758 resultaten.
lief, nevel mij in roze
netgedicht
3.6 met 16 stemmen
616 in deze kamer
schrijf ik de vloer tot Melkweg
op de muren zweven sterren
en in de diepste laag fluistert het licht
de geborgenheid tussen jou en mij
een tederheid om te proeven
ons behorend
zoals de rode heuvels op de maan
en een meebewegen buiten grenzen
om uit te kunnen breken, de nacht toe te laten
langer
te blijven stijgen
in…
neem me mee
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
681 Neem me mee
naar het land dat ons heeft grootgebracht
laat me daar alleen
Tussen wijngaarden en vijgenbomen
vlij mij neer op de grond van ons dorp
waar ik elk geluid , elke geur herken
Neem me mee
en als het dan mijn tijd is
zaai me uit over onze geliefde Libanese aarde
het oude huis dat lijkt te waken op de heuvel ?…
De lucht was als een perzik
poëzie
5.0 met 1 stemmen
2.614 Over de donzen heuvels
lokte een ver verschiet;
wij wilden zwervend worden,
zwervend en anders niet.
De voeten gingen samen,
de hand lag in de hand,
de harten opgedragen;
aarde, waar is uw band?…
Hare borst is zo zacht en rond en teder
poëzie
3.8 met 4 stemmen
2.877 Hare borst is zo zacht en rond en teder,
En er om heen speelt een zo teder licht,
Zij is zoals een heuvel in het neder-
Dalen van af de schouders opgericht.
Aan de andre zijde is de schone weder-
Gade even zacht en teder opgericht,
Zij zijn een tweetal in het gouden weder
Oneindig hoog en schoon. Voor mijn gezicht.…
Winter
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
700 schoorsteen tevreden rokend
Onderweg naar datgeen ik heb lief
Mijn stoomfluit gloeit en blaast kokend
Wagons die ratelen over rails
IJspegels hangend aan het gezicht
Mijn ogen schijnen op dichte vlokken speels
Achter mij een slinger van licht
Ik ploeg langzaam maar zeker voort
Vastberaden door het besneeuwde land
Zijn glooiende witte heuvels…
Eindeloos ommuurde tijd
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
556 Deze stad ademt de jaren
Aan voeten van de heuvelen en
aan de armen van de Adriatische Zee
De Strada van de Nieuwe Stad
Uitmondend in die heel Oude, waar
de tijd is blijven stilstaan in een bom die ge-
ruisloos verder tikt
Kantélen, oranje daken
Schietgaten.…
Exodus
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
651 Niet meer vragen wat er achter de heuvel is.
Nog één keer dieren in wolken zien.
Nooit meer onze tranen drogen.
(Cicadensopranenkoren klinken in onze oren, ze zingen Rachmaninovs Vocalise.)…
Verboden liefde
netgedicht
4.3 met 10 stemmen
980 O diepe innerlijke worsteling
van armoedige eenzaamheid
het gebeurt nu slechts
in de mysterieuze sfeer
van in stilte geschreven brieven
dat heuvels beklimmen
en aan lianen hangen
dat woeste drinken
uit de oneindige woordenrivier:
In deze geschreven liefdesaffaire
ben jij de onovertroffen held
de bevrijdende Tarzan uit de jungle…
Kamille in mijn hoofd
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
185 daar zitten
te picknicken en te schilderen
de kruipbrem en de ronde tafel
voorbij de kamillevelden
op de terp achter de heiwallen
en de varenhagen in het smaldal
die daar nog steeds wuiven op de helmen
van verdronken ijzeren soldaten
mijmer ik over het leven en eet ik
chocolade aan de kameelrivier
Vandaag geen nevels tegen de heuvel…
Heldere ogen
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
156 Die s nachts komt opzetten
over de verborgen heuvels?
Of zou het een droom zijn?
Hoog in de bomen waait het
Er klinkt kou in de lucht
en niemand weet waar
hij vandaan komt en wanneer
hij gaat, oh
het donker in…
Rome zien en sterven...
netgedicht
3.5 met 36 stemmen
16.863 Groen, oneindig, zover het oog kan zien
hier tussen jouw heuvels en dalen,
waarin ik mezelf verlies telkenmale
en hoop op een teken van jou misschien...
Intussen valt de regen hier in stromen neer
en kilte omsluit mijn angstig lijf
de heimwee omvat mijn hart steeds weer.…
Kriebel
hartenkreet
3.1 met 13 stemmen
4.076 Ik hunker naar een glimp van jouw dij
Jouw tepels – rozen op marmeren heuvels
Smalen teder in de schemer
‘Meer en nog’ bedel ik en buig voor de oprisping van hitsig kwijl
De ogen gesloten
Verwaait jouw mond in een maanglans.…
Vaes
gedicht
2.9 met 16 stemmen
8.697 tussen de rokende
rommel naar nog niet bedorven resten
van huiselijk attest...Gehavende
kabels, skeletten van
een fiets, verroeste teugels
en laatst het beeld van een engelen-
vrouw zonder vleugels
Vaes wist, als hij haar harde boezem voelde
wat hij met die vrouw niet krijgen kon
zijn handen op de maan, zijn lippen
op de zon; waar de heuvel…
De buitenbocht
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
368 als zich een
zachte glimlach
vlijt op lippen
ogen rusten in
geloken mag ik
soms een stukje van
de wereld achter
je blikken zien
waar groen en
bloemen heuvels
rijgen tot landschappen
met de uitnodiging
van de stralende zon
tot een sprong in
een dartel riviertje
met bovenaan de bron
nog glinstert het
opfrissend spatten
van water…
Büllingen
netgedicht
2.8 met 9 stemmen
742 Maar een strakke wind voert
de kracht van het voorjaar aan
over de zachte heuvels.
Geuren en licht,
klanken en atmosferen
dringen onweerstaanbaar door
in dit lieflijke land.
In duizend kronkelingen
zoekt de Warche snel zijn weg
langs de forellenvissers.…
Don Quijote
netgedicht
4.0 met 18 stemmen
681 Sancho, op de heuvels
dáár, ver vooruit,
zie ik witgewiekte molens?
Dansen er skeletten
met wentelende armen?
Ik wil rusten Sancho,
hier in het gras en
mijn loden hoofd
in de koelte van
de bergbeek dopen.
Morgen, morgen Sancho,
zal ik ten strijde trekken.…
DOLEN EN STEE
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
490 Het meisje groeit op
in een nomadengezin
toeft enige maanden
op weiden in een dal
waar geit en schaap rustig grazen
hun genoegens beleven
mensen en dieren vertrekken
gaan langs lange wegen
over heuvels en vlaktes
naar een ander verblijf
voor korte tijd
tijdens de zwerftochten
raapt het kind soms
wat mooie stenen
of bevallige…
vrouw
hartenkreet
3.0 met 5 stemmen
3.297 naar verlangende mond en naakte schouders
met zachte overgang als eeuwige belofte
van slapeloze Aphrodite: nooit zonder
jouw warme ronde borsten
zwaar in de schalen van mijn hand
als zacht rijpe vruchten met bruine ogen
de nootglanzende manen tussen vingers
en opspringende tepels
voor knabbelend tongenspel
het vochtig zijn van jouw heuvel…
Urnenvelden; hazenhemelen
gedicht
2.5 met 40 stemmen
36.920 lavendelheide gluurden uit
hun hoogveen naar aaneengestikte hazenvellen
grauw als de vergleden en naderende eeuwen
boven nederzettingen, rechthoekig, met
twee ingangen in de lange zijden; middenin
die hoeven één rij dragende palen: dat is wat
wij vonden en dat hun bewoners de as van hun
doden in urnen bewaarden, de urnen bijzetten
in heuvels…
Les 4 Cantons
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
608 Zondagmiddag, maart
een staartje winter, maar
de lente staat op springen
we gaan een rondje maken
zeg je, we stappen in
de auto om de 4 Cantons
te rijden in de tijd van
het 'répas' vandaag en
inderdaad, de weg is vrij
'on mange', om daarna
zichzelf en kinders uit
te laten, 'on se promène'
de heuvel achterlangs
naar Monflanquin, de…
Een zilveren lint
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
501 Door dalen tussen heuvels stromen,
Waar menig dier van zijn frisheid geniet.
Stromend langs eeuwen oude bomen.
Een waar festijn voor ’t oog,
Waar hij klaterend komt vallen,
Vormt in het zonlicht een regenboog
Tussen ’t groen stroomt hij weer verder,
Een verkwikking voor hert en ree.…
duizend bloemen
netgedicht
3.5 met 10 stemmen
944 bermen
rijd ik met jouw bruidsschat in mijn hand
duizend bloemen raap ik bij elkaar het is
niet te veel gevraagd om te speuren naar
de blauwe korenbloem in de akkers
vergaar ik schoonheid voor jou alleen
duizend bloemen zo veelkleurig als je
nog niet eerder zag je zoveel rood voor
ogen als de dag dat ik je die papavers
bracht van de heuvels…
Als oude vrienden
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
682 die je lieftallig verwelkomen
alleen maar schaduwklanken
op je hart
en sluimerende metaforen
bij de open haard
ze zijn als oude vrienden
die je gezelschap houden
spreek ik met pen en papier
(voor ik het weet)
beginnen woorden te dansen
aan je pols
dit gedicht
daagt je uit en inspireert
is als magie, magie voor jouw ogen
heuvelen…
overschotten
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
786 Het is er teveel aan, soms
het onzegbare
(met klompen aan de vingers)
hoe de jonge veulens
alles liggen op te hopen
in het verslijten op heuvels van morgen
en hoe ik daar mijn tanden op gebroken heb
ergens hier waart het in alledaagse gestaltes
het herkennen in de vlakte van de poëzie
hoe het trekt aan het panorama
(het zich tot vleugels…
Verlangen
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
1.032 Te vliegen over onmetelijke heuvels,
gevrijwaard van tegenwerking en strijd.
Omarmd door almachtige vleugels,
gezeglijk en tot vrede bereid.
Los van verstikkende beperking,
gevuld van 'n gelukzalig moment;
hunkerend naar 'n totale verwerking
in 'n alomvattende rust,zo broos,zo ongekend.…
VERLEDEN BLIJFT
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
526 De lage ruime heuvels
om de Franse dorpen
Domrémy en Veaucouleurs
geven sterk verlangen
almaar rond te dolen
langs lustig buitenleven
deinend grasland en graanveld
roepen het oude genot
van 't landelijke drinkhuis
waarin arbeid en vertier
met elkaar schertsen
boven gazen kelken
jonge boerenboterlucht
glijdt over de kleine rivier
zoekt…
Noach's duif
poëzie
4.0 met 3 stemmen
1.465 Toch wiekte ik traag en wendde en naar mijn ark
Richtte ik de koers: van boom op hoge heuvel
Plukte ik een twijg en gaf me aan 't venster in.
En mensen, beesten, met vervreugden zin,
Haastten weer uit met mij naar 't vorig euvel:
Het godverlaten, schendig aardepark.…
Herfstblad
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
410 Zo eenzaam,
hoog daar,
sterk tot ’t bitt’re eind,
door niets of niemand
wil je worden ondermijnd
dan door de wandel van de wind
en j’ op haar vleugels
laten zweven
naar verre vlakten,
heuvels …......
Laat mij zo zijn als jij,
die niemand vindt,
maar die verlost
voor nieuw leven
voedsel wordt.…
Ja
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
794 Zweven door de liefde
Emoties van verleden tijden
Gevoelens voor jou
Wees niet te bang om zwak te zijn
Wees niet bang om te trots te zijn
Keer terug naar jezelf
Laat mij ook jou de liefde geven die je verdient
Altijd ben je er voor mij
Zelfs mijn kind houdt van je
Laten wij samen zweven boven die mooie heuvels
Laat Lloma Prieta ons welkom…
wandeling
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
487 was er opeens een doberman
op ons pad vol hysterisch blaffen
hij bewaakte een terrein en
we zagen wel dat hij dat moest
geen stil geluk bijna opgevreten
liepen we er gewoon omheen
een veerpont door het riet
kwam voorbij het windstille
water de hond alweer vergeten
daarna nog wat mountainbikers
die heimwee hadden naar de heuvels…