Alle inzendingen over zo koud

5946 resultaten.

Sorteren op:

's Levens reis.

poëzie
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.244
Hoor ginds, hoe, in 't ontbladerd bos, De roodborst zit en fluit; Toch viel zijn warme vederdos Door koude nachtvorst uit. Zo houde ook ons, hoe guur het zij, Een goed geweten warm en blij, En blijve altijd, Het lot ten spijt, Ons de opgeruimdheid bij.…

jouw gouden kooi

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 589
ik dacht ik vergeet jouw lach, ik dacht ik vergeet jouw bestaan, ik dacht ik vergeet gewoon wat ik in jou zag, maar ik weet beter nu ik jou daar weer zie staan, ik dacht die heeft alles om zich heen, die heeft alles al gedaan, maar jij voelt je van binnen zo koud en alleen, jij hebt maar een eenzaam bestaan, ach ja jij staat daar als een…
j.m.hofman.12 november 2017Lees meer >

Even rusten

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 472
Hier zijn wij blind genoeg om met de ziel te voelen al is het winter en koud hier worden wij warm. Loopt leven al mijmerend als honing gesmeerd niets loopt uit de hand, alles klopt in dit polderland.…

de rode ballon

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 677
dan vinden wij misschien ook vrede en rust om te delen met de mensen in het land de vlucht was riskant en vol angst maar ze volgden de ballon van hoop die, gedragen op de vleugels van de wind, voor het meisje uit de oorlog vrede zocht beland in Nederland, dit koude vlakke land, kwam de ballon naar het kind dat zó vrede, vrijheid en vriendschap…

als het regent in mijn ziel

hartenkreet
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 653
slaapdronken word ik wakker in de zetel, strompel dan voorzichtig naar de slaapplaats, waar ik dan iedere keer geconfronteerd word met een koude kamer en een kil leeg bed. gedachtes aan jou die komen spontaan telkenmale als ik mijn zwaar hoofd neerleg. mijn kussen wordt dan nat van zoute tranen wanneer ik liefdevol aan jou terugdenk.…

Steen

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 523
Ik word koud, kouder, lig zelf daar in de diepte – de bodem is onze rand van het leven en ik kan je niet volgen, ik wil je niet volgen, je juist terughalen, maar jij kunt hier niet meer ademen.…

Mormel

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 457
Stadskanaal was nooit royaal begiftigd met kunst of stedenschoon we maken een fout behoud toch tenminste die zijwand de Mona Lisa te mooi om te slopen het laat ons koud. Eind september een feit totale onverschilligheid voor iets wat zo mooi is alles moet plat we hebben het gehad met kunst en cultuur zinloos, te duur.…
Sjoerd Visser27 september 2020Lees meer >

(briefje aan) vladimir vladimirovitsj poetin

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 486
toen ik vanmorgen wakker werd hoopte ik tegen beter weten in dat liefde voor vrijheid en leven jou betere keuzes had gebracht dat jij niet decreten meer schrijft met de pen van haat en afschrik gedoopt in het bloed van oorlog toen ik vanochtend wakker werd in een wereld vol tranend verdriet dat voelt als een diep koud graf vond ik het tijd…

Dansen van weemoed

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 449
volop ge-één-tweet, gepasst, voorgezet En zeker gescoord Uit deze tijd zijn wij inmiddels teruggekeerd Naar hier Zeer gelukkig in de liefde, snijden en sorteren wij De mooiste bloemen, kleurrijk geheel Ongekend de vrouw die danste tot in eeuwigheid Werkelijk waar ongekend, zij alleen die ons hart verblijdt Met haar dansen van weemoed door koude…

Hoogtijdagen van de herfst

netgedicht
2.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 508
Het is opnieuw herfst: een tijd van verandering natuur toont haar vergankelijkheid met een diepe pracht, ik adem koude frisheid en rijke geuren die mij naar binnen keren, naar reflectie en groei. Hoe je het ook wendt of keert, het is een bijzondere verbondenheid die ik niet zomaar laat gaan.…
CB21 oktober 2022Lees meer >

De rivier

netgedicht
2.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 510
want mensen en bloemen konden er niet aarden Het was er verlaten en stil, omdat de vogels er hun stem niet konden vinden Het was een land dat altijd sliep, omdat ik dan mijn dromen kon leven De herfst werd er winter, de dagen werden nachten en ik bleef alleen Niets bewoog, zelfs de tijd bleef hangen, ook de laatste hoop verdween Het was zo koud…

Herfstbeleving

netgedicht
2.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 577
Zoals het leven in al haar facetten voorbijgaat, mijn haren worden grijs tot wanneer ik word gesluierd in een koude wintermist Maar, beste lezer, laten wij eerst de lof zingen van deze vruchtbare nadagen Klanken van mijmeringen en overpeinzingen echter ook nieuwe uitdagingen en groei.…
CB16 oktober 2023Lees meer >

Schrik

netgedicht
3.7 met 13 stemmen aantal keer bekeken 733
bangelijk ontzet noten kraken schrikbewind mamamia temperatuurschommelingen mentaal ingedrukt foob-gedicht Schrikbarend geboren binnensmonds verwoorden vallende klanken 't Evenwicht doet wankelen eivolle krenten schrikwekkend ontwaken gewichtig keffen beweren vreesachtig vleselijk beleven Ver-steven haren trillingen rillingen koude…
arensoog3 februari 2025Lees meer >

Passaggio

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 540
De wind ruist eeuwig in zuid-Kyrgyzstan Jalal Abad is niets dan berg en woud Het is er 's zomers warm en 's winters koud Een deerne trekt de stoute schoenen an Bij lentetooi in hellingrijke heuvels Ontwaakt er iets van zedenlichte dooi Zij gloeit en voelt zich ook van binnen mooi En zoekt gezelschap bij een zoon van Streuvels Ze kent…
Xander12 februari 2025Lees meer >

Behalve

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 365
behalve dat je er niet écht bent weet ik je hier wandel je glimlach en praat je hier, bij mij, in mijn hoofd in dat grote lege bed vol bloemen Behalve dat je niet hier maar mij her-innert innig weer herinnert dat je niet écht hier bent kan ik je elk moment weer bij me roepen hier, in mijn hoofd, en je hier weten bij me hier in mijn koude…

sinds die zwartgalligste nachten

netgedicht
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 420
noemen wilde om jezelf te overtuigen dat snappen niet om weten draait maar dat begrijpend voelen op één lijn staat met empathie terug naar de toren die tevoren niet zo uitgekiend was bedacht wat ik pas zag in de spiegeling van de vijver waar ik boven hing om de sterren op te schroeven die ten behoeve van voldoende valse faam een koud…
R.E.N.S.1 februari 2026Lees meer >

Chemische Mist

netgedicht
2.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 293
Koud porselein tegen mijn rug, voedsel dat kleeft aan vingers die nergens meer thuishoren. Daarna ga ik naar buiten, naar neonlichten en donkere kamers. Lichamen die in elkaar schuiven zonder gezichten. Ik kijk. Meer niet. Harten kloppen daar, maar het mijne blijft stil.…
Nathan14 april 2026Lees meer >

Onbezorgdheid

hartenkreet
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.431
." zij legde koude op mijn huid een orde in het wilde gras alsof begrijpen zonder ruit een echo was maar onbezorgdheid bleef bestaan een kind dat door de regen liep dat zelfs in breekbaar opengaan nog iets van eeuwigheid behield want wat is denken zonder zee zonder vallen van de nacht zonder een hart dat af en toe…

Solitudo

hartenkreet
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 421
van het hart, lag iets dat niet om macht vroeg, geen storm geen vuur dat woede droeg eerder de zachte tegenzin tegen het verlaten erin een zwak maar onverplaatst bestaan dat woordeloos bleef verdergaan naamloos bijna zonder vorm als winterlicht na zware storm een richting slechts een dun begin een trilling onder een koude…

De Blinde Man en het Laatste Licht

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 110
De rijst ligt koud op de kerkvloer, verlaten en miskend, ze raapt het op in eenzaamheid, aan niemand hier bekend. Zij leeft in een gister toen de liefde nog bleef, voordat de donkere schaduw over haar dromen heen zweefde. De wereld draait door, maar zij staat stil in de tijd, gevangen in herinneringen en een diepe eenzaamheid.…

Proost op de ondergang

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 133
de wereld staat in brand, zeggen ze, de gletsjers smelten in de gin-tonic van God, maar de kamer is koud en ik draai me nog een keer om. we praten aan de bar over morgen terwijl we de gaten in onze eigen schoenen negeren. we bouwen hekken om onze gazons en drinken goedkoop bier.…
Arnold Roodkop22 september 2026Lees meer >

Het stenen woud

netgedicht
4.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.535
De muren worden koud. Een kille huid van steen. Het omsluit ons. En de bomen? Een paar maar. Ze verliezen hun blad. Zonder haast. Ze kennen de tijd. Het verlies. Het sterft op het plein. In purper. Het zomergroen? Eerst zo dapper. Nu moe. Het trekt zich terug. Geen vlucht, welnee. Pure overgave. Aan de bittere grond. Berusting.…

ode aan mijn Kerstboom

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 0
De lampjes fonkelen als duizenden sterren, en brengen warmte in deze koude december. De piek staat recht, als een vlag op een toren, met trots en gratie zal hij de feestdagen bekoren. Zo kijk ik naar mijn boom, met een glimlach van oor tot oor, hij brengt me vreugde, zoals hij altijd al deed daarvoor.…

VERLANGENS NAAR BETER

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 530
Een schrale zon schijnt. Temperaturen voelen laag. Een wind meldt zich present. Kleding is zichtbaar winters. Lijfelijk contact blijft schaars. Voorkeur gaat naar protectie. Verlangens zijn er naar beter. Warmte wordt sterk gewenst, evenals genoeglijk aanraken.…

koude ogen

netgedicht
2.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 993
Zijn ijskoude blik priemt de minachting door mij heen hoe kan ik zacht blijven als hij mijn woorden stukslaat met het scherp van die lach -scherven eten immers vlees- de schaduw plukt hij uit het zonnigste van mijn zomer en verstikt mijn brave neus er tergend langzaam in telkens lik ik wonden schoon aan het licht in dit leven en zweven…

Koud blauwtje

netgedicht
2.8 met 20 stemmen aantal keer bekeken 3.281
Holle kassen blikken levenloos over ‘n blootgelegd schouderblad slechts bedekt door zwarte flarden geschroeid aan ’t helse hellevuur De zeis die zwijgend rust op bot druipt van bloedgestolde kreten geslaakt terwijl ‘t werktuig suisde in de handen van het creatuur Zijn stappen naderen slepend hunkerend strekt hij de armen kiest mij zwijgend…
sacrajewa6 augustus 2003Lees meer >

Koude oorlog

netgedicht
3.1 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.304
Elk glas heeft zo zijn dubbele bodem, dubbele betekenis, dubbel bedrog. Een veelkoppig monster dat leeft van gestolen dromen, verstopt achter een vizier van zwijgen. Hier ligt een man onder een doodwit laken te kijken naar een raam aan het eind van zijn hijgen. Donker ommuurt, verslagen in strijden. Verbannen naar daar waar zijn hoop-…

koud licht

hartenkreet
2.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.279
Vuur overviel ons als een dief in de nacht In brandende woorden want verleiding was haar macht Maar nu het licht me heeft bevrijd niet langer verdwaalt in dit boomloos woud Plant ik in verschroeide aarde mijn levensboom sterker en pril maar door het vuur ijskoud.…
A6 mei 2003Lees meer >

Koude oorlog

hartenkreet
4.1 met 18 stemmen aantal keer bekeken 1.500
De bittere kou die hen omarmt Het felle vuur dat hen een beetje verwarmt Het opgedroogde bloed op hun huid Er is geen weg meer hieruit harde klanken van gevuurde schoten Zoveel bloed wordt er vergoten De angst om te dichtbij te zijn Hun hoop is maar zo klein De dingen die ze zien staan op hun netvlies Hoe kunnen ze thuis leven met zo’n…
karlijn8 augustus 2004Lees meer >