Alle inzendingen over adem

5143 resultaten.

Sorteren op:

Praag

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 597
Vanuit de diepte aangezogen stoot hij zijn adem uit om een versteende huig. Het is alsof een fluitspeler in de wind is neergestreken voor een dictaat van zijn aanbeden god.…

Jij, in de stilte van mijn dagen

netgedicht
2.4 met 11 stemmen aantal keer bekeken 567
Ik herken jou in de traagheid van de ochtend, in het ritme van mijn hart, in de blikken die iets langer blijven rusten, in de adem die zich aanpast. Wij bestaan niet in grootse gebaren, niet in schreeuwende verklaringen, maar in alles wat niet gezegd hoeft te worden om begrepen te zijn.…
CB14 februari 2025Lees meer >

Altijd aanwezig

netgedicht
2.4 met 13 stemmen aantal keer bekeken 784
In elk vallend blad hoor ik haar stap, in elk briesje haar adem, een schaduw van nabijheid, onzichtbaar en toch niet weg. Ik spreek in gedachten, vraag of ze luistert, of ze nog weet, of de afstand slechts een sluier is, dunner dan de sterrennacht.…
CB19 februari 2025Lees meer >

Dichter bij de polder

netgedicht
2.5 met 41 stemmen aantal keer bekeken 857
Windmolens spreiden hun armen terwijl koeien grazen in de adem van de eeuwige bries. Langs wilgen slingeren paden door het land waar het water de horizon raakt en ritme der seizoenen zich eindeloos herhaalt. Stilte wordt slechts verstoord door weemoedige klanken van een kievit of het gebrom van een tractor.…
CB12 maart 2025Lees meer >

Ongeschreven boek

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 477
Bezielde hersenen nemen de hand van de kunstenaar in zijn eenzame universum en tekenen een eenvoudig huis je bent in een andere wereld woeste rivieren kronkelen rond jouw verstilde adem dood onder de gestorvenen ligt het vlees van jouw leven te rotten in het kille graf De kunstenaar is in dit geval een man kaal zoals de kale boom…
mobar22 maart 2025Lees meer >

Weekimpressie

netgedicht
1.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 645
Verstikkende walm van kleurrijke voetzoekers beneemt mij de adem en slaat op de keel onttrekt het esthetisch gevoel aan mijn brein van harmonietinten in diversiteit Het maakt mij dood- en doodziek. Allicht!…
Scherzo22 maart 2025Lees meer >

De kunst van eenvoud

netgedicht
2.4 met 9 stemmen aantal keer bekeken 554
Ik hoef geen richting als ik verbonden ben met dit moment, waar zelfs adem zichzelf doet begrijpen.…
CB2 mei 2025Lees meer >

Universele Sterkte.

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 605
Azuurblauwe torenhoge einders lonken en wenken, schenken onvoorwaardelijk mild, zachtjes lief hebbend immer Oneindig weids veel belovend breedspectrum universum respecteert grandioos de grootse minus Wat je voor de minste van de mijnen deed, deed je om Mij, me steeds dankend indachtig, gigantische Liefde compleet Elk levend ademend wezen, uniek ook…

Waar stilte mij heelt

netgedicht
2.2 met 9 stemmen aantal keer bekeken 340
Vlinder op de knop verblijft in het bijna-zijn ik wacht op mezelf Ik voel de aarde ademen in kleuren die jij niet ziet, stilte tussen woorden weegt zwaarder dan geluid. Soms is één blik genoeg om mijn hart vol te laten lopen, en nog voordat de dag begint, ben ik al vol van leven.…
CB21 juni 2025Lees meer >

De Avonturen van Oek; De verlossende woorden

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 420
Ze voelden als het leven, de verlossende woorden; maar als adem bleven zij stokken. Waarop zij doelden, ’n verontrustend gevoel, zette aan tot het zoeken van scherpte om te zien. Met gezouten ogen starend naar een dor en wee land waar de einder verder reikt dan de tocht terug over zee.…
Stoker26 juni 2025Lees meer >

de orde van de ouderdom

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 444
ouder worden is niet enkel verouderen, maar vraagt een keuze zo men daartoe de ruimte wordt gegeven zelf zal men de geest moeten bevrijden van "het moeten", is de leuze alles wat van minder belang is of onhaalbaar blijkt, wordt uitgedreven maar wat telt is zelfstandig blijven ademen, doorgaan noemt men dat.…

Melkweg in de lucht

netgedicht
2.7 met 19 stemmen aantal keer bekeken 416
Melkweg in de lucht stil glijdt het licht door de tijd geen begin of eind Onder sterrenboog vraag ik niets en krijg alles een adem lang licht Liggend op mijn rug, gedragen door de draaiende aarde, strekt zich boven mij een rivier van glans — een boog van sterren, eeuwen onderweg, stil en helder, als een belofte die ons teder omarmt.…
CB29 juli 2025Lees meer >

Terug op eigen kracht

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 384
Niet alleen liep jij dit pad, met collega’s, werkgever die waakten en zonder haast of duw de ruimte gaven om op adem te raken. Want kracht schuilt soms in stilstaan, in vragen om pauze, in liefde voor jezelf – dit is geen verhaal van zwakte, maar van groeien, van leren, van helen.…

In het licht van de duinen

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 389
Tussen bloemen die zachtjes meebewegen in de fluisterende wind, vind ik kalmte om diep te ademen en te zijn, hier verdwijnen zorgen. Hier buigt het moment zich om mij, en smelt samen met mijn ademhaling. Er is een diepe stilte die spreekt zonder woorden, een zachte kracht die langzaam mijn hart opent en omarmt.…
CB31 juli 2025Lees meer >

Even buurten

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 555
scan ik mijn verzameld gerei en doe wat de starre robot zegt ik moet zeggen, het lukt niet altijd en word dan door 't personeel even met tik tik tok in de watten gelegd ja, overal wordt gewerkt aan zelfredzaamheid wel nu en dan met een betaalde mantelzorger gelukkig kan ik nog wel mijn honden uitlaten ooit zal dat samengaan met een ademende…

Echo van tijdloosheid

hartenkreet
2.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 518
Als hij opstijgt, kloppen zijn vleugels, niet gejaagd, niet haastig, boven de ademende vijver. Geleid door iets eeuwigs, een trilling die door mijn lichaam zindert en zacht blijft hangen, een fluistering van aanwezigheid.…
CB17 augustus 2025Lees meer >

De ochtendtrein

netgedicht
2.5 met 11 stemmen aantal keer bekeken 689
Ik adem de frisse lucht, die zich zacht over mij vouwt. De geur van vochtige stenen en nevel blijft hangen, terwijl ik uitstap—de ochtend zelf draagt me verder.…
CB28 augustus 2025Lees meer >

De verhuizing

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 295
Langzaam leert ze opnieuw ademen, haar handen weer leeg, maar open, haar hart zwaar, maar zacht. Want een nieuw begin is niet het vergeten, maar het dragen van alles met een beetje licht in de ogen en bloemen in de handen.…

‘vuurinslagen van genade’

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 290
De scherpste zinnen vormen; een droomvrouw tevoorschijn beitelen uit ivoor; zij die hoort met schitteringen overstelpen; juwelen van jewelste, cadeaus, van nooit eerder bedachte taal; smeken om leven bij Aphrodite, dat ideaalbeeld adem te geven; als goden op de aarde te staan.…
R.E.N.S.3 november 2025Lees meer >

Het ritme van holbooggewas

netgedicht
2.8 met 11 stemmen aantal keer bekeken 387
is bezie dan de mens in zijn eenmaal en andermaal immer veranderend cameraspiegelend perpectiefwisselend interactief tot de verbeelding sprekend denkraamverhelderend 'noli me tangere' zieltjes confronterend GROTEMENSENVERHAAL de mens die zichzelf zoekt zonder vergrijzen zich te verliezen door tot vervelens toe voor adem…

De zachte stroom van tijd

netgedicht
2.3 met 10 stemmen aantal keer bekeken 430
Koude lucht hangt zwaar boven de mistige oevers, vocht en aarde vermengen zich tot één adem, terwijl de beek haar ritme legt in het glooiende landschap, en ik voel hoe mijn gedachten meestromen.…
CB1 december 2025Lees meer >

Mien Dobbelsteen

netgedicht
2.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 448
hemel Hoe vaak heb je nou weer gegooid, O ZeeBee als zwevende wentelteef met geestverwanten op heksensabbats, een gelaarsde kater een sprokenzegger uit de middeleeuwen een meerval, nog niet uitgestorven leeuwen en rariteitensnuiters op sterk water die nooit zijn verschenen in de avondkranten En kom je met al je vriendinnen op adem…

Wintertafereel

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 302
De adem hangt als dunne mist, hoog boven het bevroren meer. Elk hart dat even iets mist, voelt rust die glijdt, sereen en teer. De wind schuift langs de kale takken, een echo door het doffe hout. Een kraai trekt schaduwen in vlagen, verdwijnt in ’t winterse geluid. Sneeuw bedekt het pad, het dorp, als fluistering van vergeten tijd.…

Rouw in de polders

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 421
De reiger staart naar ’t water, dood en stil, geen spiegel meer van ogen die mij aankeken, geen stem die fluistert “blijf”, geen adem meer, alleen de leegte die mijn borst verscheurt.…

Strabismus

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 339
Elke adem herhaalt een stelling die niemand meer verdedigt. Ik kneus een vlieg en krijg een prijs voor morele helderheid. Het publiek staat op. Ze zingen over kracht in capsulevorm. Ik buig. Mijn helm is van karton. Mijn baard van rook. De grond onder mijn voeten is montage. De sneeuw is geluidseffect.…
Nathan23 februari 2026Lees meer >

Waar het winterbos ontwaakt

netgedicht
1.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 365
Het ademende woud rekt zich uit na zijn lange winterslaap en in deze tedere overgang ontstaat een nieuwe samenklank. Stilte verschuift naar het eerste geluid, de belofte van mildere dagen die de kou langzaam verdringen.…
CB27 februari 2026Lees meer >

Ochtendsonate

netgedicht
2.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 391
Ik adem de zuivere klanken in tot onrust in mij bedaart, en de ochtendsonate een anker wordt voor de nieuwe dag.…
CB22 maart 2026Lees meer >

Is liefde dan een machteloos erbarmen?

netgedicht
3.4 met 8 stemmen aantal keer bekeken 229
Haar adem is een broze vrede, een land waar ik de grens niet van herken. Zij is naar verre verten afgeleden, terwijl ik hier de wachter van de wanhoop ben.…

Ons lijkt voortaan ik alleen

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 316
mooie, donkere jongetjes Totdat we onszelf  weer in de spiegel zien onze diepe rimpels en bakkebaarden onze uitgezakte wangen die onbeleefde onderkinnen wanneer we niet meer bedenken of hij bestaat, in het echt twijfelt die grote man daar op de wolk totdat we onszelf herstellen uit weemoedige moerassen vertrokken nog eenmaal verse adem…
mobar14 april 2026Lees meer >

Luchtige dromen

netgedicht
3.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 381
Het duister der avond verzacht wat door dagen niet is te dragen, daar hoor je nog de oude vragen onder het ademen van de nacht. Soms komt het gevoel terug in luchtige dromen.…