7969 resultaten.
M'N POEZIE
poëzie
3.6 met 9 stemmen
2.144 Snaren van m'n jonge ziel
Ik voel uw trillen zacht,...
Wijl 't woordje op u nederviel,
Dat door m'n tranen lacht
O! Zacht en zangerige woord
Waarin ik peerlen vind,
Hebt ge m'n vreugde niet gehoord
Toen 'k worden mocht uw kind ?…
Het verlangen naar een blauwere hemel
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
987 gekerfd staat is slechts nog
een adem die over mijn lippen struikelt
Het is de natuurgetrouwe geest
die in een moment van verwarring verdronk
in een zondvloed van een bloedrode oceaan
Mijn laatste troost is
de bodem onder mijn bestaan te voelen
om je tegemoet te kunnen zwemmen
naar het wateroppervlak
en je te zien verdwalen in mijn ziel…
Bezetenheid
hartenkreet
1.2 met 5 stemmen
676 Totaal afgewezen door de correcte zielen,
vluchtte ze naar andere steden, trachtte
zichzelf te nestelen, wat geheel mislukte.
Ze werd alsmaar gekker en verlangde soms
weer naar haar meest ware geliefde, maar
die had ze zo zwaar mishandeld, dat ze
niet terug durfde te komen.
Ze stierf eenzaam. Net als haar ware geliefde.…
Waar vissen zwemmen als verborgen diamanten
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
821 Ergens diep binnenin
sterft een oude wereld
waar wijzers van de tijd
de wetten van geleende jaren slaan
Laat mij bij jouw weelderige zachtheid
knielen in een donkere hemel
voorbij echoënde stemmen
in een versteende zee zonder ziel
waar vissen zwemmen als verborgen diamanten…
palma sub pondere crescit
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
487 blijmoedig hang je aan het hemeljuk:
je wortelt in een murmelende stroom
en in jou wiegt de allereerste boom
je murmelt mee, er heerst denk jij geluk
maar als de schellen van de ogen vallen
en om ons heen het groot verwelken grijnst
verschuilt de ziel zich binnen vestingwallen
en laat zich daar haar droefheid welgevallen
terwijl ze koppig…
labyrint
hartenkreet
2.6 met 5 stemmen
784 Hoe kon het dan toch zover komen
jouw dolende ziel in lijdzaamheid en
geen geworstel en niet vechtend
maar verdwenen in gelatenheid.
Kom mijn Lief ga op de barricaden
neem het zwaard op en bevecht,
al die donkere demonen,
het goede overwint het slecht.…
Kleurrijke koepels
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
514 (Sint-Petersburg (1997))
Deze stad
Ademt een sfeer
Van ongeloof
Een atmosfeer van
Niet te evenaren
Deze stad
Bergt een groot werk
Laat kunst huizen
In blijde genâ
Met missie bewaren
Deze stad
Leidt jou via
Nevski Prospekt
Langs Dostojevski
Nabokov naar haar ziel
Deze stad
Zichtbare geest
Winterpaleis
Kluis.…
In Venetië
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
660 Dat ik
zo dicht bij de 'Vier jaargetijden' kwam,
schokte mijn tere ziel. Ik ontplofte.
Na twee flessen witte wijn daalde ik af
naar een romantische aanlegsteiger, waar
ik met twee Duitse schoonheden diepzinnig
omarmd op de foto ging. Ze straalden als
de zon, waren liefdevoller dan dat,
anoniem mijn grootste muzen.…
Vannacht
gedicht
2.3 met 65 stemmen
16.006 (er is die vreemde droom, iets besprong haar op een nacht
begin dit jaar, het boorde zich diep in haar ziel, die ochtend
vond ze bloed tussen de lakens en iets als stuifmeel op haar kin)
Na jaren dorre droogte hagelt het pijpenstelen letters in haar kop.…
wonden van verleden tijd
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
936 lieveling,
ik koester je met heel mijn hart
meer dan je misschien beseft
zoveel meer voel ik voor jou
Alles wil ik voor je zijn
Jouw engel en jouw muze
Vrouw van je dromen
Ik wil dat jij gelukkig bent
Maar in de werkelijkheid
Kan ik soms niet zijn
Hoe ik zou willen zijn
Vanwege stille tranen
Wonden van lang geleden
Littekens op mijn ziel…
hunkering
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
867 ..en slechts een melodie
de harp die in de morgen
mijn ziel betovert
of de eenzame avond
waarop wij samen
hadden kunnen zijn
maar die alleen
wordt doorgebracht
zei ik je niet: 'hoop'
wat heb je eraan?
als de warmte van jouw handen
zoveel beter is
zei ik je niet: 'vergeten'
kan ik niet, en jij?…
Lach om kennis
netgedicht
2.2 met 9 stemmen
407 Ik heb eeuwen gedaan om onder
de driedubbele rokken van een
Spaanse schoonheid mijn ziel
op te hemelen en mijn ruwe
lichaam in de waagschaal te
gooien als oude lompen.
Ik slikte haar intieme sappen
als honing, vloeibare heroïne.
Ik verslikte mij.…
De gelukkigen
poëzie
3.6 met 9 stemmen
1.488 Maar zij beven
Beiden door bange ontroering overmand:
Het is als zal hun diepst verdriet herleven -
Tot zij weer samen voortgaan, hand in hand,
Elkaar hun droom verhalend als zo-even,
Hun ziel doorgloeid van liefdes zachte brand.…
NOVEMBER
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
639 Er vliegen meeuwen onder stilstaand water
En richting bodem wuift verdonkerd riet
Het is de maand november die dit biedt
Een koppel ganzen vinkt vóór het geklater
De herfst af in een zwaarbewolkt theater
Van regengrijs met buien in het verschiet
Het blad knispert sinds het de boom verliet
Mijn ziel bewaart het tafereel tot later
Wanneer…
Dood hout
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
531 het bos verzamelt zijn dood hout
een straffe wind schudt buien
uit een mat grijs wolkendek
maar niets is jou te gek
jij laat de winter smelten
voor die ooit begonnen is
jouw lach doet bollen zwellen
waaruit de ziel van voorjaar
zich ontvouwt tot bovenaards pril groen
je ogen schijnen perspectief
in lange dagen met meer licht
een warme…
Witregels in een beeldtaal
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
646 De ziel van het aquarelleren
is doorzichtig, waterig en flinterdun.
Fijne streepjes met effect, dat is pas fun!
Nettie houdt ervan de verf te minimaliseren.
Haar schilderijen wenkten in de Wijer bij de gracht.
In een Spaans gehuchtje dreigt een "Onweer";
grauwheid overvalt verblindend blanco, zonder omkeer.…
VAN HART TOT HART
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
592 Op de golven van de liefde
op het woeste van de rouw
laat ik graag mijn hart spreken
over mijn warmte en bittere kou
Als mijn hart het jouwe mag ontmoeten
doch van moeten geen sprake is
staan onbekende mensenwegen open
ongekend wat dan mogelijk is
Zomaar op straat downtown Rotterdam
laten zielen het zuiverste tonen
verschillen accentueren…
Rusteloos
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
588 Heerst er rust in mijn vermoeidheid
Heerst er strijdlust in mijn verzoening
Komen mensen nader als ik hen vermijd
Is er afdoende waardering te vinden als genoegdoening
Is er een wezenlijk doel in mijn ademhaling
Komen eenzame zielen op mijn pad zodat ik hen inwijd
Is de achterlijke wereld me liever niet kwijt
Zijn mijn woorden sterk genoeg…
Ontmoeting
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
1.421 ik schrok toen ik hem zag, wat was hij mager
in holle ogen zag ik reeds de dood
maar toch die rechte rug, hij hield zich groot
bleef blijkbaar strijden tegen zijn belager
van welke wrede kiemen was hij drager
hier stond een arme ziel in stervensnood
wie schonk hem aandacht, bracht genadebrood
hij liet geen traan, was kennelijk geen klager…
Bewegende grenzen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
701 kastelen van karton
of tussen tochtige muren
zeker ook onder het blauw
een glimlach in de zon
waar men ademt tussen
keuze en leuzen
van verzamelde levensbrokken
de verjaagde mens
of juist de gekozen eigen weg
vertaald in unieke kleuren van bestaan
die in geest en lijf
zweven van wens naar grens
en ogen
gedreven door de ziel…
De lucht was als een perzik
poëzie
5.0 met 1 stemmen
2.614 In dreven en valleien
geklommen en gedaald
in schaduwen geloken
in open licht bestraald
En onze zielen togen
naar nieuwe zaligheid
in het voorbij voorbije
wankelend ingeleid
Waar lillend lichtaanbreken
en ochtendhelderte is
met parelende vreugde
en met ontsteltenis…
Kwatrijn (-)
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
637 Wijsgeren gehuld in een wijsgierige deken
daaronder hun immanent en transcedent ,
ik heb mij daarop stuk verkeken ,
wel de grenzen van mijn ziel verkent.
In de zandloper verloopt het zand in de
richting van de hand hem plaatst,
we kunnen hem blijven draaien ,
niet de ons aangemeten tijd.…
Overstuur
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
495 Wanneer wordt mijn ziel weer blij, kan weer
een kind mijn hart doen trillen? Word ik wijs?…
VOORBIJGANG
gedicht
4.0 met 3 stemmen
4.611 Het wezen der ziel is verdriet.
----------------------------------------
uit: HART VAN BRABANT (1936)…
Aan jou
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
684 Ik wil me over jouw behaarde borst neerbuigen,
neerzinken op jouw diepste ziel.
Ik wil jouw hardheid, zachtheid zuigen,
vol dorst wil ik jouw denken drinken,
je aderen vol bloed, vol gloed,
in jouw heetheid mij verwarmen,
in jouw helder weten mij omarmen.…
KLAAGLIED
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
635 Eén kunst make deze gedachte waar:
het alledaagse moet ieders ziel laven,
is daarbij verrassend en wonderbaar!…
Al is het herfst
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
603 Laat troost je koude ziel verwarmen totdat ze weer
de trekken van het kind hervindt, de moed tot overgave.…
Mijn vader
netgedicht
4.9 met 7 stemmen
974 mijn vader ziet naar mij
voor het raam
in de ogen een mengeling
van verte en nabijheid
zie hem daar nog staan
voelbaar, nu diep in mij gewijd
de zwaarte was zijn lijf gewoon
de ziel bezwaard door de jaren
hoe verder af van het heden
is zijn gang te verklaren?…
Jouw naam in mijn hart geschreven
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
890 Jouw naam in mijn hart geschreven
Met hoofdletters en watervaste stift
Zo kan ik je constant beleven
met je glimlach in mijn ziel gegrift
En iedere keer als mijn hart klopt
stromen jouw letters door mijn bloed
Weet dat het blijft stromen, nooit stopt
Als een eindeloos warme gloed
Iedere cel zul je bereiken
Voorzien van liefde en geluk…
Sonnet klonk het schoonste klagen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
494 zonet verloor ik weer mijn ziel aan Bach
Mattheus Passion beïnvloedt humeur
het heeft zoveel van verlangen en treur
ben vaak door zijn noten en tonen van slag
zoals hij mij weer emotioneel meevoert
langs het hemelsblauw klassiek gelaat van
het schoonste klagen op aard, voel dan
eeuwige droom die met liefde ontroert
volg mij, waan der permanente…