7969 resultaten.
Largo bij sneeuw
netgedicht
3.4 met 13 stemmen
631 Mocht mijn ziel in deemoed drinken
van de winter, van de roos.…
Holbewoner
netgedicht
2.8 met 8 stemmen
534 Toen er een ziel kwam
in zijn nachtmerries,
en vleermuizen vlogen
bewogen door de nacht
las hij de brief van zijn moeder
liet tranen in hout branden
folterde zijn geweten
met schuldgevoelens
wilgentenen aan de rand
van het meer, dat spiegelde
herinnering vol oude poppen
verweerde weemoed in de nacht
met als slot het schimmenspel
van…
Heksenhand
netgedicht
4.8 met 30 stemmen
845 Ik zal jouw gedicht begraven
in de grote ego-kist
als je hem alleen kunt dragen
heb ik mij in jou vergist
met flarden van de buitenkant
is nooit een kern beschreven
gemanicuurde heksenhand
door ledigheid gedreven
grotesk gewauwel over kleuren
die jouw zilte ziel ontbeert
leidt ons blind door open deuren
waar het ik-tijdperk…
Jij
hartenkreet
4.4 met 23 stemmen
1.874 Je ziel spreekt tot de mijne,
laat alle dorre vlaktes verdwijnen.
Jij laat mij zien wie ik werkelijk ben en was,
niet duister en alleen, maar vol licht en voltallig als het groene gras.
Je bent als de aarde, vol groei en leven.
Je bent als het water, groots en verheven.
Je bent als de lucht, zo helder en zacht.…
tel tot
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
849 je gezicht
als het mooiste gedicht
de zachtheid
van je mond
je neus
je profiel
de tederheid van je ziel
de blik in je ogen
nog zo vaag
de klank van je stem
melodieus laag
de gedachte
aan de streling
van je hand
zo warm
jouw arm
jouw lichaam
dicht
tegen mij aan
jouw geur zweeft
in mijn dromen
van vergeten
gewiste beelden…
Perk is
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
495 net als ik de zoon van een dominee
en beiden verslaafden aan het dichtwerk,
dat omhoog voert tot in de hemelzee,
via wijze vrouwen, niet de kerk
die dood maakt wat zij claimt te doen,
niet de wereld die in onmin leeft,
maar via hun ogen, Mathilde toen
en anderen nu, wordt de ziel doorleefd
van wat het ware dichterschap toch is:
een grote…
Joie de vivre
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
597 als ik kon
zou ik je stem uit de vijver vissen
bemint op zachte snaren
vol van klanken in vrouwenoren
aan een stille blauwe hemel
wil ik je toezingen
jouw naam
geeft poëzie aan ‘t leven
dat laat mij geloven
langs de dreven van flora en fauna
van het seizoenbeeld, van adem
in een stille ruimte
en aan het kind in mijn ziel
zal ik zeggen…
- Herinneringen van geest -
netgedicht
4.4 met 11 stemmen
610 en jij mij onmerkbaar achterliet,
in een driedimensioneel krachtveld,
raakten onze gekwetste zielen
de waarheid van het universum.…
de schaduw van een mens
netgedicht
2.9 met 17 stemmen
767 het voelt vreemd aan, de vreemde die hij is
ondanks het delen van de waanzin
in het verleden, het slaan op ziel
en huid, onherstelbaar
zoals de pop die ik jarenlang in armen droeg
wanneer ik het licht uitdeed
om woorden met dezelfde adem
te laten sterven
nog droom ik, de ogen op mij gericht
midden in het huis
dat het water op de ramen…
Voor Helen
hartenkreet
4.7 met 31 stemmen
1.104 Soms denk ik terug aan Amsterdam
de stad waar ik thuiswas
Mijn hart en ziel verkocht
het vondelpark de gaasterplas
De stad waar ik slenterde
uit eten ging in oud zuid
Het concertgebouw bezocht
nachts op de wallen uit
snuffelen op de Albert Cuyp
Fietsen door de Jordaan
Terrasje pakken op de Prinsengracht
Het was een deel van mijn bestaan…
Sprakeloosheid
netgedicht
4.2 met 26 stemmen
608 Ze zijn niet te vergelijken met
de zachte kracht van universele ziele-intuïtie,
waarbij sprakeloosheid de broosheid
gaat overschrijden van klank en woord
wanneer men zielewijsheid in stilte hoort.…
zwarte kraaien
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
462 bekijk mij, in afzondering en spreek dan kwaad
ieder woord zal enkel naar mij leiden
ik zal voor u staan, vol onmacht en naakt
aanschouw wie ik ben, in ziel en 't strijden
zo vreselijk nabij maar ook nimmermeer
zuiver door het onbeschermde lijden
zie naar uzelf en wat ik ontbeer
waar u mij in het verstaan ontmoet
slechts tijd beschrijft…
zwarte kraaien
netgedicht
3.3 met 15 stemmen
629 bekijk mij, in afzondering en spreek dan kwaad
ieder woord zal enkel naar mij leiden
ik zal voor u staan, vol onmacht en naakt
aanschouw wie ik ben, in ziel en 't strijden
zo vreselijk nabij maar ook nimmermeer
zuiver door het onbeschermde lijden
zie naar uzelf en wat ik ontbeer
waar u mij in het verstaan ontmoet
slechts tijd beschrijft…
Zij die zich in haar schepping wakker droomt
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
534 Mijn atelier vormt de tempel
waarin de muze woont
Mijn tekentafel als altaar
waar ik jou mijn ziel verbeeld
Voorbij het mogelijk
waarneembare der zintuigen
De plek waar alleen nog
rust, liefde en inspiratie geldt
gelegen in de binnenstad
waar de haven zijn verbrande
schepen telt
In een smeltkroes van culturen
en waar de honger…
afscheid
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
1.262 Zo stil en bestorven
het stoffelijke opgebaard
de ziel verdwenen
lichaam zonder haard
sereen, onwezenlijk
en toch echt
de levendige herinnering
je lach, je humor
zorgzaam mens
betrouwbaar en oprecht
het gevecht was hevig
je streed als gladiator
vanuit je diepste wezen
moedig en fier
je wilde door
echter, het leven zei
tot hier…
Stadsgezichten I
poëzie
3.8 met 9 stemmen
2.304 Als donkre ziel,
waarin nog wanhoop gloeit,
jaagt onvermoeid
een automobiel
door de nacht...
Een horen lacht.
't Is laat,
en de wind,
vlucht door de regenstraat
als een kind.
--------------------------------------
uit: Parijsche verzen (1923)…
Het cirkeldenken
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
801 van mijn luwte
terwijl ik wolken
beeldhouw uit steen
zo adem ik
grijs naar binnen
ervaar de heerlijke smaak
van genadeloos vergif
ook al heb ik vaak verloren
het kleurt toch
de geur van overwinnen
zo kan ik ook borsten
in onbestemde omvang
wellustig bekoren
hoe weet mijn gedachte
lelijkheid te overtreffen
en toch een ziel…
soms, in de nacht
netgedicht
3.4 met 18 stemmen
720 achter me reikt de verte
tot aan het gehinnik
paarden stijgen uit het weiland
nog vol van nacht
ik laat ze voorbij draven
en zie hoe een bizarre zeewind kronkelt
langs het zout
dat bij volle maan werd gewonnen
basaltrivieren banen zich een weg
langs de ondergrondse waanzin
van mijn ziel
het waaien houdt op
zoals het beeld van het water…
Over de troost
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
758 Want hij weet,
en ik, ik leer
dat geen deken ooit kan helen wat mijn ziel gehavend heeft.
Zo is mijn troost ontwaakt en warmt mijn voelen, tot ik slaap……
Dag!
hartenkreet
2.3 met 14 stemmen
2.654 Ik heb iets doen besluiten
Zonder mijn hart en ziel
Iets waarvan ik niet dacht
Dat het mij moeilijk viel
Ik zou zo graag willen
Dat onze relatie anders was
Waarin wij kunnen genieten
Zonder enig tegengas
Het blijkt niet te gaan
Zonder een traan van verdriet
Ik zou je willen vragen
Alsjeblieft vergeet me niet
Met pijn in mijn hart…
Zijn we vergeten?
netgedicht
4.7 met 10 stemmen
852 door dreiging
in verre landen
welt de onrust op
zijn we vergeten
dat het as sneeuwde
van verloren zielen
die tussen hemel en
aarde blijven zweven
zijn we vergeten
de hologige wezens
die verdwaasd keken
toen de vrede kwam
hun "weten" diep
weggestopt op een plek
waar geen licht schijnt
zijn we vergeten de
woorden die toen
gesproken…
Valentijnig hart
netgedicht
3.0 met 9 stemmen
1.002 Jij straalt
een stortvloed van licht
naar ontvankelijk zicht
overgevoelig voor warmte
jouw Valentijnig hart
ontvangt en pijlt
vlammig liefde toe
blijft roodkloppend
In de palmen van mijn handen
brandend in de ziel
niet één keer per jaar
maar jaar in jaar uit
dagenlang achterelkaar
eeuwig symbool van het leven
telkens puur…
Mirakel
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
675 Het schijnt dat ik loop als een eend
mijn praten is beperkt tot gemompel
op mijn voorhoofd een karbonkel
waar heb ik toch mijn ziel beleend.
Paladijnen knikken mij meewarig toe
gniffelen zonder woorden
boven hun strak gesteven boorden
achter mijn rug roepen ze; koetje boe.…
Peinzen in de nacht
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
529 wordt klein,
de wereld comprimeert
zich in gedachten
die om de
voorrang strijden
binnen de stilte
van verdwenen licht
en raken aan
zin en waarde van
omfloerst bestaan
dat zich verliest
in nagedachten,
rust hervinden
drijft naar perspectief
in oud gesproken woorden
die alle eeuwen dragen,
het biddend hart
smacht naar Gods zon
die ziel…
Ode aan een dichter
netgedicht
3.7 met 13 stemmen
638 met woorden
in zijn wereld
haast roerloos
slechts zijn lippen bewegen
de ogen schuiven in stille gang
achter glas in korset
hij zucht zijn gedicht
naar oplopende treden
in de schaduw
voetstappen verwijderd
van beschijnend licht
een karaf siert
zijn verstilde mimiek
klanken raken teder verspreid
ik hoor meer
de ziel…
Onder 't helder koele laken
poëzie
3.4 met 5 stemmen
1.340 Als een lelie op het water
Heeft mijn ziel zich uitgespreid
Tot een nú-zijn zonder later,
Bij het stilstaan van de tijd.
Onder 't helder koele laken,
Waar ik op de sluimer wacht,
Lig ik tussen droom en waken
Voor de drempel van de nacht.…
mijn muze
hartenkreet
3.3 met 13 stemmen
1.100 Ik hou van jouw tranen en van jouw verdriet,
ik hou van jouw ziel, die niemand ziet.
Ik hou van jouw hart en van héél jouw zijn,
ik hou van jouw liefde en van jouw pijn.
Ik hou van je lichaam en van je gezicht
je bent mijn muze, mijn minnedicht.…
Vleugelloze dans
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
669 ontrollende traan spat uiteen
in een eeuwige glinstering
van zwijgende woorden
Ingehouden breekt de hemel uit zijn cocon
in een vleugelloze dans
en spreekt nimmer meer
over het verschepen van
zijn verloren geliefde
* * *
De aarde is als
een ontheiligd altaar
dat eindeloos kruipt door tijd en ruimte
Het schuurt in haar ziel…
Met andermans rijkdom
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
517 schaar ik me ergens waar het licht
geen bijval kent, het ontmoeten
of het ontmoedigen ervan herkent
de tijd die ik in mijn zakken draag
leeg zoals de kruin waar geen
vogel in rust is de ruimte onbeperkt
aanwezig, geen afbakening die me
kent al hoor ik wel het schreien
van mijn lief, ze is me kwijt zegt ze
ze houdt mijn hand en heft haar ziel…
De pijn van herinneringen
netgedicht
5.0 met 9 stemmen
738 Als een mes, door vlees en botten,
als een moker door gebeente en ziel,
wat eens was,
komt nooit meer terug.
Nooit hoorde ik iemand zeggen:
dat verlies wel meeviel!…