5126 resultaten.
‘vuurinslagen van genade’
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
290 De scherpste zinnen vormen;
een droomvrouw tevoorschijn
beitelen uit ivoor; zij die hoort
met schitteringen overstelpen;
juwelen van jewelste, cadeaus,
van nooit eerder bedachte taal;
smeken om leven bij Aphrodite,
dat ideaalbeeld adem te geven;
als goden op de aarde te staan.…
Het ritme van holbooggewas
netgedicht
2.8 met 11 stemmen
387 is
bezie dan de mens
in zijn eenmaal en andermaal
immer veranderend
cameraspiegelend
perpectiefwisselend
interactief tot de
verbeelding sprekend denkraamverhelderend
'noli me tangere'
zieltjes confronterend
GROTEMENSENVERHAAL
de mens die zichzelf zoekt
zonder vergrijzen
zich te verliezen
door tot vervelens toe
voor adem…
De zachte stroom van tijd
netgedicht
2.3 met 10 stemmen
430 Koude lucht hangt zwaar
boven de mistige oevers, vocht en aarde
vermengen zich tot één adem, terwijl de beek haar ritme
legt in het glooiende landschap, en ik voel hoe mijn gedachten meestromen.…
Mien Dobbelsteen
netgedicht
2.0 met 6 stemmen
448 hemel
Hoe vaak heb je nou weer gegooid,
O ZeeBee
als zwevende wentelteef
met geestverwanten
op heksensabbats, een gelaarsde kater
een sprokenzegger uit de middeleeuwen
een meerval, nog niet uitgestorven leeuwen
en rariteitensnuiters op sterk
water
die nooit zijn verschenen in de avondkranten
En kom je met al je vriendinnen
op adem…
Wintertafereel
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
302 De adem hangt als dunne mist,
hoog boven het bevroren meer.
Elk hart dat even iets mist,
voelt rust die glijdt, sereen en teer.
De wind schuift langs de kale takken,
een echo door het doffe hout.
Een kraai trekt schaduwen in vlagen,
verdwijnt in ’t winterse geluid.
Sneeuw bedekt het pad, het dorp,
als fluistering van vergeten tijd.…
Rouw in de polders
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
421 De reiger staart naar ’t water, dood en stil,
geen spiegel meer van ogen die mij aankeken,
geen stem die fluistert “blijf”, geen adem meer,
alleen de leegte die mijn borst verscheurt.…
Strabismus
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
339 Elke adem herhaalt een stelling
die niemand meer verdedigt.
Ik kneus een vlieg
en krijg een prijs
voor morele helderheid.
Het publiek staat op.
Ze zingen
over kracht in capsulevorm.
Ik buig.
Mijn helm is van karton.
Mijn baard van rook.
De grond onder mijn voeten
is montage.
De sneeuw is geluidseffect.…
Waar het winterbos ontwaakt
netgedicht
1.4 met 7 stemmen
365 Het ademende woud rekt
zich uit na zijn lange winterslaap en in deze
tedere overgang ontstaat een nieuwe samenklank. Stilte verschuift
naar het eerste geluid, de belofte van mildere dagen die de kou langzaam verdringen.…
Ochtendsonate
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
391 Ik adem de zuivere klanken in tot
onrust in mij bedaart, en de ochtendsonate een anker wordt voor de nieuwe dag.…
Is liefde dan een machteloos erbarmen?
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
229 Haar adem is een broze vrede,
een land waar ik de grens niet van herken.
Zij is naar verre verten afgeleden,
terwijl ik hier de wachter van de wanhoop ben.…
Ons lijkt voortaan ik alleen
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
316 mooie, donkere jongetjes
Totdat we onszelf
weer in de spiegel zien
onze diepe rimpels en bakkebaarden
onze uitgezakte wangen
die onbeleefde onderkinnen
wanneer we niet meer bedenken
of hij bestaat, in het echt twijfelt
die grote man daar op de wolk
totdat we onszelf herstellen
uit weemoedige moerassen vertrokken
nog eenmaal verse adem…
Luchtige dromen
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
381 Het duister der avond verzacht
wat door dagen niet is te dragen,
daar hoor je nog de oude vragen
onder het ademen van de nacht.
Soms komt het gevoel terug
in luchtige dromen.…
Vlinderdans
hartenkreet
1.3 met 3 stemmen
241 Zachte ochtendlucht
twee vlinders cirkelen zacht
over het groene gras
In de zachte ochtendlucht
bewegen ze, twee vlinders die elkaar
voorzichtig naderen, hun vleugels licht als adem
over het gras, en ik volg hun vlucht met een stille verwondering.…
De weegschaal van Lessius
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
160 Soberheid is de grond, het trage ademen,
de as waarop een broos gezond zijn draait;
de maat die rust brengt in de overvolle geest.
Ik weet het wel, ik ben die wet toegedaan,
als een reiziger die droomt van vaste grond.
Maar de wereld is een warme, open hand
vol zoete vruchten, zwaar van herfst en sap.…
Melkzuur en marmer
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
248 Adem zoekend die er niet meer is.
Dit is geen overwinning.
Dit is een lichaam
dat zichzelf overleefde —
voor een paar tellen,
lang genoeg
om geschiedenis te worden.…
Stemmen uit Amsturia
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
79 De straten ademen in grijs en groen,
waar yuppen aan hun dure koffie nippen,
terwijl de armoede haar best moet doen
om door de mazen van de stad te glippen.
Een omgedraaide pas, een haperend brein,
de geur van bonen in de vroege middag.
De dromen van de straat zijn vaak heel klein:
een tweedehands bankstel en een milde lach.…
Herfsthart
hartenkreet
4.6 met 5 stemmen
502 voor iemand die smacht naar alleen al de naam
Liever adem ik jouw sporen in
nagelaten in onwetendheid en onschuld
dan als een dwaas ergens op zoek te gaan
mijn respect kent de regels van afstand
mijn koperen handen reiken naar vergane zomers
ik droom zo'n heel klein oktoberblaadje
dat zich ooit in jouw boom bevond
daar waar jij op uitkeek…
Wat de aarde blijft dragen
netgedicht
2.6 met 18 stemmen
7 We ademen dezelfde lucht als wat hier achterblijft,
en herstellen stap voor stap wat even is vergeten.…
leven smaken, smaken rozen, leger spreiden, spreiden zacht,
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
158 Wonderschoon, schoon aanschouwen, krachtig opwijst, opwijst naar omhoog,
omhoog naar vertrouwen, vertrouwen dat hij leeft, leeft en geeft, geeft leven,
uit doden weergeeft, loov, loov hem, adem, adem heeft, zoek hem, zoek in noden.…
Droomwereld
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
874 Het staccato van sonoor
Trommelende trommels laat
Mijn hand
Gehoorzamen
Mijn onzichtbare penseel bespeelt
Achteloos maar ritmisch
Het denkbeeldige
Kleurenpallet
De wereld vervaagt en
Beleeft zijn avonturen
In andere
Dimensies
Mijn fresco zal ieders
Adem ontnemen, trommels
Trommelen onverdroten
Voort
De bergen die ik
Ontwaar vereeuwig…
herfst en zomer
hartenkreet
4.3 met 18 stemmen
2.362 jaren niet
maar schaamrood beslaat
zijn oude lijf
dat gestaag verjongt
onder eindeloos zacht strelen
en de warmte van haar mond
in gedachten wil hij
geen seconde verliezen
weldra moet hij gaan
om onverdacht thuis te komen
in zijn armzaligheid
plagend beroert zij
zijn lang vergeten plekken
en zijn verhitte oren
die zij, zachtjes ademend…
Bevlogen heks
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
651 geestdrift, het visioen en zijn kroon
De dolk kortwiekt de lokken
Elk aanlokkelijk spoor word gewist
beschermd tegen de dolle drift
van schildknaap en bastaardzoon
de hoon van schriftgeleerden
die haar in een kruisverhoor
tot hun stram geloof bekeerden
Dit ketters kind lijkt verdacht veel op een heks
Ze schenkt de troepen hun tweede adem…
Golven van karmijn
netgedicht
2.1 met 10 stemmen
5.756 wimpersluimer
verweven droombeelden met wolken paarse wentelingen
tot witte wattenbollen verkleven; in een diepe slaap verstillen
de kolkende ziel weekt van zijn om zich bevrijd te verheffen
Deinend in een glooiende zee van vernevelde glinsterende slierten
die bundels maanstralen plooien tot volle zeilen van de nacht
voortgedreven door ademende…
Wachters
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
609 langzaam ontdooit het bevroren water
restanten ijs hangen met hun laatste houvast nog
in de stijve riethalmen die dor overeind zijn gebleven
de winter wijkt met tegenzin
en laat met name in de nachten
zijn ijskoude adem het land geselen
kale bomen met naakte takken weerstaan
ontdaan als zij zijn van hun zware bladerlast
als wachters al die…
Wachters
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
566 langzaam ontdooit het bevroren water
restanten ijs hangen met hun laatste houvast nog
in de stijve riethalmen die dor overeind zijn gebleven
de winter wijkt met tegenzin
en laat met name in de nachten
zijn ijskoude adem het land geselen
kale bomen met naakte takken weerstaan
ontdaan als zij zijn van hun zware bladerlast
als wachters al die…
VOL NAALDEN VLIEGT DE LUCHT
poëzie
3.6 met 15 stemmen
2.910 - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -
priemend ijsgekertel - priemvormige ijskristallen
met de asemtocht - met de adem
't haargespertel - verwarde neushaartjes
temt - hindert
locht - lucht
spree - sprei
‘t zij waar ge uwe ogen vlucht - waar je ook je ogen laat gaan
snee - sneeuw
gesnoeid - snijdend aangewaaid…
Wat maakt het uit om vrede (alleen de crimineel en de gek...)
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
973 Wat maakt het nu uit welke God ons nu zegent,
want iedere God zorgt ervoor dat het regent,
dat we kunnen ademen, dat de zon zal schijnen.
Dat we leven en sterven, dat wolken verdwijnen.
Alleen de crimineel en de gek zullen oorlog willen,
omdat hun honger naar de macht niet valt te stillen.…
Als de zomerwind...
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
1.391 gedrilde hond lopen
Gooide ik mijn staf in de haard
Als de zomerwind onder onze kleren speelt
Rolt het fortuin, munt na munt
In onze gescheurde zakken
Dan gist de aarde
Dan wentelen we ons in de hitte
Pulkend aan de gore knopen van gisteren
De rafels van onze broekspijpen vlechtend
Als de zomerwind onder onze kleren speelt
Een gunstige adem…
Jij ontsteekt de nacht
netgedicht
3.0 met 12 stemmen
2.218 De schemering is de nacht aan het rijpen
als ik ontwaak door een vleug gordijnen tocht
waarna het afscheid nemen van een voldane mug
zich uit in een verwoed krabben over de rug
van mijn hand waarmee ik je adem heb verzocht
het ritme van mijn strelingen aan te grijpen
Een licht ontsnapt van de overloop
nestelt zich in de kartelrand gevlochten…
verlangen
hartenkreet
4.7 met 17 stemmen
13.673 Verlangen naar
die woensdagochtend
de blik in je ogen smelt tegen mij aan
gepassioneerd zoeken smachtende lippen
open adem stokt,
hartslag versnelt
armen verraden
het dubbelzijdig verlangen
te lang die hunkering
zacht prikkelt je tong alle gevoelens
ik voel de siddering bij het
schuiven van je lichaam
als golven rollend op de kust
je…