5005 resultaten.
sinds die zwartgalligste nachten
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
420 noemen wilde
om jezelf te overtuigen
dat snappen niet om weten draait
maar
dat begrijpend voelen op één lijn staat
met empathie
terug naar de toren
die tevoren niet zo uitgekiend was
bedacht
wat ik pas zag
in de spiegeling van de vijver
waar ik boven hing
om de sterren op te schroeven
die ten behoeve van voldoende valse faam
een koud…
Chemische Mist
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
293 Koud porselein tegen mijn rug,
voedsel dat kleeft aan vingers
die nergens meer thuishoren.
Daarna ga ik naar buiten,
naar neonlichten en donkere kamers.
Lichamen die in elkaar schuiven
zonder gezichten.
Ik kijk.
Meer niet.
Harten kloppen daar,
maar het mijne blijft stil.…
Onbezorgdheid
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
1.431 ."
zij legde koude
op mijn huid
een orde in het
wilde gras alsof
begrijpen zonder ruit
een echo was
maar onbezorgdheid
bleef bestaan
een kind dat door
de regen liep
dat zelfs in breekbaar
opengaan
nog iets van
eeuwigheid behield
want wat is denken
zonder zee
zonder vallen van
de nacht
zonder een hart dat
af en toe…
Solitudo
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
421 van het hart,
lag iets dat niet
om macht vroeg,
geen storm geen
vuur dat woede
droeg
eerder de zachte
tegenzin
tegen het verlaten
erin
een zwak maar
onverplaatst bestaan
dat woordeloos
bleef verdergaan
naamloos bijna
zonder vorm
als winterlicht
na zware storm
een richting slechts
een dun begin
een trilling onder
een koude…
De Blinde Man en het Laatste Licht
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
110 De rijst ligt koud op de kerkvloer, verlaten en miskend,
ze raapt het op in eenzaamheid, aan niemand hier bekend.
Zij leeft in een gister toen de liefde nog bleef,
voordat de donkere schaduw over haar dromen heen zweefde.
De wereld draait door, maar zij staat stil in de tijd,
gevangen in herinneringen en een diepe eenzaamheid.…
Proost op de ondergang
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
133 de wereld staat in brand, zeggen ze,
de gletsjers smelten in de gin-tonic van God,
maar de kamer is koud
en ik draai me nog een keer om.
we praten aan de bar over morgen
terwijl we de gaten in onze eigen schoenen negeren.
we bouwen hekken om onze gazons
en drinken goedkoop bier.…
Het stenen woud
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
1.535 De muren worden koud.
Een kille huid van steen. Het omsluit ons.
En de bomen? Een paar maar.
Ze verliezen hun blad. Zonder haast.
Ze kennen de tijd. Het verlies.
Het sterft op het plein. In purper.
Het zomergroen? Eerst zo dapper.
Nu moe. Het trekt zich terug.
Geen vlucht, welnee. Pure overgave.
Aan de bittere grond. Berusting.…
35
netgedicht
3.5 met 27 stemmen
3.323 assistenten hoorndol
en vindt dat leuk
en privé
zit alles mee
strak in 't vel en in 't pak
stopt hij alles in een vak
soort bij soort
vindt zich beter dan de rest
maar spiekt bij elke viva test
lult zijn netwerk in het rond
blaft nog harder dan zijn hond
niet op gerekend
begon wat stekend
in zijn borst en in zijn arm
had het koud…
Missy
hartenkreet
3.0 met 6 stemmen
1.218 Jij mormel, jij vlooibaal, ben je nog steeds niet uitgefeest
Ik wil naar huis, ben koud en moe,
ik wil lekker naar mijn mandje toe.
Missy.....kom dan....
Nu begint het ook nog eens te regenen en ik voel mij toch al zo debiel.
Wandelend met een lege honderiem is niet goed voor mijn sex-appeal.…
Z A A I D H E D E
poëzie
3.7 met 10 stemmen
2.539 Grimme nachten, bange dagen,
nat en droge, koud en heet,
wolkenbreuken, donderslagen,
mussen, wormen, hagelvlagen
staan, onwillig, al gereed..
Hoe dan zult gij, arme kenen,
leven kunnen, ongestoord,
die nu zit in ‘t land verdwenen,
vast en veilig, als gij henen-,
eenmaal, uit der molden boort?…
jongen
hartenkreet
4.2 met 15 stemmen
2.048 te lopen - gek was dat -
jij liep jouw levenspad en leek de weg te kennen
zodat ik eigenlijk 'geen kind meer aan je had'
maar gisteren mijn jongen is het doek gevallen
terwijl het leven moest beginnen voor mijn vent
is hij, ben jij mijn zoon, verdwenen, mij ontvallen
terwijl jij voor mij zo oneindig kostbaar bent
je bent verdwaald in koude…
De boom die 'vader' heette
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
2.608 een mooie, grote, stoere eik
staat aan de eeuwenoude dijk
in de lente met duizenden knoppen
die popelen om uit de tak te ontspruiten
en zomers: dan kun je het bloeien niet stoppen
weelderig blad, het is niet te stuiten
de herfst, guur en koud
maar stram staat de eik
geteisterd door regen en wind aan de dijk
de wind waait, de storm oogst…
Wilder dan de zee
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
1.127 Mijn gevoel is onzichtbaar voor iedereen,
In deze koude wereld, deze wereld van steen.
Nog wilder dan de zee is de woede in mijn ziel,
Boos op de wereld die in oude fouten verviel.
Ben ik de enige dan hier, de enige die het ziet,
De rest van de wereld om me heen ziet het niet.…
oudjaar
netgedicht
4.7 met 16 stemmen
2.619 gelijk een geduldig minnaar wacht
een devote goudsbloem
in zijn late bloei versierd door restanten
oudjaarsvuur blinkt als het opgepoetste
voornemen uit een vergleden jaar
goudgeel vergeten figurant
een minuut slechts
lijkt de wereld brandhaard, smidse van
de menselijke geest
maar doven zal ook deze stookplaats
zieltogen in haar eigen koude…
Ballade aan de Zomer
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
936 En de dagen waaiden weg, de nachten werden koud.
Lege gaten van jou afwezigheid die overbleven.
Langzaam aan werd het jaar weer oud.
Ik kon enkel hopen en jouw terugkeer verbeiden.
De bomen wierpen hun gouden dekens neer.
Ik dacht aan je stralende lach, aan mooiere tijden.
En de dagen werden korter, elke dag steeds meer.…
De geurende brief III
hartenkreet
3.6 met 8 stemmen
2.092 verplicht het masker voor te binden
Schuchter
liep ik naar de grote zaal
keek mijn ogen uit met al deze verklede mensen
kreeg 'n balboekje, van 'n onbekende, dit was toch abnormaal
Mijn ogen
vlogen over de letters op zoek naar
daar zag ik het al staan
"de tarantella" met partner de witte spin,
dat raakte de juiste snaar
Een koude…
HET LIJK
poëzie
3.7 met 27 stemmen
10.963 Kom hier: dees bleke koude man,
Die voelen, zien, noch horen kan,
Houdt nu niet op te leven.
Hij denkt en werkt – ja meer dan gij;
Maar met geen lichaam zo als wij.
De ziel is weg van d' aarde.
Die God, die hij hier heeft gevreesd,
Is bij hem in zijn dood geweest;
En houdt dit lijk in waarde.…
Een ruimte van licht
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
911 Het is écht, écht voor even en niet voor de lange duur
Schreeuwend gekwetst dring je hard mijn wereld binnen
Een koud en leeg welkom is alles dat ik je kan geven
In deze benepen ruimte waar maar één mens kan leven
Vind je een onbekende man die je nooit kunt beminnen
Ik ben er niet altijd: eigenlijk wil ik bij óns zijn
Demonen staan klaar om…
Babes
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
616 de boeien slaan
Hup Holland hup
Iedereen oranje jurkjes aan
Hup Holland hup
Met de pletterpet vooraan
Want de Nederlandse humor
kan de hele wereld aan
Dit is misschien mijn laatste sms dag pa en moe
We vliegen met een heli nu naar Robbeneiland toe
Vanochtend vroeg werden we zomaar van ons bed gelicht
Nu gaan we met z'n tweeën naar een koud…
un winterdach (een winterdag)
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
649 in dromereche sneeuw
mistroastend de hele dach
in è stad ombongeld
fernikkeld van è koude
last fan wintertoanen
en ròppich in ’t lyf
winterwuttels met siepels
wil ik eten met krumeche earpels
myn fingers pimpere in bitsje
earst mar even slobbbere
fan die hearleke sûkelademelk
met un fers stuk sukerlat
roadburstjes flyche hene en teruch…
Sinds jouw dood
netgedicht
4.3 met 15 stemmen
1.053 mijn onderbroekennaam
denkbaar in de hemel
een leven lang verbonden
in heimweewind zal fluisteren
als de weerwolven luisteren
nachtmotten de maan duisteren
omdat ik
nooit meer zal vergeten
wat we elkaar in liefde aandeden
door simpelweg van elkaar te houden
onder uitbundige slingers
van bloeiende seizoenen
soms met wintertenen
koude…
Verjaardag
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
1.184 Verwachtte ik van God verlaten oorden die
Sfeer, rumoer en energie ontberen
Maar het bleek anders na mijn arriveren
Want wat een bruisend dorpje trof ik aan
De straten bleken vol publiek te staan
En grote groepen waren aan het zingen
Terwijl ze in lantarenpalen hingen
Een ander drukke bezigheid voor velen:
De openbare ruimte herindelen
De koude…
Februari
poëzie
4.3 met 3 stemmen
2.289 Die arme kinders in het bos
Slaan op de dorre takken los
En rapen van het droge hout,
Want ach, 't is bitter guur en koud,
En als men thuis geen vuurtje had,
Waarbij men zich kon warmen wat,
Hoe akelig was dat!…
Sofietjes tuin
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
745 de bus
naar mijn allerliefste zus
in haar tuintje aan het werk
want zij was niet meer zo sterk
graven en spitten
soms even zitten
gewroet in de aarde
(ik vond niets van waarde)
stenen eruit en plantjes erin
had het soms wel en soms niet naar mijn zin
zweet op mijn hoofd
maar ik had het beloofd
zwarte handen
knarsetanden
moeie benen
koude…
Oorlog met DE vijand
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.083 Ach de leeftijd laat deze vijand koud.
Deze vijand kennen wij vaak nog niet voor de helft.
Toch is dat degene die ons graf delft.
Die vijand gaat van persoon naar persoon
En lacht vaak met een hels gehoon.
Deze oorlog, deze vijand, neemt weg onze gloriekroon
En bestijgt samen met de dood onze levens-troon.…
Uit liefdesnat geboren...
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.097 De tijd telde de jaren bij
en in jouw groei
spraken de seizoenen ware woorden,
zon, jonge knoppen en bloesems, volle bloem,
ook bliksems en donders,
de koude en vallend blad
als respons op jouw bestaan,
gingen alle onwerkelijke illusies vermoorden.…
DUISTERE STRATEN
poëzie
4.0 met 2 stemmen
2.026 Angstig staar ik in haar schemer
zoekend in de koude, dichte,
diepte — bang de handen strekkend
schreiend om mijn zon — de Lichte!
Tot dan plotsling scheurt de sluier
warmte schijnt uit donkere ogen
en mij nadert, droef vertrouwlijk,
't hoofdje, half ter zij gebogen.
Zachte blikken zoeken mijne
en de lieve lippen vragen
Liefste!…
winters verlangen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
501 gezicht in de zon doen weten
met vriendjes spontaan 'sleetje delen'
ravotten, vallen, wat kan het schelen
schichtig snel langs anderen stuiven
voorbijgaand stoer naar iedereen wuiven
vlokken vervliegend, samen met vele
in eenvormige vrijheid de ruimte delen
zacht omfloersend de scherpe randen
vallend langs eindeloos steile wanden
de koude…
LIED VOOR DE BRIEVENRIJDER
poëzie
3.8 met 4 stemmen
5.840 Ik steek de horen vrolijk op;
Ik zet mijn paarden in galop;
'k Stoor mij aan wind en koude niet,
En zing, hoezee! mijn vreugdelied.
1829.…
(Ont)Haast!
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
467 Kan een man,
die alles kan,
muzikaal, inventief, geniaal,
de baas allemaal,
geveld en sterven aan iets zachts,
een paar dagen blauw koud,
voordat gevonden,
oorzaak een stukje koek?
Nooit!, dat was hem te banaal!
Zich dat bewust,
sprong 't uit zijn keel,
kreeg hij lucht weer,
slaakte heel diep een zucht weer.…