5765 resultaten.
Indische Oceaan
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
794 De einder neemt rondom geen einde
als mijn ogen als een albatros gaan dwalen
over 't water met beneden de koralen
die bloeien in het blauwe zijnde.
Bruinvissen lijken op gevonden land,
vliegende vis springt boven golven mee
en een dolfijn verheft zich boven zee.
Het is teveel voor een gewoon verstand.…
`Blijven'
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
862 Met het `blijven` dat je op fluistertoon gebood
na het van mijn kant vragen
of ik gaan moest of zou blijven
leek een eind te komen
aan wat een julimaand lang schrijnde.
Zo blij was ik met je weer terug te zien,
dat het voor ons weer open lag
en toch nog steeds verwoed van slag.…
Uitweg in een inzicht, maar in het geheel niet
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
691 Wij reizen altijd in de toekomst
van de oorsprong naar een einde
van inzichtelijk formaat, maar
het zal ermee gedaan zijn ook.
Met dat inzicht;
Een ezel wordt niet plots paard.
Mijn hersencellen werken hard,
de synapsen visualiseren zich
omringen zich met neuronen.…
Paasgedicht in Tibet
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
807 altijd word ik me daar op zondag van bewust
Als ik uitrust en me vredig voel
Ik fietste de aarde al rond
En leef met schizofrenie
Prikkelarm en vol humor
Ik vind ziek zijn niet leuk
Liever was ik energiek
Maar in Tibet leer je
Omgaan met je eigen geest
Dus daar ben ik in mijn hoofd al geweest
Ik hoef dus niet meer naar Tibet
Aan de eind…
Hoe je geliefde te herkennen
gedicht
2.3 met 19 stemmen
10.693 Dit is wat de geliefde verspreidt:
een geur van zomerlinde, van avondmelk,
van naakte huid onder een joppertje,
een geur van de liguster aan het eind van de tuinen,
waar in het lage licht met het geduld
van spinnen de geheimen worden prijsgegeven.…
- Totdat de tijd stil staat -
netgedicht
4.1 met 45 stemmen
1.345 Verschrikkelijk kunstmatig en melodramatisch
Mild wordt gewaarschuwd het einde begint.
Heftige momenten, een leven vol tijdnood met vragen
mensen die denken, dat dromen niet verder blijven gaan.
Tijd de projectie, een grote illusie, alle kansen wagen,
voordat het horloge compleet stil zal gaan staan.…
- Weggelopen op duizend open wegen -
netgedicht
4.9 met 39 stemmen
591 Beeldend hoop laat alles staan, wijst
toch op een reeds afgesloten einde.
Wat als pijn over gouden rozen ging,
vluchtend als in sprookjes, weggelopen
..op duizend open wegen, net het leven.…
Ideaal gedicht
gedicht
3.0 met 21 stemmen
14.113 Op den duur moet alles weg,
het einde jeukt onder mijn huid -
nog nooit zo tergend opgegeten
weten we: wij zijn alleen,
we zweven in het barnsteen
van een parallelle ruimtetijd.
Het firmament is groot en leeg.
Ik timmer woorden aan elkaar
terwijl ik in het donker staar
en luister naar de eeuwigheid.…
Een maart, Maria Kordes
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
1.220 van ooit
veranderd was
zou ze glimlachen om onze onnozelheid
in het geloven van zoveel verschillende soorten shampoo
of in al die afwasmiddelen
terwijl zij in castella geloofde en ijverig
de kopjes uit karton knipte
en ze spaarde voor kleinigheidjes
twee van haar baby’s van toen leven nog
het zijn nu oude mensen
tachtigers bijna aan het einde…
Oogsteen
gedicht
2.3 met 22 stemmen
9.744 Zij kent
de blink van een oogsteen en de kras erin, zij vertrouwt
alsnog op haar hakken, dat die haar dragen
naar einde en aanvang van alle beweging.
---------------------------------------------------------
Uit: 'Oogsteen', 2009.…
IK BEN LEVEND DOOD
hartenkreet
4.2 met 19 stemmen
1.347 nu zie ik in, dat er grenzen zijn
wat de bedoeling is
wie kind van de rekening is
maar ja, ik was met je begaan
wel voor je bezig
steeds op weg naar je
had ik maar gedaan, wat noodzakelijk was
gezegd wat ik op mijn lippen had
gewoon de knoop doorgehakt
nu weet ik, dat er een einde is
doordat ik teveel met mijzelf bezig was
ook nog heel…
De tijd gaat door
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
546 ’s avonds schreef ik je naam
in mijn hart
diep van binnen kwam ik je tegen
liefde bleef hangen
daar kon ik bij uitrusten
om te slapen
als dauwdruppeltjes zacht
liet jij mij hoog zweven
op de snaren van mijn hart
gloeide fluwelen magie
boven mijn verstand
ja 't is voorbij
de wind is gaan waaien
op het gewicht van einde
het water…
ons kind
hartenkreet
2.9 met 11 stemmen
1.834 Papa een mama houden heel veel van jou lieve schat,
Dit is nu het eind van mijn gedicht, dus dat was dat.…
wachten in de wind ....Dit gedicht wordt vanavond uitgezonden op 100%NL en maandagavond op www.candlelight.nl
hartenkreet
4.5 met 8 stemmen
829 Opeens de droom voorbij, op een bepaald uur
Ik weet niet welke dag, en ik zag geen hellevuur
Het eind was klaar, een hard gelag,
Het gleed door mijn vingers op den duur
En ik bleef wachten in de wind
Wetend dat het jaar veranderd was
Smachtend als een kind
Brekend als een hart gemaakt van glas
Diep van binnen blind
Rijzend als een…
Klein erfenis,
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
584 Het levenslicht als een broos geheel,
waarin de essentie werd uitgevouwen,
verval gekozen uit diepe pijn zonder
daarover lang te moeten rouwen, maakt
een einde aan jarenlange sleet, is mijn
tijdperk gedoemd tot verder snoeien?…
OP HET NIPPERTJE
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
787 zachtjes haar nachtelijke lied
Op school was zij zeer impopulair,
want een mooi gelaat bezat ze niet
Het treiteren deed haar altijd pijn
pijn, die ze niet meer kon stoppen
Zij wilde uitscheiden levend te zijn;
altijd weg zijn van die pestkoppen
‘t Toeval belette die wanhoopsdaad
aangezien zij struikelde op de trap
Zij raakte, volkomen ten einde…
Volle maansmagie – 9-
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
496 vieren
-Je weet niet bij welke volgende maan
we elkaar weer zullen treffen
-Of bij welke nieuwe opdracht
Tussen gisteren en morgen is er altijd vandaag
In de media was nog dagenlang sprake van
vreemde gebeurtenissen,vliegende vissen, vliegende herten
Allerlei tongen spraken van de laatsten der dagen,
het tijdperk van het beest en het einde…
Luchtgaten
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
528 moet zijn zoals het zijn moet
teveel compromissen maken het leven slap
een aftreksel van de eigenwaarde
Het regent gekleurde bladeren
steeds meer hemel verschijnt
tussen kaler wordende bomen
zodat hij het bos weer kan zien
Alles bestaat uit fasen
vandaag bedrukt, morgen uitgelaten
nu hij beseft dat aan elke fase
uiteindelijk weer een eind…
O wee: stilstand is achteruitgang
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
599 De pacifist met vredestaken
wil een eind aan oorlog maken.
O.W.-ers denken aan hun zaken
en willen elke vrede staken.…
Verzwegen panorama
netgedicht
4.1 met 14 stemmen
587 Je zoekt een titel van een boek waarvan ik het begin noch het einde ken.
Lachende stemmen sluiten de ondoordringbare cirkel. Hun echo meet de verte niet.
Geen enkele vinger bindt zich aan lichtjaren. Welke woorden heb ik begrepen?
Ons gesprek heeft de stilte niet omhoog getild.
Ik hef mijn glas op en mompel: “Fijn dat ik je weer zag”.…
DE RODE STEP
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
636 slalom
laat knerpend grind, de
sloppen langs mijn rubber
banden zoeven
de oude man gekromd zijn
bruine tanden bloot
vang stemmen achter deuren
het wasgoed aan de lijnen
de autoloze straten vol
met tijd en ongeremd
toon mij het kind op rond
draaiende spaken, de wereld
aan zijn voeten op die
ene lange stoep
noem geen begin of eind…
verkeersslachtoffer
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
563 verkeer
ik kom om in de mensenmenigte
en wil alleen zijn op een onbewoond eiland
hij is grappig en welbespraakt zegt men
maar ik voel met totaal alleen en onbegrepen
en met mezelf alleen een
een troost vond ik in de muziek
en het schrijven helpt me alles op een rijtje te houden
ik ben onder de mensen en maak graag een praatje
maar aan het einde…
Weggerukt.
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
959 Het leven lijkt nu een eind'loze tijd.
Dit heeft geen enk'le zin
zonder haar. Hij is haar kwijt,
want weet je, zij is een gemis.
De nachten zijn lang, de dagen kort,
het leven een grauw bestaan.
De dood heeft erin rondgeslagen,
ervoor gezorgd dat zij wordt gemist.
Nooit wordt het meer als voorheen.
De dag is verraderlijk licht.…
Zomerse dag in Frankrijk
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
865 jonge buurvrouw is naakt in haar mondaine zwembad gesprongen
lig te doezelen en te genieten van dit - Claire obscuur
met een loom gebaar hef ik mijn glas naar de mond
zink even weg in mijn gedachten, heel ondeugend, doch ingetogen
me vervolgens weer te vergapen aan buurvrouw haar fraaie kont
abrupt komt aan deze blote demonstratie een einde…
Ode an de Leegte IV - Epiloog
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
470 Als laatste dichter, als getuige van het eind’
en het begin, van zonnewind en sterrenstroom.
De entropie van poëzie, het woord verkwijnt,
mijn verzen vloeien over in verstilde droom.
Ik vulde de kronieken met mijn emperie,
mijn veer gedipt in Lethe, schreef het groot gedicht.…
Voordat
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
630 wrede heerser, de herinnering verdrijft
En wat ik voor jouw voelde niet langer meer beklijft
Voordat ik alles meeneem in een eenzaam graf
En niemand ooit zal weten hoeveel ik om jou gaf
Voordat dit alles is voltooid verleden
Laat mij nog eens getuigen hoezeer ik heb geleden
En spreken van een liefde die kennelijk niet kon
Een liefde die ten einde…
hollands glorie
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
609 duiven op de dam
gejurkt in nederlands oranje
bedekt zij uitdagend zedig
haar kanten witte broekje
terwijl zie zwierend en zwaaiend
uit volle borst haar tonen zingt
met moppen van formaat
die ooit niet tailleur misstonden
luchtig zij vrolijk ondeugend
de avond en het gemoed
met humor van de straat
als onvermijdelijk toch
de nacht het einde…
Holland's Nadir (Les Murrays)
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
669 Wat matrozen rond een duikboot
Gestrand in Sidney haven
Lieten ons op het einde van de oorlog
Hun naar smeerolie riekende
Slingerverlichte gangpad zien
Waar hun stapelbedden zich bevonden
Tussen ingevette machinerie
Wisten wij veel
Dat ze met ons kleingeld sigaren konden kopen enzo
Voor wat er afkalvend restte van Holland's glorie;…
als een moeder gaat
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
791 laatste grens heengaat
deze ziel zo bewust van liefde en trouw
is daar mee bekend, verliest zich teneinde raad
in de weg die men moet gaan, doorheen aardse rouw,
ook al lijkt het verscheiden op verraad
immers loslaten hoort bij een moeder, bij een vrouw
zij kent de diepste band die in een leven bestaat
toch behoort het meelopen tot het eind…
Vijf minuten
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
785 dromen
Hij sterven ging
Ik verstek liet gaan
Was niet daar
Wilde wel
Op tijd aankomen
Tis net even
Anders gegaan
Je besloot zonder mij te sterven
Kon niet meer niet wachten
Het was genoeg
Je tijd was om
Niet eens wat extra’s
Terwijl ik God daar toen om vroeg
Ik kwam aan
Kapot en misselijk
Keek naar een lijk
Je leek zo oud
Een open einde…