5765 resultaten.
De nachten zijn zwoel de dagen heet
netgedicht
4.7 met 7 stemmen
429 Zelfs de eenjarige bloemen met een hele felle kleuren
zetten mij aan het mijmeren hoe ontstaan ook de geuren.
Ik vraag mij wel eens af waarom val ik steeds ten buit
aanschouw ik die vogels met hun gekwinkeleer zo luid.
Vooral regelmatig na het zoet van weer een zwoele nacht
die als een luide lokroep menige gedachte heeft gebracht.…
Ode aan de wind
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
544 Laat het weer voorjaar zijn met bloemen en dik gezwollen knoppen
en fluister mij zacht van hoop en dromen……
van harte vier ik jou
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
648 deze lentedag is de mooiste
omdat zij de verjaardag viert
van mijn eigenste koningin
die mij altijd nog mooier is
dan in mei de vele bloemen
ons kleurrijkst bloeiend zijn
geen diamant in de wereld
is kostbaarder nog dan jij
als het allermooiste cadeau
dat het leven mij vinden laat
ik vier jouw passie en bezieling
in dat wat jij voor…
Nog duizend stappen te gaan.
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
513 Ik pluk een bloem onderweg
De geur verzacht mijn pijn.
In een ogenblik van ongeloof.
Voel ik me een schaduw van mijzelf.
Het herinnering blijft brandend en ontroerend.
Ik heb niets meer te lijden.
Zachte mens met een bloemenkrans.
Rust voor eeuwig.…
Niet vergeten...
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
618 Toch zie ik in gedachten,
die kleine rode bloem.
Wat hij daar voor mij heeft gedaan.
Daar op dat Zeeuwse duin,
ergens in de buurt van Hellevoetsluis.…
EEN GEBROKEN HART
hartenkreet
5.0 met 6 stemmen
1.243 hoe kan ik mijn toekomst verder bouwen
als mijn hart dag en nacht gaat rouwen
waar haal ik dan die sterke kracht vandaan
om op mijn levensweg zinvol door te gaan
Zou God mijn weeklacht kunnen aanhoren
als Hij eenzaam mijn dagen ziet vergaan
geluk dat men onverwachts kwam storen
en dat op een dag in volle bloei moest staan
de vele bloemen…
Waar is de zon
netgedicht
4.1 met 13 stemmen
480 Opeens wijken de wolken en opent
elke bloem, de bijen snoepen gretig
met vrijerig gezoem, de dieren in
het bos slaken allemaal een zucht,
verschenen is de zon aan een
hemelsblauwe lucht.…
wie ben ik?
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
535 Holvoet-Hanssen)
ik ben de adem die lijven het leven inblaast
ik ben de bloemen die wiegen op het veld
ik ben de chaos die door orde raast
ik ben de dood die velt elke held
ik ben de eer die de dichter begeert
ik ben het falen dat angst genereert
ik ben de goesting naar meer die verzweert
ik ben de haat die de minnaar verteert
ik ben de idee…
Rank gesteeld
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
419 ik heb je
zien groeien
rank gesteeld
alleen in de vaas
die jouw lentekleuren
in water en glas
al lichtjes geurend
subtiel spreiden
pas later
voltooiden de
andere bloemen
het boeket voorjaar
nog druipend van regen
en glinsterend van zon
in een grote platte kom
ieder reikend zover zij komt
het rank is lang en
slank geworden
ogen…
Niets dan tijd
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
553 Zij is een lichtbron tussen de ruïnes
fragiel omhuld door de witte bruidsjapon
Het gemoed een wisseling van eb en vloed
solodans van in zichzelf gekeerd verdriet
Droevig duister mooi en diep
de verhalende bronzen klokken
De blazende ovens
gehamer van metaal op metaal
De witte bloemen in haar hand
het waaieren van de fijngeweven sleep…
‘n heel klein feestje
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
497 ‘n heel klein feestje
om toch ‘n keertje te vieren
dat wij daar voorgoed verbonden zijn
en ‘n half woordje dan
om de korte rokjes alsnog te vergeten
die ooit ‘t mooi weer speelden
toen daar nog
wilde bloemen bloeien wilden
en de vele beestjes ‘in copula’
(niet alleen wij)
met heus consent om de oren vlogen
de vlinders die daar…
Als de zomer juicht
netgedicht
2.1 met 10 stemmen
465 Vlinder in de zon
zweeft langs geurige bloemen
de middag verstilt
Ik wandel door het
open veld, waar het licht zich uitstrekt
langs het levende gras dat mij herkent — mijn hart
luistert naar wat bloeit en antwoordt in een taal zonder woorden.
Onder het gefluister van
bladeren vind ik een zachte kracht van
rust.…
Dichtgetimmerd dichtersoog
netgedicht
1.6 met 15 stemmen
400 Voor mij strekt zich het landschap uit
dat al zo vaak zouteloos beschreven is;
de torens die staan voor de verveling,
uitgestorven bloemen door de stikstof.
Het overschot aan bramen verraadt
hoe slecht het gaat met de omgeving;
de hitte drukt de diepe wanhoop uit
waartoe de aarde zich genoodzaakt voelt.…
In samen overleven
netgedicht
3.4 met 38 stemmen
298 merendeel van de
gangbare opvattingen
vertrouwen bleek en bleef
een goed cement te zijn
in de na oorlogse opbouw
daar waar na de vrede vrijheid
met hoofdletters geschreven
werd betrad de jeugd met
veel bombarie de lege ruimtes
met de adem van familie
en ouders in hun nek
maar cultuur en muziek
proefden de vruchtbare
grond en de eerste bloemen…
(geen eindeloos) Vervolg
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
474 Mijn gft leeg ik vaak vlug,
dus leeg
Er lagen grote bloemen in
van witte orchideeën
Zou je daar gekauwd op hebben
voor betere ideeën?
Die nieuwerwetse woorden schat
bevat ik niet en sla die over
De burgerigste bak, o, burger,
waardoor kind’ren niet meer lopen
bedoel je die?
Ben bonus oma,
opa jij?…
Bi
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
377 Kijk en ruik
waar je bent, waar je gaat
Open en gesloten kloosters
verenigingen vizieren brieven bloemen blikken lippen ogen
oren. Luister en wees blind
voor wat je niet hoeft te zien
Open en gesloten boeken
kredieten lijnen vaten wonden chakras geesten vragen armen
harten.…
Gesprek over werkelijkheid
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
216 De bloemen ademen zacht hun geur,
maar niet ieders neus vangt ze.
Een gebouw glinstert in de verte,
vol ramen, vol schittering,
waar piepkleine mensen bewegen,
zichtbaar enkel voor wie kijkt
met andere ogen.…
De tijd van Allerheiligen
netgedicht
3.2 met 18 stemmen
1.298 Mijn handen ontmoeten
bloemen, steen, aarde, en de wereld voelt
groter, dieper, fijner van toon. Verdriet is een zachte stroom
die zich mengt met licht, een beeld dat me leert zien met open zintuigen.
Wanneer onverwacht de
schemering alles omlijst in goud en schaduw,
voel ik stilte intens en rijk, als een levend, ademend weefsel.…
Het volstaat om lief te hebben
netgedicht
2.3 met 11 stemmen
365 Zachte vlinderkus
de bloem buigt haar licht hoofdje
verder niets meer nu
De dag komt ongefilterd, in
felle kleuren, een stroom van indrukken
die niemand ziet. Ik vang de trilling van een ongezegd
verdriet, terwijl de wereld buiten onverschillig aan mij voorbijraast.…
De sieraden van de herfst
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
75 Geen enkele bloem kan in deze gure maanden tippen
aan de mysterieuze pracht van deze bosbewoners,
die zonder een woord te spreken het landschap sieren
en de goudbruine aarde een eigen gezicht geven.…
Voor altijd dichtbij
netgedicht
2.9 met 22 stemmen
124 Vergeet-mij-nietjes
je naam leeft tussen bloemen
stilte zegt genoeg
De stoel is leeg,
maar iets van jou blijft achter:
de warmte die nog rust in het vertrouwde huis.
Stilte bewaart je sporen, alsof je hier nog even bent geweest.
Afscheid snijdt door de dagen
die we deelden, terwijl het gewone leven
verdergaat zonder antwoord.…
Verhuizing
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
47 De wereld was wreed in alle seizoenen, ik
onthield de kleuren van miljoenen bloemen.
Waar gaan we heen. Ik had zoveel vragen.
Vergeet de gevaren, had vader gezegd.
Het bleven herinneringen dicht onder
mijn huid. Ze liggen verborgen in de koffers
op zolders. Tussen vertrek en aankomst
groeit de maalstroom.…
Adam en Eva (oftewel Hendrik en Nanna de Vries)
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
8 En overal om ons heen zijn bloemen
En zingen vogeltjes hun wijs,
En hoor je zachtjes bijen zoemen:
Wij wonen in het paradijs.....…
petrarca sonnet 126 vertaald in blank verse
poëzie
3.5 met 2 stemmen
5.565 zorgzamer
gebruik de schoon gevatte veer
gezegend zij die morgen die de
huid stropt en de blik oplaadt
en keert; dan valt zij als een stenen
schaal respectvol naar de grond,
amor geinspireerd door ademende zwang
zo zacht de binnenkant oprijst tot
aan de vlucht der wil tot dank
daar, bij het schuinopen venster,
hoe zoet de memorie een bloem…
Suikerbieten
hartenkreet
2.2 met 9 stemmen
1.114 We kunnen alleen maar suikerbieten uit de grond trekken en aardappels met de bloemen en stelen er nog aan verbouwen.
Dus als je midden in de donkere nacht over onze Europese snelwegen de Daf vrachtauto's ziet rondrijden met Nederlands kenteken dan weet je dat er of piepers of suikerbieten in zitten.…
KARREKIET
poëzie
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
863 Zie, de zon is opgegaan;
't Wolkt en walmt langs 't water henen;
Bloemen lachen, bloemen wenen,
't Kelkje met de dauw belaân.
Gele boterbloemen pronken;
De veergeetmijnietjes lonken,
En de waterroos ging los,
't Riet schudt de gepluimde bos.…
Laat het vrede zijn
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
706 angst en verdriet
Van terreur en pijn
Wie het leven liet
En wie alleen zijn
Waarom al die haat
Als het anders kan
Wereld die vergaat
Mens en macht en man
Laat het vrede zijn
Laat het vrede zijn
Laat het vrede zijn
Laat het vrede zijn
Want als liefde heerst
Is er tijd voor kleur
Is er tijd voor geur
Is er tijd voor lucht
Een bloem…
COVID-DEMONSTRATIESTOET DOOR MIJN HAZENSTRAAT
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
693 Ik zette mijn liefste lach op
Keek de mensen echt aan, tinteling in m'n ogen
Knikte met mijn hoofd en ging zwaaien
Mensen zwaaiden vriendelijk terug
Kwamen lachend naar me toe
Grepen m’n hand, tikte op m’n schouder
Bloemen werden aangereikt
1 omhelsde me en 1 kuste me zelfs
Velen liepen met vlaggen, bordteksten
Anderen met bier aan de lip…
Waarde
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
828 Ik was alleen
als een ziel in het leven zonder vreugd
als en wees zonder vreugd
als een ziel zonder jeugd
moest ik verder gaan om de toekomst te ervaren
die de hare niet meer was en de mijne nog zou baren
maar als de deur naar de dood is dichtgegaan
en de levenden elkaars weg zijn gegaan
zal ik de geur van bloemen ruiken
en de verse natte…
In armen van een engel
netgedicht
4.2 met 490 stemmen
70.670 het is de engel die komt aangevlogen
hou me vast mamma, het is bijna tijd
dat God me voorgoed van pijn bevrijdt
nu kan ik eindelijk mijn tranen drogen
De engel draagt me zo in zijn armen
naar de hemel waar mijn opa wacht
en alle bloemen voor eeuwig bloeien
ik met andere kinderen kan stoeien
waar niemand huilt; alleen maar lacht
Oh mama…