31572 resultaten.
Vakantie
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
510 Vakantie is toch een waar plezier aan zee,
hand in hand op het strand met z’n twee.
Als dan de zon zijn laatste stralen straalt
je in elkaars ogen in de gloed verdwaalt,
en de zon geluidloos in de golven verzinkt
hoor je hoe in jullie harten de liefde klinkt.…
Priemend imponeert
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
476 op het onbeschermd
stukje lijf in de strijd
waar het hoorbaar
kreten slaken al klinkt
vanuit de kling en
lichtsnelheid vlug
langs rapier en sabel
priemend imponeert…
Stampende onrust
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
382 ik ga, dreunt een bizon
Waar ik rust, rust een berg
Wanneer ik aankom, zal ze leven…
slecht geluimd
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
454 hoe mank mijn ziel
de tijd verslindt en
dagen placht te wissen
waar ik in onmacht
gelegen trots het
houvast verlies
van al dat
wat ik lief
‘ k zag madeliefjes
boterbloem en zelfs
de eerste parochianen
die met bijbel en gebed
mijn vroege ochtend waar
ik smalend naar hen keek
dan tóch in scène had gezet
tersluiks verstond ik
het heldere…
Elfje
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
725 Jouw magie heeft me volledig in haar macht,
helaas hoor ik echter niet die woorden waar ik zo smachtend op wacht.
Je slaat telkens weer jouw vleugels open,
en vliegt dan van me weg,
Waar ik ook op blijf hopen,
ik heb het me zelf al zo vaak gezegd.
Een elfje moet vrij kunnen zijn,
net zoals in de sprookjes.…
De bizon
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
387 ben
Misschien zou het gemakkelijker zijn
zonder hen, maar als ik ze zie
slapen, is alles goed
...Achter dendert er een vrachttrein langs
...waar ooit de hoeven van bizons roffelden…
Aan de poort
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
415 Waar neem je me mee naartoe?
Waar neem ik jou mee naartoe?
Waarom wil je van mij houden?
Wat kan ik jou ooit geven?…
In de vroege ochtend
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
528 Als een solitaire boom
Maar gevangen in het woud
Dromend van het open veld
De vrijheid waar ik van houd
De ruimte om groots te groeien
Geen vreemde wortels die ik voel
Langs mijn blad steeds nieuwe wind
Mijn eigen plekje stil en koel
Hoop het gevoel hier nog te vinden
Omdat ik moet blijven waar ik ben
Zal blijven dwalen in gedachte
Verlangend…
Thuis is de plek
netgedicht
4.2 met 10 stemmen
745 ze kunnen schuilen
waar andermans blik niet kan raken…
Ook katten aan de lijn?
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
523 Dat je denkt en je verheugt
eind’lijk te gaan zitten
nadat je kruimels
uitklopt in je tuin
bij ‘t terugkomen in je kamer
iets ruikt, ja waar vandaan
onder je sandaal een heel plakkaat.
Die leuke katten van de buren!…
EIGEN TAAK
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
504 Paulus verstond blijmoedig
zijn roeping steeds te reizen
enige tijd in een stad
toeven voor geestelijk werk
daarna verder trekken
voor onnoemelijk veel
medewerkers gold de boodschap
op de plaats blijven
waar je woont en arbeidt
sterk de samenkomst
waar Jezus' wil wordt uitgelegd
en ernstig nagestreefd
men elkaar bijstaat vol liefde…
Afrodisicacum
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
428 mogelijk was
warmden waar
kou de overhand
had en zij heeft ons
afzondering gegund
daar scoorde een
baby zijn eerste punt…
Spermalie
netgedicht
4.2 met 23 stemmen
721 Hier, mijn huis
zo vredig als een stille nacht,
waar warmte altijd op mij wacht.
Hier, mijn gastvrij dak
zo warmend bij jouw vonken,
mijn schuilplaats in stormen en donkere nachten.
Hier, mijn thuis
waar ik mag dromen zonder grens,
met liefde als mijn grootste wens.…
Lijfelijkheid
netgedicht
2.5 met 8 stemmen
644 hoe rekbaar ben je, bast waar je in huist
hier voel je heel zacht aan, op andere plaatsen harder
plooien op plekken waar je ze liever niet ziet
er valt geen ontkomen aan
het fysiek blijft ongrijpbaar toch belangrijk
daar huist de ziel die je doet stralen als een dagvorstin
zodra ogen elkaar vinden
nog voordat vreemde vingers jouw pantser…
ZUYLEN LEEFT OP
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
435 vrolijke levensmoed beheerst
de plaats waar men bestemd is
eens deze wereld te verlaten
opgaat naar Eeuwige Vrede.…
Hypocrisie
netgedicht
1.2 met 20 stemmen
551 meesters zeden niets
meer zijn dan nijd
en haat die hen van 'yolo'
nimfen scheidt -
hypocrisie waar ons volk
onder lijdt…
Nacht na een lange avond
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
320 De sterren leven
vanuit mijn bed gezien
heel diep
binnen het kozijnkader
Lekker koel lig jij naast me
voldaan te slapen
mijn huid brandt
waar ik jou mis
in dit langhuis, waar wij
alleen ingehouden durfden
te vrijen, niet gewend
het van anderen te horen
De regen ruist
dat warme plezier
van de kinderen en voor ons
als…
Wandelen in het donker
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
261 Ik loop tussen werelden van stilte,
waar dromen de richting wijzen.
Een uil kijkt toe, alle geheimen dicht,
het bos houdt zijn adem vast.
Ik verdwijn in de adem van donker,
daar waar licht zich in schaduw past.…
tussen de stofresten
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
352 het verleden mag blijven
ware waar het was
ten tijde van dat verleden
daarentegen moet de wereld
heden ten dagen liever nu
dan morgen de deur uit
alle kanalen leeggeveegd
weggeswiped of afgewimpeld
opgeblazen bubbels lekgeprikt
en onwelriekende bladzijdes
dienen als aanmaakpropjes
in de brandstapel voor haat
wat op zal gaan in rook…
Kosmische Mysteriën
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
568 Geen mens, geen macht, geen laatste kruin,
weet wat die nacht heeft voortgebracht —
slechts echo’s dwalen door het ruim,
daar waar ziel en vonk... naar liefde smacht!…
de kale beuk
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
386 heur haren
wij lijken
als toeschouwers
kleurloze voyeurs
wij nemen slechts waar
dat de deur op een kier staat
voor de laatste tocht…
Toveren
hartenkreet
4.3 met 7 stemmen
414 uit het zicht maar,
als een andere staat,
waar
wat verschijnt
zich keert van haar gewicht
en slechts als afwezigheid
bestaat
haar moraal laat zich
niet vangen in een zin,
wat lichter wordt
keert soms het zijnde
in.…
Holle klank
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
148 Hier is het gewoon zo:
de zin begint, krijgt vaart, en stopt,
ergens op de plek
waar de clou hoort te zitten.
Ik lees het later terug,
op zoek naar de zin waar het om ging.
Die is er niet, wel de komma's.
Niet liegen.
Gewoon lang genoeg praten
dat niemand merkt
dat er niets gezegd is.…
nochtans
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
142 weer lag de nacht afgemeerd
aan de zogende hof waar de
duisternis zich tracht te treden
aan mijn geplooide lippen
het colostrum voedde slechts
een kleine opening in het
centrum waar het aanleggen
zich in bijzonder in het
openbaar had genesteld
uren sloegen aan, de slaap
hulde zich in een
kleverig kostuum en
schurkte langs de regels…
Dit dus
netgedicht
2.9 met 12 stemmen
8 Dus dit is onze planeet waar we
goden uit bergen en wolken verjagen.
roepen we nog iemand aan?…
Jij bent mijn stem
netgedicht
3.7 met 12 stemmen
48 Ik wil niet
maar jij bent mijn stem
ik stotter in mijn onderkomen
kom ontkleed mij
en sta mij toe hier naakt te staan
waar waarheid versmelt met dromen
zo ben je naar mij toe gekomen
jij bent mijn stem, ik geef me over
ontdaan van angst en van het moeten
hier in de luwte van dit late avond uur
waar illusie en werkelijkheid elkaar groeten…
Levensgeluk of niet
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
14 Of het leven leuk is of niet,
Heb je gedeeltelijk in de hand,
Maar waar je bent geboren,
Dát helaas, nee, dat heb je niet,
En dat, ja dat vooral, bepaalt
De mate van geluk in je leven,
Het is oneerlijk, maar waar,
Daarom ben ik zeer dankbaar.…
Levensgeluk of niet
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
6 Of het leven leuk is of niet,
Heb je gedeeltelijk in de hand,
Maar waar je bent geboren,
Dát helaas, nee, dat heb je niet,
En dat, ja dat vooral, bepaalt
De mate van geluk in je leven,
Het is oneerlijk, maar waar,
Daarom ben ik zeer dankbaar.…
Zwevend op winden waait de zee door 't duin
poëzie
4.1 met 14 stemmen
3.053 door helm en ziek'lijk struikenbruin:
Stormend door open mensenleven, laat
De Godheid bloemloos 't oppervlak, waar 't zaad
Van blijdschap sterft, door lang verdriet geschroeid;
Tot ondergrondse zuiverheid vervloeid,
Herrijst Ze als 't rijk van schijn en rijm en maat,
Waar 't Denken tulpt en lovert, ruist en gloeit.…
Op de dood van Sterre
poëzie
4.0 met 119 stemmen
19.724 O Hemelen, die mij haar aangezicht verbiedt,
Spreek mensentaal, en zeg, waar is mijn Sterre henen?
De hemel slaat geluid, ik hoor hem door mijn stenen,
En zegt, mijn Sterre staat in 't heilige gebied
Waar zij de Godheid, waar de Godheid haar beziet,
En, voegt het lachen daar, belacht mijn ijdel wenen.…