Alle inzendingen over schaduw

5388 resultaten.

Sorteren op:

Genieten

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 555
Wanneer ze ook nog eens als ‘n open bloem vrolijk en vrij staat met verschillende kleuren zodat eender welke vorm van donkerte en schaduw verdwijnt of als een regenboog die tevoorschijn komt na elke storm terwijl een lepeltje zoet rust geeft.…
CB28 januari 2024Lees meer >

Als de schemering valt

netgedicht
1.8 met 20 stemmen aantal keer bekeken 441
Schemering op zee een schilderij van het licht serene schoonheid Hoe schemering danst in zee waar de horizon omvalt aan poorten van het mysterie Golven stromen rustig onder de schaduw van wakende sterren tegelijk verlicht de maan het schuim met een bleke sluier die zich uitspreidt.…
CB16 augustus 2024Lees meer >

Wie ben ik? Dit ben ik

hartenkreet
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 506
Verankerd in mijn eigen universum, bezonken in de melodieën, gehoorschade loerde in de schaduw. Vertel ze dat ik hield van woorden, de woorden die als een slinger aan elkaar hangen, zinnen vormen met echte betekenissen, geen losse woorden zonder context.…
Foss10 oktober 2024Lees meer >

Een herfst als geen andere

netgedicht
1.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 537
In het warme gras languit liggen schaduwen zachte herfstkleuren Het herfstgetijde waarin je kennis maakt met een dromerige sfeer en verrassende momenten Een lauwe zon speelt met lichtschakeringen en schaduwspel Stad en land zijn bedekt onder een goud gekleurde tot rood getinte tapijt.…
CB12 oktober 2024Lees meer >

wat haat verbrijzelt

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 466
het licht van december, warm en zacht werpt een vredige schaduw op de nacht met de magische sfeer van kerst families vieren hoop en vertrouwen lachend draaien kinderen in molens waar naast grove den, kaneel en kruidnagel boven knisperend hout de glühwein geurt zwaait zomaar ineens waanzin een zeis die levens sloopt of erger nog: moord…

Hoe Venus de ziel beroert

netgedicht
2.8 met 18 stemmen aantal keer bekeken 570
Haar licht omhult mijn wereld en neemt de kilte van twijfel in zich op, zodat elke sombere gedachte oplost in haar spel van tinten en schaduwen. Ze danst met kleuren die het leven een glans geven, vol rijkdom en warmte, waarbij haar schoonheid slechts tijdelijk lijkt.…
CB11 januari 2025Lees meer >

Golven van stil leven

netgedicht
2.7 met 12 stemmen aantal keer bekeken 594
Ik ben deel van deze ongekende licht- golven, van nerven en schaduw, waar natuur en droom hun eigen taal spreken. De stad leeft, haar polsslag voel ik in mij; een onuitgesproken pracht die zich uit in de ademhaling van sierlijke lijnen en eeuwige beweging.…
CB29 januari 2025Lees meer >

Wanneer licht zich opent

netgedicht
2.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 599
Een vage echo van bloesem die zich aarzelend openvouwt in het zachte licht, en in het breekbare spel van schaduw op uitgestrekte velden ontspruit in stilte het nieuwe leven van een pril seizoen.…
CB17 februari 2025Lees meer >

Het stille meer

netgedicht
2.2 met 8 stemmen aantal keer bekeken 650
Aan overkant sluimert het bos, wachtend in schaduwen van diep groen, waar ook de takken zich uitstrekken. Zon glijdt traag naar beneden, haar goud breekt in dui- zend vonken, en laat patronen dansen op de golfjes die zich bijna niet verroeren.…
CB21 februari 2025Lees meer >

Vliegensvlug

hartenkreet
3.6 met 52 stemmen aantal keer bekeken 580
naar zuid Hoe kon hij ooit geloven Dat alleen de lentewind zijn vleugels zou dragen Van tijd en zorgen losgeslagen Terwijl toch nu de trommel van de tijd Het tempo alsmaar scherper slaat bij 82 jaar van dagen en van uren De oude vogel vliegt Met vleugels losjes in de herfstwind Het landschap onder hem vervaagt Slechts speelt daar nog de schaduw…

Symfonie van het bos

netgedicht
2.4 met 13 stemmen aantal keer bekeken 688
Hier ben ik slechts een schaduw van ruisende takken, een ademtocht in de symfonie van het bos, licht als de wind, ongrijpbaar en vrij. De zilveren stem van een mees roept mij terug, de veranderlijke wereld beweegt en ik beweeg mee, nog even traag.…
CB4 april 2025Lees meer >

Slaap meisje slaap

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 397
Groene schaduw daalt neer, zoals een dronken engel die te laat beseft dat hij geen vleugels meer heeft. Ze zucht. Ze lacht. Misschien heeft ze net gedroomd dat de wereld een frikandel is en dat iedereen eindelijk weet hoe die nu eigenlijk werkt. En straks opent ze haar ogen, misschien. Of niet.…

het jongetje in mij

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 302
ondeugd die hij dan begaat met vrienden daar die hier er niet zijn het jongetje in mij genoegen vindend in het altijd overal iedereen te helpen die het hem vraagt zegt te weinig nee is rebels opstandig als onrecht speelt die mensen raakt het jongetje in mij staat soms te kijken naar spiegelbeelden verwonderd en klein zoekt in schaduwen…

De zwerfer en zijn dieren

hartenkreet
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 333
Een moedervos kwam in de avond haar dagelijkse stukje worst voor haar kleintjes halen, De herten dansten speels vol in het zachte ochtendgloren, En de konijntjes sprongen blij, als de dag weer was geboren, De zwerfer voelde zich thuis, omarmd door de natuur, in de schaduw van de oeroude eiken, vond hij zijn avontuur.…
Henk Dekkers4 september 2025Lees meer >

Vallen en opstaan

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 440
Zachte stemmen, schaduwen van licht, een wereld die door de muren sijpelde en mij vond – nog voordat ik wist wie ik was. Ze noemden het angst, ze noemden het ziekte, ze gaven het namen die niet de mijne waren. Maar diep in mij trilde iets ouds, een weten zonder woorden, dat zei: blijf.…

Het hart dat bleef

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 545
Ze raapte schaduwen op, blies er zachtjes licht in en noemde dat geen werk, maar plicht, of gewoon: menselijkheid. Ze kende de gebaren van gebroken handen, hoorde het trillen van stemmen die niemand meer geloofde, en ging zitten, gewoon naast hen, tot hun adem weer durfde. Ze vocht niet om gelijk, maar om recht.…

Medea kwade genius m.m.

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 539
tot medische raadsels geleid onbewoonbaar verklaarde bouwvalligheid - van de oorzaak ontbreekt echter nog ieder spoor Wat je ziet zijn restanten, mutaties van trekken puur medisch gezien een noodzakelijk kwaad verandering die onvermijdelijk was dat spook op mijn wang noemde ik een medea die nu godzijdank is geslonken tot vlekken - een schaduw…

koffie en herinnering

netgedicht
2.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 297
Het geroezemoes van stemmen als achtergrondruis — onhoorbaar, maar doortastend — vermengt zich met schaduw en rook. Nog steeds starend in de koffie vangt het oppervlak een traan, terwijl ik mijn innerlijk vuur nog eens opstook. Dromerig verzonken in zelfmedelijden, wanneer verloren geheugen meer weegt dan geld of goud.…

Schemer

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 321
De zon komt op Het licht jaagt op de schaduwen. Volg!, in de schemer het lijnen spel.. daar fluisteren, daar fluistert.. hoor! je weten is er, je weet.. ik zie je.. ik kijk mee.. tussen twee tijd momenten in.. bezinning en verheldering..…
Herauthon7 februari 2026Lees meer >

Stolpende dans

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 226
Als mijn schaduw de vloer niet meer raakt. Iemand zegt iets. Of is het de stilte die anders klinkt zonder mij erin. De woorden blijven steken achter mijn tanden. In de gang blijft iets hangen. Jouw naam, of wat ervan overblijft. Ik zet een stap. Dan nog één. De pas klopt niet. De maat is weg. Ik stap achteruit.…
Nathan22 april 2026Lees meer >

Herfstweemoed

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 94
Een woeste schaduw bezet de kale muren van het late jaar, vochtige schimmen jagen door de zilte avond in het hotelbed op het zand en wat stierf keert nimmermeer in het blauwe geluk terug nooit meer in de werkelijkheid nooit aanwezig in het nu.…

Herfstwinden

hartenkreet
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 25
Schaduw dat daalt Het lichaam verlaat... Rijzende poolster... de nacht die opstaat. "Gewijde stilte in een bries, frêle zielke dat zich laaft. het verzeke dat blauwig blinkt, 't koor der klokken opspringt." De schreeuwende meeuw roept: 'er is land'. Leven heeft weer een waterkans.…
arensoog25 oktober 2026Lees meer >

Zilveren draad

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 2.178
Haar hoed ontneemt ons 't volle zicht de schaduw valt, ontneemt het licht ook in haar eigen leven. Achter het masker van haar lach daar woont de vrouw die verder zag dan grenzen, tastend, grenzeloos die biddend vaak het juiste koos.…

Wensdroom

netgedicht
3.1 met 9 stemmen aantal keer bekeken 4.772
Ik nader jouw vesting, zwier het harnas in de gracht Soms wil ik terug in de schaduw van moeders vleugels. Me glashelder herinneren hoe ik uit de schoot floep Met vader als kroongetuige Waar is hij nu? Zijn zacht bevel verstuift en kriebelt mijn oor, Zoals water uit een slang in een waaier valt.…
Wimper2 april 2003Lees meer >

Herfst in de lucht

hartenkreet
3.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.107
met minachting van de zwaartekracht Nijd Orkaanwoede Woedend schudt de wind de kruin van de notelaar in onze tuin Hevig, nat Een verzopen bloem ligt op een noot op het pad Modderige kattepootjes volgen mekaar in huis tot op een zonnig plekje op het vensterblad Terug de stolling van de hete zomerzon Zonnig ziften de stralen het groen Schaduw…
Chris Melsen25 augustus 2004Lees meer >

Idylle op een eiland

hartenkreet
1.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.111
Oosthaven Dampend en vochtig, het is warm en ik zweet de zon op twaalf uur en zelfs in de schaduw is het heet. Kleine Idylle, groots prachtig oord, hier gaat de natuur zijn gang nog, ongestoord. Overhangende takken, brandnetels en winde nooit heb ik gedacht het paradijs te vinden. Oosthaven, idylle op het eiland van Dordt…
Jur1 oktober 2004Lees meer >

Home sweet home

netgedicht
3.8 met 33 stemmen aantal keer bekeken 2.557
geurige oleanders Zie ik jou, maanvrouw, schoon lief, Gekleed in lelieblank Getooid met een kroon van elanor Intens ervaar ik je nabijheid Vibrerend in de ether Je aura regent kleuren Ze zijn zo waarachtig, Fris en blij als jong leven Doen mij smachten Naar wat volmaakt is en blijvend, Oprecht liefdevol en levensecht Ik wil rusten in je schaduw…
Troebadoer2 november 2007Lees meer >

aan hem die ik ben

netgedicht
3.7 met 15 stemmen aantal keer bekeken 869
in mijn kamer waar de schaduw mij als het waren heeft omsloten en alleen suizen het enige geluid bepaalt dat mij toekomt maant hij, die ik ben, mij tot schrijven van een laatste brief niet een relaas naar een onzichtbare verte, waar niemand vertoeft maar aan hem, die ik ben, omdat hij bekend is met mijn ongerief opgetekend vooralsnog in denken…

MINNENIJD

poëzie
3.6 met 12 stemmen aantal keer bekeken 4.453
Hebt gij nooit de starende ogen, Uit de schaduw der vensterbogen Onder ’t schitterend kronenlicht, Op een maagd, wier lieflijk bloeien Heel ons harte deed ontgloeien, Dol van minnenijd gericht?…

2e Oosterparkstaat, Amsterdam

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.377
streeppatroon amper nog bezeten Even maar verschaft het zonlicht vrij entree en zucht de wind door opgeschoven ramen Weerkaatst kristal geslepen glazen en karaffen op het glanzend gepolijst dressoir Dan klooit mijn tante in de keuken aan de distributieradio Billie Holiday haar stem streelt Langzaam zweeft haar schor doorleefde stem de zachte schaduw…