5046 resultaten.
Licht hautain
netgedicht
4.7 met 25 stemmen
466 ruiste verleden
in haar kledij
zonder dat de
aanslagen van tijd
zichtbaar waren
in haar verschijnen
waar geroezemoes
de boventoon voerde
lijkt stilte nu de
overhand te krijgen
uit pure verbazing om
het vreemde gebeuren
zij pareerde
innemend de blikken
koos haar moment
toen zij alle ogen
en aandacht op
zich gericht wist
haar stem…
TOEN JE LAATSTE ADEM ZUCHTTE
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
605 zojuist nog hoorde wenen
Mijn ogen traanden; mijn hart deed zeer
grote liefde voor jou zit in al mijn genen
Teder streel ik het kille steen boven jou;
mijn blik ziet in het firmament een ster
Die ster fluistert ver, kom nu toch gauw
nimmer werd een afstand bij ons zo ver
Je woorden boden mij vreugde en smart
verrukkelijk was het om je stem…
De jonge Don Juan
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
500 Maar toen jij met zachte stem begon te praten,
zei dat je mij best aardig vond
stond ik gelijk in vuur en vlam
kwamen de vlammen uit mijn mond
was ’t of dat mekkerend schaap begon te blaten.…
Gelukkig
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
485 Je ogen zijn dan weer vol met bruin licht
Je taal klinkt dan als een heus gedicht
Jouw stem zingt al sinds je ooit werd geboren
Nu voel ik mij gelukkig dat ook ’s nachts te horen.…
Ik kan niet sterven
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
521 Vroeg ik verbaasd
Ik droeg mantel, zeis en zwart
Ik ben verhalenverteller
sprak zij: Die leven langer
Ze sprak met vaste stem
Mijn zeis bleef hulploos hangen
Want inderdaad men leeft langer
Die verhalen vertelt
Vertragen de dood die snelt
Maar kind wanneer is
Het dan jouw tijd
Vroeg ik geamuseerd
Ze lachte vrolijk en sprak:
Over mijn…
In een adem
netgedicht
5.0 met 25 stemmen
460 een open blik is ook
de hand die overbrugt
wachtend op een kus
ik heb lang
naar je gekeken
ben uiteindelijk aan
de gang gegaan om
je ook echt te lezen
niet met vingers
die letters voelen
en zo ervaringsgewijs
leren wat ze
eigenlijk bedoelen
ze transformeren
naar beelden waarin
jij het leven kleurt met
ogen lach en je
warme stem…
Zoveel Bijzondere Vrouwen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
569 zo’n vrouw als Astrid Kersseboom
gewoon mooie charmante vrouwen als …
Astrid Joosten en Helga van Leur
de exotische vrouwen als …
Giovanca Ostiana, Fidan Ekiz, en Nadia Moussaid
alleen al hun namen
de gewild of ongewild seduisante als …
Annechien Steenhuizen of Mariëlle Tweebeeke
die stem en die ijzingwekkende kilheid
de volhardende…
Machteloos...
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
574 Je maakt je nog bezorgd om mij,
je stem nog opgewekt en blij.
Ik weet niet wat ik zeggen moet.
Dit is niet te verzachten.
Niet in woorden te vervatten.
Ik kan alleen maar...wachten.…
Tijdsgewricht
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
621 Een stem dreunt woorden op:
zijn die ooit door mij gesproken?
Kijk ik in de spiegel,
dan zie ik vormen die
menselijk lijken –
mijn moeder, mijn vader,
die ik nagedacht heb –
hun lagen hadden de mijne gegijzeld
(of anders vluchtte ik in de mist).…
Als een wachter
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
602 Ik wil mijn stem verheffen.
Hem eren voor al zijn goedheid en zijn macht.
Zijn grootste blijk van liefde,
dat gaf hij aan de mens.
Zijn zoon, zijn meest geliefde.
De mens te redden, is zijn grootse wens.
Kijkend naar de maan,
in het duister van de nacht.
Denk ik aan dit grote wonder.…
EEN KAARS IN DE NACHT
hartenkreet
5.0 met 6 stemmen
1.124 Een stem begint moed in haar te spreken
heldert op wat duister was en geen uitzicht bood
want verdriet is zomaar niet in één klap vergeten
doch het schaaft af bij nieuwe moed en hoop.…
Kerstmis 2021 in Lockdown
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
700 Sharon zijn wij geborgen
Terwijl ik schaatsend letters kras in ‘t grijs blauwe ijs
Zwaaiend van links naar rechts in het winterparadijs
Door het onverklaarbare in U gevoed
Zingend met ‘t hart naar boven door een blij gemoed
Het addernest uitgeworpen dat op eieren broedt
Tussen hersencellen gelegd in ‘t verzwaard gemoed
Klinkt Uw stem…
Mijn vriend
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
527 Mijn vriend ik verloor je
Ze zijn bedolven de straten waar wij elkaar kenden
Verbladerd de bomen waaronder wij spraken
Vergeten de woorden waarin wij ons vonden maar eens
Komt het verslagene samen
Ik zag je vandaag in de ganzen
Ik hoorde je stem in de bomen
Ergens tussen de lelies
Bloeide het licht van je ogen
Zag ik jou echt of enkel…
Manna
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
656 Gebeld worden door een relatieve onbekende,
die je een, twee, misschien drie keer hebt gezien,
een stem, rustig, degelijk en vertrouwd bovendien,
die jouw interesse in een reisje met haar verkende.…
Altijd zal ik van je houden
netgedicht
2.4 met 7 stemmen
612 Wanneer de avond langzaam om ons heen valt,
en jouw stem de stilte even raakt,
lijkt zelfs de tijd haar adem in te houden,
zodat dit moment niet hoeft te verdwijnen.
Je nabijheid is een plek zonder grenzen,
waar kwetsbaarheid zacht mag bestaan,
waar een blik soms meer kan zeggen
dan woorden ooit zouden kunnen dragen.…
Hun visitekaartjes
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
399 maatgevoel in het
tot modder vertrapte
ooit groene gras
hebben zij al hun
visitekaartjes gelegd
drie dimensies verder
klonk muziek uit
jeugdige generaties
nog niet scherm
geindoctrineerd
met onbevangen zang
hun bloemenwals
in een onbedorven
lente ambiance met
bloemen en bloesems
elkaar geestdriftig
enthousiastmerend
om met de tweede stem…
glimlach om mijn spoor
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
482 huil niet, mijn kind, om wat verdween
mijn ziel zweeft zacht in tijd en ruimte
niet de leegte, maar de herinnering
is waar mijn liefde eeuwig zingt
glimlach om de paden die we liepen
om slapeloze nachten vol verhalen
mijn stem, mijn lach, mijn warme blik
leeft voort in jou, dat is mijn geluk
ik ben de zon op jouw gezicht
een haven vol geborgen…
Herfstwandeling
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
382 O zachte stem, dat fluisteren van iets
alsof de herfst het antwoord geeft
oog dat sluit, schijnbaar ziend,
wanneer de ziel een schaduw wordt op zijn eigen muur.
En wie zijn woorden kent, die laat ze rusten,
blikken die voorbijgaan, zonder kijken.…
Wat wij alleen konden zeggen
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
579 En nu ga ik,
zonder jouw stem in de wind,
maar met jouw stilte in mijn passen.
Soms - als het avond wordt,
of wanneer een vogel schrikt -
denk ik:
hoe zou het zijn geweest
om dit moment met jou te delen?
Maar dan is het alsof jij zelf antwoordt,
zoals water antwoordt op een vallend blad:
met jou was het nooit gekomen.…
Als tijd en ruimte niet bestaan.
netgedicht
3.4 met 10 stemmen
487 als tijd noch ruimte bestaat
dan ben jij hier, nog voor ik vraag
ik ben daar, waar jij mij mist
nog voor jouw adem mij verlaat
geen morgen dringt zich aan
geen afstand tussen jij of ik
niets scheidt ons geraak
in jouw lege zielenblik
als tijd en ruimte niet bestaan
is elk nu een eeuwigheid
is jouw stem al in mijn borst
voordat woorden…
Omdat ik bij jou altijd mezelf mag zijn
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
519 Bij jou ontspan ik
een zachte ademhaling
ik ben helemaal
Bij jou hoef ik geen
glimlach te dragen die wringt, geen
stem op te zetten die boven mezelf uitstijgt. Je
bijzijn legt geen druk op mij, maar nodigt me uit te zijn wie ik ben.
Je hoort de diepe stilte
achter mijn woorden en vult die niet
op met haastige geruststelling.…
Geboren in licht
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
303 verbouwen
een meikever op reis
over mijn been en vliegend
in mijn hand die ik sluit
en weer open
de geuren
van garende groente
mos en dampende dauw
paddenstoelen in de herfst
het dorp in de wintermaanden
wanneer de kachels branden
het wiel van mijn leven
mijn kinderen, mijn werk
de kleuren van mijn kleren en
uit mijn handen de helende stem…
De kleine karekiet
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
456 In riet dat zacht de waterkant omarmt,
waar zon en wind elkaar beminnen,
verbergt zich stem en ziel zo teder,
een vogel klein, maar groots van binnen.
Hij vlecht zijn nest van dunne draden,
van riet en pluis, een wieg zo fijn,
waar leven wiegt in groene schaduwen,
een schuilplaats aan de waterlijn.…
Herboren liefde
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
297 Iedere ochtend als de horizon weer licht
en de wereld zich baadt in het zonnegloren
verheug ik mij weer bij het zien van jouw gezicht
en verlang ik weer jouw stem vol zang te horen.…
Je bent
netgedicht
2.6 met 28 stemmen
509 Je bent de stem die fluistert zonder ooit te oordelen,
een zachte kracht die alles in stilte draagt.
Je bent het ritme dat mijn hart opneemt,
de warmte die mijn gevoeligheid niet overspoelt.
Het anker in mijn zee van indrukken,
de zachte landing na een dag vol geluid.…
Rood
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
392 Mijn bestaan—
een vlek die zich telkens
weer moet uitleggen,
tot de stem vergaat.
Rossig.
Het klinkt bijna teder,
tot je voelt
hoe vaak je kleiner wordt
om geen brandhaard te zijn.…
Master in het maaien
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
394 Ik buig mee met de wind, voel de aarde,
En groei stil, ver weg van hun regels —
Een stem zonder letters, maar vol met leven.…
Angstig
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
299 Maar het is slijtage
met een geruststellende stem.
Ik liet levens liggen
omdat ze te veel leken op hoop.
Ik hield deuren dicht
tot ze vanzelf
ophielden te bestaan.
Angst schreeuwt niet.
Het sust.
Het maakt je kleiner
tot je precies past
in je eigen gemis.…
Wijsneus
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
318 We kijken niet ondanks de wrijving,
maar om het schuren
van stem en geest,
omdat many people are saying
dat dit het spel moet zijn.
De wijsneus wint geen waarheid —
wel aandacht.
En noemt dát winnen.…
Legitiem einde
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
289 Ik hoor je stem over de mijlen heen,
maar de wind brengt niets terug.
De stilte houdt wat overblijft.
Aan mijn bos hangt de sleutelhanger
die je me gaf.
Een sleutel zonder deur.
In de lade ligt een trui
die nog ruikt naar wie je was.
Onder het kussen:
een armband,
een zilveren cirkel
zonder pols.…