daarachter rollen paarse schaduwen eindeloze lopers voor ons uit, terwijl ik je spoor nauwelijks volgen kan, wat over het inzicht van de horizon reikt geen woord over beide lippen, alleen zichtbaar op de tere huid, tinteling tot in het bot, plekje ingeruimd in ons heelal, hemel vol nectar…
Pama24 augustus 2019Lees meer >

Uitgetreden

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 411
de herinnering gebleven wij hebben nog geen enkele stap gezet zitten naast elkaar afstand te nemen er wordt niets doorgesneden het verdwijnt gewoon daar waar ruimte zichtbaar wordt kunnen wij ons uitstrekken zonder enig identiteitsverlies vroeger focusten wij op vastigheden nu is vrijheid in het zijn het hoogste goed dat reikt…
wil melker29 oktober 2019Lees meer >

Nest van steen

netgedicht
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 482
Het huis dat haar droeg reikte niet langer naar de hemel op de grond spatte het in duizend stukken uiteen. Met dichtgeknepen keel schuilt een vrouw - laat haar even - tussen de geblakerde bomen Soms moet een mens loslaten - laat haar gaan - om op een andere plek thuis te komen.…
J.Bakx14 maart 2023Lees meer >

volle maan-dag-nacht

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 618
Onderwerp: volle maan- dag-nacht Als het zonlicht nevel wordt Broeder zon, zuster maan, genderneutraal, de hemel reikt, Broeder maan, Kindsheid wordt, dooft het licht nooit uit, sterrrenlichamen de handen reiken zijn er geen Klaagmuren in Termuren, Maar zing ver-ouderde liederen om donkere nachten te verstillen Ga je naar de hemel,…
arensoog2 oktober 2023Lees meer >

station bij nacht

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 6
blote vel het spoor is smal je blijft tegen de huid van de ander die er ook in staat op het perron staat de avond stil de trein rolt aan door de ruiten zie je iemand aan de overkant die niet weggaat je ruikt de olie van de rails de zon ging onder de zon kwam op jij zat er nog godvergeten in die kamer met de geur van nat beton je hand reikt…
Dabda27 oktober 2026Lees meer >

Luchtig

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.162
De straat is leeg, het asfalt grauw Een verlaten cypres reikt halzend naar de hemel Regendruppels vallen als een weldaad op haar bladerdak Het asfalt kijkt zwart mat terug, half lauw Druppels plassen beekjes kolken niets beweegt anders dan water Vormeloos passeert de tijd Vormeloos drijven volle grijze wolken De lucht hangt gespannen als…

In de mist

poëzie
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 3.131
't Berijpte hout van alle kanten In gaasgeplooiden wand verscholen Reikt diepe tuilen van chrysanthen, Asters en gladiolen. Daar daalt langs wolkentreê uit hoge toren Van naakte voetjes luideloze tred: Leden omsluierd overgloren Het sneeuwen statiebed.…
P.C. Boutens18 december 2018Lees meer >

Eeuwenoude wijsheid

netgedicht
3.9 met 9 stemmen aantal keer bekeken 896
Het bloemenveld reikt naar de horizon vindt vrede in verstrengelde zielenbron.…
Jasmien14 juli 2007Lees meer >

En de hemel was ongeschonden

netgedicht
1.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 825
verliefde paartjes kropen uit het slijk en nestelden zich onder de bomen buggy's en parasols plooiden zich stralend uit het groen kleedjes in alle soorten en maten vouwden zich uit de aarde blote babybeentjes ontweken het kriebelig gras kevertjes en mieren bonte kringen sierden het gras verspreide plukken vlekten zover het oog reikte…

Gecastreerde utopieën

hartenkreet
2.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.161
De balans wankelt als het gedachtegoed verder reikt dan de kim en gecastreerde utopieën vloeibaar de wegen bevuilen waar het leven tot uiting komt * Gekend als een waarheid zijn de emoties zalig makend en is het vertoeven erin zo zacht als het vaginale vlees De lippen strak en gebalsemd met slijk is het ongenaakbare in de stem de troef…
elze2 juni 2008Lees meer >

die grijs-blauw stilte eist

netgedicht
4.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.491
je blonde blik die grijs-blauw stilte eist je schouders iets gebogen omdat je houding heeft gelogen in liefde die verijst je groeide in ontluiken sloot de wereld buiten pelde laag voor laag je schaamte af en gaf je voor het eerst we reikten naar een hoogte die geen einde kende hemels was de weg erheen jij ging, ik volgde alleen…

Iemand anders?

netgedicht
3.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 515
Zo-even ontwaakte ik zo zacht, ik dacht dat ik kon zweven, waar eindigt de dag en begint de nacht in hoeverre reikt de macht tot leven?…
pama23 november 2010Lees meer >

Vrijheidsbeeld

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 691
Zo de aarde naar de einder reikt geploegd, geplooid als groen dooraderd zwaar fluweel dat te luchten werd gelegd een oude boer die peinzende het land bekijkt dat hij bewerkte liefdevol in ’t spoor van voorouders de toekomst van zijn zoon of de kastanjebomen rijk gekroond langs lanen prijken waar een wandelaar zijn hond fluit omdat…

Schepping in liefde

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 473
Verlangen reikt verder dan begeren warmte geeft zoveel meer dan vuur geen zee die deze diepte kan bevatten in beken vindt men water nooit zo puur. Bergen zullen nooit tot deze hoogte stijgen er kunnen geen dalen zijn die dieper gaan wouden niet groener of bomen hoger zijn geen velden begroeit met geler graan.…