Alle inzendingen over wijken

848 resultaten.

Sorteren op:

De straat van toen en nu

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.096
Ik zag haar veranderen keer op keer de straat van weleer De bakkerij ging buiten de wijk nu zet een handel auto’s te kijk in plaats van de kruidenier levert men verse accu’s hier APK verdrong de fietsenmaker een garage voor de meubelmaker boekbinderij nu Islamitisch centrum dam- en schaakclub bandencentrum Ik zag haar veranderen…
Gerardo12 juli 2007Lees meer >

Die ene vriend

hartenkreet
2.8 met 20 stemmen aantal keer bekeken 6.890
Waar men u deze dagen meed zal de ware vriend niet van u wijken en, u behoedend voor bezwijken aan 't onzegbaar grote leed uw toegewijde steun zal blijken, elke zware dag voor u gereed.…

Valse liefde in de Ziel gegrift

hartenkreet
4.4 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.091
We zijn ons niet duidelijk bewust van het feit dat in eigen wijk of stad kinderen worden mishandeld, worden gemangeld door de bureaucratie of op straat leven...…
E.J.Tichell18 januari 2007Lees meer >

Het sterkste

poëzie
4.0 met 10 stemmen aantal keer bekeken 4.482
Sterk is het Vuur; doch ’t moet bezwijken En voor de kracht des Waters wijken. Sterk is het Water; maar, hoe sterk, De Wolken trekken ’t op in ’t zwerk. Sterk zijn de Wolken; doch de vlagen Des Stormwinds kunnen haar verjagen. Sterk is de Storm; maar hoe hij woed’, De Man spot met zijn overmoed.…

in de stilte tussen lijken

netgedicht
3.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 907
van de ankers die al schrapen doe de zeelui in afgrijzen snel het schip verlaten snijd de life-lines door, hun sterven heeft geen enkel oor ik ontketen kracht de orkaan jaagt nu volledig onder mijn gezag, armen zijn tekort om levens aan te reiken, vingers krommen zich in een laatste hulpblijken ik ben het oog en zie de mensen wijken…

ochtenblauw met wit gevlekt

netgedicht
4.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 635
verbreekt de ronding van de heuvelrand net iets te dwingend neergezet de lange holle weg met zwoele warme wind beschutting van de volle heg de speelse kreten van een kind het kabbelend geluid geruis van water in gebed de bedding van de beek oevers in de kant voor altijd vastgezet dwalend langs de bomen gaan het dal omhoog als de heuvel wijken…
wil melker24 september 2006Lees meer >

Ik ben de minnaar

gedicht
2.2 met 193 stemmen aantal keer bekeken 34.173
Ik ben de dromer die jou tot muze verheft zeeën wijken voor ons, lagunes drogen op door ons vergissen rivieren zich in hun stroom de regen beheersen we met een vingerknip.…

Horizon

hartenkreet
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 889
Steeds zie ik je weer wijken, Denk ik; “Je ontloopt mij!”. Ik heb je in mijn brein gesloten. Met mijn ogen volg ik jou. En dikwijls heb ik mij gestoten. Hoe lang nog, zoek ik jou? Doelloos wachtend blijf ik hopen, Op een kleine nadering. En, intussen blijf ik lopen, In een eindeloze ring. Grens van onophoudelijke onrust.…

Vogelvrij

netgedicht
4.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 829
(met dank aan Willem Kloos) ik ben een God in ’t diepst van mijn gedachten het Haagse luchtruim is mijn hoge troon ik wijk niet voor de dreiging en de hoon van hen die mij vervloeken en verachten Oost-Indisch doof ben ik voor jammerklachten een stad aan zee, ik ben een autochtoon u bent lakei en veegt mijn straatje schoon mijn schrikbewind…
Daan de Ligt12 augustus 2009Lees meer >

er bloeit een laatste roos

netgedicht
4.3 met 23 stemmen aantal keer bekeken 741
de liefde is reeds lang vervlogen verjaagd door heftig zwart, heeft stil de wijk genomen naar een diepe donkere kast verzegeld en op slot gedaan stil ligt het in een hoek, wat geweest is voorbij grijs kleurt het levensdoek de nachten: donker, bevreesd, wijl er geen hoop meer is, geen liefde wordt verwacht...…
lijda20 september 2010Lees meer >

Adieu

gedicht
3.0 met 42 stemmen aantal keer bekeken 19.472
Zelfs voor wie weinig heeft geleerd te hopen neemt de illusie gaandeweg de wijk. Weer liggen stad en wereld voor mij open; maar liefste, ik zie enkel, wáar ik kijk, in elke winkelruit een vreemde lopen op wie ik sinds je weggegaan bent lijk. -------------------------- Uit: Woelig stof, 1989…

Mini(n)atuurtalent

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 733
Ze weet niet van wijken: ze eist, dat het zwijgt. Door die voorwaarde krijgt ze portretten die sprekend gelijken. Ze wenst geen onrustige apen. D'r voorkeur gaat uit naar de knapen die stil blijven zitten of liggen te pitten: ze zijn op hun stilst, als ze slapen.…
Aubrey6 maart 2012Lees meer >

De meeuwen

poëzie
2.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.566
Zij namen overland de wijk, en zochten langs de brede stromen hun toevlucht, - om op kracht te komen achter de hoge winterdijk. De snavels, onder pen en veer, herstellen de geleden schade. Maar 't nader klinken van de spade des akkermans verjaagt ze weer. Ze vliegen op, - de vleugels reê zich klauwende aan de lucht te klampen.…

Wanneer mijn moeder zorgt voor het eten

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 558
babbelt wat met mij ik vat haar met verliefde blik en zeg haar van mijn diepste vragen als antwoord wordt ze stil haar blik gaat in de verte staren veel verder dan de keukenmuur ze schudt haar hoofd, laat gas opploffen, en zet de pannen op het vuur Ik ben pas vier wat kan ik weten van wat er in haar is ik voel hoe onze grenzen wijken…

Consolatio

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 538
Kou, grauw en schemering vergrijzen te lang al de kentering waar mensen naar reiken; moeten ten leste toch wijken. Kraken de rolluiken op en baren, tinkelend eerst nog door reetjes, zonlicht goudgeel, het verblindt twinkelend nat in het gras: miljarden splintertjes glas.…

Zonder ramen de trein

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 830
te zijn - Tot opeens een vrouw met hoofddoek Verschijnt achter de tralies van een Van die luiken - ze probeert naar buiten Te kijken maar het enige wat ze ziet Is een gewapende soldaat die zodra hij Haar ziet onder het uitstoten van Een rauwe schreeuw zijn wapen op haar Richt - op dat moment beginnen de tegels Van het perron te wijken…

Een plekje

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 898
Je loopt verder,maar kijkt toch weer om naar zo'n boze onverschilligheid, het vergaan van een soort heiligdom dat moest wijken voor een nieuwe tijd.…
H.J.Breuren1 september 2013Lees meer >

De derde keer.

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 913
Ik moest eerst even mijn voorraam wassen, de spreeuwen hebben zich al een paar dagen luidruchtig boven de wijk verzameld. Soms achtervolgden ze elkaar in een niet te voorspellen luchtballet, dan weer leek een boom te ontploffen als de hele kolonie tegelijk opsteeg. Ze hadden ondertussen wel alles ondergescheten.…
Peterdw.24 oktober 2013Lees meer >

Herinnering

poëzie
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.125
Ze maakt zo moe: die dode, dode pijn, Die àl maar klaagt hierbinnen, nacht en dag; Die niet wil zwijgen voor uw liefste lach Die niet wil wijken voor uw bij-me-zijn.... O, rèd me lief, en dood dat spook-van-leed: Ik kàn niet leven, als ik niet vergeet!…

Nu groeit het grijs heel hard

netgedicht
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 509
Nu groeit het grijs heel hard en alle kleuren wijken want niets kan hier gezien zijn zonder licht. De mensen worden moe en groeten nauwelijks nog, ze willen enkel vluchten naar hun huizen waar warmte wacht of waar ze kunnen schuilen ver weg van ’t grijs en van de troosteloosheid die overal verspreid nog enkel toeneemt met de uren.…
Adeleyd11 december 2013Lees meer >

Alles gefilmd

gedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 7.363
Kan deze nieuwe wijk een nest tegen de wereld. Hij zwemt zijn grenzeloze ogen in en uit. Op een ochtend als de wereld overloopt, dat hij dan de ramen openzet, hij neemt zijn buks en schiet alle bloemen bij de buren alle dood. De mensen praten, wijzen, lopen door elkaar. Alles gefilmd door de media.…
Robert Anker12 november 2014Lees meer >

Het is niet goed.

poëzie
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.028
Want zij, wie de kracht tot hoger ontbreekt, die baggren ontzenuwd in modder en slijk, vergeven ze u niet, de verhevene wijk: en wee! - het zijn er velen.…

De doden zwijgen niet

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 692
Door dralend stof van getroffen wijken, staren holle kinderogen. De strijd trekt helder aan ons oog voorbij, desgewenst in slow motion of uitzending gemist, maar de beelden raken ons steeds minder. Artsen klagen dat de hulp faalt wegens groot gebrek aan middelen.…

In de tuinen van Tjaarda bij Oranjewoud

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 654
Of ik in mijmeringen deze ochtend iets verloor en belopen ook zij in leven meer dan een spoor, zijn ook zij niet tijdelijk hier dat wat eens zal wijken. Ik zwijg en beëindig die gedachtestroom maar. Ik sluit mijn ogen,vele minuten zitten naast elkaar, seconden lang tikken door de een na de ander.…

Portretten

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 736
een grijs verleden overdenk als ik toen wat en zij toen misschien dit als alles zo was gelopen nadat dan zou ik waar ik nu zit heel anders naar de foto’s kijken zouden ze heel anders lijken zouden ze totaal iets anders hebben samengevat en altijd blijft dat verlangen om er mooiere verhalen aan te hangen maar oude verhalen gaan nooit wijken…

Spoorstraat, Gouda

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 552
Op een foto uit 1905 staat ze naar mij te kijken, de armen vermoeid langs haar brede heupen, de rest van de poseurs weet van geen wijken, maar zij is op weg naar haar werkkeuken ergens in de bedrijvige binnenstad.…

AFWACHTING

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 428
De gebeden kunnen schijnbaar vervagen, blijven bij God en Diens engel prijken als damp, die steeds bestaat, nooit zal wijken tijdens het aardse loven of klagen. Woorden, bewaard in Hemelse gewesten, zullen wellicht na lange tijd neerdalen, gelijk blije vogels naar hun nesten. Wat kan men biddend brengen en halen?…
Han Messie20 februari 2021Lees meer >

Dag schat

netgedicht
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 499
Soms bid ik dat ik niet van verdriet bezwijk Maar ik beloof dat ik nooit voor doorleven wijk. S ’middags wil ik wel eens dwalen in gedachten Geniet ik ook van de huidige tuin prachten. De prachtige golven in het huiverige lover Dan verbeeld ik dat jij mede zorg draagt voor dat getover.…

Bananas

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 521
Och Frans, ik wil de sfeer daar niet verzieken Maar als jouw Deal niet Green wordt onderhand Dan bungelt de BV van Rutteland Nog lang tussen bananenrepublieken De dijkgraaf graaft geen dijk doch hij bewaakt De zilte kwel en hoge waterstanden Hij doet bouwarchitecten watertanden Een eiland wordt - wie weet - tot wijk gemaakt Een…

Ontdekking (na veel tellen)

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 438
Net als jij zoek ik de verschillen om te begrijpen wat er anders is geweest in de baarmoeder in de wijk waar we opgroeiden en bij de mensen die daar leefden En ik weet het niet We lijken op elkaar, zus of zo rolden we een zandheuvel af floten op een rietje of eikeldop ontdekten na veel tellen de nul leerden schrijven met brood en…
Zywa4 juli 2023Lees meer >