7675 resultaten.
Voorbij
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
912 in mijn oren waait de wind
over het eb en vloed van mijn adem
stilte tikt ritmisch seconden
heen en weer heen en weer
vanuit struiken
klampen vergeelde gedachten mij aan
in bomen roekoeën beelden van eerlang
niet weer niet weer
zelfs als gemis
knispert gelijk twijgen
onder de voetstap
van mijn voorbijgaan
weiger ik af te…
Telraam
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
562 Jij telde niet de dagen
oh nee, je telde ze niet
vliegen wilde je
alleen maar vliegen
ademloos brak jij met
het aardse en dacht
dat deze ene vlucht
vergeten vrijheid bracht
de bomen konden niet hoog
genoeg zijn, jij vloog er
wel langs of onderdoor
blad of geen blad
voor eeuwig gebekt
sloegen vleugels
in het wilde weg
de diepe…
De elementen
hartenkreet
1.6 met 5 stemmen
920 Zelfs de grijze, kale lucht
Die altijd Nederlands deed
Is nu een vreemde vrucht
Als een ander verkleed
Ook de straten, de stenen
Fluisteren langs mij heen
Zij vervloeken wat ik meen
En zwemmen in mijn wenen
De bomen, zo hier en daar
Voelen zich hoger, voldaan
Hun takken dienen als schaar
Knippen mij uit het bestaan
Het water voelt…
leven krimpt tot een gebaar
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
624 een gebaar en blik
langzaam is er rust gekomen
als stilte in de ochtendmist
huizen dromen tegen heuvels
onder hemels wit en blauw
zachte flarden ruisen uit het dal
vermengd met geuren van verval
water kabbelt litanieën
pluizen dollen in de wind
kleuren delen groenversnijdend
schilderachtig zomers ruimte in
dwalende langs bomen…
geur vertelt per deur verhalen
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
691 stil verkild in ochtendgloren
staan gevels blikken te bekoren
ze tonen ieder hun gezicht
de statigheid van zwaargewicht
de geur vertelt per deur verhalen
passanten moeten tol betalen
ramen geven slechts een vluchtig zicht
generaties hier zijn voor het geld gezwicht
bomen dromen langs de grachten
vogels zitten op de zon te wachten
die gaat…
Haags geurtje: Eau oh Den Haag
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
907 de Hofstad heeft nu ook een eigen geur
een fijn bouquet van hoge Haagse bomen
wat walmen die uit dure tunnels komen
en zilte Scheveningse vis-odeur
de lucht van hier -parfum superieur!…
en vlijt ze loom
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
706 je streelt leven
in de boom koestert groen
en vlijt ze loom
langs takken die je buigt
en met een zachte ruis
sluit je de zomer
bladert met geritsel
door de kroon.…
Japanse tuin
netgedicht
3.9 met 11 stemmen
776 vermijd het mos, een misstap is fataal
beperk u tot de smalle kronkelpaden
probeer het strakke leven niet te schaden
de samoerai zijn baas in Clingendael
men kijkt naar u met ogen van metaal
wie hier de kroon draagt laat zich simpel raden
de straf voor hen die regels overtraden
was onontkoombaar wreed en maximaal
ook bomen buigen voor de…
In krijt verkleurt de kop
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
710 de straat verloopt
langs gevels en in stoep
kaatst voetstappen om
spoorloos anoniem te blijven
breuken potten knikkers op
in krijt verkleurt de kop
in tekening heel nonchalant
op het trottoir gedropt
bomen werken zoetjesaan
de tegels uit de stoep
je struikelt als je ze niet ziet
of trapt in hondenpoep
blikken dromen aan de kant
gepoetst…
Bloeide blauw boven het koren
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
533 zwaaide toen ik nader kwam
het zonlicht danste op de wegen
zag hoe je mijn schaduw overnam
met lippen vochtig van de regen
je blikken maakten sprakeloos
verlegen kleurden ook mijn wangen
je keek hoe ik mijn ogen sloot
voor jouw intens verlangen
ik plukte bloemen jij de kleur
de warmte maakte lomer
ik rook je haren herkende geur
de bomen…
De schepping
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
713 Wie raakt niet diep onder de indruk
Van wat God, de Heer geschapen heeft
De mens, de dieren en alles wat leeft
Bloemen, bomen, groot of klein van stuk.
Het is niet te bevatten, Gods grootheid
Dat Hij alles zo wonder mooi heeft gemaakt
Zodat men hier nooit op uitgekeken raakt
Alles getuigt van Zijn grote majesteit.…
Mogadishu
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
560 Maar, de herinneringen aan de dood
uit je vaderland zonder bomen,
met meer verdwaalde kogels dan bruinbrood,
wist geen Cola uit je dromen.…
kraa-kraa-kraa
netgedicht
3.7 met 21 stemmen
612 iedere dag
wanneer mijn twee Bertha's
hun ochtendwandeling rondkakelen, vol overgave
verspreiden ze
versgelegde roddeltjes tussen boom en bloemen
rozenstruiken en het geluidloos groeien van een web
ik zie
het onkruid dan welig tieren
terwijl het weeë gras krimpt met het hart eenzaam
omlaag als een steen
brutaal vliegen kraaien zwart…
Tempo fugit
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
711 Wat rest.. is de boom van herinnering
die soms heel zachtjes huilt om 't blad
en die veel te vroeg gebroken jonge tak.
Weggevoerd door de wrede winterwind.…
Levend landschap
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
540 Levend landschap
schepte je op
mijn vlakke hand
tussen rivieren
voorvoelde jij bomen
brakend struikgewas
voorzag jij van vruchten
sterren
schenen over
de landtong
een tongland
hemelde op
jouw lange woorden
liepen als zandwegen
onder regenbogen
terug naar zelfbehoud
die toen dringend
dijken omringden
jouw geweten…
Liefde en ouderdom
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
2.024 Vlees dat langzaam verteert
een holle blik van verdriet,
een ziel die je omhelst
zo innig en sterk
als de bomen in de verte.
Een glimmend gezicht
stralend van licht
dat van niemand en iets zegt te houden
maar eigenlijk alles en iedereen in zich draagt.…
Dansend jaargetijde
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
525 je streelde 't zonlicht
dat kuste lief je wang
verleidde je zo de lente
dat duurde niet te lang
bloemen gingen blozen
bomen spontaan in knop
je danste en vierde
jouw schoonheid daar ten top
je omarmde de zomer
wat bruinde zij jou
verlangend naar de herfst
kwam zij toch al gauw
daarna volgde de winter
ijskoud streek ze neer
betoverend…
Als je je verstopt
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
529 als je je verstopt in bomen
vind ik jou in het gezang van vogels
roep en hoor ik je
in de glimlach van het bos
als je je verstopt in zee
ga ik mee met de meeuwen
volg ik de wind
en vind jou in nat licht
als je je verstopt in stilte
zal ik je net zolang bezingen
totdat jij je niet langer kan bedwingen
om mee te zingen
als je je verstopt…
Herfstlicht
netgedicht
4.1 met 14 stemmen
717 Hoe kleuren nu de bomen geel en rood
in duizend tinten die je ogen op doen lichten
als bij het lezen van gedichten die je
brengen waar je thuishoort: in nabijheid
van geliefden,van begrip, van tederheid en
langzaam ademhalen.
Laat maar stralen wat
de zon nu nog beschijnen wil.…
Heimwee
poëzie
2.9 met 10 stemmen
3.648 Der bomen kruinen buigen,
Ontbladerd van hun groen.
Nu gaat de winter komen
En alles treuren doen.
Het graan is in de schuren,
Het geurig hooi in 't droog,
En de appels op de zolder,
Op hopen - o zo hoog!
Wat hebt gij van de zomer
Vergaard en opgedaan?
- Gedachten zonder einde,
vervlogen en vergaan.…
Zoekende tocht
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
637 Terwijl de bladeren hun bomen verlieten
trokken zij eindelijk hun wijde wereld in
om echt te zoeken naar zichzelf
in stormen en regen met pijn en alleen
Hoe vaak moet je jezelf tegenkomen
voor je ik gewoon een bekende is
die je begroet zoals de morgen
wanneer de nacht niet verzwaard was
met de dag die niet verwerkte
wat verdronk in de grote…
Orfeus
poëzie
3.0 met 9 stemmen
2.381 Nu bleef zijn hunkren als een open wond
En ’t lied van nederwaarts gericht verlangen
Zwaar en verzadigd als een boom die treurt,
Terwijl die Andre opnieuw de cirkling bond
Waaruit alleen de opvaart van zijn gezangen
Haar – voor hoe kort, helaas!…
14
hartenkreet
1.9 met 22 stemmen
5.608 Veertien jaar geleden
In je wiegje naast de kerstboom
Lag je als donzig diertje
Een derde kindje, een zoon
Ik zie je nog kruipen in de keukenkast
Kampen bouwen tussen de bomen
Klimmen op de muur, duiken in de zetel
Dacht jij dat door ooit een eind aan zou komen?…
weifelaar in het slakkenhuis
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
675 Hij heeft het leven
in de keel
van een hond gelegd
het huigt er
in een grommen
het onmenselijke
schurkt er aan de waarheid
al de rest
zijn dode huidcellen
onder zijn vel
woont een porceleinen pop
die het briesen
van de maskers schraapt
een boom
wordt omgelegd
in zijn oren
kreunt een mastodont
het reptiel in zijn aderen
ook…
Deerne
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
762 Deerne,
koplampen op haar ogen gericht,
en bomen langs haar hoofd gevallen.
Zo precies blijft zij hangen
achter de oogleden
van de tijd.
Een secondewijzer tikt
gaten in een koffiebeker,
terwijl de trein
langs velden en wegen
zucht en kraamt,
omdat zij,
achter haar stoel verscholen,
oranje en groene tictacs eet.…
Afscheid
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
1.372 vader" dat ben je niet waard
het verdriet over het gemis, laat ik achter mij
hiermee sluit ik het nu eindelijk af
deze periode nu voorgoed voorbij
Vol hoop kijk ik de toekomst in
bevrijdt van mijn verleden
het erkennen van de pijn
waardoor veel van mij is afgegleden
Nu is het tijd om te bloeien
als een bloem geurend en blij
net als een boom…
Parkzicht
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
402 de kinderen in het park
kijken met eendenogen
naar de uitgestrekte vijver
terwijl ik vruchteloos delf
in de akkers van mijn geest
naar onwillige woorden
de waanzinnige bomen
ruizen vogelgesprekken
tot in het moerasachtige gras
een blauwzwarte man
een rosse vrouw in roze gekleed
(zelfs ik kan dit niet bedenken)
een wandelende grasmus…
NATURA CONSOLATRIX.
poëzie
3.0 met 8 stemmen
1.344 Niets hoor ik dan der vogelen gezang
En 't windgefluister in de hoge bomen.
Geen stemmen meer van mensen om mij heen,
Geen strijd om 's levens goed, geen wild gedrang,
Maar lentelust en liefelijke dromen.…
tot in de morgen
netgedicht
3.8 met 17 stemmen
761 wind waait zoute druppels, het raam knarst zwaar
om de wanhoop van
de dingen
ik staar voorbij bomen op de weg
en het binnenwaartse zwijgen dat machteloos
om de schemering valt
zich in schaamte nestelt
en in nog meer zand in mijn ogen
ik zie vreemde witte vogels vliegen
doorheen verlangen en de waarachtigheid
van de nacht
ze leggen…
vandaag kom ik dichtbij
netgedicht
3.8 met 20 stemmen
751 ik vouw mijn handen open
in de eerste dagen
van lente
en lees het gedicht van de boom
hij fluit op mijn vingers
naar het meilicht
droomt meer
dan zijn kruin verwachten kan
meer dan ooit voorbij
het zachte weer beweegt zijn bloesems
blijmoedig naar mijn bankje
ik vraag hem niet
naar zijn naam
welke beelden hij ziet of zijn…