5637 resultaten.
Ijst het diepste blauw
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
423 armen
naar de horizon
wuiven voor meer
licht en helderheid
de ochtend kleurde
al zijn zacht pastel in
voorzichtig schijnen
waarbij de nacht
zijn donker volume
liet verdwijnen in
een uiterst ludiek spel
waar je lach
de lange nacht
verwarmde met haar
verbonden zijn van
liefde en pijn roodt
zij nu voorzichtig de
al verdwaalde wolken…
open water
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
422 spiegel van mijn aangezicht
zij is de zee het meer, mijn meander
wanneer ik zwijg en mijn gevoel
de richtingen absobeert totdat
het grijs van staar zicht keert
tegen het licht van vandaag
het open water, ingesloten door
beperkingen van een
telkens veranderend lot, vandaag
is ze de diepgang en morgen verdampt
haar ziel tot een drachtige wolk…
Geen god en tijd
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
410 binnen
omdat er
geen buiten
meer was
door een deur
die ik niet meer
hoefde te sluiten
voor mij
strekte zich
talloze uitheemse
disformaties uit
waarvan sommige
nog iets vertrouwds
hadden in kort geleden
gebouwd maar
met focus op een
andere wereld
waar niet alle
dimensies bezet
waren die asychroon
voorbij zweefden als
wolken…
Tijdloos
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
513 hij wroet zich traag
als een mol door de tijd
zij verteert het als een paling
die door het water glijdt
hoe je het ervaart
en wat jij er uit haalt
wordt door de tijd bepaald
soms bij een opgeklaarde lucht
zweeft hij door de tijd
als een adelaar op z’n vlucht
genietend van het leven
soms als zij alleen maar
donkere wolken ziet
en…
Dolleman & bloemenvrouw*
hartenkreet
4.0 met 6 stemmen
603 Dolleman draaft rondjes dwars door de stad
op zoek maar een adres dat niet bestaat
kinderen stampen in een regenplas
een achteloze dichter legt het vast
Mooie meneren en dure dames
wentelen zich in satijnen lakens
blote bloemvrouw danst een gat in de lucht
de wassende maan reist mee en lacht
Wolken boetseren schapen en wolven
moeder brak…
Als notoir dwarskijker
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
438 ik zag de
lucht breken
toen ik als notoir
dwarskijker focuste
op de zwart grijze
onderkanten van
de dreigende wolken
de cumulus
stortte zijn hart
uit in mijn view
die de hardheid
van de wereld al
vaak aanschouwd
had in confrontatie
de wind was
niet mijn vriend
in zijn ongedurige
nieuwsgierigheid
waar ik ook schuilde hij
volgde…
De zilte geur van ver
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
515 de zilte geur
van ver en
avontuur in
het afhollen
van duinen voor
de lawines uit
ik zag altijd
het eerst de
wolkjes komen
dat maakte vaak
een eind aan onze
strandvrijerrij
waar de zon
centraal stond
die ik met half
geloken ogen
uitsloot omdat zij in
straling overheerste
en als gevaarlijk
werd omschreven
dus pakte ik wolken…
zie de mens
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
590 wolken schrompelden
in razende vaart ineen
vielen als stenen naar beneden
wrede razernij wiste
haar naam
begroef wie ze was
een korst van vervreemding
de vertrapte jeugd
tekenden het meisjesgezicht
met krimpend hart
in stakerige armen hield ze
een uitgemergeld kindje vast
het geraas in de boomtakken
de wind die overal sporen…
New Age
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
459 In het haperende beeld van jouw gezicht,
tussen bomen, bergen en donkere wolken,
verlicht door de stralende zon,
zie ik je ogen zoekend ‘n poging doen
om in contact te komen.…
Rust aan het water
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
316 Bootjes zeilen over het meer
in het helder water zeilen witte wolken
ik glimlach als een koppel eenden
luid snaterend over mij heenscheert
geschrokken toen ze mij zagen.…
Het stedelijk landschap
netgedicht
3.5 met 14 stemmen
1.128 Hoge bomen en bruine kroegen
haveloze zwervers die zwoegen
over oude straten en ronde pleinen
soms zelfs met betoverde konijnen
in groene parken en rode tuinen
waarboven grijze wolken bazuinen
grauwe stenen en stevig beton
een vrouw kijkt vanaf een zonnig balkon
naar oude kerken met nieuwe banken
en een tongval van religieuze klanken…
Politiek in de sport
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
322 In velden waar de sport zijn glorie vindt,
verstrengelt zich de macht, zo stil en traag,
als wolken boven het veld, maar o zo vaag,
een spel dat niet de echte winnaar zint.…
Zacht protest
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
413 Ik zie het aan, de uitoefening
van het recht van de sterkste
en mijn stille protest
doet me pijn, het doet
mijn hart verkrampen en
bezwaart mijn liefde met zorgen
Anderen gaan de straat op
maar de nieuwe oude, verharde
regels zijn gewapend
en breken niet, daarom
lig ik mijzelf te masseren
en zacht te maken
De wolken knikken even…
Drentsche Aa
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
312 Ik stroom langs beide oevers
voorbij
heidevelden, hooilanden en houtwallen
metaalblauwe weidebeekjuffers
komen langszij baltsen
vrolijk als boven mij een woelmuisje
gespietst wordt waar
doornig struweel
gedijt
door een baars verstoord
dwarrelt en danst, als een wolk
het lemige zand, waarop
een zomerse bui tikt
en trommelt op mij…
poëtisch drijfzand
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
195 verbijsterend schilderij wordt
de rauwe klei zich vormen laat
in hypersensitieve handen
tot een dieper verlangen
als klanken het oerritme overstijgen
het gezang de lentezon omlijst
een o zo fijne verschijning verdwijnt
en het hart niet meer stoppen kan
met bloeden en weer opbloeien
omdat elke bron inwisselbaar is
Alleen
wanneer de wolken…
ZUIDJORDAAN-IJSTRAND, IJBURG
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
435 de Hazenstraat naar 't waterfront
het brede IJ achter het Amsterdam-Centraal
lijn 26 brengt me in een kwartier met een
klerevaart, klereherrie een klere stuk verder
de fiets mag in de tram mee (2,20)
naar het nieuwe land; IJburg blaakt
wel nog vele nieuwe delen maagdelijk naakt
op de oudere groeien de bomen al tot de hemel
het is wolken…
Altijd zonneschijn
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
143 Achter de wolken schijnt de zon,
Zie ’k d’stralende zon ook in d’regen,
Zo schijnt voor mij altijd de zon.…
De eindeloze zee
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
8 Als de zeewind
Wolken meevoert in’t firmament
Verdwijnen zon, maan en sterren,
Verliest de zee
Diens golvende groene pracht.…
Storm op komst
netgedicht
2.7 met 12 stemmen
1.832 “Er is storm op komst’, hoor ik de vissers zeggen,
en grijze wolken vormen zich boven de wijdse zee.
Maar de stuurlui aan wal lijken het niet te merken,
zij gaan op in God en gebod, en gaan op in werken.…
De pottenbakker
poëzie
3.8 met 10 stemmen
2.655 ."
Maar, zo ik voor mijn venster zit en werk,
En, in de lijst van 't raam mij veld en zwerk
Verrukken door hun machtig schilderij, -
De madelieven flikkren in de wei,
Zwaluwen slieren arabesken snel
Van wolk naar wolk, uiteen vouwt de kapel
't Mystiek wonder van zijn tekenschrift,
Met diamant, op saffier gegrift, -
Dan beeft mijn vinger…
goed zo, wolfie!
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
520 goed zo, wolfie!
wil jij naar mama?
wacht op mama!
hondje! hondje!!
ah chips! ik zit vast.....
ik heb ook een hondje
ik heb een poesje
kom maar ff bij me slapen
zonder hond hoor!
dan gaat ie vechten met de poes
ik ga zelf ook een poesje maken
even slapen nu
ik ga heel hoog
en dan in het gat vallen
ga jij dat ook doen?
heb jij…
Zo graag
netgedicht
3.3 met 9 stemmen
1.473 En heeft de zon nog niet het langst geschenen,
al zijn de wolken nu en dan verstild?
Ik weet het niet, of is 't visioen verdwenen
nu 't avond wordt en alles plots verkilt?
Ons leven is een ebbe en vloed van ooit bereiken
van wat de ziel vervult en leven geeft.…
Luchtig
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.162 De straat is leeg, het asfalt grauw
Een verlaten cypres reikt halzend naar de hemel
Regendruppels vallen als een weldaad op haar bladerdak
Het asfalt kijkt zwart mat terug, half lauw
Druppels plassen beekjes kolken
niets beweegt anders dan water
Vormeloos passeert de tijd
Vormeloos drijven volle grijze wolken
De lucht hangt gespannen als…
Een schreeuw verkracht de stilte
hartenkreet
3.9 met 11 stemmen
1.740 hangt aan de noodrem
alle gevoel is even gestorven
om daarna te verrijzen
krachtiger dan ooit tevoren
de broeierige lucht zindert nog na
trilt van genot
een eerste druppel zoekt zijn weg
naar de aarde, even aarzeling
dan spat hij duizendvoudig uiteen
ze kijkt naar buiten, en met wazige blik
mijmert ze dat haar liefde nog een wolk…
Geschiedenis
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
1.118 Dat het groene gras glimlacht
naar haar borsten
Dat het lieveheersbeestje
haar sproeten tot realiteit verheft
Dat het mos haar blonde pracht doet herleven
in zacht fluweel
Dat het water haar gezicht spiegelend toont
aan mij
de minnaar
Dat de rozen haar lippen stelen
De kiezels haar voetstappen hebben opgeslagen
Haar ogen zijn door de wolken…
Haiku
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
914 Stille vijver
Geheimzinnig en donker
Zo diep als de nacht
De eenzame bloem
Verloren tussen het gras
Ik wil je vinden
Het zingende woud
Zwefend op de melodie
Zoek ik naar het pad
Bewegende wolken
vormen veranderen steeds
hetzelfde toch nieuw…
Liefdesweerbericht
hartenkreet
4.8 met 4 stemmen
1.376 tot aan jou
Als het niet meer te omschrijven valt
Zo hard 't regent op ons huis
Dat je er over wil lezen in de krant
Maar er niemand is om te verslaan
Hoe de gaten zijn geslagen
tussen het grind op de door ons nog te lopen paden
Zo schuilen we samen in de luwte
En in de verte schijnt de toekomst
Zo valt te lezen als "achter de wolken…
Ik kom om 't groene hout
poëzie
3.8 met 8 stemmen
3.177 Het liggend blauwe met zijn vrouwenzeden
strekt zich en lacht met de uitdove weelde
verflauwend tot het niet veel meer verscheelde
van warmte en wolken die het maken heden.…
Sporen van verleden
netgedicht
3.4 met 30 stemmen
3.890 wolken landen neder zonder geluid
regens ruisen over groene velden
terwijl mensen op de hemel schelden
sijpelt treurnis dieper tot op mijn huid
grijze straten blinken water sporen
grauwe hemels bergen blauwe luchten
wagens sneren lang gerekte zuchten
spatten mistig nevel naar verloren
vandaag voel ik huiver bloeden
dwaze beelden van ver…
we voelden ons een God gelijk
netgedicht
4.4 met 8 stemmen
1.205 been
in blikken spraken
woorden van een liefde
die naar eeuwig neigt
die tijdelijke passie overstijgt
ik zag je onderhuids genot
in het sluiten van je ogen
we kreunden samen meer en
ook de tijd verloor zich weer
we kwamen in het gaan
op weg naar paradijzen
de hemel binnen handbereik
we voelden ons een God gelijk
we vrijden wolken…