Alle inzendingen over wit

8651 resultaten.

Sorteren op:

Bella Odonata

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 630
Je bent zo mooi Odonata Je zwarte kaarsrechte ranke lijfje gespikkeld en gestreept en om het uiteinde van je staart siert jou de blauwe band en dan die doorzichtige vleugels weefsel van flinterdunne kristallen draden waar de zon doorheen schijnt in een kader had ik je willen vangen met maagdelijk witte bloempjes zodat je onderdeel zou…

ALIS VOLAT PROPRIIS

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 620
dat wat rest, ligt in mij opgeslagen geborgen in mijn dunne handen verankerd in mijn hart bij vlagen vloeibaar maar steeds warm het zandkasteel, de parelmoeren schelpen het zachte van je wang zo ver als ik maar kijken kan, wil ik je volgen, tot ik enkel nog een stipje zie samen met het witte van de wolken verdwijn je aan de horizon jouw…

St. Lorenzo

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 711
Ik heb je beeld gevonden in het halflicht zonder tijd Diep Godshuis voor de eeuwigheid Uit oergrond gehouwen en geboren Toen godenschemer nog godengloren Toen zee nog blauw en naamloos was Laat jouw spelonk maar heilig blijven Je witte stenen preekstoel Je marmerschaken vloeren Je dak van mozaïek Je zwijgende altaren Ja ‘t zwijgt…

nooit van jou

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 765
aan de overzijde van de stilte de overkant van de taal vallen grote woorden uit onze handen de schone is gekomen onstilbaar mooie ogen als sterren als wit glas haar gezicht de maan vaart de wereld voorbij zachte stappen tussen de schelpen de nacht sluit ons in haar armen de schone is gegaan we leren afscheid nemen nooit van…

een korte schittering 6

netgedicht
4.4 met 10 stemmen aantal keer bekeken 561
gisteren beitelden we engelen in de schaduw van de taxusboom op tedere schouders droegen we de aarde het groene gras de azuren zee witte meeuwen in de strakblauwe lucht het zonlicht in onze handen vandaag verbreken we Ariadne’s oneindige draad voorafgaand aan de pijn de roerloze arend die het dal overziet gisteren heel het verleden…
J.Bakx23 augustus 2024Lees meer >

Foor

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 549
Op het oude Weversplein speelt een muzikant met wit bezweet hemd. Accordeon met elektronische drum. ABBA, met de tristesse van Messiaen. Voor een tandeloos publiek.…
BKNWRM1 september 2024Lees meer >

LAAT WINTERVELDJE

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 406
Te midden van dof gras staat een groep witte pijlpuntjes om de strijd aan te binden met gaande weer komende kou doorboren soms een sneeuwlaagje dat hen plotseling overvalt de krijgshaftige spitsjes worden gestreeld door vroege zon zijn allemaal open kelken spreken tot al wat hen omringt over aanstaande bloei hernieuwde levenskracht de…
Han Messie24 februari 2025Lees meer >

Spek en bonen

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 606
eten in de keuken van Karel Frank Wachter geboren hier in de stad en vorige winter overleden We boenen het aanrecht gemaakt van zijn grafplaat Er zit nog geen krasje op De kist waarin hij lag hebben we geruild voor spek en bonen De tijden veranderen maar ongelijkheid niet hoeveel marsen we ook lopen naar het Grote Gouden, het Witte…
Zywa23 maart 2025Lees meer >

Weidse luchten

netgedicht
3.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 279
Longen voelen zilte lucht langs oude lanen en wegen in mystiek van wrange stilte witte meeuwen in hun vlucht zoekend naar de juiste winden wat is er waar van de geruchten het landschap gaat ten onder of gebeurt er toch een wonder groeien er spoedig nieuwe bomen komt er bloei in de gehuchten waar de stervelingen dromen weidse luchten…

TENTOONSTELLING MATERIAL BOYS

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 338
Liep spontaan langs het Kunstgemaal in de 2e Laurierdwarsstraat de verlengde straat van de Hazenstraat het 10e straatje in de Jordaan ik liep langs en naar binnen was het, 't wit, 't licht, de ramen de hoeken, de hoogte en diepte of de gehele AMBICANCE van de Galerie?…

op locatie

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 318
is niet meer zoals die was toch is dit de plek, geografisch gezien hier staat nog wel een lege fles het glas is verdwenen met de adem die glinsterend naijlt op de muren het raam is gevuld met lucht en vogels al het andere is hoorbaar in gedachte er is maar één doorgang met deur de schakelaar maakt het verschil aan of uit, gebroken wit…
Iniduo8 maart 2026Lees meer >

Zwartwitfoto

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 671
De stammen zijn op lengte-as gespleten in zwart en witte zijde, scherpe voor. Nog plakt het wit aan windkant tegen bast, maar kruin begint te lekken, telt de sneeuw. De berm is vuil, vol zand en dorre blad’ren, maar blank nog is het veld.…

Wasvrouw

netgedicht
3.1 met 8 stemmen aantal keer bekeken 4.511
Zij fantaseerde zelf het witte paard waar ze als prinses op werd gedragen toen hij knielde om haar trouw te vragen leek zijn liefde binden heel wat waard Meisjesogen glommen vertedering toen deze prins eeuwige liefde vroeg haar op sterke handen verder droeg. Het feest was compleet met catering.…

IJsland

hartenkreet
4.2 met 21 stemmen aantal keer bekeken 1.581
IJsland wereld van witte energie Zon en sneeuw zo zuiver en puur Reykjavik stad onbetaalbaar mooi Trendy clubs in het nachtelijk uur Chique centrum lichtjes in de bomen Huizen in diversen stijlen gebouwd Warme mensen gewend aan de kou Open en sociaal voelt zo vertrouwd Gletsjers sprookjesachtig prachtig Ontroerend wonder natuurschoon…
car10 maart 2007Lees meer >

Bloemen plukken in de wei

netgedicht
3.3 met 21 stemmen aantal keer bekeken 2.924
Dunne arm aan blauwe hand Ruime ring aan stille vinger Harde lucht aan witte slang Geborrel; zuurstof in een bakje water Een kus, een streel Vocht deppen op de lippen Praten aan het witte bed Langzaam wordt het later - Klein nog, daar ging je Van niets een besef Het alles werd alles Van jaren aaneen Van oorlog tot sterven Van geven…

Depri of verrukt

netgedicht
4.5 met 18 stemmen aantal keer bekeken 1.269
Geboren optimist blij van karakter Ben ik al jaren zwaar en depressief blies ik mijn sterren naar de hemel nu is elk puntje licht mij stervenslief tweeslachtig worstelt mijn karakter met zwart en wit in schel contrast het zwart liegt dat het vreselijk barst en wit vult de scheuren dik met blaster toch is het zwart niet te oversneeuwen blijft…
Rikus Kiers22 november 2006Lees meer >

DE WINTERREUS

poëzie
3.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 2.719
Wit, sneeuwwit is zijn lange baard, Zijn schedel kaal en bloot; Zijn ogen liggen diep en dof Als de ogen van de dood. Zijn zware mantel is gesnêen Uit duisterheid en mist, En ruist hem slepend na, gelijk Een lijkwade een kist.…

ondeugend (schuin)

hartenkreet
3.3 met 13 stemmen aantal keer bekeken 3.705
uit het diep helder blauw van de zee sneed de boeg van het schip wit rollende kragen alsof ze met haar ranke lichaam de golven uitdaagde zo gevaarlijk hing ze over de reling heen van enige afstand sloeg ik haar gade hoe jong mag je zijn om je zo te kunnen gedragen ze was oud genoeg om als bloem te worden geplukt zeker toen ze zich ondeugend…
Wim Niesten15 november 2007Lees meer >

De schoonheid

poëzie
3.1 met 23 stemmen aantal keer bekeken 5.443
Toen ik heden opzag van mijn leven, Uit de schaduw van mijn stille zorgen, Zag ik, tot de witte diepe verte, Weer de Schoonheid om mij henen slaan, - Tot haar immer onverwachte gaven, Tot haar wijde zegenende handen, Tot de kalme stammen van haar vruchten Ben ik weer gelukkig heengegaan.…

In het stof zult gij bijten

netgedicht
4.6 met 15 stemmen aantal keer bekeken 1.024
ik dat uit te leggen van de kruidenier die nog aan het kooltje van zijn schrijfpotlood likt om uw zonden te noteren van de baas van de frituur wiens vette vingers tussen sticks en frikadellen roteren of de vroedvrouw die juichend met bebloede handen tegen de zwetende moeder roept "het is een meisje" dat tegelijkertijd het maagdelijk wit…

droge voeding, kassa vier

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 844
zij sloop uit het blikveld een gebochelde nimf waggelend op naaldhakken kraaknet in haar witte kiel de verf bladderde van haar wangen ze keek scheel door bokalen gevangen in een hoornen montuur alles wat zij verzweeg was een gerucht van klanten als een mug die gonst tussen de schappen van een supermarkt met schel licht het gaat over…
Wim Veen13 april 2006Lees meer >

- Blik op het noorden -

netgedicht
4.3 met 58 stemmen aantal keer bekeken 1.103
Haren zacht, de dikke witte berenvacht staat recht, een beetje gelig steeds meer bedolven onder vuil smerig smeltend sneeuw met hun blik op het noorden lijkt hun leven uitgegleden.…

Onredelijk

hartenkreet
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.162
geen tijd dat te bewijzen Ik kreeg geen kans te laten zien Dat jij het was die mij zo raakte Ik bleef hoop houden, heel misschien Je was verliefd en zo onzeker Je was zo jong, zo rein en puur Jou beeld van liefde was fris en maagdelijk Nog niet aangetast, verbitterd, zuur Geen littekens of gebroken harten Geen consessies, alles zwart en wit…

Uitgestorte liefde en Meer

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 432
Ik liet je liefde uitvloeien over de duinen vanaf mijn duin Verzamelde vuil uit mijn leven mijn tranen bleven steken in mijn koele hart hangen in de duinovergang voor het zilveren licht over de blauw grijze golven gekamt met witte koppen Tot ik eerst achteruit dan vooruit dit water verliet mijn eigen water de ruimte gunde Me liet…
Hans Nusink19 januari 2011Lees meer >

In de zevende hemel

gedicht
2.2 met 66 stemmen aantal keer bekeken 22.086
In haar hemelbed (waaraan zij eigenhandig timmerde, maandenlang, luchtlaag na luchtlaag; waaraan zij drie van haar tien parelmoeren nagels offerde) krabt zij, avond aan avond, niet eens tot bloedens toe haar witte bloedlichaampje. Want hertogin Hesther verwelkt.…

Bloesems

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 636
Aan alle knopjes kwamen witte bloempjes groene blaadjes, opgevouwd. In mij is ’t een bloemenzee door de bloesems in mijn huis. Buiten bloesemt het nu mee en het geurt er en het kleurt er, in de straten, in de tuinen, in de bossen, in de duinen, het wil groeien, het wil bloeien, het wil geven, zelfs na ’t snoeien.…

Zwaan Kleef Aan

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.274
Witte zwanen, zwarte zwanen, Zij reikhalzen bij het hoogste lied. De diva van de opera zingt over sterren, Die je zo zelden lachen ziet. De oude eik tussen de olmen, Is pas geveld bij de laatste slag. Een wijze uil zal pas slapen, Als de nacht plaats maakt voor de dag. Zwaan kleef aan, Wat heb ik met mijn tijd gedaan.…

Arcanum XIII De Dood

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 688
de zon kleurt de einder rood .in het teken van de roos op een maagdelijk witte merrie rijdt de dood, die nooit gehaast is, gezapig door het landschap zwart geharnast en ongenaakbaar gekroond met de witte kroon van Osiris die heerst over de onderwereld rondom hem dansen geraamten obligaat hun knekeldans de zeis hakt knopen door en…

De wind

netgedicht
2.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 490
De zon spiegelt de zee rood En goud de witte stranden. Met mijn handen maak ik een gebaar, Mij niet bewust van elk gevaar; wenk ik In een poging om te beminnen de onstuimige Zilveren zeemeerminnen. De wind heeft mij gebracht naar het Land van de onmogelijke dromen. De Maan reflecteert het blauw van het Meer tussen de bomen.…