606 resultaten.
Schimmenspel…
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
102 Gemoedelijke rust voor de spieren
dooft geleidelijk de innerlijke bron
wie al te lang zijn stilstand blijft vieren
wordt schimmenspel van wat hij ooit kon……
IN EENZAAMHEID.
poëzie
2.9 met 24 stemmen
4.160 In eenzaamheid, gedenk ik aan mijn Vader,
Mijns Vaders eenzaamheid,
Sinds Moeder is ter rust geleid,
En hem een dienstmaagd blijft, en niemand nader.
Veel kindren heeft hij, maar die op hun beurt
Reeds vaders zijn en moeders.
Nog eens verenen zich de broeders
En zusters om die doodbaar, zo betreurd.
Dan gaan ze uiteen.…
Keramiekkraampje op het plein
netgedicht
3.2 met 16 stemmen
1.688 splinters wel betalen
De schitterende scherven sneden
als sterren die fonkelen in het zicht
maar die hun neergang reeds beleden
en enkel nog bestaan uit licht
Van mijn gekrenkte trots ontdaan
heb ik het niet over mijn hart verkregen
de scherven daarna op te vegen
en ben geroerd weer heen gegaan
Niet al wat eindigt gaat kapot
Bij het geleiden…
Woluwe-Dal
poëzie
3.8 met 10 stemmen
2.985 De planten groeien, vredige gedachten,
heur stille wording onbewust;
en over de eerstigheid van alle dingen,
die 't een naast 't andre, elkander niet doordringen,
daalt, in geleidlijkheid, gedegen rust.…
Schimmig Licht
hartenkreet
1.6 met 5 stemmen
1.915 Vanuit het dal
van mijn verscheurde wezen
ver van het stralend licht
van zon en maan
schreeuwt iedere vezel
van mijn geteisterd lichaam
vol van vertwijfeling
nog steeds jouw naam
Dwars door de zwarte golven
van het duister
langs akkoorden
van verlatenheid en pijn
hoor ik
geleid door echo's van verlangen
jouw stem
als steeds terugkerend…
Turijn - Milaan
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
589 vanuit een half glazen geleide bolide kijk ik naar de koude kant
betonnen wormen kruipen over zwarte paden - met witte streepjes
ze zijn al gevuld met stromen heersbeestjes
doorhangende lijnen spannen van paal naar paal
naar paal, de grond is bevroren wit
laagjes water plaveien hun pad naar de Po
altijd vooruit altijd lager
van glinst’rend…
Kan pijn je leiden?
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
399 Je schetst contouren
strelend en scheurend
met universeel gekleurd
krijt op onbevangen linnen
en word je onzekere penseel
geleid door niet vaststaande
waarden, daarmee schep je een
naakt bestaan van onzekerheid,
ontdaan van alle eroderende
rozengeur en maneschijn als
contrast, de norm zit in het zelf
schenkbaar als oude wijn die de…
Geloven
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
454 Sommigen zien alleen niet dat ze onbewust blind door het leven worden geleid.
Ieder mens gelooft in zichzelf.
Het geloof maakt het verschil in wat wel en niet te verwachten.
Het is de taak van de mens die gelooft in boven.
De mens beneden laten zien.
Ieder mens heeft een ding gemeen.…
VRIJHEID SCHRIJDT VOORT
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
536 gezamenlijk strijd te voeren
tegen vorsten en keizer
die hun kleine bergland beheren
't Alpenrijk verlangt eigen heerschappij
door alle eeuwen heen
behoudt het Helvetische volk
de trots om zijn aard en kunde
aan heel de wereld te tonen
ondanks het geldwezen dat spreekt
in bijna geheel Europa
bij de geweldige bedragen
die door stroomkabels geleid…
De leefsfeer
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
680 heel voorzichtig
hebben wij onze
kinderen naar
een volwassenheid
geleid die zij en wij
voor ogen hadden
en dat met gevoel en
handen laten zien
en ook in daarmee
samen leren omgaan
wij delen de lach
als universeel in
een open uitnodiging
tot nader contakt
en ontdekking
spreken is construeren
en streven naar de
volmaaktheid in…
Wanneer de dag zich vouwt
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
410 En zo luister ik aandachtig
naar wat niet spreekt, een waakzame
aanwezigheid die blijft als alles dooft en de avond zich
geleidelijk ontvouwt, mij herinnerend wie ik ben in de luwte van de tijd.…
Wat de wereld fluistert
netgedicht
1.5 met 4 stemmen
121 In het vallen van de avond die
zich als een zachte sluier om alles heen legt,
voel ik hoe de dag geleidelijk terugwijkt en iets in mij open-
laat, een ruimte waarin ik hoor wat anders onopgemerkt voorbij zou glijden.…
Jantje met de klompen
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
799 Het heeft het leven gezocht
vaak met haast, in schroom
in al wat hij beleven mocht
in een ooit nog te schrijven
droom, door anderen weer verkocht,
beleefde het als gisteren wat
hij altijd wist, onbetwist de
afhankelijkheid door tijd beroerd
als rimpels door het leven en
als huivering over het water voer
werden beelden geleidelijk gewist…
knappende tak
netgedicht
4.7 met 15 stemmen
1.104 op het gras, nog nat van dauw
dwarrelt, uit de geleide groene kruin
als stervende zwaan, wel roestig bruin
een eerste blad van de plataan
zwermen spreeuwen, als èèn grote zucht
storten zich met z,n allen in de vlier
eten zich rond, kwetterend van plezier
dan trekken zij weg, hoog door de lucht
eikels in de dop, een wilde framboos
fel gekleurd…
ons lied opnieuw gezongen
netgedicht
3.8 met 27 stemmen
1.372 achter het riet van de rivier
heb jij mijn lief opnieuw ons lied gezongen
dat galmde over karrenspoor
en fluisterlokte door mijn oor
tot in de warme onderstroom
van passievolle kracht
waar na een lange nacht
van zien en van berouwen
wij elkaar opnieuw aanschouwen
geleid door grenzenloos verlangen
en de passie die we delen
in de veelheid…
Najaar III
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.253 III
'k Geniet met dankbaarheid de zachte dagen
En de geleidelijke gang der weken,
Waarin geen stoot de teed're rust komt breken,
Geen winterleed de najaarsstilte plagen.…
Dikkere lagen van vergetelheid
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
406 Hoor hoe ook nu voorbij de half kale
els en berkenbomen de lijster en merel
een mus de stilte geleidelijk doorbreken.
Weten zij en wij wellicht toch teveel
anderzijds juist echt vele momenten
veel te weinig over onwetendheid.…
De dood pleziert nog niet
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
596 Wat behelst onzegbaarheid,
als je al naar de randen van de aarde bent geleid,
daar waar het eerst pikdonker is en dan weer licht,
alles ook klaarheid geeft aan een echt open gezicht.
Niet als gebeiteld gelaat al gevat in marmer of leisteen
want ook jij, hoe zeg je dat, gaat nog niet elders heen.…
Verzengend
hartenkreet
2.0 met 5 stemmen
317 Ik hoef niet verder dan
de plaats waar mijn adem mij vindt,
waar koele schaduw zich geleidelijk verzamelt
onder de bomen, een vergeten zachtheid die nergens om vraagt.…
De trekvlinder
netgedicht
2.6 met 23 stemmen
109 Een rilling beweegt langs hun
broze lichaam terwijl zomerse warmte geleidelijk uit het land wijkt.
Hoog boven mij zweeft
een van hen die zich amper laat volgen
tegen het open blauw, maar ergens diep in mij
ontwaakt een verlangen om mee te gaan, zonder te weten waarom.…
Spelregels voor de nacht
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
27 Toch klinkt door elke roes een helder lied:
de doodsengelen komen ons geleiden;
wij strijden in de slaap, maar 't sterven vliedt,
en niemand vindt de vrede tussen beiden.…
Vertragen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
13 Wat ooit zo stevig en vol was, laat nu geleidelijk en voorzichtig los.
Wanneer de avond zich
spreidt over het glooiende landschap,
laat ik de dag bezinken, indruk na indruk. Niet alles
hoeft mee naar een nieuw seizoen. Sommige dingen mogen vallen.…
DOOD BIER, Heineken topman Maarten Schuurman plotseling overleden!
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
13 Evan Bogard
die morgen ook het orgel bespeelt
ik zag Cantorijleden foto's maken
ik sloeg het echter op in mijn gedachten
denkende aan de vele uitvaarten
zelf in het verleden georganiseerd en geleid
ik sloeg het op om aan deze hartenkreet
zeg maar smartenkreet toe te vertrouwen
DOOD BIER!…
Het eigen lied
poëzie
2.6 met 5 stemmen
1.286 O, lied, dat mij langs verlangen geleidde,
Dat mij geleidde langs boetende keer,
Zult gij tot mijne Dood mijn hart verblijden,
Met een vroom spel en een bezonnen leer?
Het eigen lied in 't eigen land te zingen,
En zalig drinken van zijn volle lust.
Eén is het lied van de herinneringen,
Van verlangen, van bezinning en rust.…
Diets
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
986 Voordat u denkt dat dit gedicht voor niets is
gaat eerst de zon op, gratis en
voor niets
ik spreek geen koeterwaals maar
simpel diets
geen e-bike taal maar dames-
herenfiets
een fatbike is voor mij
unisexfiets
Een babboekar lijkt wel een pipowagen
voor jong klein grut met mamaloe aan 't stuur
zo'n kiddybike is meer een
citycab
voor…
Auschwitz
hartenkreet
4.8 met 10 stemmen
933 Afgeslacht, nog erger dan beesten, vol met haat
werden ze ter slachtbank geleid.
Al die bange gezichten, wie?
Wie kan ze omschrijven?
Nog steeds wordt deze rivier gevoed,
nog steeds komen er nieuwe tranen bij, waar is het einde?
Nee hier kan ik niet dichten, hier zit ik op slot en voel
al die doffe ellende op mij rusten.…
DE WERELD IS EEN ZEE
poëzie
3.1 met 16 stemmen
4.602 Ons Here wilde ‘t zo,
gelukkig zijt gij, beiden:
en die u heeft gescheept,
zal zelve uw reis geleiden.
Voorspoedig zij de reis
het weder en de winden;
en moge uw vrouwe, en gij,
de goede haven vinden!
Dat wense ik u, van harte
en ziele toegenegen,
daarbij een volle vracht
van zoete kinderzegen.…
HET GESCHENK VAN MIJN VADER
gedicht
3.5 met 198 stemmen
67.746 Maar, toen ik hem zacht naar het bed geleidde,
wist ik
hoe een Engel, zingend, aanschreed achter ons beide.
Want moedig had mijn vader,
in mijn handen
afstand van daad en tijd gedaan.
Trots en wenend ben ik van hem heengegaan.
--------------------------------------------------------
uit het werk van Marnix Gijsen (1899 – 1984)…
Wat de toekomst brengen moge.
poëzie
4.3 met 58 stemmen
13.276 Wil mij als een kind behand'len,
dat alleen de weg niet vindt:
neem mijn hand in Uwe handen
en geleid mij als een kind.
Waar de weg mij brengen moge,
aan des Vaders trouwe hand
loop ik met gesloten ogen
naar het onbekende land.…
voor N.F. negen wetten
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
541 van me meester
ze sluiten me in
ze zullen verdwijnen
de vijver lonkt
of honger verleidt tot een zwanengang
naar het water
zwanen, ook de zwarte,
houden meer van elkaar
dan van mij, menselijk wezen
ik adem mijn beklemming uit
als een van hen
zijn kop naar het water draait
zacht kikkergezang zwelt aan
tot een krachtig kikkerkoor
geleidelijk…