Alle inzendingen over water

9414 resultaten.

Sorteren op:

Tij

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 729
Het stuivende zand vooruit de schitteringen in het water de schelpen op de pier en in de rug duwt dertig jaar Er was een ander strand en later lag in het verschiet twee blonde kinderen, een hond een kar, getrokken door een vrouw het duin op naar de top en naar beneden door het mulle zand de zilte zeelucht als afrodisiacum latent aanwezig…

het Wad

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.096
kom, droom je in mijn zee mijn Wad mijn water - mijn idee de zucht waar eeuwen zijn neergestreken een blauwe lucht met wolken als pennenstreken een vlucht van meeuwen en ganzen kleine witte golfjes – en als je goed kijkt dan lijkt het alsof ze dansen op het schimmenspel van avondrood en morgenstond het Wad hoeft geen octrooi er is geen…
elze24 mei 2006Lees meer >

hij die geen naam draagt

netgedicht
3.9 met 16 stemmen aantal keer bekeken 695
de winter ging aan wijdopen in het nachtland van afwezige rozen in het water tot ijs versteend behangen met dichterswoorden stond hij die ik liefhad ik was zonder gewicht toen ik op mijn tenen de zwarte lucht streelde en zijn stilte liet rusten in de wind wolken schreven ijsvogels op zijn schouders en lieten sneeuw dalen…

kerkplamuursel

netgedicht
2.8 met 16 stemmen aantal keer bekeken 2.877
boog ontvlucht een streepje lucht de vroom gedempte stilte hier wordt gefluisterd in diverse talen verhaald over peilloos leed zo vreemd dat het onherkenbaar wordt geen deel van oorspronkelijk leven wordt asiel gezocht in gewijd het woord devoot opzij gelegd voor de dood iedereen gelijk bespaart men zich het brood maar nog niet het water…

met frivool franse slag

netgedicht
3.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 654
je glooide zonnebloemgeel in heuvels omzoomd met het groen van struweel je plooide het ruisende water in dalen vol rots en geklater ik voette de heuvel in pad topte het uitzicht in een palet dat ik nooit heb gehad doekte natuur met frivool franse slag in een uur maar kon haar ziel toch niet grijpen in het daalse café na twee…
wil melker14 augustus 2006Lees meer >

Leeftijd

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 918
De vrijheid; om terug te zwaaien, Het korenveld te zien bloeien, Het water zien stromen, als een Beek, als een beek. Hier zijn en hier voor altijd blijven: Zijn handen mager, de ogen dor.…

Een taai restant

gedicht
3.0 met 20 stemmen aantal keer bekeken 9.736
Met ogen van lichtgroen water. Je vleugels ontplooid. Voorbij voorbij aan de laatste vader. In de morgen de woede doorstaan. De walg die omhoog kwam spoelen. 's Nachts door het zeewier gegaan. Het hoen van de wanhoop zien broeden. Zo moedig gestreden. Genoeg genoeg om de dans te ontspringen.…

Dromen met open ogen.

hartenkreet
2.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.731
Vissen duwend, spartelend tegen de kant waar straks de waterjuffers over het water zoeven in de vroege avond en de muggen zullen dansen zie ik de kleuren van dit heftig gebeuren onderwijl proef ik de geuren van submerse planten paars rank en prachtig naast het midden van de vijver hoger haast nog dan het huis waar de reiger vroeg al stond…
Peterdw.31 oktober 2006Lees meer >

Baden tussen bergen

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 652
die morgen toen U me meevoerde naar besneeuwde rotskolossen -krachtig kolkte het water neer- was U een bergmeer ik zwom ruggelings door ondoorgrondelijk donker diep gedragen -overdonderende hoogte boven viel over me heen- ik dreef in U en zong toen U later een handvat, een drinkpul was zei U : hou vast aan Mij ik…

Mooi 2

netgedicht
4.1 met 18 stemmen aantal keer bekeken 698
En de stroom der rivier stokt en kleurt zich rood De duikelaar duikelt vleugellam in het water Aan de oever getuigt een verdroogde bever Bomen vergrijzen, zwart is het lover wat bleef Geen nieuwgeborenen die diamanten oogsten Schril klinkt de panfluit als de merel sterft Het geschonken virus tiert vraatzuchtig rondom Een vrieskou meldt zich…

geen andere wens

hartenkreet
2.6 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.550
zelfs nu begin ik weer te gloeien proef nog je warme zoete mond ik ben de stam en jij de bloesem het mos op humusrijke grond jij bent klimop en ik de boom twee en toch één en toch steeds twee omstrengeld in een liefdesdroom zo heb ik mij in jou gevonden in jou voel ik me aardverbonden en in mij maan en warme zon als levend water een genot…

Vijver, juwelen waterkom

poëzie
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 2.477
van hun gedachteloze gangen, Vijver der liefste, waarin hangen de waterlelies, boven drijven en ingeschreven cirkels schrijven, Vijver der liefste, helderheid die maar op éne, op éne beidt; de hemel is er in en zij in blozende ijver als zij zich buigt over de vijver van zich getuigt, in deze zacht gestreken zij des waters…

de verzorger

netgedicht
4.6 met 18 stemmen aantal keer bekeken 1.170
wordt door helse pijn gekweld hem trof de zwaarste der kwetsuren men vreest een aantal botfracturen het slachtoffer is uitgeteld dan rent een schim en niet veel later beschouwt een oog de breuk of wond de toestand wordt al snel doorgrond er komt een spons en kijk … wie staat er een doodgewaande blijkt gezond de stille kracht van ijskoud water…

Oase

hartenkreet
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.017
Doolde jarenlang Over dorre wegen Verkoolde gronden Verschroeide aarde Met de drang Naar een zegen Die boeide Warmte baarde Zonder te verzengen Die groeide Als goede wijn Zonder die met water Aan te hoeven lengen Les mijn dorst Druk me aan je borst Deze tocht Door de woestijn Met te weinig vocht Deed pijn Ben mijn oase Der dwaze…

Haar vroeger naakt

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 877
Wanneer de houten deuren wijken op de tocht (op avonden van harde wind en hoorbaar sissend water), is zij het steeds die bleek & rechtop in de kussens de kamer binnen komt - ze zegt geen woord, maar speelt haar weemoed in gegiechel om een alledaags verleden (haar vroeger naakt, ooit glad & harig van verlangen), en laat zich gaan vanuit…

De vroege ochtend in de stad

netgedicht
3.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 2.112
Zovelen bij elkaar gepropt, een concentratie van talenten zoveel dat je wordt opgeslokt Het hoofd omhoog en boven water, turend naar de horizon, een bron voor heden en voor later. Ik dartel moedig richting toekomst…
bram wanrooij27 februari 2009Lees meer >

Zandruïnes

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 708
Steeds opnieuw bracht de vloed de golven omhoog tot ze de zandkastelen bereikten van de kinderen, die joelden toen het water ze uit hun kuilen spoelde en over hun slotgracht sloeg.…
pama3 maart 2009Lees meer >

poëtisch geluk

netgedicht
3.7 met 19 stemmen aantal keer bekeken 881
jij kent de woorden van seizoenen in de aardse schoonheid van leven drijvend als orchideeën op het water in suikerzoete geluiden van speelse echo kruipend en bewegend in een ragfijn spel een meesterwerk gevuld met jouw verhaal overgebleven bladeren ritselen continu in het binnenste van poëtisch geluk dromend loop ik onder portieken tussen…
klaes18 maart 2009Lees meer >

Zijn lentedroom

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 650
Haar haar had de kleur van het heldere doorzichtige zilveren water van een beekje in opbloeiende lente de wind liet het losjes om haar hoofd wapperen haar wimpers als roetzwart spinrag op blozende wangen toen ze begon te praten klonk haar stem als muziek en donkerbruine honing haar lach als een betovering hij liet zijn hart bespinnen…

Een tergend witte maan

netgedicht
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 658
Soms wordt de maan tergend wit zijn de kraters bloemen in het zand verdord zoals de dood van deemoed spreekt ebt het water weg en blijft het land mijn heldendom nu schuift er een schaduw over de zwarte akkers en het besef dat mijn tijd zoals de nacht voorbij glijdt en onrust me verblijdt met gulzigheden van deze nieuwe tijd het sterven…
elze6 april 2009Lees meer >

de Avond

hartenkreet
4.0 met 11 stemmen aantal keer bekeken 731
Als in het bos de nacht zijn eerste rechten claimt en het daglicht bij de laatste bomen al haastig afscheid neemt, als de allerlaatste zonnestralen over het water zweven, zo dat de nog steeds schitterende hemel hier opnieuw lijkt te gaan leven.…
H.J.Breuren5 augustus 2009Lees meer >

waar zijn de meeuwen

netgedicht
4.4 met 21 stemmen aantal keer bekeken 731
ik was even, in het vluchtige van tijd, compleet zoals een glimlach en een bijzondere plek, waardig aan het leven nederig aan de dood even was ik een gezicht tussen sleutelbloemen en volmaakte ramen een lichte zin in zonneglans, in water van weggegleden zeeën verbonden door het begeren nu draag ik het gemis, vele dagen…

bestemming

netgedicht
4.0 met 27 stemmen aantal keer bekeken 697
nergens in de wijde omtrek kwam ik stilte tegen toen zag ik jou en raapte je op, wist niets van je vluchtige reis of de wereld waaruit je werd geboren ik kende zelfs je naam niet zag enkel buien en het draaien van de duinen innerlijk ontwricht, met bleek gelaat een tiental vogels vloog op uit de wind tot dicht bij het water, hees…

Ontwaakt

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.116
Een witte nacht in Tiberias en langzaam glijdt de boot over het water, dat de kussen van de maan opvangt, als een droom die nooit herkenbaar wordt. Dank voor het stillen van de stormen in mijn hart, ik was verbrokkeld en vergaan, naar Tara afgereisd. Dank voor het wandelen op borsten, die zacht en warm zijn.…

De Plas

hartenkreet
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 838
Ontkomen langs de geul Tussen de bomen Glijd langzaam de rivier Traag gaat het water In snelheid weg van hier Het klettert goed Ik zie een waterval De vinger uitzicht In een stroom geval De urine in zicht Vanuit de inham De bron Verborgen Opgeborgen zei hij: Wat een zeik wijf In de zeikgenomen Als ik hier een bronvermelding Bij…

Mens op planeet aarde

gedicht
2.8 met 92 stemmen aantal keer bekeken 19.886
Europa, Azië, Afrika - ik verzamel continenten werkgewijs - ik wijs toerisme af en waan me werker in een wereld die naar rotting stinkt ach, hoe mooi de sterren, hoe onbedorven de planeten waar nooit mensen waren met machines die aarde vraten, wateren ontvisten en vergiftigen, ja voordien 'k zou me moeten schamen, 'k zou zoveel excuses…

Zaailing van zwarte grond II

netgedicht
3.4 met 14 stemmen aantal keer bekeken 1.094
Brechtje’s voeten dragen water, scheuten schieten door haar buik, ze schreeuwt en beurt haar dracht in stuwend moeten de laatste krachten nog niet verbruikt haar wraak zal zwarter zijn dan de pest vanuit het koude karreveld legt ze braak een barre vloek in de mond van de mare laat teugels vieren en zal in vrijheid baren een stortvloed van…
Hanny15 september 2009Lees meer >

Nevelig herfstmorgen

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 560
Nader kwam je over velden als witte sluier verhullend wat deze dag weer brengen zou in frêle gedaante gerezen uit het water als schone nimf. Gouden glans schijnt over je golvende haren die strelen wuivend vlaktes en vallen als serpentines in lokken door lommerrijk blad.…

De kinderlach

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 555
Nee, het altijd durend krachtenspel, van wind en water boeien wel, maar ’t aller-diepst aan ’t Noordzeestrand, trof mij de kinderlach aan de waterkant.…
jan Arno23 januari 2010Lees meer >

DE DROOM

hartenkreet
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.142
je sluit je ogen nog een keer gelukkig maar je droomt alweer je bent een zwaan zo wit zo teer op het water wiegend je zwemt een grote en een kleine boog steeds maar denkend vrij zijn los zijn ik wil omhoog…
Hans Uding5 februari 2010Lees meer >