Alle inzendingen over bloemen

5695 resultaten.

Sorteren op:

Ommen - Holten

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 432
armen Wanneer ik het tapijt betreed Nog nooit zoveel kleuren groen De Flexa kleurenwaaier Ik snuif de energie Ik proef haar aroma Kijk het moois naar binnen En voel de kracht Na iedere bocht een verrassing Een saluut van geknotte wilgen Het riet zwaait me toe Mijn hart dat naar me lacht Paarden grazen in het veld Vol met blauwe bloemen…

Moederweelde

poëzie
2.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.195
En het is mij een wonder, waarover ik zon, Hoe mijn hart, dat de wereld bevatten kon, Met de bloemen, de sterren, de maan en de zon, Ligt zo klein in die tengere wanden.…

zomerzotheid ( rijmelarij )

hartenkreet
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 796
verwachtte je al zo lang maar door de lange koude dagen, werd ik soms bang dat je te laat zou komen op een vroege morgen het is zo half in het jaar ben je er ineens, gekleed in zonnig geel, sta je daar ik heet je hartelijk welkom en vlij me op het gras jij gaat me nu verwarmen weg met wintertrui en das je glinstert over water de bloemen…
lijda24 juli 2011Lees meer >

Ik droomde

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 546
Wist ik dan bloemen, wind of regen? Bestond dat alles in oneindigheid? Geluiden, vormen, alles was mij vreemd. Traag was nu alles; voedzaam, onbenoemd, Ik at en dronk het tot ik was verzadigd, En spon mij in in herbeleven. Wat is het dat zich in mij roert en groeit, Is duur de zachtste adem van de tijd?…

Oost Indische kers

poëzie
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 2.010
Hij staat in 't zonlicht, in een vloed van bloemen, 't Verwarde kluwen van zijn kers te ontvlechten, En zorgzaam, wijl de hommels hem omzoemen, Helpt hij een stengel om zich vast te hechten, En iedre nieuwe, rood getroste slinger, Die hij bevrijdt van wie zijn bloei bedekten, Betast hij zoekend met voorzichtge vinger, En stoort de blinde…

Jij bent

poëzie
2.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.287
Ik ben de bruine, barre aard jij bent de Lent, die er bloemen baart. Ik ben het bos, zo dicht en donker — jij spat en speelt er als zongeflonker. Ik ben de droeve, dromerige hei — jij bent de purperen bloemekenssprei. Ik ben de mosplant, zwart en treurig — jij bent het viooltje, fleurig, geurig.…

En hoort uw hart

poëzie
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 2.045
Tracht in u-zelf berustend te geloven, aldaar ge uw hart, aldaar ge uw bloeme beurt, indachtig dat geen roos in de ijlte geurt.…

Ouder worden.

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 900
Ouder worden is de bloemen beleven ook in het verwelken, in rouw en vergaan. Ouder worden is je kruis leren liefhebben. Ouder worden is het gevoel voor spel, sluier en illusie langzamerhand verliezen. Ouder worden doe je uiteindelijk in grauwe en grijze kleuren. Ouder worden is moe worden van de politiek.…
cornil12 juli 2012Lees meer >

Ik heb een paar billen

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 936
Verwelken de bloemen. En verlies ik aan kracht. Een vrouw sloeg mij. Regen blijft stromen De nacht is ontij. Mijn billen zijn rood en ranzig geworden door moedertje tijd. Wat overblijft voor mij is kruis en kuis Een gestichtgezicht.Op mijn haar een luis. En een gedicht En de pijpenstelen verzachten mijn billen.…
cornil6 oktober 2012Lees meer >

Op een huid van Indisch goud

netgedicht
4.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 708
Het hart van deze bloem, van deze familie, breekt Het loof is reeds verkruimeld en de teint is al lang verbleekt Hier, in dit schemerhuis Hier, in dit lang verzwegen verhaal Hier, in dit vlakke Nederland…

Maria in Mei

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 687
Merelklanken helle vreugdetonen vieren dankbaar mooie avond in Mei, in mijn hart komt warme herinnering vrij vijf jonge meisjes dorpje in de deemstering veertien zijn we vrolijk zanglustig wandelen stevig gearmd Mariakapelletjes tegemoet crêpepapieren bloemen sieren het beeldje gekneusde rozenbloemblaadjes uit onze tuinen geuren vanaf…

Een zachte dood

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 561
motregen valt niet langer op straat maar etst nu schrammen in de ziel trekt blaren op muren van dit treurkalifaat paarse bloemen groeien op ijdele hoop het leven gaat altijd door zo heeft men mij verzekerd maar zachte hoop gaat vroeg of laat teloor…

O klamme koude

poëzie
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.055
O klamme koude, die me 't krimpend herte beklemt, en 't àl ontzielt en mijn gedachten, als bloemen, dor voor ze in de zonne lachten, doet nederbuigen onder 't lood der smerte, - doet nederbuigen in wanhopig smachten, zo droef, ach, o zo droef, tot haar verterte de tred des wandlaars, onbewust hoe 't herte toch pijnlijk krimpen kàn om al…

Niet-fragiel fragmentje uit een leven

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 924
Ik wou echt dat ik met jullie ogen nog kon kijken, zo vol verwondering: bloemen, huis en eiken. Mijn aandacht voor jullie zal niet verminderen. Jullie kijken mij bevestigend en onbevangen aan, met ogen die glinsteren, zonder oordeel. Zo te leven heeft wel degelijk zijn voordeel. Een mens die een kind kan zijn, is liefde en spontaan.…

Schoon

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 700
vergankelijkheid neem ik ontvangst van jouw muze met kleine gebaren omring ik de liederlijke lethargie van jouw ontheemde bestaan iets in de intensiteit heeft een vacuüm doen ontstaan terwijl ik ergens lig te denken begin jij moedig aan een trektocht en boeken blijven ongeschreven woorden staan dikwijls rechtop tussen vazen met horizontale bloemen…

Zomaar.

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 614
Snuiven op de geuren van bloemen en proeven een vredige sfeer. De hoge zomerzon schijnt op gras en water waar later neerstrijken zwanen maagdelijk wit die wij aanschouwen, terwijl aan de waterkant een visser zit soezend in de zon voor zich uit dromend.…
martin valk7 augustus 2013Lees meer >

De tijd staat niet stil

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 2.647
Geniet van vele mooie dingen: de zonsopgang, (want die is elke dag weer nieuw), de herfst die nu al nadert, de kinderwoorden en de bloemen, ook al blijven die niet duren. Voor de verjaardag van Margreet…
Adeleyd29 augustus 2013Lees meer >

Op school

poëzie
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.769
Het woelig meisje wendt zich om en gluurt naar gindse tuin, waar 't bieke honig puurt en zomerzonne blinkt op bloem en bes. Op de enge schoolbank zwiert de blonde tres. Hoe vaak heeft niet haar blik zich blind getuurd naar 't strookje blauw - de hof is hoog ommuurd -! - ‘Die blijde vogels! hen kwelt boek noch les!’…

Uitgeblust

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 529
In het blanco spreken vormt zich een stilte van on-uitgesproken taal, waardoor in reflectie de mooiste droom-ver-halen verschijnen die aan een nog ongekende illusie vorm gaan geven uitgroeiend tot een nog onbekende bloem.…
Katty15 oktober 2013Lees meer >

Eilandspolder.

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 612
Ik denk aan de vogels, de bloemen, het wuivende riet, rechte rijen van populieren. Ik denk aan de tuinen, de bootjes, de vrijheid, het uitzicht tot aan De Rijp. Ik denk aan de ringvaart, de molens, de sluizen, aan de krommingen in de dijk. Ik denk aan de nevels, de mist, de sluiers, de prachtige luchten boven het land.…

Testament

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 602
je wat muzikale noten na om het klavier in weemoed te stemmen een flesje droge wijn voor jouw keel en een zwembad om in te zwemmen ik geef je mijn natte kasteel geschikt voor een oordeel mijn eerste penseel gouden pink en vingerhoed je mag rekenen met mijn rekenmachine harken met mijn zilveren hart mensen ontzien met mijn moed bloemen…

- Klaarlichte dag -

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.333
ooit ontmoeten mensen teksten getypte of gespelde woorden elkaars liefde bloemen lezend in vergeefse pogingen, rozen.. muurgedichten op klaarlichte dag geschreven waar jij eeuwig hoort te liggen daar waar wij jou zullen vinden in persoonlijke teksten die je binden uiteindelijk ter rust gegaan...…

nooit meer

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 636
als het lichaam ballast wordt als je leeft van herinneringen enkel 'nooit meer' in het verschiet hebt nooit meer hand in hand met haar wandelen in het bos of langs het strand nooit meer met haar dansen, nooit meer bloemen voor haar plukken zelfs nooit meer , zon voelen op je huid wind in je haren malse regen of prikkelende vrieskou…

De stilte

poëzie
3.9 met 10 stemmen aantal keer bekeken 8.183
Zie de boom de paden tooien Rondom zijne stille voet, Laat uw ziel zich zo ontplooien En haar bloemen om zich strooien Uit een vroom gemoed. Leer u aan de stilte laven: Waar het leven u geleidt - Zij is uwe veil'ge haven, Want zij is de grote gave Van de Eeuwigheid.…

Lijnen van vloed

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 799
opeenvolging van liefde voor hare schoonheid die in 't azuur groeit Glooiend landschap met verkenning bergen, dieren speurend naar minimaal standaard Beter natuurlijk meer voor alles dat zijn grenzen uiteraard houdt Lijnen van vloed en horizon dus geen passer duldt Onze tijd van geslepen stenen hart door de wind van prachtig geurende bloemen…

Oktobervijver.

poëzie
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.072
Zijn 't blanke bloemen van magnolia? Of pluimen wit, de vleugelen ontvlogen Van vlottende engle' in blauwe hemelwâ? Zijn 't vlokken sneeuw uit puur-azuren hoogen Oktoberhemel, kondende ongenâ Van wufte koning Herfst en wordt nu logen 't Beloofde heil, dat leek mijn hoop zó na?…

Botsing met een vlinder

netgedicht
4.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 523
speels door ruïnes van mijn dromen waar alles donker is, verdord en stukgemaakt haar lange jurk is wit, haar ranke voeten bloot ze danst door alle kamers, in regen en in wind ze lacht naar mij en stift haar volle lippen rood 'ik ga je strelen', zegt ze, 'lief beschadigd kind' ze tekent met haar vingers figuren op mijn huid: zon, bloemen…

Primula veris.

poëzie
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.042
- Wacht, kleine bloem! in 't groen, dat u omgaf, Een luwer koelte en zoeler dagen af. Maar neen, uw lot is een vroegtijdig graf! - En 'k heb er vaak benijd, wie 't was gegeven Te sterven in de lente van hun leven.…

die mooie bank

hartenkreet
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 508
't Zand de bank op 't zand leeg was die opgezet kil toch warm wachtend daar de verschijning tussen de druppels van de fontein dauw verblinde, verbaasd kijken op het netvlies een focus om nooit te vergeten de middagzon versterkte het zien en voelen, ik zocht warmte van de bloemen die open gingen, vlinders van gelukzalig gevoel noch…

Volheid

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 728
Het rook er zo naar bloem en gras en nat en bloesem in de bomen een slingerpad van scherm in berm het koolzaad geel in 't groen als felle fijne franjes daarin het fluitenkruid als tere kant de kaarsen klaar van de kastanjes het water met bosschages aan de overkant.…