621 resultaten.
help - riep ze nog- we vallen
netgedicht
4.4 met 22 stemmen
1.318 mee - smeekte ze - neem me mee
terwijl vanuit de verre lucht
eerst van opzij dan weer omhoog
hij opzettelijk in haar blikveld vloog
zo dicht bij haar en bij de zee
ving zij de vogel in zijn vlucht
ik wil met jou - sprak ze toen weer
de vissen en de bomen
de mensen en hun kerken
niets zal ons meer beperken
zelfs niet een spookbeeld van weleer…
Sinds ik het weet...
poëzie
4.7 met 3 stemmen
5.297 onzuiver klinkt van toon, -
Sinds ik het weet, werd mij de overvloed,
De schoonheid en de zoetheid aller dingen,
Die mij alom omgeuren en omringen,
Nog wèl zo liefelijk en wèl zo zoet,
Sinds ik het weet, schijnt mij de atmosfeer
Doorwasemd en doorgeurd van zoele togen,
Het is of ieder zintuig en vermogen
Nog fijner werd en scherper dan weleer…
LENTELIEDJE
poëzie
4.5 met 2 stemmen
3.142 "
Zo juichen veld en akker;
Ze is gul en vriendelijk als weleer
En zingt de vooglen wakker.
De Lente is daar! de liefde kweelt!
De schepping lacht ons tegen1
De hemel drupt van zegen,
Die hart en zinnen streelt!
Daar zweeft de lieve Lente weer
Bezielend door de dreven;
Het zaad viel om te sterven neer,
Riep zij het niet in leven.…
Solo (java)
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
1.020 De poort is een doorgang zonder deur
een boog van haveloos pleisterwerk
waarachter een immense leegte schuilt
het ommuurde paleisterrein
Koetshuizen, galerijen en een enkele toren
relikwieën uit een roemruchte tijd van weleer
wel honderd rijtuigen die er paradeerden
vertrekken verlaten, de ruiten
gebarsten
lange tafels waar Soekarno…
Halloween Nacht
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
384 Hun ogen dragen verhalen van weleer,
en fluisteringen klinken zacht, wel elke keer.
De straten dragen echo’s van verlangen,
een masker van verleden pijn.
Pompoenen branden als herinnering —
aan licht dat wilde eeuwig zijn.…
Waar alles voelt
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
502 Goud licht strijkt neer, zacht
verzacht de pijn van weleer
stilte die omarmt
Hoe ik niet langer wil
liefhebben met een hart vol barsten
getekend door alles wat kwam. Toch verschijnt
je aanwezigheid als een licht dat zwaarte verlicht en verwarmt.…
Voor een hart
netgedicht
2.2 met 13 stemmen
505 Het was het hart van weleer,
regelmatig van slag, soms opgewonden
door het leven zelf. Overgoten met liefde volgden de
slagen elkaar, dragend een ritme van zeldzame én terugkerende pijn.
Er bleef weinig over van dat
mooie hart, uiteen gedragen door vlagen
van tijd.…
Genezenderwijs
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
1.194 kunnen zonder
de geleerde heeft ons van hen beroofd
We knutselen ijverig aan dromen
waarin we roemend verder gaan
de technocraat verdrijft de vromen
bouwt zelf de benen waarop we staan
Maar langs de lang verlaten wegen
klimt zacht de bede op onze stem
Heer, kom terug in onze stegen
van Bethlehem tot Jeruzalem
Zet de voetstap van weleer…
terug in de volendammer
netgedicht
3.2 met 9 stemmen
1.354 met eierkapsel op z'n wulks
tikkeltje pinnig stekelrogs
enterde ze zeecafé de makreel
van oudsher jolig en fideel
joop de jutter in haar zog
als steeds kokkels bol op zak
strandgaper met aan alles lak
brutaal in beeld nog hondshaai
ruim betekend door veel kraai
ze zag er echt niet uit
mijn venusmosseltje van weleer
- durf het bijna niet…
voorbij
netgedicht
4.3 met 34 stemmen
1.622 , is het weelde
slechts een pak vol zorg'loos lieve dagen
waar ik blindelings mee stoeide en mee speelde
zou ik er meer van willen vragen
of voelt mijn huid gelijk de aarde schraal
van groen en malse groei ontdaan
biedt mijn weide platgetreden, kil onthaal
zijn al mijn luchtkastelen in wilder storm vergaan
ach, melancholieke dagen van weleer…
Ode aan Michael Jackson
netgedicht
4.1 met 20 stemmen
1.529 “Ben”
terwijl de melodie van jouw lied
door de woonkamer klinkt
lieve Michael
denk ik terug aan de jaren van weleer
waarin jij toch zeker wel
de muzikale klanken
van mijn wereld kleurde
van de wereld van heel veel tieners
en volwassenen
ook die van mijn kinderen
bij het afscheid van mijn zoon
in de toenmalige zesde klas
vertolkten de…
Ze vangt de fluister van de wind
netgedicht
4.6 met 8 stemmen
610 nog immer kund
schelpen zoeken
langs het strand
de branding van de hartstocht
in de ogen
mijmeringen over groter en ouder groeien
los van elkaar
omdat het leven anders liep
zij alleen met drie kinders aan haar hand
ze moet nog zoveel doen
maar loopt over de Moerweg
met in gedachten
bloemen in haar haar
het flowerpower meisje van weleer…
grenzen en grensverleggers
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
710 onbeweeglijk en rotsvast,
zonder brokken of barsten
sterker dan het ijzeren gordijn van weleer
of de onverzettelijke muur van berlijn.
en je ziet wel,
niet alles verloopt zoals je dat plant!…
Memoire
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
519 in een memoire
laat het leven je voorbij varen
langs aanlegplaatsen van weleer
soms ver in de verte terug
wil ik de weg van mijn geest verklaren
keer op keer zoekend naar de sfeer
en markante jaren
verborgen als het ware
of zijnde achter de rug
door de glazen van heden
wordt nog steeds veel gemeden
de ziel doorsneden
opgeroepen in diffuus…
Feest der herkenning
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
447 Vanuit het hokje klonk ineens haar vrolijk stemgeluid:
~Kijk aan, ‘t vertrouwde potlood is er deze keer ook weer;
Goddank geen scherm maar een papieren lijst zoals weleer,
ik doe weer mee als Ouwe Trien, daar gaat ie dan, vooruit!~
Een man achter de tafel vroeg: ~Wil ik u assisteren?…
oude zomers
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
545 strepen
takken breken in vlakken van licht
en trekken slepende vierkanten oranje
om me heen de lange tongen
de hitte met haar loden zwepen
zuigt in golvende lijnen vochtige franje
de aarde zengt mee als in een gebedslied
en trekt de ziel uit de monden der bloemen
zelfs de witte bruidssluiers
verhangen zich te bruinen
tersluiks als weleer…
Guilty Pleasures
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
408 Wellicht zal het ooit even compleet anders gaan
nu wij vandaag in weer die stemming hier staan,
met regels, wellicht verlangen, een tijd van weleer,
over kinderlijke eenvoud en melancholie dit keer.
Dus kom dansen, geniet de verwondering van alledag
krabbel ook gedachten dat zo lieve op een briefomslag.…
Achter de einder
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
551 mijn oorsprong was krap van bevestiging, ongeacht de oorzaak
en was nauw verbonden aan het tijdsbeeld met herstel en opbouw
van een geleden verleden en bouwen aan de hoop van morgen
waarin ook een nieuwe intimiteiten moest worden ontdekt
soms zei iemand, het is loskomen in de vorm van rouw;
teleurgesteld in machten en krachten van weleer
die de…
Zwanenzang
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
76 Je moet nu niet meer denken aan de hand van weleer,
die zo graag beelden op het doek had willen schilderen.
Dat is voorbij. Het duister eist zijn eigen stilte op.
Kijk liever hoe de zwaan daar glijdt, geruisloos,
een bleke schim die door het riet snijdt.
Hij zoekt geen applaus, hij heeft geen angst.…
De geurende brief II
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
2.409 Mijn hart
vol van verrukking
verraadt mijzelf door
mijn gezichtsuitdrukking
De warmte
die door m'n lijf raast
gevoel van passie
kan het niet geloven haast
Dat 'n
gedicht mij zo raken kan
draai ik rondjes in de kamer
wie zal mij ooit geloven dan
Betoverd
door vele woorden van weleer
neemt het bezit van mij
hij moest eens weten…
Zonder jou
hartenkreet
3.4 met 16 stemmen
3.324 De mooie vrouw van weleer
is veranderd in een hulpeloos wezen,
dat wacht op het moment
dat de dood haar zal komen halen.
Ik leg mijn hand op je schouder
streel je zachtjes door je haar en
fluister; ‘dank je voor alles, lieve oma.’…
OP HET AFWEZEN VAN PHILLIS
poëzie
4.0 met 7 stemmen
2.738 Verstoken van de zon, die mij weleer verlichtte,
En die wel eertijds placht vreugde in mijn ziel te stichten,
Leef ik nu vol verdriet:
Wat; leef ik? Neen, ‘k leef niet,
Mits dat ik dagelijks voor duizend doôn moet zwichten.
Ik leef dan niet: ‘k doe al: wel hoe zou ik niet leven?…
Zomeravond
poëzie
3.0 met 8 stemmen
2.020 Zo schouwt mijn geest de beelden van weleer
door 't wazig scheemren van een weke droom.
't Verleden rimpelt, onbepaald en loom,
- verzonken stad in 't stilgevallen meer.
Verheerlijkt glinstren! onbereikbre trans!
O vloeiend zilverlicht zo hoog verbreid...…
Vrouw
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
1.156 waterdragers en ascendanten
dan graaft ze zich diep in
in de loopgraven van de taal
schiet met metaforen
om haar stellingen te verdedigen
zwijgt Pruisisch blauw
als de kanonnen spreken
de landmijnen in haar blik
zijn kromgegroeide uitroeptekens
soms vloeit zij uit
tot een plas van inkt
een stip die oevers zoekt
in de zoutkreken van weleer…
hollands glorie
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
609 het zuiden van frankrijk
wordt zonniger dan zonnig
wanneer in moulin saint-martial
greet als hollands glorie
haar arena neemt
des arcades kraai
zingt voor volk en vaderland
in het geheugen wakker
van en uit de hemel
de sterren van weleer
johnny's jordaan
als brandend zand
hartstochtelijk bezongen
vindt gevleugeld een vervolg
in de…
Amsterdams wapen 1841
poëzie
4.0 met 1 stemmen
767 Om water, als weleer mijn Stroomgod mij bedeelde,
Toen menig zwanendrift op 't onverzilte zoet
De hengelroede ontweek, die uit het rietbos speelde.…
Notre-dame en haar gargullen.
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
566 Maar wordt het wel weer als weleer?
Er is een roos nodig voor de vensters,
ook een borst voor de weringen,
een beer nodig als steun,
een gat om te galmen,
en fijne tirlantijnen zullen er misschien verschijnen.
Maar smullen de gargullen wel de prullen en de krullen van die hedendaagse snullen van knullen,...…
Leven als of het de laatste dag is
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
557 Resten nu slechts de prachtige herinneringen van weleer
Nu wel om intens blij te koesteren en zonder hartzeer.
Ik geniet intens van muziek en het mooie tuingroen
Geniet van herinneringen denkbeeldig overdoen.
Ik adem dagelijks inzichten oprecht in en uit
Voel mij als open kind gezegend zeg ik ronduit.…
Voor een hart
netgedicht
2.0 met 5 stemmen
741 Het is het hart van weleer die in regelmaat klopte
maar ook wel eens was opgewonden geraakt van het leven
Hart dat overgoten werd met liefde, de slagen die elkaar opvolgden in
een ritme tegelijk vervoerde ze een lading wel of niet vaak voorkomende pijnen.…
Conte tragique
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
1.096 Een toverspiegel vol van tranen
dwarrelt ook in scherven neer
en hertoont mij duizend maal
geschonden schatten van weleer.
Hoe vele trage volle manen
verschenen in betovering
nadat de dag voorbij was
waarover ik nu ween en zing?
Toen schuimden er nog praalvulkanen
purpere liefde in het rond.…