5664 resultaten.
SEGREGATIE
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
603 Ooit had Land of the Free een droom
Je kon er toekomstplannen stallen
Rijk worden, maar dat is vervallen
Het goud bleek schroot bedekt met chroom
Er is een top van welgesteld
Zich wijdend aan vergalopperen
De leider lijkt te dementeren
Is grof daagt uit en liegt en kwelt
Zijn stokpaardje; een kwade zaak
Hij hekelt donkere soldaten
Die…
De koestering
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
369 Wanneer het daglicht langzaam dooft,
en goud de verre kimmen raakt.
Buig ik in stilte even het hoofd,
terwijl de avond over ons waakt.
Ik zie je niet, maar voel je kracht,
als zonneschijn na een koude regen.
De tederheid die jij mij bracht,
kom ik in elk vergezicht weer tegen.…
Ware weelde
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
438 Echte rijkdom is geen berg met goud,
of alles wat je in je handen houdt.
Het is de rust die door je hoofd mag dwalen,
en niet de cijfers in je bankverhalen.
Het is de vrijheid die je dag bepaalt,
waarbij je tijd niet uit de klokken haalt.
Geen dure spullen die je leven vullen,
maar dromen die de stille uren hullen.…
Nanacht
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
295 De soldaten komen
plotseling, ze schieten
de straten leeg, wij
vechten niet, we schuilen
en kruipen door de kamers
We verbergen ons en
doorstaan de aanval, bang
te sterven dromen we
van dood en ellende
Smeulend wordt het stil
Slierten rook, honden
ruiken aan buiken
likken aan lippen
aan koud braaksel
in de goot, een gouden ring…
Binnenzicht
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
247 Geluk ligt niet in verre velden
niet in goud dat blinkt en wenkt
niet in wat de wereld zelden
zonder voorwaarden aan ons schenkt
Het woont niet in bezit of namen
niet in dagen zonder pijn
maar in hoe wij, stil en samen
met ons eigen kijken zijn
Een regenbui kan zacht verstoren
of de aarde vruchtbaar maken
hetzelfde water — anders horen…
Wat rijkdom niet kan kopen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
137 Geen goud kan terugbrengen
wat ooit vanzelfsprekend was:
een wandeling zonder pijn,
een hand die nog kan geven,
een stem die nog wordt gehoord.
Een sterk gestel is een stille rijkdom,
de kracht om te bewegen,
de ruimte om te ademen,
de verwondering om te zien
wat dichtbij gebleven is.…
Nachtwoud aan het oeverland
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
172 Het matte licht der rust daalt neer
waar gouden bladeren zachtjes sterven
ik zocht jouw blik nog éénmaal weer
om milde troost voor ons te werven
te lang bewaarde ik het zwijgen
uit diepe eerbied voor de plicht
terwijl de nieuwe wensen stijgen
naar 't nachtwoud in het oeverlicht
In droeve herfstwind van weleer
klonk reeds de echo van de…
mijn bloem
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
49 mijn
meeldraad en ontvangt haar stempel
de stem van verantwoordelijkheid
en is de ze kelk die me bevrijdt
van geuren die beelden tekenen
in een steeds terugkomend refrein
en hoe ze me verleidt al ware ze de
nectarjager en bestuiver in één besluit
brengt deze bijendans mij weer de
vaste grond en landen we samen
op het kleverige zoete goud…
Vluchtige nimf, waarheen zo snel?
poëzie
4.4 met 10 stemmen
4.364 Galathea, wacht u wel,
dat uw vlechten
niet en hechten
met haar opgesnoerde goud*
onder de takken van dit hout.
Wakkere nimfe, wendt en ziet
eens terdeeg van wie gij vliedt,
sneller dan de
herten van de
honden, die ’r* met open keel
volgen tot hun achterdeel*.…
Lenen is met economie van morgen terug betalen.
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
5.598 Het rond strooien van Emolumenten, aandelen, opties
en goude handdrukken komt vaak in het nieuws.
Erg rieel klinkt het ook niet om in een zwakke
economie met groot kapitaal te gaan gooien.
Over balken, want het gebouw is nog niet
helemaal af.…
Oude angst
hartenkreet
4.4 met 14 stemmen
1.932 jammer dat ik er niet echt van geniet
Je zegt ik laat je nooit meer gaan
ik durf mijn reserveringen niet los te laten
Het weerhoudt me om onbevangen tegenover je te staan
je hebt het heel goed in de gaten
Oude angst weerhoudt onze relatie van een reële kans
lieve Kudo ik wil er helemaal voor jou zijn
Door jou heeft de liefde voor mij nieuwe glans…
ZANGDRIFT
poëzie
3.4 met 11 stemmen
5.101 Hoe woelt de poëzij
In mij,
En haakt aan ’t licht te komen;
Als in ’t gebergte een volle bron,
Begerig naar de glans der zon,
Begerig uit te stromen!
Hoe voel ik mij omringd,
Omkringd,
Door beelden, geesten, schimmen
Van schoonheid, liefde, waarheld, kracht,
Me omzwevende in een halve nacht,
Waaruit een dag wil klimmen!…
Jantje
poëzie
3.9 met 18 stemmen
4.472 Jantje droeg
Vast moois genoeg:
't Was een jasje van fijn laken;
't Was een hoedje, rijk van glans;
En hij dacht jaloers te maken
Al de vrijers, al de mans.
Jantje zag
Met witte lach
Neer op al de boerenmaagden;
'k Wed, dacht Jantje in zijn waan,
Dat zij allemaal me vraagden,
Mocht een meisje uit vrijen gaan.…
Koning van het land..
hartenkreet
4.0 met 9 stemmen
941 Een glans in het meer,
het was haar beschermheer,
wederzien, vreugdelijk blij,
samen nog nooit zo dichtbij.
Hij nam haar gewillig mee,
door grote velden bloemenzee,
als koning van het land,
vroeg hij om haar hand.…
Haar hebbedingetjes
hartenkreet
0.8 met 4 stemmen
878 Vele dingetjes
Stomme dingetjes
Dingetjes met glans en koper
Moet en zal ze kopen.
En iedereen is een zwetende rug voor haar zonder waarde.
Maar daar is ze haar nooit bewust van
Haar man laat haar koud, hij is ook helaas koud dat moet verteld.
En hij heeft niets te vertellen en heeft al jaren geen ziel meer.…
Moeder gaat heen...
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
1.623 Haar ogen kregen dan een doffe glans,
ze verloor de tijd dan uit het oog,
en vond dat het leven
haar te snel voorbij vloog.
Schuifelend en soms op de tast
ging ze traag van haar zetel naar de kast
op zoek naar wat ze niet meer wist.…
Van zachte waatren.
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.457 onder 't groen getakte,
Zonnighel onder 't zonnespel;
Dommelzacht in den schaduwdommel,
Waar 't langs 't bruine huisje glijdt;
Vaagjes slaande met licht geschommel
Tegen des vondertjes vastigheid;
Even fronslend om een voetje,
Spiegelwiegelend het beeld
Van klein mensje, een kindersnoetje,
Waar veel warig haar om speelt;
Dan àl glans…
Van wis naar wijs is maar één letter meer
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
521 Waar blijft de kerstster uit de oosterkim
die hoofd en hart bijeenbrengt in dezelfde glans?
Wij zouden moeder Aarde nog gaan vermoorden.
Maar hé... er waart gefluister rond. Er komt een omslag;
niet even, maar langer dan een blauwe maandag!
Een beige Aurora speelt weldra zijn eerste akkoorden.…
Crooner in bad
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
649 Wég is de geleende woordenschat
en in zijn oogjes ligt de glans van een blijmoedig dier.…
Gedachten bij het graf van A.C.W. Staring.
poëzie
4.3 met 3 stemmen
1.118 De trots van Gelderland,
Wie braafheid en verstand
Met schone glans mocht sieren, -
Zijn levensdraad brak af;
Schonk hem de kunst laurieren,
Nu weeklaagt ze op zijn graf.…
Avondsterre
poëzie
4.7 met 3 stemmen
976 Als zij blozend blijde
Dartelt aan mijn zijde,
Tempert gij uw glans.
Van zo hel een luister
Houdt geen minnewicht;
Slechts in schemerduister
Wordt het zachtst gefluister
Ons het zoetst gedicht!...…
Waar de sterren van liefde bloeien
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
796 Alleen het licht van de liefde kan geven
de schittering van een onsterfelijke glans
zolang die in ons, de zin blijft van ‘t leven
geeft ze wie ons nabij zijn een eerlijke kans.…
Ooit
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
459 Tel grijze haren
hier en daar een glans of gloed
jong van geest, nog steeds
Wanneer ik bejaard ben, zou je mij vervangen
door een jonge lente zodat mijn zachte soepele huid en
kleine neus worden vergeten terwijl sproeten opklaren met de tijd
Weet je nog dat we elkaars handen vasthielden of mindere dagen omarmden.…
Hoe Venus de ziel beroert
netgedicht
2.8 met 18 stemmen
570 Ze danst met kleuren die het
leven een glans geven, vol rijkdom en warmte, waarbij haar schoonheid slechts tijdelijk lijkt.…
De kloof
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
555 Ik ben het gewone volk, zonder macht of glans,
Waar elke emotie het leven omarmt.
Een hart vol liefde, een ziel die danst,
Terwijl de hoger geplaatsten zich aan hun trots verwarmt.
Ze stijgen hoger, in torens van steen,
Maar ik weet wat ik droom, ik weet wat ik meen.…
Herfstwinden
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
25 Een laatste glans...
Schaduw dat daalt
Het lichaam verlaat...
Rijzende poolster...
de nacht die opstaat.
"Gewijde stilte in een bries,
frêle zielke dat zich laaft.
het verzeke dat blauwig blinkt,
't koor der klokken opspringt."
De schreeuwende meeuw roept:
'er is land'.
Leven heeft weer een waterkans.…
De jongen die ik niet liet zien
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
29 Ik wilde passen in een beeld
Ik dacht dat jij van vlotte jongens hield
van mooie woorden, zekerheid en glans
dus hield ik in wat werkelijk in mij leefde
en liet mijn hart niet toe aan een kans
Thuis riep ik verliefd jouw naam
Ik had je mee uit kunnen vragen
een bloem kunnen geven, zomaar, klein
Ik had je kunnen laten voelen
hoe bijzonder…
Een droom uit het zuiden
poëzie
5.0 met 1 stemmen
1.772 Die legde ze in een bedje
Van blaadjes, wit en kuis,
Toen zweefde 't luchtig tredje
Weer naar haar lichte huis.
Haar kleine fluiteliedjes
Vergat zij gans en al,
Haar lachen en verdrietjes
In morge' en avondval.
Daar stond het rozentuintje
Weer zwijgend en alleen,
De Meiwind roerde elk kruintje,
De Meizon lonkte en scheen.…
Deuntje
poëzie
3.2 met 5 stemmen
2.892 Als haar dan een lust bevangt,
zegt ze: ‘Jan, licht op uw zolen,
hippel luchtig, onbelaên.
Reine Liefd’ kan niet vergaan!’
Jan bestond zijn wijf te vragen:
‘Was het u al Reine Liefd’?’
Sijbrech zeide: ‘Ja ’t ontdieft!
Daarom moet gij mij verdragen
als ik lust heb wat te slaan.
Reine Liefd’ kan niet vergaan!’…
Het land lacht
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
771 Mieren kunnen niet anders dan marcheren
met hun bepakking op de rug
zetten ze geen stap teveel of overdwars
naar het nest waar ze hun voorraad leggen
voor koningin en vaderland, het land,
en het land ligt er maar, badend in de zon
de voeten lang, de tenen omhoog
en het haar groeit naar de wolken
alles wappert in de luchtige wind
en ze lacht…