33054 resultaten.
Ode aan mijn breekbaar-en-kwetsbaar
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
515 Als een tuin met bloeiende bloemen waar elk seizoen
voorbij zal komen of nog even blijft hangen op een laagje huid
Luister mee naar slagen in regelmaat en ritme van waar echo weerklinkt
Dat is mijn eigen hart, mooi stukje natuur waar ik helemaal van houd en blijf volgen.…
De pracht van een hart
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
551 Als een tuin met bloeiende bloemen waar elk seizoen
voorbij zal komen of nog even blijft hangen op een laagje huid
Luister mee naar slagen in regelmaat en ritme van waar echo weerklinkt
Dat is mijn eigen hart, mooi stukje natuur waar ik helemaal van houd en blijf volgen.…
de straat als lijkwade
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
458 ben ik je
kwijt, tja…niet verloren maar toch kwijt
( Rob de Nijs )
en opeens sta je naast me, jouw snuit
tegen mijn hand, jij die als enige de tijd
begrijpt en wellicht is het Nu voor mij
een obstakel maar voor jou een moment
van vele die zijn geweest en nog zullen komen
zacht zoemt mijn adem in jouw oor
en zeg ik dat ik van jou hou…houden…
De pracht van het hart
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
618 Zo kostbaar en kwetsbaar zij is, gevoelens en beleving
houden haar voortdurend warm dat voor ieder mens tot zelfs
natuurlijk wezen uniek en verschillend zijn, allemaal even waardevol
Voorzien van een glanzend laagje, jouw hart is altijd bij jou waar je ook bent.…
Op weg naar school
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
547 Geen gejakker en getoet,
maar gewoon rustig halt houden.
Voor een jongen,
gewoon omdat het moet.
Een grote open vlakte,
zwaluwen zwermen druk aan het zwerk.
Een meelfabriek,
arbeiders, alweer een uur aan het werk.
Het tempo ligt laag,
er is geen haast vandaag.…
vanaf een terras
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
478 in een gevederd mozaïek liggen
de gebakken stenen vlak in dof zand,
vanuit mijn zicht, vanachter een koffie
waaieren zij zich uit, de dorpsstraat in
aan het begin van wat voelt als mijn achterland
doorheen de bomen aan wederzijden
groeit mijn ochtend langzaam de morgen in
huizen houden de vergetelheid in stand
hier en daar nog statig,…
Liefdeskater
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
549 Dat ik me na een wijntje
geil gaf aan Trijntje,
dat was mijn allergrootste fout;
want door dat geintje
verloor ik haar van wie ik houd.
Dus, laat ons klinken,
en laat ons drinken,
laat ons maken de dubbele haan,
ik wil flink wijn gaan drinken
al komt er een kater achteraan.…
KREDIET, het zit opgesloten in mijn familienaam
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
486 innerlijke rust toe
Ik kan dan vreselijk geeuwen, gapen
Keihard boeren, het uit schreeuwen
Ik roep dan d’r uit, d’r uit
Weg met m’n ‘moeigheid ‘
Wat is de moraal van dit verhaal:
Blijf bij je zelf, bij je ‘eige’ IK
Ik ben druk, maar ga niet stuk
Ik ben creatief en bovenal lief
In het bijzonder voor m’n man
Kan niet zeggen hoeveel ‘houden…
noch blijft het dralen bij gisteren
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
537 red onze kinderen van dodelijke plannen
jaag de heksen weg
verberg de duivels in een doofpot
red de scheppingsorde
houd de man-vrouw praatjes vast
lokaliseer het kwaad
verjaag het onheil van de wereld
red de pletwals die vijandbeelden
in asfalt stampt
laat alles hetzelfde blijven
de wereld is eenvoudig
maar toen was daar een
kleurrijke…
Levenszee
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
554 Alle zeilen hijsen zodat ze wapperen in
de wind en op die manier me een bepaalde koers laat
varen zonder verdwaald te zijn doordat de hemel ook nog eens slaagt
om boodschappen zonder woorden te spreken die stuk voor stuk mijn hart warm houden.…
Luchtacrobaten in het ochtendlicht
netgedicht
1.7 met 7 stemmen
500 Verder zit een van hen op een lantaarnpaal
om alles scherp in de gaten te houden zodat ik me verbaas
en verwonder over waarom ze hier zijn, zijn ze de snelweg hoog in de lucht
kwijtgeraakt of brengen ze boodschap over dat herfst ons verlaat en winter gauw zal komen?…
Echo van eb
netgedicht
1.3 met 3 stemmen
477 Grijze leegte slaapt
golven zwijgen in de nacht
sterren houden wacht
Alleen, zo eenzaam voel ik mij bij eb
waar de horizon zakt, verzonken in slapend zand.
De lucht weeft tranen in wolken van grijs
en ik kraak, ik wacht op mijn liefste, op een hand.
De horizon zakt, verzonken in slapend zand.…
NIET DE EEUWIGE, MAAR DE TIJDELIJKE
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
672 Neen ik ben geraakt door de tekst
en met name de verwachting van God
het is niet God de eeuwige
het is de mens die zicht mag houden
van aangezicht tot vergezicht
dus niet de eeuwige, maar de tijdelijke
de levende hoedende mens onder elkander
die troost, een schouder kan geven
die ook een zegen, genade mag geven
een hand op ieders hoofd
even…
De kou als metgezel
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
521 De deuren zijn gesloten, de opvang een verre belofte,
regels als muren die hem telkens opnieuw buiten houden.
Zijn handen, verkleumd, voelen niet meer als de zijne,
de jas om zijn schouders versleten, een vergeefse bescherming.…
Oeps... Foutje
hartenkreet
4.0 met 7 stemmen
515 Het gaat zo diep, dat ik minder van mij houd.
Ik ben mijzelf kwijt,
alles proberen om het goed te doen.
Bij het fout doen van het kleinste
heb ik al spijt.
Dan ben ik kwaad op mijzelf,
wijs ik mijzelf compleet af
en wacht ik — met zweet onder mijn oksel —
op mijn straf.
Dus, het maken van fouten,
mag dat dan eigenlijk wel?…
Lentelicht
netgedicht
2.3 met 12 stemmen
527 Ik wandel traag door een tuin die
zich opent en sluit tegelijk, de geur van vochtige
aarde en lentelucht houden me stil. Er is geen verdriet in wat vergaat,
geen angst in wat komt, alleen het zachte weten: alles leeft op het ritme van loslaten.…
BEZUINIGINGEN OP DE GEHANDICAPTENZORG
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
632 Bezuinigen op de gehandicaptenzorg (1)
ja, je, maar dan ga ik op tot Gods altaren (2)
en bij leven zijn die altaren van Zijne Majesteit
en Hare Majesteit de Koning en de Koningin (3)
dan ga ik op en top formeel in processie
naar hun paleis, dat huis in dat bos (4)
want die zijn zo gemeend meegaand
met de gehandicapten, de invaliden (5)
dus daar houden…
Woorden plukken in een steekvlam
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
385 Niet van woede,
maar van verlangen
om je woorden terug te halen,
en ze tegen mijn borst te houden,
waar je nooit echt wegging.…
Ode aan de vlinderstruik
hartenkreet
2.0 met 7 stemmen
1.275 Elke bloem lijkt de zomer vast
te houden, een toevlucht voor vlinders die komen
en gaan, hun delicate lichamen glijdend door de lucht, terwijl de
geur van de bloesems zich vermengt met het zoemen van de levendige warme dag.…
de aftrap
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
371 op de maandag, vroeger de eerste werkdag van de week,
begint de ochtend met het vief houden van botten en spieren
op mijn leeftijd ben je daaromtrent wis en waarachtig geen leek
de jaren vragen zijn tol, net als een oud huis met kieren
en ik wil nog wat jaren mee, maar dan is bewegen een must
ik zit daarom in de kring der oudere wijzen uit mijn…
Onafhankelijkheid
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
277 Om met deur en lekkere man
binnen te komen vallen:
ik houd er wel van
een heilig huisje om te knallen,
al laat mijn buitenkant niets zien
wat niet binnen de veilige kaders
van ‘een welopgevoed meisje’ past;
jullie zullen verrast zijn,
als ik de onderkant van mijn tong
zou showen,
-of walgen,
dat hangt van je voorkeuren af.…
Waar het herfstbos ademt
netgedicht
1.4 met 9 stemmen
427 Wanneer schemerige nacht zich
vleit tegen onze stammen en schors, houden
we de wereld in zachte, eindeloze armen. Alles wat groeit, alles
wat sterft of verdwijnt, keert terug in het hart van het bos, eeuwig en mysterieus.…
‘vuurinslagen van genade’
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
290 Niets hadden zij te bieden,
zij verrieden een ieder die
zijn hart openstellen wilde;
hun gedragingen en daden
zonder rekening te houden
met wijze raden of gevolgen;
en allen voldeden tenminste
aan één der vrouwbeelden
door Semonides beschreven.…
aanbodsverrijking der waardencultuur
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
278 mensen in de rij gaan staan
voor diversiteit met eigenheid
de vrijheid om eigengereid te zijn
niet als kostenpost of terreinverlies
maar als aanbodsverrijking der waardencultuur
die kiezen voor het werkelijke verhaal
in een taal die eerlijk wereldlijker is
en wél degelijk
op fatsoen en weten gefundeerd blijkt
maak groen het nieuwe goud
houd…
TERUGVLUCHT MALAGA-AMSTERDAM
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
648 neen want je vliegt boven de wolken
11 kilometer boven land in de lucht
en je oordoppen houden toch de eentonigheid
van het zoemgeluid niet tegen
of je oren klikken dicht door de ijle hoogte
en ook moeilijk slikken wordt je deel
je neus slik ook nog vol en je moet niezen, proesten
dat onderonsje van
'ga maar lekker slapen'
is als een…
April
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
357 Ik zal doen alsof ik mijn rug weer recht kan houden,
ik zal lachen met kaken die kraken.
Je zult het zeggen zoals men dat zegt
wanneer iets niet meer brandt.
Met zorg gekozen woorden,
een hand op veilige afstand.
Ik dacht aan jou,
terwijl ik naar adem hapte.…
Over kinderen, liefde en dood.
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
314 Waarom verhult men zo fanatiek de dynamiek
van houden van, van liefde zonder schroom,
van intimiteit, seksualiteit en erotiek,
van een connectie, zo diep. Zo heel gewoon.
Waarom tonen wij slechts destructieve haat
en haar vazallen, voor wie wij allen knielen?…
Poeoeoeoeslief
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
303 Zeg,
waarom kunnen we niet gewoon
zonder verplichtingen
van elkaar houden
.. zoals we eigenlijk al stiekem doen?
Gewoon een beetje wat we nu hebben:
jij die met je pootjes-
over de schutting heen mijn tuin in waggelt
Om de échte ik een kopje te geven,
maar dan nu eens zonder dat gekrab.…
Antwoordapparaat
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
213 En ik vraag me af
wie nu naast je ligt,
wie jouw angsten wegjaagt
alsof ze geen plek houden.
Wie zijn hand op je legt
en gelooft
dat jij de knapste bent—
zonder te weten
hoe zwaar dat weegt.…
De wereld in ons huis
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
214 De muren van dit huis houden ons niet tegen.
Zij zijn de herberg waar de wereld landt.
We zijn thuis, en daarom zijn we overal.…