635 resultaten.
Afscheidsvisite
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
664 De flodderige urbaniteit achter de rug
Trekken ze arcadisch aan ons netvlies voorbij
Papyrusmoerassen, vulkanische rotslandschappen
En theeplantages om en om als een Hof van Eden
Twee Neushoornvogels klapwiekend in de verte
Zes drommels op een hommelende brommer
Wat lodderig wit vlindergedwarrel
Over het deinende wegdek
En mijmerend in…
Slaapdronken bij die bergen
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
435 Kijk er ligt ook hier zwerfvuil
waarop ik mijn blik laat rusten
want ja ik rust, denk en mijmer en verzet
nog even geen stap
alleen mijn hoofd maakt dit uitstapje
te vol van leven.…
Ook soms zo vergaat het mij alleen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
721 En elk antwoord dat in mij welt heb ik afgewogen
al mijmer ik dat deze nacht ook rust had gemogen.…
in tijden van verdriet
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
424 altijd weer oorlog
om macht en bezit
om geloof of afkomst
over soort van liefde
tussen ons mensen
in het klein en groot
waarom lijden wij leven
dat wij vieren kunnen
door voor en met elkaar
in rust van aanvaarding
van wie en wat wij zijn
als mensen over en weer
naasten van elkaar te zijn
in tijden van verdriet
elk jaar opnieuw
mijmeren…
MIJN CAFÉ EIJLDERS, het dichtcafé van Amsterdam
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
391 geur, kleur
je kent sommige mensen
genoeg om mee te praten
te mogen ontmoeten
niets te moeten
maar te zijn
vooral te luisteren
in 't bijzonder naar
wat je niet weet
of was vergeten
aan wetenwaardigheden
herinneringen van dingen
doch ook nieuwe feiten, inzichten
van zaken, gebeurtenissen
door menselijke meningen
van wisselende mijmeringen…
Gina
hartenkreet
2.2 met 4 stemmen
2.030 Met de hortensia's vervaagt de geurige boslucht
Als een Monetmist verstild het zacht de pijn
Gevoelens verankerd aan zilveren schakels,
symbolische banden aaneengeregen zonder eind
Over een tijd slechts met warme weemoed
mijmerend voor je kachel
door kinderlijk pianospel begeleid,
waag jij je slechts even terug om te voelen:
is het pijn…
Hemelse zorgen
netgedicht
3.8 met 10 stemmen
649 Hij de reus ligt zich in mega zonnen te warmen
Mijmerend hoe het die blauwe wereld verder zal vergaan
Pijnlijk denkt hij aan milieu, oorlogen,het hongeren der armen
Is het nog wel te redden zou hij het maar niet laten gaan
Kon hij alles maar in die wereld herstellen
Die schitterende wereld waar eens alles bloeide
Moest hij het hen nu nog duidelijker…
Zomermiddag
poëzie
3.2 met 4 stemmen
1.877 Vlij u hier onder warme schaduw,
En versterve in het mijmerend lied,
In het lied der bomen uw lied.
Zie hoe rein en eenzaam hun donker
Met het eindeloos hemelgeflonker
Verglijdt in de effen en langzame vliet.
Ach kind, weet ik nog of ge droef zijt,
Weet ik nog of ge lacht of niet?...…
De Nar
netgedicht
2.9 met 8 stemmen
508 de troosteloze straten
Hobbelt over de keien in de schemering
Voorbij de meidoorns het landschap
Van de eenzaamheid in
Waar hij in stilte zijn sores draagt
Het leven laat zich niet inkapselen
Of sturen door ongewenste bemoeizucht
Het is juni de zon schijnt en
De vogels zingen
En ´s avonds loopt hij een tuinfeest binnen
Weemoedig mijmerend…
DE WIJSGEER EN HET KIND
poëzie
3.6 met 8 stemmen
2.417 Opeens … wat mag zijn mijmering storen?
Wat woelt en roert zich ginds aan ’t strand?
Hij heft het hoofd, hij treedt naar voren
En ziet een kind, dat graaft in ’t zand.
‘Wat wilt ge knaap! Waartoe dat wroeten?
Wat spit en delft ge kluit aan kluit?’…
Tijdloos
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
1.975 In zijn
hoogste noot troost hij haar fluisterend dat zij zijn mooiste
is, terwijl een mijmerende bas de gitaar van zijn dromen in
slaap wiegt op het gestaag ritme van stromend zand en
wat ruisende tranen van de zoet zingende zangeres,
die hun laatste zucht beantwoordt als ze de grond raken
en sierlijk opgaan in de lucht.…
Modern Times
netgedicht
2.7 met 20 stemmen
4.585 "
Dra slapen ze, dek ik ze toe met wat weemoed
zoals een mijmerende vader dat kerstnacht doet
Moge hun huppelende hartjes in vrede gedijen...
tot een volgende Kerst.…
Koortsdanser
netgedicht
3.5 met 10 stemmen
917 Hij gaat de ochtend gevlochten en verwrongen te lijf,
koortsmandala’s mijmerend; het wiel snakt naar uitvinding.
Hij praat visjes uit het water met verkreukelde verblinding
neuscorsage wijst in avondwinden, dat staat buiten kijf
Er moest een halfzacht ei getikt worden, maar helaas
de man brak nog eerder, met het ijlen van de lucht.…
landje apart
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
564 Ontspannen mijmer ik en wandel mijn stappen in het landje apart
Bonte kleurenblokken schuiven voorbij achter de statige zeedijk
Wuivend gras in de wakkerende wind
Dorsende machines maaien het goudgele graan
Wolkenschaduwen dwalen over een lappendekenveld
Een kunstig patchwork van heldergroene en goudgele kleuren
Donkerbruin geploegde aarde,…
Clown
netgedicht
4.1 met 14 stemmen
927 Vertrokken weer uit zijn woestijn
met mijn applaus als zijn oase,
blijf ik me mijmerend verbazen
wat hem beweegt een clown te zijn.…
Ze vangt de fluister van de wind
netgedicht
4.6 met 8 stemmen
610 beide jongens
voetbalden bij Vredenburg
maar waren fan van Ado
in de duinen liggen ook veel
van haar voetstappen
kroeluurtjes ongezien
in het mulle zand
onbespied en erg bemind
rode blossen op licht gebruinde wangen
geliefden, in hun hart nog immer kund
schelpen zoeken
langs het strand
de branding van de hartstocht
in de ogen
mijmeringen…
- Zweven op het rose van Rosé -
netgedicht
3.9 met 75 stemmen
1.806 Zweven op de rose tinten van rosé om stil
mijmerend het licht mousserende effect
van het laatste mosselfestijn revue
passeren te laten, als provence wijndromen.
Laat mij graag verleiden door deze zeer
aromatische tomeloze passie in rose kleur.…
mijn huis
hartenkreet
3.3 met 12 stemmen
3.416 Je hebt een prachtige tuin
waar ik mijmerend kon genieten.
Je liet ons nooit in de steek
zelfs niet bij forse regenbuien.
Nooit stonden we met onze voeten
in modder of water.
We hebben je opgeknapt waar nodig
een likje verf en je was weer zo knap.
Je hebt een ziel in je stenen omhulsel.…
zwart of zoet
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
679 najaarsregen, een wankele tafel
waarop menig woord werd doorwoeld,
een halve kop koude koffie, naamloze suiker onaangeroerd
ik mijmer over wat ik bezit en schets u een beeld
u mag zich er vrij in bewegen
biedt het ruimte om mij te zien
en wat ik achterlaat
hoort u het waggelen van mijn pen
op de manke tafel terwijl de regen tegen het raam…
chrisanthemum herinnering aan mijn moeder
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
851 glijdt door jouw laatste sneeuw
zuiver wit in grijze tinten
je bijna levenseeuw
een veld van witte hyacinten
begin en einde van een leven
een lange weg afgelegd
kracht heb je ons gegeven
mijn lieve moedertje heel oprecht
deze nieuwe stilte is niet stil
is niet onwezenlijk, is niet pril
het zachte ruisen van het riet,
begeleidt jou mijmerend…
Beloofd is beloofd
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
452 Domweg weg van de realiteit even mijmeren.
Ik voel ook vandaag deze rust die mij kust
sust en het elders dat smeulende blust.
Zondag zal ik de maan aanschouwen
aan het einde van die dag eindigheid
ontarmen en het gevoel van berusten
weer welterusten zeggen, in alle stilte.
Zondag zal ik de maan aanschouwen.…
Paul Verlaine †
poëzie
3.8 met 13 stemmen
4.121 Een wijze - en om de dode is veel
van zoetheid en mijmering gebleven
en het bemoeien en dóórleven
der mensen heeft aan hem geen deel.
Januari 1896…
Verlegen en broos
hartenkreet
3.8 met 40 stemmen
1.613 Ogen zacht gesloten
gedachten mijmerend
mijn ziel reizend
langs stralende regenbogen,
zwevende gedachten vol schoonheid
vlinderen in mijn hoofd
het lijf nog van aardse zinne beroofd.
Wervelende energieën stromen
tintelend door mij heen.…
Ode aan de woordkunstenaar
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
707 Het is een of ander mijmering die mijn
breekbare-en-kwetsbare in beroering en vervoering
brengt tezelfdertijd leest ze de rillingen van een hemels verlangen
met her en der wat losse draden van oneindige emoties, gedachten en gevoelens.…
MOLENKOREN (tijdigheid van het weten)
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
288 De mijmer verstijft:
de regen blijft,
zolang het duurt,
in vlagen dalen
van onzekere wind
in onstuimige vaart
die onrust baart;
achter dat onheil
der wichelaarsgoden,
de lachende derden
zonder mensengeboden,
verblijven in vaste beelden
de sterren,
zoals de tijdigheid
van het weten
beklijft.…
Zomer
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
778 Zomer;
het seizoen waar ieder naar verlangt:
elk kind wil zo snel mogelijk ‘groot’ zijn,
elke volwassene zwelgt in het ‘nu' van de zomer,
elke grijsaard kijkt mijmerend terug op wat is geweest.
Maar elke dode weet wat het was:
tevergeefs.…
Het letterkerkhof en de reïncarnatie van het woord
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
868 Iets met klanken, iets met aarde
Begin zowaar te schrijven
Over eerbied, over waarde
Over een net geboren woord
Het wil hier nog heel lang blijven
Laat het rustig mijmeren
Dan wordt het niet gestoord…
Met uitzicht op de zee
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
879 Of had dit andersom gemogen:‘Wekenlang zijn ogen’
Mijmer zinnen toch eens af! Spreek niet als een open graf!
Hersenspinnen draaiden draf, loefden, haakten, sloven, sleten,
Knarsten, knoopten, knipten kaf, om kadavers te vergeten.
Bergwaarts braken beetjes brein, doorkliefden graag zijn lach.…
hoofdrekening
netgedicht
4.0 met 12 stemmen
669 ik kreeg er oude rillingen van
hoe ik de herinneringen
vergeten was
de koude sloeg toe
vanuit ondergrondse meren
het hoofd van vertrouwen
werd uit mijn onderbuik gesneden
wat was er dan
van de idealen overgebleven
en al het blinken
in heroïsche dromen
al die medestanders
die onderweg de reling
genomen hadden - overboord
elk mijmeren…
- Passant der verzuchting -
netgedicht
4.8 met 48 stemmen
693 Ademloos ben ik in de ban van dit eilandje poëzie,
mijmerend over hoeveel meer het leven zou geven.
Als een oogstrelende passie fladderen vlinders,
in mijn gekwelde ziel als passanten der verzuchting.…