9414 resultaten.
Tij
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
729 Het stuivende zand vooruit
de schitteringen in het water
de schelpen op de pier en
in de rug duwt dertig jaar
Er was een ander strand
en later lag in het verschiet
twee blonde kinderen, een hond
een kar, getrokken door een vrouw
het duin op naar de top en
naar beneden door het mulle zand
de zilte zeelucht als afrodisiacum
latent aanwezig…
het Wad
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.096 kom, droom je in mijn zee
mijn Wad mijn water - mijn idee
de zucht waar eeuwen zijn neergestreken
een blauwe lucht met wolken
als pennenstreken
een vlucht van meeuwen en ganzen
kleine witte golfjes – en als je goed
kijkt dan lijkt het alsof ze dansen
op het schimmenspel van avondrood
en morgenstond
het Wad hoeft geen octrooi
er is geen…
hij die geen naam draagt
netgedicht
3.9 met 16 stemmen
695 de winter ging aan
wijdopen
in het nachtland
van afwezige rozen
in het water
tot ijs versteend
behangen met dichterswoorden
stond hij
die ik liefhad
ik was zonder gewicht
toen ik op mijn tenen
de zwarte lucht streelde
en zijn stilte liet rusten
in de wind
wolken schreven ijsvogels
op zijn schouders en lieten
sneeuw dalen…
kerkplamuursel
netgedicht
2.8 met 16 stemmen
2.877 boog
ontvlucht een streepje lucht
de vroom gedempte stilte
hier wordt gefluisterd
in diverse talen verhaald
over peilloos leed zo vreemd
dat het onherkenbaar wordt
geen deel van oorspronkelijk leven
wordt asiel gezocht in gewijd
het woord devoot opzij gelegd
voor de dood iedereen gelijk
bespaart men zich het brood
maar nog niet het water…
met frivool franse slag
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
654 je glooide
zonnebloemgeel
in heuvels omzoomd met
het groen van struweel
je plooide
het ruisende water
in dalen vol
rots en geklater
ik voette
de heuvel in pad
topte het uitzicht in een
palet dat ik nooit heb gehad
doekte natuur
met frivool franse slag
in een uur maar kon haar
ziel toch niet grijpen
in het daalse café
na twee…
Leeftijd
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
918 De vrijheid; om terug te zwaaien,
Het korenveld te zien bloeien,
Het water zien stromen, als een
Beek, als een beek.
Hier zijn en hier voor altijd blijven:
Zijn handen mager, de ogen dor.…
Een taai restant
gedicht
3.0 met 20 stemmen
9.736 Met ogen van lichtgroen water.
Je vleugels ontplooid. Voorbij
voorbij aan de laatste vader.
In de morgen de woede doorstaan.
De walg die omhoog kwam spoelen.
's Nachts door het zeewier gegaan.
Het hoen van de wanhoop zien broeden.
Zo moedig gestreden. Genoeg
genoeg om de dans te ontspringen.…
Dromen met open ogen.
hartenkreet
2.3 met 7 stemmen
1.731 Vissen duwend, spartelend
tegen de kant waar straks
de waterjuffers over het water
zoeven in de vroege avond
en de muggen zullen dansen
zie ik de kleuren
van dit heftig gebeuren onderwijl
proef ik de geuren van submerse planten
paars rank en prachtig
naast het midden van de vijver
hoger haast nog dan het huis
waar de reiger vroeg al stond…
Baden tussen bergen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
652 die morgen toen
U me meevoerde naar besneeuwde rotskolossen
-krachtig kolkte het water neer-
was U een bergmeer
ik zwom ruggelings
door ondoorgrondelijk donker diep
gedragen
-overdonderende hoogte boven
viel over me heen-
ik dreef in U
en zong
toen U later
een handvat, een drinkpul was
zei U : hou vast
aan Mij
ik…
Mooi 2
netgedicht
4.1 met 18 stemmen
698 En de stroom der rivier stokt en kleurt zich rood
De duikelaar duikelt vleugellam in het water
Aan de oever getuigt een verdroogde bever
Bomen vergrijzen, zwart is het lover wat bleef
Geen nieuwgeborenen die diamanten oogsten
Schril klinkt de panfluit als de merel sterft
Het geschonken virus tiert vraatzuchtig rondom
Een vrieskou meldt zich…
geen andere wens
hartenkreet
2.6 met 10 stemmen
1.550 zelfs nu begin ik weer te gloeien
proef nog je warme zoete mond
ik ben de stam en jij de bloesem
het mos op humusrijke grond
jij bent klimop en ik de boom
twee en toch één en toch steeds twee
omstrengeld in een liefdesdroom
zo heb ik mij in jou gevonden
in jou voel ik me aardverbonden
en in mij maan en warme zon
als levend water een genot…
Vijver, juwelen waterkom
poëzie
3.4 met 5 stemmen
2.477 van hun gedachteloze gangen,
Vijver der liefste, waarin hangen
de waterlelies, boven drijven
en ingeschreven cirkels schrijven,
Vijver der liefste, helderheid
die maar op éne, op éne beidt;
de hemel is er in en zij
in blozende ijver
als zij zich buigt
over de vijver
van zich getuigt,
in deze zacht gestreken zij
des waters…
de verzorger
netgedicht
4.6 met 18 stemmen
1.170 wordt door helse pijn gekweld
hem trof de zwaarste der kwetsuren
men vreest een aantal botfracturen
het slachtoffer is uitgeteld
dan rent een schim en niet veel later
beschouwt een oog de breuk of wond
de toestand wordt al snel doorgrond
er komt een spons en kijk … wie staat er
een doodgewaande blijkt gezond
de stille kracht van ijskoud water…
Oase
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
1.017 Doolde jarenlang
Over dorre wegen
Verkoolde gronden
Verschroeide aarde
Met de drang
Naar een zegen
Die boeide
Warmte baarde
Zonder te verzengen
Die groeide
Als goede wijn
Zonder die met water
Aan te hoeven lengen
Les mijn dorst
Druk me aan je borst
Deze tocht
Door de woestijn
Met te weinig vocht
Deed pijn
Ben mijn oase
Der dwaze…
Haar vroeger naakt
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
877 Wanneer de houten deuren wijken
op de tocht (op avonden van harde wind
en hoorbaar sissend water), is zij het steeds
die bleek & rechtop in de kussens
de kamer binnen komt -
ze zegt geen woord,
maar speelt haar weemoed in gegiechel
om een alledaags verleden (haar vroeger naakt,
ooit glad & harig van verlangen),
en laat zich gaan vanuit…
De vroege ochtend in de stad
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
2.112 Zovelen bij elkaar gepropt,
een concentratie van talenten
zoveel dat je wordt opgeslokt
Het hoofd omhoog en boven water,
turend naar de horizon, een bron
voor heden en voor later.
Ik dartel moedig richting toekomst…
Zandruïnes
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
708 Steeds opnieuw bracht
de vloed de golven
omhoog tot ze de
zandkastelen bereikten
van de kinderen, die
joelden toen het water
ze uit hun kuilen spoelde
en over hun slotgracht
sloeg.…
poëtisch geluk
netgedicht
3.7 met 19 stemmen
881 jij kent de woorden van seizoenen
in de aardse schoonheid van leven
drijvend als orchideeën op het water
in suikerzoete geluiden van speelse echo
kruipend en bewegend in een ragfijn spel
een meesterwerk gevuld met jouw verhaal
overgebleven bladeren ritselen continu
in het binnenste van poëtisch geluk
dromend loop ik onder portieken
tussen…
Zijn lentedroom
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
650 Haar haar had de kleur
van het heldere doorzichtige
zilveren water van een beekje
in opbloeiende lente
de wind liet het losjes
om haar hoofd wapperen
haar wimpers als roetzwart spinrag
op blozende wangen
toen ze begon te praten
klonk haar stem als muziek
en donkerbruine honing
haar lach als een betovering
hij liet zijn hart bespinnen…
Een tergend witte maan
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
658 Soms wordt de maan tergend wit
zijn de kraters bloemen in het zand
verdord zoals de dood van deemoed spreekt
ebt het water weg en blijft
het land mijn heldendom
nu schuift er een schaduw
over de zwarte akkers en het besef
dat mijn tijd zoals de nacht voorbij glijdt
en onrust me verblijdt met gulzigheden
van deze nieuwe tijd
het sterven…
de Avond
hartenkreet
4.0 met 11 stemmen
731 Als in het bos de nacht
zijn eerste rechten claimt
en het daglicht bij de laatste bomen
al haastig afscheid neemt,
als de allerlaatste zonnestralen
over het water zweven,
zo dat de nog steeds schitterende hemel
hier opnieuw lijkt te gaan leven.…
waar zijn de meeuwen
netgedicht
4.4 met 21 stemmen
731 ik was even, in het vluchtige
van tijd, compleet
zoals een glimlach
en een bijzondere plek, waardig
aan het leven
nederig aan de dood
even was ik een gezicht
tussen sleutelbloemen en volmaakte
ramen
een lichte zin
in zonneglans, in water van weggegleden zeeën
verbonden door het begeren
nu draag ik het gemis, vele dagen…
bestemming
netgedicht
4.0 met 27 stemmen
697 nergens in de wijde omtrek
kwam ik stilte tegen
toen zag ik jou
en raapte je op, wist niets van je vluchtige reis
of de wereld waaruit je werd geboren
ik kende zelfs je naam niet
zag enkel buien en het draaien van de duinen
innerlijk ontwricht, met bleek gelaat
een tiental vogels vloog op uit de wind
tot dicht bij het water, hees…
Ontwaakt
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.116 Een witte nacht in Tiberias
en langzaam glijdt de boot over het water,
dat de kussen van de maan opvangt,
als een droom die nooit herkenbaar wordt.
Dank voor het stillen
van de stormen in mijn hart,
ik was verbrokkeld en vergaan,
naar Tara afgereisd.
Dank voor het wandelen op borsten,
die zacht en warm zijn.…
De Plas
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
838 Ontkomen langs de geul
Tussen de bomen
Glijd langzaam de rivier
Traag gaat het water
In snelheid weg van hier
Het klettert goed
Ik zie een waterval
De vinger uitzicht
In een stroom geval
De urine in zicht
Vanuit de inham
De bron
Verborgen
Opgeborgen zei hij:
Wat een zeik wijf
In de zeikgenomen
Als ik hier een bronvermelding
Bij…
Mens op planeet aarde
gedicht
2.8 met 92 stemmen
19.886 Europa, Azië, Afrika - ik verzamel
continenten werkgewijs - ik wijs
toerisme af en waan me werker
in een wereld die naar rotting stinkt
ach, hoe mooi de sterren, hoe onbedorven
de planeten waar nooit mensen waren
met machines die aarde vraten, wateren
ontvisten en vergiftigen, ja voordien
'k zou me moeten schamen, 'k zou
zoveel excuses…
Zaailing van zwarte grond II
netgedicht
3.4 met 14 stemmen
1.094 Brechtje’s voeten dragen water, scheuten
schieten door haar buik, ze schreeuwt
en beurt haar dracht in stuwend moeten
de laatste krachten nog niet verbruikt
haar wraak zal zwarter zijn dan de pest
vanuit het koude karreveld legt ze braak
een barre vloek in de mond van de mare
laat teugels vieren en zal in vrijheid baren
een stortvloed van…
Nevelig herfstmorgen
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
560 Nader kwam je over velden als
witte sluier verhullend wat deze dag
weer brengen zou in frêle gedaante
gerezen uit het water als schone nimf.
Gouden glans schijnt over je
golvende haren die strelen wuivend
vlaktes en vallen als serpentines
in lokken door lommerrijk blad.…
De kinderlach
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
555 Nee, het altijd durend krachtenspel,
van wind en water boeien wel,
maar ’t aller-diepst aan ’t Noordzeestrand,
trof mij de kinderlach aan de waterkant.…
DE DROOM
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
1.142 je sluit je ogen nog een keer
gelukkig maar
je droomt alweer
je bent een zwaan
zo wit
zo teer
op het water wiegend
je zwemt een grote
en een kleine boog
steeds maar denkend
vrij zijn
los zijn
ik wil omhoog…