678 resultaten.
Het harlekijntje
netgedicht
2.0 met 5 stemmen
643 Dichter, danser, muzikant
Met titel op papier
Maak ik álles amusant
En breng u groot plezier
Muziek dat maak ik overal
Mijn ritmisch groot talent
Reikt alle snaren noten aan
En speelt ze ongekend
Dansen doe ik dag en nacht
Met handen in mijn zij
Volg ik mijn voeten op de grond
En dans de tijd voorbij
Over dichten niet gesproken…
de laatste reis?
netgedicht
3.9 met 15 stemmen
1.186 ik kijk mijn vrouw verslagen aan
de woorden stokken in mijn keel
het afscheid wordt me haast te veel
ik zoek haar hand, bedwing een traan
het spijt me schat, ik moet nu gaan
de treurnis valt ook haar ten deel
terwijl ik traag haar lokken streel
omhelst ze mij, geheel ontdaan
de hond –niet bij me weg te slaan-
reikt mij een poot, emotioneel…
Zeg me ja
hartenkreet
3.8 met 10 stemmen
5.101 het waar
een contract bij de notaris
Zeg me dat het zo is
onze liefde als verbintenis
Kijk in mijn ogen
en zeg: ja ik wil
Deze dag die ons betovert
vanaf nu delen wij allebei ons deel
Zeg me dat het waar is
wij voor altijd samen
onze relatie niet meer in verborgenheid
en zeker de Ambtenaar zal dit beamen
Nu pak ik jouw hand
jij reikt…
verboden vruchten
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
1.246 "kan ik u helpen"
en kwam dicht bij me staan
een glimlach sierde haar lippen
diepe ondeugd haar ogen
"ik draag veel geheimen"
zei ze voorover gebogen
ik deed een stap opzij
dat is ook lekker personeel
ja, ze zag er lekker uit
maar dit was me iets te veel
ik zoek zelf wel m'n appeltjes
ze zuchtte "mag ik dan Eva zijn"
ze reikte…
Dichtdanseres
netgedicht
3.3 met 17 stemmen
1.291 Ik las, eenzaam verwilderd
verliefd de mooiste woorden
van de huwbare dichtdanseres
verbleef een kille nacht
in droeve eigen stilte
tikte de tijd terug
in mei
mijn hand reikte
naar de dunne horizon
maar werd in drastisch tasten
afgehakt en meegenomen
in eb en vloed door zielsverwanten
ik kon kiezen
tussen de dood
en gezelschap…
Een heel klassiek gedicht
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
795 Al wordt mijn lied ook niet zo graag gehoord,
misschien reikt het toch verder dan mijn zonden
en heeft het ook nog wel jouw hart bekoord?…
Zelfportret in vallend serviesgoed
gedicht
2.0 met 184 stemmen
47.909 Zo is ze begaan
Met de voortgang van orde
En reikt me een schaal toe: dat liefde
Als de onze van eenvoud kon worden.
Dan in een glimp op het wentelen,
Het gezicht waaruit ik mij ontspin:
Een Romeinse neus en gifzwarte ogen.
Voorts het plafond, beneden in licht,
Waarop zich zwarte vliegen bewegen.…
Diepgeworteld
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
647 Begrijpen van het leven
volstaat niet altijd meer
ook omdat liefde verder reikt
dan eigen wil en wederzijds respect.
Ik twijfel geen seconde meer
maar voel het tellen wel
nu liefde verder gaat dan twee harten
en bloed al verder stroomt dan dat
het mozaïek van dit moment is machtig mooi
en plof ik neer in stilte.…
Ze kneedt onbreekbaarheid
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
617 gestileerd in onschuld,
de vorm ontstijgt de ziel
van het creatieve denken, te
zweven in onbreekbaarheid
en licht laat dolen in een
hogere vorm, ontleedt in
betrekkelijkheid en deelt het
avontuur uit zwarte aarde
gestolen, voorbij de norm en
middelmaat, verrijkt in een
onverwerkt gebied, waarin met
meesterhand de liefde is geijkt,
ze reikt…
Een dromend kind dat met de sterren speelt
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.363 Een dromend kind dat met de sterren speelt,
En lacht en reikt en tast met beide handen
Naar ’t blauwe niet te vatten stromend beeld,
Verschenen aan de weke hemellanden;
Een stille dwaas die in zijn waan verbeeldt,
Dat hij kan groeien naar de hoge wanden
Van ’t eeuwig ruim en daar zal kunnen randen
De wolken aan, waarmee de zonne speelt.…
Landing in Niemandsland
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
904 Die onverwoestbare band
voel je nog steeds
vanuit een niemandsland
stilzwijgend reikte je nog je hand
hij verstaat je niet meer,
je blijkt te ver van hem
in niemandsland beland.…
Gods liefde is hemelhoog
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
580 Gods onmetelijke liefde is hemelhoog
Voorbij de wolken reikt Zijn trouw
Hij houdt van al Zijn schepselen
Zijn goedheid verrijst voor ons oog.
God de Heer is onze levensbron
Zonder Hem kan er niets bestaan
Geweldig is het om zijn liefde te ervaren
Hij is ons licht, helderder dan de zon.…
Het stuift...
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
520 Niet op deze rand
Niet aan deze kant waar mijn hals vergeefs reikt,
en pijnt…
en mijn schouders kreunen onder de zwaarte.
Ik kan geen vleugels dragen.…
Een beker vol water
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
610 Je reikte mij een beker vol water:
een nieuw leven, een nieuw begin.
Je gaf me te drinken, je gaf mij eten
om opnieuw te starten en te geven.
Jij geeft mij leven, keer na keer
je gaf mij jouw bevrijding... waarvoor
ìk enkel losliet wat niet vasthield.
Jij was daar
waar niemand was.…
Langs helder pad
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
580 Vannacht vroeg ik mijn vader
naar het geheim achter de terloopsheid
van daagse dingen
ik reikte hem de driftige deining aan
van onze wanordelijke dagen
sprak over de onmacht van voormannen
en overmoedige vlagvoerders
toonde hem de bloedsporen over bleke lijven
wachtend sluimerde ik verder
hij antwoordde niet
misschien omdat hij al jaren…
Spaties?
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
446 levensplooien
sluimerde een onechtheid van het denken
met de gesluierde waarheid voor ogen
die ik in een onafhankelijkheid las, in
spaties tussen het praten en het zwijgen
creëert een grootsheid van het onbevlekte
woord, verdwalen we in een ongebleekte
zekerheid, verscholen teksten zonder geluid
tot aan de oude horizon,
die steeds verder reikt…
Zelf-loos gebied?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
437 De augustus-zon raakt
de haartjes in je hals,
daarachter rollen paarse
schaduwen eindeloze lopers
voor ons uit, terwijl ik je spoor
nauwelijks volgen kan, wat over
het inzicht van de horizon reikt
geen woord over beide lippen,
alleen zichtbaar op de tere huid,
tinteling tot in het bot, plekje
ingeruimd in ons heelal, hemel
vol nectar…
Uitgetreden
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
411 de
herinnering gebleven
wij hebben nog
geen enkele stap gezet
zitten naast elkaar
afstand te nemen er
wordt niets doorgesneden
het verdwijnt gewoon
daar waar ruimte
zichtbaar wordt kunnen
wij ons uitstrekken zonder
enig identiteitsverlies
vroeger focusten wij
op vastigheden nu is
vrijheid in het zijn
het hoogste goed
dat reikt…
Nest van steen
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
482 Het huis dat haar droeg
reikte niet langer naar de hemel
op de grond spatte het in duizend stukken uiteen.
Met dichtgeknepen keel schuilt een vrouw
- laat haar even -
tussen de geblakerde bomen
Soms moet een mens loslaten
- laat haar gaan -
om op een andere plek thuis te komen.…
volle maan-dag-nacht
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
618 Onderwerp: volle maan- dag-nacht
Als het zonlicht nevel wordt
Broeder zon, zuster maan, genderneutraal,
de hemel reikt,
Broeder maan,
Kindsheid wordt,
dooft het licht nooit uit,
sterrrenlichamen de handen reiken
zijn er geen Klaagmuren
in Termuren,
Maar zing ver-ouderde liederen
om donkere nachten te verstillen
Ga je naar de hemel,…
station bij nacht
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
6 blote vel
het spoor is smal
je blijft tegen de huid van de ander die er ook in staat
op het perron staat de avond stil
de trein rolt aan
door de ruiten zie je iemand
aan de overkant die niet weggaat
je ruikt de olie van de rails
de zon ging onder de zon kwam op
jij zat er nog
godvergeten in die kamer
met de geur van nat beton
je hand reikt…
Luchtig
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.162 De straat is leeg, het asfalt grauw
Een verlaten cypres reikt halzend naar de hemel
Regendruppels vallen als een weldaad op haar bladerdak
Het asfalt kijkt zwart mat terug, half lauw
Druppels plassen beekjes kolken
niets beweegt anders dan water
Vormeloos passeert de tijd
Vormeloos drijven volle grijze wolken
De lucht hangt gespannen als…
In de mist
poëzie
2.0 met 2 stemmen
3.131 't Berijpte hout van alle kanten
In gaasgeplooiden wand verscholen
Reikt diepe tuilen van chrysanthen,
Asters en gladiolen.
Daar daalt langs wolkentreê uit hoge toren
Van naakte voetjes luideloze tred:
Leden omsluierd overgloren
Het sneeuwen statiebed.…
Eeuwenoude wijsheid
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
896 Het bloemenveld reikt naar de horizon
vindt vrede in verstrengelde zielenbron.…
En de hemel was ongeschonden
netgedicht
1.7 met 7 stemmen
825 verliefde paartjes
kropen uit het slijk
en nestelden zich
onder de bomen
buggy's en parasols
plooiden zich stralend
uit het groen
kleedjes in alle soorten en maten
vouwden zich uit de aarde
blote babybeentjes
ontweken het kriebelig gras
kevertjes en mieren
bonte kringen
sierden het gras
verspreide plukken vlekten
zover het oog reikte…
Gecastreerde utopieën
hartenkreet
2.0 met 5 stemmen
1.161 De balans wankelt
als het gedachtegoed
verder reikt dan de kim
en gecastreerde utopieën
vloeibaar de wegen bevuilen
waar het leven tot uiting komt
*
Gekend als een waarheid
zijn de emoties zalig makend
en is het vertoeven erin zo zacht
als het vaginale vlees
De lippen strak en gebalsemd
met slijk is het ongenaakbare
in de stem de troef…
die grijs-blauw stilte eist
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
1.491 je blonde blik
die grijs-blauw stilte eist
je schouders iets gebogen
omdat je houding heeft
gelogen in liefde die verijst
je groeide in ontluiken
sloot de wereld buiten
pelde laag voor laag
je schaamte af en
gaf je voor het eerst
we reikten naar een
hoogte die geen einde kende
hemels was de weg erheen
jij ging, ik volgde alleen…
Iemand anders?
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
515 Zo-even ontwaakte ik zo zacht,
ik dacht dat ik kon zweven, waar
eindigt de dag en begint de nacht
in hoeverre reikt de macht tot leven?…
Vrijheidsbeeld
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
691 Zo de aarde naar de einder reikt
geploegd, geplooid
als groen dooraderd zwaar fluweel
dat te luchten werd gelegd
een oude boer die peinzende
het land bekijkt dat hij bewerkte
liefdevol
in ’t spoor van voorouders
de toekomst van zijn zoon
of de kastanjebomen
rijk gekroond
langs lanen prijken
waar een wandelaar zijn hond fluit
omdat…
Schepping in liefde
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
473 Verlangen reikt verder dan begeren
warmte geeft zoveel meer dan vuur
geen zee die deze diepte kan bevatten
in beken vindt men water nooit zo puur.
Bergen zullen nooit tot deze hoogte stijgen
er kunnen geen dalen zijn die dieper gaan
wouden niet groener of bomen hoger zijn
geen velden begroeit met geler graan.…