Alle inzendingen over ziel

7969 resultaten.

Sorteren op:

Largo bij sneeuw

netgedicht
3.4 met 13 stemmen aantal keer bekeken 631
Mocht mijn ziel in deemoed drinken van de winter, van de roos.…
Adeleyd10 februari 2010Lees meer >

Holbewoner

netgedicht
2.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 534
Toen er een ziel kwam in zijn nachtmerries, en vleermuizen vlogen bewogen door de nacht las hij de brief van zijn moeder liet tranen in hout branden folterde zijn geweten met schuldgevoelens wilgentenen aan de rand van het meer, dat spiegelde herinnering vol oude poppen verweerde weemoed in de nacht met als slot het schimmenspel van…
mobar11 april 2010Lees meer >

Heksenhand

netgedicht
4.8 met 30 stemmen aantal keer bekeken 845
Ik zal jouw gedicht begraven in de grote ego-kist als je hem alleen kunt dragen heb ik mij in jou vergist met flarden van de buitenkant is nooit een kern beschreven gemanicuurde heksenhand door ledigheid gedreven grotesk gewauwel over kleuren die jouw zilte ziel ontbeert leidt ons blind door open deuren waar het ik-tijdperk…

Jij

hartenkreet
4.4 met 23 stemmen aantal keer bekeken 1.874
Je ziel spreekt tot de mijne, laat alle dorre vlaktes verdwijnen. Jij laat mij zien wie ik werkelijk ben en was, niet duister en alleen, maar vol licht en voltallig als het groene gras. Je bent als de aarde, vol groei en leven. Je bent als het water, groots en verheven. Je bent als de lucht, zo helder en zacht.…

tel tot

hartenkreet
3.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 849
je gezicht als het mooiste gedicht de zachtheid van je mond je neus je profiel de tederheid van je ziel de blik in je ogen nog zo vaag de klank van je stem melodieus laag de gedachte aan de streling van je hand zo warm jouw arm jouw lichaam dicht tegen mij aan jouw geur zweeft in mijn dromen van vergeten gewiste beelden…
i31 juli 2010Lees meer >

Perk is

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 495
net als ik de zoon van een dominee en beiden verslaafden aan het dichtwerk, dat omhoog voert tot in de hemelzee, via wijze vrouwen, niet de kerk die dood maakt wat zij claimt te doen, niet de wereld die in onmin leeft, maar via hun ogen, Mathilde toen en anderen nu, wordt de ziel doorleefd van wat het ware dichterschap toch is: een grote…

Joie de vivre

netgedicht
3.9 met 8 stemmen aantal keer bekeken 597
als ik kon zou ik je stem uit de vijver vissen bemint op zachte snaren vol van klanken in vrouwenoren aan een stille blauwe hemel wil ik je toezingen jouw naam geeft poëzie aan ‘t leven dat laat mij geloven langs de dreven van flora en fauna van het seizoenbeeld, van adem in een stille ruimte en aan het kind in mijn ziel zal ik zeggen…
Quicksilver2 september 2010Lees meer >

- Herinneringen van geest -

netgedicht
4.4 met 11 stemmen aantal keer bekeken 610
en jij mij onmerkbaar achterliet, in een driedimensioneel krachtveld, raakten onze gekwetste zielen de waarheid van het universum.…
Sabrina Bielac12 september 2010Lees meer >

de schaduw van een mens

netgedicht
2.9 met 17 stemmen aantal keer bekeken 767
het voelt vreemd aan, de vreemde die hij is ondanks het delen van de waanzin in het verleden, het slaan op ziel en huid, onherstelbaar zoals de pop die ik jarenlang in armen droeg wanneer ik het licht uitdeed om woorden met dezelfde adem te laten sterven nog droom ik, de ogen op mij gericht midden in het huis dat het water op de ramen…

Voor Helen

hartenkreet
4.7 met 31 stemmen aantal keer bekeken 1.104
Soms denk ik terug aan Amsterdam de stad waar ik thuiswas Mijn hart en ziel verkocht het vondelpark de gaasterplas De stad waar ik slenterde uit eten ging in oud zuid Het concertgebouw bezocht nachts op de wallen uit snuffelen op de Albert Cuyp Fietsen door de Jordaan Terrasje pakken op de Prinsengracht Het was een deel van mijn bestaan…
car28 september 2010Lees meer >

Sprakeloosheid

netgedicht
4.2 met 26 stemmen aantal keer bekeken 608
Ze zijn niet te vergelijken met de zachte kracht van universele ziele-intuïtie, waarbij sprakeloosheid de broosheid gaat overschrijden van klank en woord wanneer men zielewijsheid in stilte hoort.…
Katty1 oktober 2010Lees meer >

zwarte kraaien

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 462
bekijk mij, in afzondering en spreek dan kwaad ieder woord zal enkel naar mij leiden ik zal voor u staan, vol onmacht en naakt aanschouw wie ik ben, in ziel en 't strijden zo vreselijk nabij maar ook nimmermeer zuiver door het onbeschermde lijden zie naar uzelf en wat ik ontbeer waar u mij in het verstaan ontmoet slechts tijd beschrijft…

zwarte kraaien

netgedicht
3.3 met 15 stemmen aantal keer bekeken 629
bekijk mij, in afzondering en spreek dan kwaad ieder woord zal enkel naar mij leiden ik zal voor u staan, vol onmacht en naakt aanschouw wie ik ben, in ziel en 't strijden zo vreselijk nabij maar ook nimmermeer zuiver door het onbeschermde lijden zie naar uzelf en wat ik ontbeer waar u mij in het verstaan ontmoet slechts tijd beschrijft…

Zij die zich in haar schepping wakker droomt

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 534
Mijn atelier vormt de tempel waarin de muze woont Mijn tekentafel als altaar waar ik jou mijn ziel verbeeld Voorbij het mogelijk waarneembare der zintuigen De plek waar alleen nog rust, liefde en inspiratie geldt gelegen in de binnenstad waar de haven zijn verbrande schepen telt In een smeltkroes van culturen en waar de honger…

afscheid

netgedicht
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.262
Zo stil en bestorven het stoffelijke opgebaard de ziel verdwenen lichaam zonder haard sereen, onwezenlijk en toch echt de levendige herinnering je lach, je humor zorgzaam mens betrouwbaar en oprecht het gevecht was hevig je streed als gladiator vanuit je diepste wezen moedig en fier je wilde door echter, het leven zei tot hier…

Stadsgezichten I

poëzie
3.8 met 9 stemmen aantal keer bekeken 2.304
Als donkre ziel, waarin nog wanhoop gloeit, jaagt onvermoeid een automobiel door de nacht... Een horen lacht. 't Is laat, en de wind, vlucht door de regenstraat als een kind. -------------------------------------- uit: Parijsche verzen (1923)…
Dop Bles10 november 2026Lees meer >

Het cirkeldenken

netgedicht
3.8 met 12 stemmen aantal keer bekeken 801
van mijn luwte terwijl ik wolken beeldhouw uit steen zo adem ik grijs naar binnen ervaar de heerlijke smaak van genadeloos vergif ook al heb ik vaak verloren het kleurt toch de geur van overwinnen zo kan ik ook borsten in onbestemde omvang wellustig bekoren hoe weet mijn gedachte lelijkheid te overtreffen en toch een ziel…

soms, in de nacht

netgedicht
3.4 met 18 stemmen aantal keer bekeken 720
achter me reikt de verte tot aan het gehinnik paarden stijgen uit het weiland nog vol van nacht ik laat ze voorbij draven en zie hoe een bizarre zeewind kronkelt langs het zout dat bij volle maan werd gewonnen basaltrivieren banen zich een weg langs de ondergrondse waanzin van mijn ziel het waaien houdt op zoals het beeld van het water…

Over de troost

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 758
Want hij weet, en ik, ik leer dat geen deken ooit kan helen wat mijn ziel gehavend heeft. Zo is mijn troost ontwaakt en warmt mijn voelen, tot ik slaap……

Dag!

hartenkreet
2.3 met 14 stemmen aantal keer bekeken 2.654
Ik heb iets doen besluiten Zonder mijn hart en ziel Iets waarvan ik niet dacht Dat het mij moeilijk viel Ik zou zo graag willen Dat onze relatie anders was Waarin wij kunnen genieten Zonder enig tegengas Het blijkt niet te gaan Zonder een traan van verdriet Ik zou je willen vragen Alsjeblieft vergeet me niet Met pijn in mijn hart…
moniQ22 januari 2011Lees meer >

Zijn we vergeten?

netgedicht
4.7 met 10 stemmen aantal keer bekeken 852
door dreiging in verre landen welt de onrust op zijn we vergeten dat het as sneeuwde van verloren zielen die tussen hemel en aarde blijven zweven zijn we vergeten de hologige wezens die verdwaasd keken toen de vrede kwam hun "weten" diep weggestopt op een plek waar geen licht schijnt zijn we vergeten de woorden die toen gesproken…
lijda9 februari 2011Lees meer >

Valentijnig hart

netgedicht
3.0 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.002
Jij straalt een stortvloed van licht naar ontvankelijk zicht overgevoelig voor warmte jouw Valentijnig hart ontvangt en pijlt vlammig liefde toe blijft roodkloppend In de palmen van mijn handen brandend in de ziel niet één keer per jaar maar jaar in jaar uit dagenlang achterelkaar eeuwig symbool van het leven telkens puur…

Mirakel

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 675
Het schijnt dat ik loop als een eend mijn praten is beperkt tot gemompel op mijn voorhoofd een karbonkel waar heb ik toch mijn ziel beleend. Paladijnen knikken mij meewarig toe gniffelen zonder woorden boven hun strak gesteven boorden achter mijn rug roepen ze; koetje boe.…
rudy paans24 februari 2011Lees meer >

Peinzen in de nacht

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 529
wordt klein, de wereld comprimeert zich in gedachten die om de voorrang strijden binnen de stilte van verdwenen licht en raken aan zin en waarde van omfloerst bestaan dat zich verliest in nagedachten, rust hervinden drijft naar perspectief in oud gesproken woorden die alle eeuwen dragen, het biddend hart smacht naar Gods zon die ziel…
jan mul15 maart 2011Lees meer >

Ode aan een dichter

netgedicht
3.7 met 13 stemmen aantal keer bekeken 638
met woorden in zijn wereld haast roerloos slechts zijn lippen bewegen de ogen schuiven in stille gang achter glas in korset hij zucht zijn gedicht naar oplopende treden in de schaduw voetstappen verwijderd van beschijnend licht een karaf siert zijn verstilde mimiek klanken raken teder verspreid ik hoor meer de ziel…

Onder 't helder koele laken

poëzie
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.340
Als een lelie op het water Heeft mijn ziel zich uitgespreid Tot een nú-zijn zonder later, Bij het stilstaan van de tijd. Onder 't helder koele laken, Waar ik op de sluimer wacht, Lig ik tussen droom en waken Voor de drempel van de nacht.…

mijn muze

hartenkreet
3.3 met 13 stemmen aantal keer bekeken 1.100
Ik hou van jouw tranen en van jouw verdriet, ik hou van jouw ziel, die niemand ziet. Ik hou van jouw hart en van héél jouw zijn, ik hou van jouw liefde en van jouw pijn. Ik hou van je lichaam en van je gezicht je bent mijn muze, mijn minnedicht.…

Vleugelloze dans

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 669
ontrollende traan spat uiteen in een eeuwige glinstering van zwijgende woorden Ingehouden breekt de hemel uit zijn cocon in een vleugelloze dans en spreekt nimmer meer over het verschepen van zijn verloren geliefde * * * De aarde is als een ontheiligd altaar dat eindeloos kruipt door tijd en ruimte Het schuurt in haar ziel…

Met andermans rijkdom

netgedicht
4.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 517
schaar ik me ergens waar het licht geen bijval kent, het ontmoeten of het ontmoedigen ervan herkent de tijd die ik in mijn zakken draag leeg zoals de kruin waar geen vogel in rust is de ruimte onbeperkt aanwezig, geen afbakening die me kent al hoor ik wel het schreien van mijn lief, ze is me kwijt zegt ze ze houdt mijn hand en heft haar ziel…
elze6 juli 2011Lees meer >

De pijn van herinneringen

netgedicht
5.0 met 9 stemmen aantal keer bekeken 738
Als een mes, door vlees en botten, als een moker door gebeente en ziel, wat eens was, komt nooit meer terug. Nooit hoorde ik iemand zeggen: dat verlies wel meeviel!…
An Terlouw3 augustus 2011Lees meer >