5388 resultaten.
Genieten
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
555 Wanneer ze ook nog eens als ‘n open
bloem vrolijk en vrij staat met verschillende kleuren
zodat eender welke vorm van donkerte en schaduw verdwijnt of als
een regenboog die tevoorschijn komt na elke storm terwijl een lepeltje zoet rust geeft.…
Als de schemering valt
netgedicht
1.8 met 20 stemmen
441 Schemering op zee
een schilderij van het licht
serene schoonheid
Hoe schemering danst in zee waar
de horizon omvalt aan poorten van het mysterie
Golven stromen rustig onder de schaduw van wakende sterren
tegelijk verlicht de maan het schuim met een bleke sluier die zich uitspreidt.…
Wie ben ik? Dit ben ik
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
506 Verankerd in mijn eigen universum,
bezonken in de melodieën,
gehoorschade loerde in de schaduw.
Vertel ze dat ik hield van woorden,
de woorden die als een slinger aan elkaar hangen,
zinnen vormen met echte betekenissen,
geen losse woorden zonder context.…
Een herfst als geen andere
netgedicht
1.7 met 6 stemmen
537 In het warme gras
languit liggen schaduwen
zachte herfstkleuren
Het herfstgetijde waarin je kennis maakt
met een dromerige sfeer en verrassende momenten
Een lauwe zon speelt met lichtschakeringen en schaduwspel
Stad en land zijn bedekt onder een goud gekleurde tot rood getinte tapijt.…
wat haat verbrijzelt
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
466 het licht van december, warm en zacht
werpt een vredige schaduw op de nacht
met de magische sfeer van kerst
families vieren hoop en vertrouwen
lachend draaien kinderen in molens
waar naast grove den, kaneel en kruidnagel
boven knisperend hout de glühwein geurt
zwaait zomaar ineens waanzin een zeis
die levens sloopt of erger nog: moord…
Hoe Venus de ziel beroert
netgedicht
2.8 met 18 stemmen
570 Haar licht omhult mijn wereld en neemt de
kilte van twijfel in zich op, zodat elke sombere gedachte
oplost in haar spel van tinten en schaduwen. Ze danst met kleuren die het
leven een glans geven, vol rijkdom en warmte, waarbij haar schoonheid slechts tijdelijk lijkt.…
Golven van stil leven
netgedicht
2.7 met 12 stemmen
594 Ik ben deel van deze ongekende licht-
golven, van nerven en schaduw, waar natuur en droom
hun eigen taal spreken. De stad leeft, haar polsslag voel ik in mij; een
onuitgesproken pracht die zich uit in de ademhaling van sierlijke lijnen en eeuwige beweging.…
Wanneer licht zich opent
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
599 Een vage echo van bloesem die
zich aarzelend openvouwt in het zachte licht, en in het breekbare spel van
schaduw op uitgestrekte velden ontspruit in stilte het nieuwe leven van een pril seizoen.…
Het stille meer
netgedicht
2.2 met 8 stemmen
650 Aan overkant sluimert het bos, wachtend
in schaduwen van diep groen, waar ook de takken zich
uitstrekken. Zon glijdt traag naar beneden, haar goud breekt in dui-
zend vonken, en laat patronen dansen op de golfjes die zich bijna niet verroeren.…
Vliegensvlug
hartenkreet
3.6 met 52 stemmen
580 naar zuid
Hoe kon hij ooit geloven
Dat alleen de lentewind zijn vleugels zou dragen
Van tijd en zorgen losgeslagen
Terwijl toch nu de trommel van de tijd
Het tempo alsmaar scherper slaat
bij 82 jaar van dagen en van uren
De oude vogel vliegt
Met vleugels losjes in de herfstwind
Het landschap onder hem vervaagt
Slechts speelt daar nog de schaduw…
Symfonie van het bos
netgedicht
2.4 met 13 stemmen
688 Hier ben ik slechts een schaduw van ruisende
takken, een ademtocht in de symfonie van het bos, licht als de wind, ongrijpbaar en vrij.
De zilveren stem van een mees roept
mij terug, de veranderlijke wereld beweegt en ik beweeg
mee, nog even traag.…
Slaap meisje slaap
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
397 Groene schaduw daalt neer,
zoals een dronken engel die te laat beseft
dat hij geen vleugels meer heeft.
Ze zucht.
Ze lacht.
Misschien heeft ze net gedroomd
dat de wereld een frikandel is
en dat iedereen eindelijk weet
hoe die nu eigenlijk werkt.
En straks opent ze haar ogen,
misschien.
Of niet.…
het jongetje in mij
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
302 ondeugd
die hij dan begaat
met vrienden daar
die hier er niet zijn
het jongetje in mij
genoegen vindend
in het altijd overal
iedereen te helpen
die het hem vraagt
zegt te weinig nee
is rebels opstandig
als onrecht speelt
die mensen raakt
het jongetje in mij
staat soms te kijken
naar spiegelbeelden
verwonderd en klein
zoekt in schaduwen…
De zwerfer en zijn dieren
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
333 Een moedervos kwam in de avond haar dagelijkse stukje worst voor haar kleintjes halen,
De herten dansten speels vol in het zachte ochtendgloren,
En de konijntjes sprongen blij, als de dag weer was geboren,
De zwerfer voelde zich thuis, omarmd door de natuur, in de schaduw van de oeroude eiken, vond hij zijn avontuur.…
Vallen en opstaan
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
440 Zachte stemmen, schaduwen van licht,
een wereld die door de muren sijpelde
en mij vond – nog voordat ik wist wie ik was.
Ze noemden het angst,
ze noemden het ziekte,
ze gaven het namen die niet de mijne waren.
Maar diep in mij trilde iets ouds,
een weten zonder woorden,
dat zei: blijf.…
Het hart dat bleef
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
545 Ze raapte schaduwen op,
blies er zachtjes licht in
en noemde dat geen werk,
maar plicht,
of gewoon: menselijkheid.
Ze kende de gebaren
van gebroken handen,
hoorde het trillen
van stemmen die niemand meer geloofde,
en ging zitten,
gewoon naast hen,
tot hun adem weer durfde.
Ze vocht niet om gelijk,
maar om recht.…
Medea kwade genius m.m.
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
539 tot medische raadsels geleid
onbewoonbaar verklaarde bouwvalligheid -
van de oorzaak ontbreekt echter nog ieder spoor
Wat je ziet zijn restanten, mutaties van trekken
puur medisch gezien een noodzakelijk kwaad
verandering die onvermijdelijk was
dat spook op mijn wang noemde ik een medea
die nu godzijdank is geslonken tot vlekken -
een schaduw…
koffie en herinnering
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
297 Het geroezemoes van stemmen
als achtergrondruis —
onhoorbaar, maar doortastend —
vermengt zich met schaduw en rook.
Nog steeds starend in de koffie
vangt het oppervlak een traan,
terwijl ik mijn innerlijk vuur
nog eens opstook.
Dromerig verzonken
in zelfmedelijden,
wanneer verloren geheugen
meer weegt dan geld of goud.…
Schemer
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
321 De zon komt op
Het licht jaagt op de schaduwen.
Volg!, in de schemer het lijnen spel.. daar fluisteren, daar fluistert..
hoor! je weten is er, je weet..
ik zie je.. ik kijk mee.. tussen twee tijd momenten in.. bezinning en verheldering..…
Stolpende dans
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
226 Als mijn schaduw
de vloer niet meer raakt.
Iemand zegt iets.
Of is het de stilte
die anders klinkt zonder mij erin.
De woorden blijven steken
achter mijn tanden.
In de gang blijft iets hangen.
Jouw naam,
of wat ervan overblijft.
Ik zet een stap.
Dan nog één.
De pas klopt niet.
De maat is weg.
Ik stap achteruit.…
Herfstweemoed
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
94 Een woeste schaduw bezet de kale muren
van het late jaar, vochtige schimmen jagen
door de zilte avond in het hotelbed op het zand
en wat stierf keert nimmermeer
in het blauwe geluk terug
nooit meer in de werkelijkheid
nooit aanwezig in het nu.…
Herfstwinden
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
25 Schaduw dat daalt
Het lichaam verlaat...
Rijzende poolster...
de nacht die opstaat.
"Gewijde stilte in een bries,
frêle zielke dat zich laaft.
het verzeke dat blauwig blinkt,
't koor der klokken opspringt."
De schreeuwende meeuw roept:
'er is land'.
Leven heeft weer een waterkans.…
Zilveren draad
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
2.178 Haar hoed ontneemt ons 't volle zicht
de schaduw valt, ontneemt het licht
ook in haar eigen leven.
Achter het masker van haar lach
daar woont de vrouw die verder zag
dan grenzen, tastend, grenzeloos
die biddend vaak het juiste koos.…
Wensdroom
netgedicht
3.1 met 9 stemmen
4.772 Ik nader jouw vesting, zwier het harnas in de gracht
Soms wil ik terug in de schaduw van moeders vleugels.
Me glashelder herinneren hoe ik uit de schoot floep
Met vader als kroongetuige
Waar is hij nu?
Zijn zacht bevel verstuift en kriebelt mijn oor,
Zoals water uit een slang in een waaier valt.…
Herfst in de lucht
hartenkreet
3.9 met 7 stemmen
1.107 met minachting van de zwaartekracht
Nijd
Orkaanwoede
Woedend schudt de wind de kruin van de notelaar in onze tuin
Hevig, nat
Een verzopen bloem ligt op een noot op het pad
Modderige kattepootjes volgen mekaar in huis tot op een zonnig plekje op het vensterblad
Terug de stolling van de hete zomerzon
Zonnig ziften de stralen het groen
Schaduw…
Idylle op een eiland
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
1.111 Oosthaven
Dampend en vochtig, het is warm en ik zweet
de zon op twaalf uur en zelfs in de schaduw is het heet.
Kleine Idylle, groots prachtig oord, hier gaat de natuur zijn gang nog, ongestoord.
Overhangende takken, brandnetels en winde
nooit heb ik gedacht het paradijs te vinden.
Oosthaven, idylle op het eiland van Dordt…
Home sweet home
netgedicht
3.8 met 33 stemmen
2.557 geurige oleanders
Zie ik jou, maanvrouw, schoon lief,
Gekleed in lelieblank
Getooid met een kroon van elanor
Intens ervaar ik je nabijheid
Vibrerend in de ether
Je aura regent kleuren
Ze zijn zo waarachtig,
Fris en blij als jong leven
Doen mij smachten
Naar wat volmaakt is en blijvend,
Oprecht liefdevol en levensecht
Ik wil rusten in je schaduw…
aan hem die ik ben
netgedicht
3.7 met 15 stemmen
869 in mijn kamer waar de schaduw mij als het waren heeft omsloten
en alleen suizen het enige geluid bepaalt dat mij toekomt
maant hij, die ik ben, mij tot schrijven van een laatste brief
niet een relaas naar een onzichtbare verte, waar niemand vertoeft
maar aan hem, die ik ben, omdat hij bekend is met mijn ongerief
opgetekend vooralsnog in denken…
MINNENIJD
poëzie
3.6 met 12 stemmen
4.453 Hebt gij nooit de starende ogen,
Uit de schaduw der vensterbogen
Onder ’t schitterend kronenlicht,
Op een maagd, wier lieflijk bloeien
Heel ons harte deed ontgloeien,
Dol van minnenijd gericht?…
2e Oosterparkstaat, Amsterdam
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
1.377 streeppatroon
amper nog bezeten
Even maar verschaft het zonlicht
vrij entree en zucht de wind
door opgeschoven ramen
Weerkaatst kristal
geslepen glazen en karaffen
op het glanzend gepolijst dressoir
Dan klooit mijn tante in de keuken
aan de distributieradio
Billie Holiday haar stem streelt
Langzaam zweeft haar schor
doorleefde stem de zachte schaduw…