780 resultaten.
Zwarte mist
netgedicht
3.3 met 15 stemmen
1.052 Geen hand die ik bereiken kon
geen stem om op terug te vallen,
geen oor, geen hart
dat luisteren kon of wilde
stappen meer terug
dan vorderingen makend
en alles enkel maar in zwart
niemand zag het, geen lachen,
die druk, die pijn van het alleen zijn,
dat verwoestend alleen zijn
mijn geest, vele malen
gestorven in de koude zwarte…
Duizendschoon
netgedicht
2.7 met 10 stemmen
831 aubade de toekomst kust
en aan het heilig vuur ontkwam,
gebalsemd in een seringenbad,
bron van geurend duizendschoon,
de knopen heeft ontward, het
mededogen fixeert zich in een
gesproken toon, water stroomt
niet achterwaarts, lucht wordt
lichaam die haar draagt, mij
troost, modelleert de tijd
haar beeltenis, meen niet
dat die gestorven…
Benen
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
979 Maar met de wolken,
drijvend langs Brabantse lucht,
zowel zon als regenboog
gestorven.
Haar benen op de grond gezet.…
Apocalyptische wederopstanding
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
530 In donderend geweld is verzet gebroken
mijn huid gescheurd en wonden open
ledematen met lood verzwaard
de adem afgesneden
rotsen geteisterd door beukende golven
stranden gespoeld tot stinkend drab
duinen geëffend, vervallen,
bescherming verloren
velden bruin verbrand door de droogte
wouden in vuurzee opgegaan
dieren door dorst gestorven…
Leven als een boek
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
516 De boeken, die ik heb verzameld,
zijn onsterfelijke schrijvers,
die, hoewel ze zijn gestorven,
nog in mijn kasten staan.
De boeken, die ik innig liefheb,
zijn vrije geesten,
die, hoewel ze zijn vervlogen,
mijn ziel blijven verrijken.
Veel boeken, die me omringen,
zijn heilig, als een heilig huis.
Boeken, waarin ik vrij mag wonen.…
Ongeboren wonderen
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
528 Aan hen die te jong gestorven zijn.
Aan hen die het licht niet langer kunnen zien.
Vaak moet ik denken aan ons stervelingen.
Aan hen die elkaar naar het leven staan.
Aan hen die als blinden oorlog voeren.
Als machtelozen die streven naar macht.
Vaak moet ik denken aan hen,
die blijven geloven in de liefde.…
Zoals zonnen
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
447 Gestorven schepsels blijven,
in gedachten en in ideeën,
die onsterfelijk voortbestaan.
De dood dient het tijdloos spel,
dat toeval en bedoeling,
ondeelbaar samen spelen.
Zo wisselen we onze stoffen uit,
waaruit nieuw leven kan ontstaan.
Zo ook wisselen we van gedachten,
die als energie weer verder gaan.…
Bernard van Beurden beurde mij steeds op!!
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
484 Ouder worden komt met gebreken
maar dat geldt doorgaans het fysieke
het geestelijke kan blijven groeien
van Beurden's lichaam brokkelde af
maar zijn geest beurde steeds weer op
tot bloeiend ogende muziekcomposities
zijn geest bleef uitkijken naar uitdaging
vernieuwing, verjonging, conceptueel
verrassend als een frisse jonge man
zijn…
Een schreeuw verkracht de stilte
hartenkreet
3.9 met 11 stemmen
1.740 een schreeuw verkracht de stilte
rauw gekrijs stampt de rust in elkaar
een spreeuw richt zijn kop op
blinkende oogjes weerspiegelen de droefheid
van wat verborgen moet blijven
tijd hangt aan de noodrem
alle gevoel is even gestorven
om daarna te verrijzen
krachtiger dan ooit tevoren
de broeierige lucht zindert nog na
trilt van…
doodlopend
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
1.928 Een kever nadert pas gestorven vlees.
Een vage schim is uit het bos gekomen
en vastberaden bij het hek gaan staan.
Het wordt kouder en de wind zwelt aan.
Een luid gekras klinkt uit de hoge bomen.
De zwarte kraaien houden een congres.
Wat moet die vreemde man toch met dat mes?…
Eenzaamheid
hartenkreet
4.4 met 14 stemmen
1.117 Het lijkt alsof er iets gestorven is in mij.
Ik krijg mijn gedachten,en gevoelens niet meer op een rij.
Is dit het einde,of een begin?
Wat heeft het leven nog voor zin.
Een beetje warmte is alles wat ik graag wil!
Op dit moment is mijn leven zo kil.
Alles zou ik willen doen,
om het weer goed te krijgen.…
De geroofde haarlok
poëzie
3.7 met 11 stemmen
4.439 dat ik, vóór dat feit, onschuldig was gestorven!
Baldadige! (roept ze met een angelscherp verwijt)
Gij hebt mijn nieuwe pruik (die zó veel kost) bedorven.…
Geleefd
hartenkreet
4.5 met 20 stemmen
3.088 dat kon
Geen ander mens die het bijbenen zou
Je leefde op de toppen van je kunnen
Het is wie je was, het was jou
Ik sterf liever jong en geleefd, was je credo
Het universum vervulde je wens
Je liet ons onverwacht, onvoorbereid hier achter
Want dat je zo jong zou gaan, voorzag geen mens
Je hebt geleefd zoals je wenste
Je bent gestorven…
Geen maaksel was 't van sterfelijke hand
poëzie
4.1 met 11 stemmen
2.585 En over 't oude land uit lage blaren
Zie 'k overal met spokenogen staren
Verbijstering van lang gestorven eeuw,
En wuivend met eerbied'ge bossen fluistert
De hei haar hulde naar de verte en luistert
Naar stilte van verwaaid triomfgeschreeuw.…
Trage beer
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
1.274 Ik was gestorven, ik hield me groot.
Als een trage beer bleef ik lopen,
tot jij kwam... jij brak me open,
Ik zag je staan, een baken in de wind.
Die de goden heeft getart,
een weg zocht naar m'n hart,
die me liet huilen als een kind.…
Eino Viljama Panula
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
881 jongentje Eino Viljama Panula
Finse moeder met vijf kinderen gaat
niet met Eino in de sloep zonder haar
voltallig gezin; ik verplaats me in
een drama waarin de dood bevrijder is
ik voel dat angsten hersens malen
ruk me los uit ‘n opkomende waanzin
Troostende gedachte dat de dood
geen geheugen heeft en ‘t gezin ook
zonder ramp nu gestorven…
Uit ons plakboek
hartenkreet
4.1 met 10 stemmen
1.417 meer bent
je gezicht nog sprekend
door mijn herinnering schalt
waarom verbleekt de warmte
nú wél als de nacht valt
nu jij niet meer naast me ligt
de dekens nog geurend
in mijn vuisten, gebald
waarom zoekt de liefde
nú wél als de nacht valt
naar vertier buiten mijn weten
jouw lach en jouw eenvoud
oplichtend in tweevoud
de zon is gestorven…
Asielzoeker
gedicht
2.7 met 75 stemmen
15.656 Ik zag je in Zwolle
in de stationsrestauratie
Spreek mij van je broers
die je ginds hebt achtergelaten
die gestorven zijn zij die leven
zij wier naam is verdwenen
spreek mij van de rode en okeren aarde
van de verblindende zon
van de almaar opnieuw begonnen dagen
van het ploegen van de aarde/haar te laten braken
Vertel - de mannen die…
Betrekkelijkheid syndroom
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
658 Zijn klokje met dagteller gaat rond
voor precies dertigduizendste maal;
door de ontdekking dat hij dat als
hoogtepunt in zijn leven ervaart
heeft hij zich dood gelachen, en
vanmorgen op z’n bankje gestorven.…
Morgen, ja misschien morgen
netgedicht
3.1 met 11 stemmen
743 er was een begroeting
van een mens onderweg
opgaand in de wind
in een opkomende nevel
ik ken zijn gedachten
de eenzaamheid
van gestorven zwaluwen
in een verloren zomer
dat wat er rest van de dromer...…
Onbewezen hypothese
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
463 (Nooit meer slapen)
De portier is een invalide*
Ik de persoon die nooit meer sliep
Terwijl 't kompas maar vals bleef wijzen
Beefde de aarde
De portier, inmiddels gestorven
Ik de persoon die g'woon goed slaapt
Hoewel muggen maar bleven steken
Zag ik reeds waarde
De portier, tijd terug, begraven
Wij, mensen die overleven
Allemaal keren…
Baby dump
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
521 De A1, tegen de goedkoopste
Prijs, en word ik gesmoord
In mijn adem, en mijn geest
Die zich wanhopig afvraagt of er
Nooit het meisje Savanna is geweest
En het meisje van Nulde nooit
Heeft bestaan - maatschappij van
Ons die zienderogen naar de
Knoppen gaat, met tranen van
Verdriet om Ruben en Julian
Die kennelijk voor niets gestorven…
Vertrek uit Tirol
gedicht
4.0 met 3 stemmen
5.305 En hier, in dit voorbijgaan, de ene
moeder net gestorven, teruggeroepen
voor het sterven van de andere - hier
dacht ik voor het eerst: want alles
op de aarde is als hout begonnen.
-------------------------------
uit: 'Ik heet welkom', 2007.…
Haaksbergen
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
779 Een kleed van bloemen voor wie hier gestorven zijn,
als zachte tonen van een stervend slotakkoord.
Troost voor wie verder leven in verdriet en pijn.
Een tocht, van groot en klein; geen stem wordt nog gehoord,
men draagt elkaar op het voortaan verloren plein.
In deze stilte heeft God zelf het laatste woord.…
Aardse glitters?
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
461 de wind wrikt vergeefs
aan zijn bakens, hoe spreekt
men de taal uit waarin
de dichters zijn gestorven?
we willen openbaringen
in een zuivere speeltijd,
het schept een verlangen
naar een nachtelijke bruid
die mij heeft opgeslokt.…
Kosmisch krabje
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
475 Bemoste treden prikkelen buiten
mijn bereik mijn fantasie
Hier is vergeten een koning
gestorven, een geest heeft hij niet
achtergelaten, een schat misschien
maar je zou alles moeten afbreken
om dat te weten te komen
en langzaam gaat het zo ook
wortel voor wortel, spriet
voor spriet, druppel voor druppel
regen, zon…
Zingen mogen wij nu allen....
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
442 Zingen mogen wij nu allen,
zingen op dit grote feest,
ook al zijn mensen gestorven
die hier ooit zijn thuis geweest.
Want zij zijn nu aangekomen
na hun zorgen, na de pijn,
en zij zijn in God geborgen
waar voorgoed zij mogen zijn.…
...Rot voor Vrienten...
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
540 Nota bene in hetzelfde jaar geboren en vlak na elkaar (eerst Jan) gestorven
__________________________________
EEN EEUWIG BEAU SÉJOUR
Salut, merci, een eeuwig beau séjour
In het hiernamaals...ik blijf hier ter stede
In dankbaarheid, als landrot aan de rede
Het Fatum draait ons onverwacht een loer
De Dood zegt heden ik, doch morgen gij…
JA KAN HET GELOVEN OF NIET!
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
684 Of iemand echt gelooft
dat kan geen mens duiden
en wat ze duiden bij overlijden
is vooral de buitenkant van de gestorvene
Hij, zij was een heel gelovig mens
een Christen, Cristin, heel erg christelijk
Hij, zij wandelde met Christus
Hij, zij leefde voor God, voor God alleen
Maar dan gaan de kasten open
en de laden met boekjes van plezier…
ontluiken
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
620 daadwerkelijk heb ik onze adem niet meer gemeen
dat roert mijn denken, vraagt om mij te bezinnen
allengs gaat alles nog verder op slot
en kan ik slechts kijken in een enkele richting
het blijkt ook nog eens een doodlopende straat
waar niemand voor mij een deur lijkt te openen
die gastvrij mijn gevoel binnenlaat
als het sterven nagenoeg gestorven…